
در این مطلب قصد داریم در رابطه با یکی از میوه هایی که مصرف زیادی در ایران دارد صحبت کنیم. خیار را هم به عنوان میوه و هم به عنوان سبزیجات در سالاد استفاده می کنند. این گیاه سرشار از مواد مغذی است که در ادامه با خواص آن آشنا خواهید شد.
این ترکیبات خواص آنتی اکسیدانی، ضد التهابی و ضدسرطانی دارند. در این مقاله می خواهیم بیشتر راجع به فواید خیار صحبت کنیم.
خیار حاوی آنتی اکسیدان های زیادی از جمله ویتامین C، بتاکاروتن، منگنز و کلی آنتی اکسیدان دیگر مانند کرستین، اپی ژنین، لوتئولین و غیره می باشد. این آنتی اکسیدان ها قاتل رادیکال های آزاد شوم بوده و همچنین ضدالتهاب هستند.
پژوهش های صورت گرفته درخصوص خواص ضدسرطانی خیار هنوز در مراحل اولیه قرار دارد اما با این حال بهتر است بدانید که محققان ابراز امیدواری کرده اند بتوانند از ترکیبات موجود در خیار به نام «کوکوربیتاسین ها» داروهای ضدسرطانی بسازند. محققان معتقدند که این ترکیبات می توانند جلوی ظهور و رشد سلول های سرطانی را بگیرند. از این گذشته این
میوه سبزی حاوی مواد مغذی ضدسرطان دیگری به نام لیگنان ها هم می باشد. اگر می خواهید سرطان سینه، سرطان رحم، سرطان تخمدان و سرطان پروستات از شما دور باشد خیار بیشتری میل کنید.
خیار سرشار از آب است و مصرف آن برای شفافیت پوستتان موثر است. اگر پوست خیار را دوست ندارید آن را دور نریزید و بدانید که پوست آن برای تسکین خارش پوست و آفتاب سوختگی مفید است. اگر می بینید که چشم هایتان پف کرده، زیر چشم هایتان گود رفته یا سیاه شده است خیار را دریابید چون خواص ضدالتهابی آن برای رفع این قبیل مشکلات کار ساز است.سیلسیوم و گوگرد موجود در خیار به رشد سریع تر موها کمک می کند. برای این که بیشتر از خواص این سبزی بهره مند شوید آب آن را با آب هویج یا آب اسفناج مخلوط کنید.
یک حلقه خیار را به سقف دهانتان چسبانده و به مدت سی ثانیه با زبانتان نگه دارید. ترکیبات فیتوشیمیک موجود در این سبزی باکتری های دهان را که باعث بوی بدن می شوند خنثی می کند. آب خیار هم برای افرادی که از مشکلات مربوط به لثه و دندان ها رنج می برند مفید است. خیار منبع فوق العاده فیبرهای غذایی است که این فیبرها هم برای حفظ سلامت دهان و دندان موثر است.
خیار کم کالری و در عین حال سرشار از آب است. برای همین هم برای افرادی که قصد لاغری دارند بسیار مفید است. میزان بالای آب و فیبرهای غذایی موجود در خیار باعث می شود که بدنتان از شر سموم موجود در سیستم گوارشی خلاص شود و هضم غذا هم با راحتی بیشتری صورت بگیرد. اگر دچار یبوست هستید توصیه می کنیم که هر روز خیار میل کنید. به خاطر این که مصرف منظم خیار یک درمان طبیعی برای یبوست محسوب می شود.
آب خیار حاوی هورمونی است که سلول های پانکراس برای تولید انسولین به آن نیاز دارند. انسولین نیز برای بیماران دیابتی مفید است. محققان به این نتیجه رسیدند که یکی از ترکیبات خیار به نام استرول می تواند به کاهش کلسترول بالا کمک کند. از این گذشته این سبزی حاوی میزان زیادی پتاسیم، منیزیم و فیبر است. حتماً می دانید که فیبرهای غذایی برای تنظیم فشار خون بالا بسیار مفید است.
خیار یکی از منابع سیلیس است که برای سلامت مفاصل بسیار مفید است. از این گذشته خیار سرشار از ویتامین های A، B۱، B۶، C و ویتامین D، اسیدفولیک، کلسیم، منیزیم و پتاسیم می باشد. ترکیب آب خیار با آب هویج برای تسکین نقرس و دردهای آرتریتی مفید است به خاطر اینکه میزان اسید اوریک را کاهش می دهد.
اگر ناخن های دست و پاهایتان زود می شکنند باید بدانید که میزان بالای سیلیس موجود در خیار مانع از سستی و شکنندگی ناخن ها می شود. خواص ادرارآوری خیار حاوی حدود ۹۰ درصد آب است و برای همین هم مانند یک دیورتیک طبیعی عمل می کند یعنی اینکه ادرارآور است. برای همین هم از طریق ادرار ضایعات بدن را دفع می کند. مصرف منظم خیار برای دفع سنگ کلیه نیز مفید است.
با خواص باورنکردنی خیار آشنا شوید
خیار و خواص آن,چرا باید خیار بخوریم,همه چیز درمورد خیار,خیار و خواص آن,همه چیز در مورد خیار گلخانه ای,همه چیز در مورد خیار,همه چیز درباره خیار,همه چیز درباره ی خیار,همه چیز در مورد گلخانه خیار

مسلما شما هم در هنگام خرید کردن چشمتان به مواد غذایی افتاده است که تاریخ انقضای طولانی دارند ، برای مثال شیر که بعد از چند روز فاسد می شود ، در بسته هایی با انقضای چندین ماهه وجود دارد. در این مطلب در مورد فواید و مضرات آنها صحبت خواهیم کرد.
نگهدارنده ها جزو موادی هستند که ما گاهی روی برچسب برخی از محصولات غذایی نام آنها را می بینیم و روی برخی دیگر، نه. البته عده ای از افراد معتقدند که نگهدارنده ها مواد بسیار خطرناک و مضری برای بدن هستند و اصلا به همین دلیل هم تعدادی از کارخانه ها برای فریب دادن مشتری و دور کردن ذهن افراد از وجود نگهدارنده در محصول غذایی، نام ترکیب خاص مورد استفاده را روی برچسب محصول درج و از ذکر عنوان «حاوی نگهدارنده» پرهیز می کنند…
حال اینکه واقعا نگهدارنده ها چه ترکیب هایی هستند، فایده افزودن آنها به مواد غذایی چیست و آیا واقعا در حدی به محصولات غذایی افزوده می شوند که سلامت مان را به خطر بیندازند یا نه، سوالاتی هستند که از دکتر محمدحسین عزیزی، متخصص صنایع غذایی و عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس پرسیده ایم.
بله. نگهدارنده ها موادی هستند که اجازه رشد میکروارگانیسم ها را در مواد غذایی مختلفی که به صورت صنعتی تولید می شوند، نمی دهند.
بله. معمولا میکروارگانیسم ها از نظر ایجاد فساد در موادغذایی به ۳ گروه کلی باکتری ها، مخمرها و کپک ها یا قارچ ها تقسیم می شوند.
بله. برخی از نگهدارنده ها از رشد میکروارگانیسم ها جلوگیری می کنند و برخی از آنها هم جلوی فعالیت های آنزیمی و شیمیایی احتمالی داخل مواد غذایی را می گیرند. این نگهدارنده ها، همان آنتی اکسیدان هایی هستند که می توانند مانع از اکسیدشدن برخی گروه های مواد غذایی شوند که استعداد اکسید شدن در مدت زمان کوتاه را دارند.
روغن ها. این گروه از موادغذایی به طور طبیعی به خاطر دارا بودن اسیدهای چرب غیراشباع و گاهی اشباع، بیشتر مستعد اکسیدشدن هستند و به همین دلیل هم به آنها مواد آنتی اکسیدان به عنوان نگهدارنده اضافه می کنند. با این حساب و با افزودن آنتی اکسیدان ها، احتمال ایجاد فساد شیمیایی و فعالیت آنزیمی در مواد غذایی تا حد قابل قبولی پایین می آید.
تقریبا تمام مواد غذایی صنعتی که در کارخانه ها تولید می شوند و قرار است که برای مدت زمان نسبتا طولانی تری نگهداری شوند، نگهدارنده (آنتی میکروباکتریال یا آنتی اکسیدان) دارند. با این کار، زمان ماندگاری مواد غذایی بالاتر می رود.
نگهدارنده ها می توانند هم زمانی که در محصول شما بسته باشد، کارایی لازم را داشته باشند و هم زمانی که شما در محصول را باز می کنید. البته تاثیر این مواد پس از باز شدن محصول به دلیل قرار گرفتن ماده غذایی در معرض هوا و آلودگی های محیطی، تاحدی کاهش می یابد.
براساس قانون برخی از کشورها باید روی برچسب محصولات غذایی، عبارت «حاوی نگهدارنده» درج شود و براساس قانون برخی از کشورها هم باید نوع و نام نگهدارنده هایی که در آن محصول استفاده شده اند، عنوان شوند. در تعدادی از کشورها مانند ایران هم درج عبارت «حاوی نگهدارنده» روی برچسب برخی از محصولات غذایی که نگهدارنده های خاصی در آنها به کار رفته، اجباری و برای سایر محصولات هم اختیاری است. البته تعداد و نوع نگهدارنده ها به حدی زیاد است که نمی توان گفت دقیقا نوشتن نام کدام یک از آنها اجباری و کدام یک اختیاری است.
معمولا بیشتر نگهدارنده های مورد استفاده از نوع آنتی میکروباکتریال هستند که خود این نگهدارنده ها به ۳ گروه مهم تقسیم می شوند. یکی از این گروه ها، پروپیونات ها هستند. یعنی هر ماده غذایی که روی برچسب مواد تشکیل دهنده آن نام انواع پروپیونات ها از جمله اسید پروپیونیت، پروپیونات سدیم، پروپیونات کلسیم و… ذکر شده باشد، حاوی نگهدارنده است. گروه دیگر نگهدارنده های آنتی میکروباکتریال، بنزوات ها هستند. گروه آخر هم شامل سوربات ها می شود. به عبارت ساده تر، هر ماده غذایی که نام ترکیبی از بنزوات، سوربات یا پروپیونات در مواد تشکیل دهنده آن وجود داشته باشد، حاوی نگهدارنده است. بد نیست بدانید که هرکدام از این گروه ها، شامل ده ها ترکیب مختلف اسیدی یا نمکی هستند و به همین دلیل هم ما نمی توانیم در این بخش به تمام آنها اشاره کنیم. هر کدام از ترکیب های مواد نگهدارنده، برای برخی از مواد غذایی مناسب و کارآمد است و تولیدکنندگان از تمام نگهدارنده ها برای تولید انواع گوناگون محصولات غذایی خود استفاده نمی کنند. این را هم بگویم که گاهی از بهبوددهنده ها و افزودنی های مجاز هم برای بهبود طعم استفاده می شود.
خیر. تایید سلامت تمام نگهدارنده های مختلف در سراسر دنیا بر عهده سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) است و این سازمان با آزمایش انواع نگهدارنده های قدیمی و جدید بر نمونه های حیوانی، تشخیص می دهد که استفاده از کدام ماده نگهدارنده و با چه حجمی برای بدن انسان مضر نخواهد بود. از آنجا که تمام کشورها از جمله ایران براساس اعلام این سازمان از نگهدارنده های تاییدشده و با حجم های مشخصی که آنها مجاز دانسته اند، استفاده می کنند، بنابراین نگرانی در مورد استفاده از نگهدارنده های غیرمجاز در صنایع غذایی، بی مورد خواهد بود. نگهدارنده هایی که در ایران مورد استفاده قرار می گیرند هم درست مانند انواعی هستند که در اروپا و آمریکا استفاده می شوند.
همین طور است. البته افراط در مورد مصرف هیچ ماده غذایی ای کار درستی نیست اما اگر شما چند وقت یکبار محصول غذایی آماده ای که حاوی مواد نگهدارنده است را مصرف کنید، مشکلی برایتان ایجاد نخواهد شد.
نکاتی در مورد مواد غذایی و نگهدارنده های آنها
مواد نگهدارنده,همه چیز درمورد خطرات استفاده از مواد نگهدارنده,چرا نباید از مواد نگهدارنده استفاده کنیم,مواد نگهدارنده چیست,مواد نگهدارنده غذایی,مواد نگهدارنده شیر,مواد نگهدارنده غذا,مواد نگهدارنده در شیر,مواد نگهدارنده طبیعی,مواد نگهدارنده نان

شاید بیشتر ما از چند نوع روغن برای پختن غذا استفاده نکنیم ، این روغن ها تا جایی که می دانیم برای بدن مضر است اما چربی های دیگری نیز وحود دارد که نه تنها هیچ ضرری برای بدن ندارد ، بلکه فواید باورنکردنی نیز به همراه دارد.
پرپشتی مو و درمان کبودی ها
روغن نارگیل که به راحتی می توان آن را در منزل هم تهیه کرد یکی از موثرترین روغن های گیاهی است که تاثیر درمانی قابل ملاحظه ای بر تسکین کمردرد و بواسیر دارد. مهم ترین ویژگی روغن نارگیل در تقویت و پرپشتی موها و درخشندگی پوست است و به همین دلیل امروزه در بسیاری از صنایع صابون سازی و شامپوسازی مورد استفاده قرار می گیرد.
ماساژ سر با روغن نارگیل علاوه بر تحریک رویش و تقویت تار مو موجب از بین رفتن خستگی مفرط ذهنی در افرادی که مشغله ذهنی زیادی در طول روز دارند، بسیار موثر است.
دخترانی که از ۲۴ سالگی ماساژ صورت با روغن نارگیل را آغاز کنند، می توانند از ابتلا به خشکی، افتادگی و چین و چروک زودرس پوست پیشگیری کنند، به شرطی که برای اجرای ماساژ از متخصص ماساژ درمانی صورت مشورت بگیرند.
خاصیت ضدمیکروبی و قارچی روغن نارگیل موجب درمان برخی از بیماری های دستگاه گوارش شده و مانع از بروز سوءهاضمه در افراد مستعد می شود.
بهترین درمان برای پوکی استخوان
روغن تهیه شده از دانه های سویا از جمله بهترین روغن های طبیعی است که این روزها برای تهیه انواع سس ها و مایونزها مورد استفاده قرار می گیرد. اما تنها خواص خوراکی این روغن نیست که روغن سویا را به یک روغن ممتاز تبدیل کرده است.روغن تهیه شده از دانه سویا خواص درمانی زیادی دارد که برخی از آنها را با هم مرور می کنیم.
یکی از بهترین کاربردهای روغن سویا در کاهش میزان خستگی و استرس زنان باردار است. برای این منظور کافی است با مقدار کمی از این روغن بدن زنان باردار به ویژه سر آنها را ماساژ دهید تا از معجزه این روغن گیاهی برای کاهش خستگی مطلع شوید.
استفاده موضعی از روغن سویا در افراد مبتلا به پوکی استخوان می تواند تا حد زیادی روند پوکی استخوان را در آنها کنترل کند، ضمن آنکه تهیه غذا با این روغن موجب پیشگیری از دفع کلسیم و افزایش میزان جذب آن در بدن می شود.
در مصرف این روغن زیادروی نکنید!
روغن کرچک که به ۲ صورت خوراکی و موضعی وجود دارد از جمله پرکاربردترین روغن های گیاهی است که همه ما از دوران کودکی با آن آشنا هستیم و از نسخه های قدیمی و سنتی مادربزرگ ها برای درمان یبوست، دل پیچه و تسکین دردهای ناشی از دندان درد آشنا هستیم.
درمانگران طب سنتی ماساژ روغن کرچک بر موی ابرو و مژه را بهترین روش برای پیشگیری از ریزش موی آنها می دانند.
ماساژ کف پا با روغن کرچک موجب درمان ترک و خشکی کف پا می شود، به شرط آنکه پس از ماساژ پاشنه پا را درون آب گرم قرار دهید.
افراد مبتلا به شوره سر در صورتی که روغن کرچک را روی پوست سر ماساژ دهند و اجازه دهند روغن یک شبانه روز روی سرشان باقی بماند به این ترتیب موجب درمان شوره سر می شوند.
به گفته درمانگران طب سنتی افرادی که می خواهند روغن کرچک خوراکی مصرف کنند نباید در مصرف آن زیاده روی کنند، زیرا استفاده بیش از حد از این روغن موجب اختلال در حرکات طبیعی روده شده و فرد را به مصرف این روغن برای اجابت مزاج معتاد می کند.
کنترل عوارض ناشی از یائسگی و تقویت مو
روغن تخم کتان به دلیل داشتن موسیلاژ بالا یکی از بهترین داروهای طبیعی برای درمان کندی عملکرد دستگاه گوارش و درمان یبوست است. علاوه بر مصرف خوراکی این روغن، ماساژ آن روی شکم و در حالتی که کف دست در جهت عقربه ساعت به روی عضلات شکم می چرخد موجب بهبود عملکرد دستگاه گوارش و درمان یبوست می شود.
استفاده از روغن کتان به صورت موضعی و ماساژ بدن با این روغن در زنان موجب کاهش دردهای قاعدگی و همین طور کاهش علائم یائسگی در آنها می شود.
امگا۳ موجود در روغن تخم کتان یکی از بهترین موادمغذی برای پیشگیری از پوکی استخوان در میانسالان و سالمندان است، بنابراین ماساژ بدن با این روغن از آغاز میانسالی به مردان و زنان توصیه می شود.
افراد مبتلا به التهاب و درد مفاصل به ویژه بیماران مبتلا به نقرس با ماساژ روغن کتان می توانند تا حد زیادی درد و التهاب مفاصل را تسکین دهند.
ماساژ پوست سر و ریشه مو با روغن کتان می تواند بهترین روش برای پیشگیری از ابتلا به ریزش مو باشد. تنها کافی است چند قطره از این روغن را روی پوست سر بریزید و با کمک بند دوم و سوم انگشتان دست به آرامی پوست، ریشه و ساقه موها را ماساژ دهید. دقت کنید که استفاده از روغن زیاد برای ماساژ سر نه تنها موجب درمان نمی شود بلکه خود می تواند در دراز مدت موجب افزایش ریزش موها شود.
پیشگیری از ابتلا به بیماری های قلبی عروقی
روغن طلایی رنگ تهیه شده از مغر گردو از جمله خوراکی هایی است که مصرف خوراکی و موضعی آن توسط درمانگران و متخصصان طب سنتی تجویز و توصیه می شود. به اعتقاد درمانگران طب سنتی مصرف خوراکی و موضعی از این روغن یکی از بهترین نسخه های طبیعی برای بیماری های مفصلی و پوستی به ویژه اگزماست.
ماساژ موضعی روغن مغز گردو دو بار در روز بر پوست افرادی که مبتلا به اگزما یا خشکی هستند، موجب تسریع روند درمان و بهبود بیماری می شود.
گنجاندن روغن گردو در وعده های غذای روزانه موجب کاهش روند پیری سلول ها در اندام های مختلف می شود و به طور کلی به افزایش طول عمر افراد کمک می کند.
روغن گردو در مفاصل موجب کاهش درد، بهبود جریان گردش خون و انعطاف پذیری بیشتر مفاصل و استخوان ها می شود.
افراد مبتلا به اختلال خواب با گنجاندن روغن مغز گردو به رژیم غذایی شان و مصرف این روغن با سالاد سبزیجات در وعده شب می توانند خواب عمیق تری را تجربه کنند. آنها همچنین می توانند با بوئیدن این روغن پیش از خواب، به بهبود کیفیت خواب خود کمک کنند.
چربی های مفید را بشناسید و از آن استفاده کنید
چربی های مفید,چربی های مضر,چربی های مفید و مضر,چربی های مفید بدن,چربی های مضر بدن,چربی های مضر و مفید,چربی های مضر خون

گوشت قرمز یکی از پر مصرف ترین گوشت ها در ایران هست. این گوشت فواید بسیاری دارد و منبع غنی از پروتئین می باشد. نخوردن این گوشت باعث بروز مشکلات و اختلالاتی در فرد می شود ، اما خوردن بیش از اندازه ی این گوشت نیز باعث بروز بیماری های خطرناک خواهد شد.
طبق نتایج پژوهشی که بتازگی منتشر شده است، افزایش مصرف گوشت قرمز در بالارفتن خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ موثر است، اما به این معنی نیست که از همه انواع گوشت های قرمز در ذهن خود هیولا بسازیم و از همین فردا آن را از برنامه غذایی خود حذف کنیم.
اگر چنین است پس تکلیف چیست و برای مصرف گوشت قرمز چه نکاتی را باید مد نظر قرار دهیم تا دست کم این عامل دست از سر ما بردارد و ما را به دام دیابت نکشاند.
پژوهش یادشده شامل حدود ۱۵۰ هزار نفر است که هیچ کدامشان در ابتدای این بررسی ۱۲ تا ۱۶ ساله به دیابت مبتلا نبوده اند. شرکت کنندگان هر چهار سال یک بار با توجه به عادات غذایی شان و تغییراتی که در الگوی مصرف گوشت قرمز خود داده بودند، مورد بررسی قرار می گرفتند.
در پایان حاصل کار چنین بود: در یک دوره معین چهار ساله، افرادی که مصرف گوشت قرمزشان بیش از نصف مصرف روزانه افزایش یافته بود، ۴۸ درصد بیشتر از افرادی که تغییری در مصرف گوشت قرمزشان نداده بودند در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ قرار گرفته بودند.
قطع مصرف گوشت قرمز نیز در کاهش احتمال ابتلا به دیابت نوع ۲ موثر است، هر چند رسیدن به این یافته زمان بیشتری به خود اختصاص می دهد.
افرادی که مصرف گوشت قرمز را به نصف رسانده بودند، در یک دوره چهار ساله هیچ کاهشی در احتمال ابتلا به دیابت نوع ۲ تجربه نکردند، اما هنگامی که پژوهشگران داده های گردآوری شده در طول ۱۲ سال یا بیشتر را مورد بررسی قرار دادند، به این نتیجه رسیدند افرادی که مصرف گوشت قرمز خود را قطع کرده بودند ۱۴ درصد کمتر در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ قرار گرفته بودند.
اما آیا همه انواع گوشت قرمز در معرض اتهام قرار دارد؟ دکتر ویلیام اوانز، از دانشگاه دوک و از اعضای تیم تحقیقاتی می گوید: «در واقع نباید تقصیرها را متوجه قرمز بودن گوشت بدانیم، بلکه در اصل میزان چربی اشباعی که می خوریم نقش مخرب را بازی می کند.
عبارت گوشت قرمز نمی تواند کمک چندانی به درک نتایج این پژوهش کند، زیرا برخی برش های گوشت قرمز، مانند راسته، چربی اشباع کمی دارند، در حالی که بعضی از انواع پنیر چربی اشباع بسیار بالاتری دارند.»
دکتر اوانز توضیح می دهد هنگامی که سلول های چربی از چربی های اشباع پر شوند، پروتئین های التهابی ترشح می کنند. «ما می دانیم این پروتئین ها خطر ابتلا به دیابت را افزایش می دهند.»
برای مثال، در بررسی های آزمایشگاهی، جوندگانی که برایشان رژیم غذایی سرشار از چربی اشباع تدارک دیده شده بود، طی مدت بسیار کوتاهی، یعنی پس از سه یا چهار روز، علائم ابتلا به دیابت نوع ۲ را از خود بروز داده بودند. اتفاقی که بسیار سریع رخ داد، تقریبا می توان گفت که اثری فوری داشت.
این پژوهش، همچنین نشان می دهد افرادی که مصرف گوشت قرمز را افزایش می دهند، در معرض افزایش وزن نیز قرار دارند و افزایش وزن خودش یکی از عوامل زمینه ساز ابتلا به دیابت نوع ۲ است.
با توجه به این دلایل، دکتر اوانز توصیه می کند اگر نگران دیابت هستید، مهم ترین کاری که می توانید بکنید، فعالیت جسمانی و ورزش است و البته این که وزن خود را همیشه متناسب نگه دارید.
هرگاه هم خواستید گوشت قرمز مصرف کنید، برش هایی را انتخاب کنید که چربی اشباع کمی دارد. لازم نیست از ترس دیابت نوع ۲ گوشت قرمز را کلا از برنامه غذایی خود حذف کنید، زیرا گوشت قرمز حاوی پروتئین فراوانی است و بیشترین مقدار آهن مورد نیاز بدن ما را نیز در خود جای داده است.
گوشت قرمز برای بدن لازم است. فقط مواظب باشید چربی اشباع زیادی نداشته باشد زیرا چربی اشباع نه تنها در گوشت قرمز، بلکه در هر ماده پروتئینی دیگری مانند انواع لبنیات نیز می تواند اثرات مخرب و در نهایت ابتلا به دیابت نوع ۲ را در پی داشته باشد.
هر آنچه درمورد فواید و مضرات گوشت قرمز باید بدانید
فواید گوشت قرمز,گوشت قرمز و مضرات آن,گوشت قرمز در رژیم غذایی ورزشکاران,گوشت قرمز و بدنسازی,فواید گوشت قرمز,فواید گوشت قرمز چیست,خواص گوشت قرمز,فواید مصرف گوشت قرمز,فواید و خواص گوشت قرمز,گوشت قرمز بدنسازی,گوشت قرمز در بدنسازی

اینکه کودک در طول روز چه غذایی را بخورد و چه رژیم غذایی را در پیش گیرد ، مسئله ای است که برای بسیاری از والدین حائز اهمیت است. نداشتن برنامه غذایی مناسب برای کودک باعث می شود که او گاهی دچار اختلالاتی مانند چاقی شود.
تغذیه کودکان اهمیت زیادی دارد. بسیاری از مادران تلاش می کنند در عین حال که نیازهای اصلی فرزندشان را برطرف می کنند، از چاقی و اضافه وزن او پیشگیری کنند اما گاهی دچار مشکل می شوند…
بسیاری از کودکان، اضافه وزن بالایی دارند اما دچار کمبود ریزمغذی ها هستند. دلیل آن هم گرایش به مصرف میان وعده های ناسالم مثل چیپس، پفک، کیک و بستنی یا انواع ساندویچ و فست فود است. در ذهن بسیاری از مادران سوال هایی در مورد تغذیه کودکان و میان وعده های آنها وجود دارد که این مطلب به ۵ مورد از آنها پاسخ داده است.
۱. آیا این طبیعی است که کودک بین ۲ وعده غذایی گرسنه شود؟
بله، کودکان در حال رشد هستند و برای تامین نیازها و انرژی شان باید به اندازه کافی غذا بخورند. از سوی دیگر،آنها معده کوچکی دارند و نیازهایشان فقط با صرف ۳ وعده غذایی اصلی در روز تامین نمی شود. میان وعده برای کودکان درواقع نوعی مکمل غذایی است و می تواند نیازهای آنها را در طول روز برآورده کند. توصیه می شود میان وعده، شامل موادغذایی سیرکننده باشد تا کودک بتواند بدون ضعف به فعالیت های روزمره و بازی بپردازد.
۲. میان وعده کودکان باید شامل چه خوراکی هایی باشد؟
میان وعده کودکان در عین سیرکننده بودن، باید حاوی ریزمغذی ها، ویتامین ها و موادمعدنی باشد و بهتر است از ۲ ماده غذایی و از ۲ گروه مختلف انتخاب شود. میان وعده صبح باید سبک تر باشد و قند داشته باشد. مثلا یک میوه در عین حال که کودک را سیر می کند، اشتهای او را برای خوردن ناهار نخواهدگرفت. در کنار میوه می توان به کودک یک لیوان شیر هم داد. برخلاف میان وعده صبح، میان وعده عصر باید سیرکننده تر باشد. بهتر است از منابع غذایی قندهای پیچیده در این وعده استفاده کنیم. کاسه ای از غلات آماده همراه با شیر یا ساندویچ نان و پنیر و گردو برای عصرانه انتخاب های بهتری هستند. هر بار از موادغذایی متفاوتی استفاده کنید تا تمام نیازهای کودک برآورده شود و دلزده نشود. لازم است به ذائقه کودک نیز هرازگاهی توجه کرد. برخی موادغذایی مورد علاقه کودک شاید خیلی مقوی نباشند اما اگر سالم هستند، آن را به عنوان میان وعده انتخاب کنید.
۳. کودک من همیشه گرسنه است. هر بار که از من خوراکی می خواهد، باید به او بدهم؟
تنظیم ساعت صرف غذا و میان وعده کودک بر عهده مادر است. گاهی کودک مرتب دوست دارد چیزی بخورد اما این به معنی گرسنگی او نیست. اگر هرازگاهی این گونه است، به او موادغذایی سالم بدهید اما قانون ۴ وعده اصلی غذا و ۳ ۲ میان وعده را رعایت کنید. اجازه ندهید کودک احساس کند او را در خوردن محدود کرده اید. برعکس سعی کنید به او عادت های تغذیه ای صحیح را آموزش دهید. اگر در هر وعده غذایی مقدار کمی غذا می خورد، باید به او بفهمانید اگر تا وعده بعدی احساس گرسنگی کرد، باید تحمل کند. در این شرایط درک می کند چرا اجازه خوردن تعداد زیادی میان وعده را ندارد.
۴. اگر کودک از مدرسه برگشت و گرسنه بود اما ناهار تا نیم ساعت بعد آماده نمی شد، باید چه کنیم؟ به او میان وعده بدهیم؟
فاصله بین میان وعده تا غذای اصلی باید حدود ۲ ساعت باشد تا کودک اشتهای خوردن غذای اصلی را داشته باشد اما اگر شرایط به گونه ای بود که غذای اصلی کمی دیرتر آماده می شد، می توان به نحوی نوعی پیش غذا به کودک داد. یک کاسه ماست یا چند عدد گردو و آجیل شاید انتخاب خوبی باشد. باید ماده غذایی ای را انتخاب کنید که معده کودک را پر نکند اما در عین حال برای چند دقیقه ای او را سیر کند.
۵. آیا قبل از خواب باید به کودکان چیزی خوراند؟ این کار به خوابش لطمه نمی زند؟
در طول هفته، مخصوصا اگر فرزندتان به مدرسه می رود، ممکن است بعد از خوردن شام خوابش ببرد و نیازی به دادن میان وعده ای بعد از شام نباشد اما اگر اهل تلاش زیاد است، به طور حتم در طول شب گرسنه خواهدشد و باید قبل از خواب به او وعده سبکی بدهید، این وعده بهتر است حاوی چربی کم و کربوهیدرات بالاتری باشد. یک کاسه شیر و غلات آماده یا یک موز انتخاب های خوبی هستند.
بررسی کلی یک میان وعده ی مناسب برای کودک
تغذیه ی کودک,ممنوعیت غذایی برای کودک,به کودک چه چیز های ندهیم,تغذیه ی کودکان,تغذیه ی کودک 11 ماهه,تغذیه ی کودک 8 ماهه,تغذیه ی کودک شش ماهه,تغذیه ی کودک یک ساله