
گوشت قرمز یکی از پر مصرف ترین گوشت ها در ایران هست. این گوشت فواید بسیاری دارد و منبع غنی از پروتئین می باشد. نخوردن این گوشت باعث بروز مشکلات و اختلالاتی در فرد می شود ، اما خوردن بیش از اندازه ی این گوشت نیز باعث بروز بیماری های خطرناک خواهد شد.
طبق نتایج پژوهشی که بتازگی منتشر شده است، افزایش مصرف گوشت قرمز در بالارفتن خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ موثر است، اما به این معنی نیست که از همه انواع گوشت های قرمز در ذهن خود هیولا بسازیم و از همین فردا آن را از برنامه غذایی خود حذف کنیم.
اگر چنین است پس تکلیف چیست و برای مصرف گوشت قرمز چه نکاتی را باید مد نظر قرار دهیم تا دست کم این عامل دست از سر ما بردارد و ما را به دام دیابت نکشاند.
پژوهش یادشده شامل حدود ۱۵۰ هزار نفر است که هیچ کدامشان در ابتدای این بررسی ۱۲ تا ۱۶ ساله به دیابت مبتلا نبوده اند. شرکت کنندگان هر چهار سال یک بار با توجه به عادات غذایی شان و تغییراتی که در الگوی مصرف گوشت قرمز خود داده بودند، مورد بررسی قرار می گرفتند.
در پایان حاصل کار چنین بود: در یک دوره معین چهار ساله، افرادی که مصرف گوشت قرمزشان بیش از نصف مصرف روزانه افزایش یافته بود، ۴۸ درصد بیشتر از افرادی که تغییری در مصرف گوشت قرمزشان نداده بودند در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ قرار گرفته بودند.
قطع مصرف گوشت قرمز نیز در کاهش احتمال ابتلا به دیابت نوع ۲ موثر است، هر چند رسیدن به این یافته زمان بیشتری به خود اختصاص می دهد.
افرادی که مصرف گوشت قرمز را به نصف رسانده بودند، در یک دوره چهار ساله هیچ کاهشی در احتمال ابتلا به دیابت نوع ۲ تجربه نکردند، اما هنگامی که پژوهشگران داده های گردآوری شده در طول ۱۲ سال یا بیشتر را مورد بررسی قرار دادند، به این نتیجه رسیدند افرادی که مصرف گوشت قرمز خود را قطع کرده بودند ۱۴ درصد کمتر در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ قرار گرفته بودند.
اما آیا همه انواع گوشت قرمز در معرض اتهام قرار دارد؟ دکتر ویلیام اوانز، از دانشگاه دوک و از اعضای تیم تحقیقاتی می گوید: «در واقع نباید تقصیرها را متوجه قرمز بودن گوشت بدانیم، بلکه در اصل میزان چربی اشباعی که می خوریم نقش مخرب را بازی می کند.
عبارت گوشت قرمز نمی تواند کمک چندانی به درک نتایج این پژوهش کند، زیرا برخی برش های گوشت قرمز، مانند راسته، چربی اشباع کمی دارند، در حالی که بعضی از انواع پنیر چربی اشباع بسیار بالاتری دارند.»
دکتر اوانز توضیح می دهد هنگامی که سلول های چربی از چربی های اشباع پر شوند، پروتئین های التهابی ترشح می کنند. «ما می دانیم این پروتئین ها خطر ابتلا به دیابت را افزایش می دهند.»
برای مثال، در بررسی های آزمایشگاهی، جوندگانی که برایشان رژیم غذایی سرشار از چربی اشباع تدارک دیده شده بود، طی مدت بسیار کوتاهی، یعنی پس از سه یا چهار روز، علائم ابتلا به دیابت نوع ۲ را از خود بروز داده بودند. اتفاقی که بسیار سریع رخ داد، تقریبا می توان گفت که اثری فوری داشت.
این پژوهش، همچنین نشان می دهد افرادی که مصرف گوشت قرمز را افزایش می دهند، در معرض افزایش وزن نیز قرار دارند و افزایش وزن خودش یکی از عوامل زمینه ساز ابتلا به دیابت نوع ۲ است.
با توجه به این دلایل، دکتر اوانز توصیه می کند اگر نگران دیابت هستید، مهم ترین کاری که می توانید بکنید، فعالیت جسمانی و ورزش است و البته این که وزن خود را همیشه متناسب نگه دارید.
هرگاه هم خواستید گوشت قرمز مصرف کنید، برش هایی را انتخاب کنید که چربی اشباع کمی دارد. لازم نیست از ترس دیابت نوع ۲ گوشت قرمز را کلا از برنامه غذایی خود حذف کنید، زیرا گوشت قرمز حاوی پروتئین فراوانی است و بیشترین مقدار آهن مورد نیاز بدن ما را نیز در خود جای داده است.
گوشت قرمز برای بدن لازم است. فقط مواظب باشید چربی اشباع زیادی نداشته باشد زیرا چربی اشباع نه تنها در گوشت قرمز، بلکه در هر ماده پروتئینی دیگری مانند انواع لبنیات نیز می تواند اثرات مخرب و در نهایت ابتلا به دیابت نوع ۲ را در پی داشته باشد.
هر آنچه درمورد فواید و مضرات گوشت قرمز باید بدانید
فواید گوشت قرمز,گوشت قرمز و مضرات آن,گوشت قرمز در رژیم غذایی ورزشکاران,گوشت قرمز و بدنسازی,فواید گوشت قرمز,فواید گوشت قرمز چیست,خواص گوشت قرمز,فواید مصرف گوشت قرمز,فواید و خواص گوشت قرمز,گوشت قرمز بدنسازی,گوشت قرمز در بدنسازی

اینکه کودک در طول روز چه غذایی را بخورد و چه رژیم غذایی را در پیش گیرد ، مسئله ای است که برای بسیاری از والدین حائز اهمیت است. نداشتن برنامه غذایی مناسب برای کودک باعث می شود که او گاهی دچار اختلالاتی مانند چاقی شود.
تغذیه کودکان اهمیت زیادی دارد. بسیاری از مادران تلاش می کنند در عین حال که نیازهای اصلی فرزندشان را برطرف می کنند، از چاقی و اضافه وزن او پیشگیری کنند اما گاهی دچار مشکل می شوند…
بسیاری از کودکان، اضافه وزن بالایی دارند اما دچار کمبود ریزمغذی ها هستند. دلیل آن هم گرایش به مصرف میان وعده های ناسالم مثل چیپس، پفک، کیک و بستنی یا انواع ساندویچ و فست فود است. در ذهن بسیاری از مادران سوال هایی در مورد تغذیه کودکان و میان وعده های آنها وجود دارد که این مطلب به ۵ مورد از آنها پاسخ داده است.
۱. آیا این طبیعی است که کودک بین ۲ وعده غذایی گرسنه شود؟
بله، کودکان در حال رشد هستند و برای تامین نیازها و انرژی شان باید به اندازه کافی غذا بخورند. از سوی دیگر،آنها معده کوچکی دارند و نیازهایشان فقط با صرف ۳ وعده غذایی اصلی در روز تامین نمی شود. میان وعده برای کودکان درواقع نوعی مکمل غذایی است و می تواند نیازهای آنها را در طول روز برآورده کند. توصیه می شود میان وعده، شامل موادغذایی سیرکننده باشد تا کودک بتواند بدون ضعف به فعالیت های روزمره و بازی بپردازد.
۲. میان وعده کودکان باید شامل چه خوراکی هایی باشد؟
میان وعده کودکان در عین سیرکننده بودن، باید حاوی ریزمغذی ها، ویتامین ها و موادمعدنی باشد و بهتر است از ۲ ماده غذایی و از ۲ گروه مختلف انتخاب شود. میان وعده صبح باید سبک تر باشد و قند داشته باشد. مثلا یک میوه در عین حال که کودک را سیر می کند، اشتهای او را برای خوردن ناهار نخواهدگرفت. در کنار میوه می توان به کودک یک لیوان شیر هم داد. برخلاف میان وعده صبح، میان وعده عصر باید سیرکننده تر باشد. بهتر است از منابع غذایی قندهای پیچیده در این وعده استفاده کنیم. کاسه ای از غلات آماده همراه با شیر یا ساندویچ نان و پنیر و گردو برای عصرانه انتخاب های بهتری هستند. هر بار از موادغذایی متفاوتی استفاده کنید تا تمام نیازهای کودک برآورده شود و دلزده نشود. لازم است به ذائقه کودک نیز هرازگاهی توجه کرد. برخی موادغذایی مورد علاقه کودک شاید خیلی مقوی نباشند اما اگر سالم هستند، آن را به عنوان میان وعده انتخاب کنید.
۳. کودک من همیشه گرسنه است. هر بار که از من خوراکی می خواهد، باید به او بدهم؟
تنظیم ساعت صرف غذا و میان وعده کودک بر عهده مادر است. گاهی کودک مرتب دوست دارد چیزی بخورد اما این به معنی گرسنگی او نیست. اگر هرازگاهی این گونه است، به او موادغذایی سالم بدهید اما قانون ۴ وعده اصلی غذا و ۳ ۲ میان وعده را رعایت کنید. اجازه ندهید کودک احساس کند او را در خوردن محدود کرده اید. برعکس سعی کنید به او عادت های تغذیه ای صحیح را آموزش دهید. اگر در هر وعده غذایی مقدار کمی غذا می خورد، باید به او بفهمانید اگر تا وعده بعدی احساس گرسنگی کرد، باید تحمل کند. در این شرایط درک می کند چرا اجازه خوردن تعداد زیادی میان وعده را ندارد.
۴. اگر کودک از مدرسه برگشت و گرسنه بود اما ناهار تا نیم ساعت بعد آماده نمی شد، باید چه کنیم؟ به او میان وعده بدهیم؟
فاصله بین میان وعده تا غذای اصلی باید حدود ۲ ساعت باشد تا کودک اشتهای خوردن غذای اصلی را داشته باشد اما اگر شرایط به گونه ای بود که غذای اصلی کمی دیرتر آماده می شد، می توان به نحوی نوعی پیش غذا به کودک داد. یک کاسه ماست یا چند عدد گردو و آجیل شاید انتخاب خوبی باشد. باید ماده غذایی ای را انتخاب کنید که معده کودک را پر نکند اما در عین حال برای چند دقیقه ای او را سیر کند.
۵. آیا قبل از خواب باید به کودکان چیزی خوراند؟ این کار به خوابش لطمه نمی زند؟
در طول هفته، مخصوصا اگر فرزندتان به مدرسه می رود، ممکن است بعد از خوردن شام خوابش ببرد و نیازی به دادن میان وعده ای بعد از شام نباشد اما اگر اهل تلاش زیاد است، به طور حتم در طول شب گرسنه خواهدشد و باید قبل از خواب به او وعده سبکی بدهید، این وعده بهتر است حاوی چربی کم و کربوهیدرات بالاتری باشد. یک کاسه شیر و غلات آماده یا یک موز انتخاب های خوبی هستند.
بررسی کلی یک میان وعده ی مناسب برای کودک
تغذیه ی کودک,ممنوعیت غذایی برای کودک,به کودک چه چیز های ندهیم,تغذیه ی کودکان,تغذیه ی کودک 11 ماهه,تغذیه ی کودک 8 ماهه,تغذیه ی کودک شش ماهه,تغذیه ی کودک یک ساله

استفاده از کالری بالا و کم شدن فعالیت بدنی باعث چاقی و زیاد شدن چربی شکمی می شود از سویی با بالا رفتن سن در اثر بالا رفتن سن توده عضلانی کاسته می شود و استفاده از کالری بالا باعث زیاد شدن چربی شکمی می شود خانمها هم با بالا رفتن سن اندازه هورمون استروژن در آنها کم شده و چربی در بدن آنها انباشته می شود. مشکل چربی شکم این است که فقط به لایه زیادی در زیر پوست محدود نمی شود و شامل چربی احشایی نهفته درون شکم و تجمع اطراف ارگان های داخلی هم می شود و چربی احشایی سبب مشکلات سلامتی و به مراتب خطرناک تر از چربی زیر پوست است.
به نظر می رسد چربی شکم مخصوصاً برای قلب بد است. مطالعات نشان می دهد که چربی شکم با ( نارسایی قلبی، تصلب شرایین و سایر مشکلات قلبی و عروقی، پوکی استخوان، زوال عقل، بیماری آلزایمر، دیابت، سرطان روده بزرگ، سندرم متابولیک، فشار خون بالا و سایر مشکلات بهداشتی در ارتباط است.
محققان هشدار می دهند که داشتن یک شکم بزرگ به معنای مشکل بزرگ برای سلامت شما می باشد.
آنها اطلاعات را از 11 مطالعه که شامل بیش از 600000 نفر در سراسر جهان بود بدست آوردند و متوجه شدند که افراد با دور کمر زیاد در معرض خطر مرگ در اثر بیماری هایی مانند بیماری های قلبی، مشکلات ریوی و سرطان در سن جوانی بودند.
مردان مبتلا به دور کمر از 107/5 سانتی متر یا بیشتر با احتمال 50 درصد خطر مرگ و میر بیشتر نسبت به افراد با دور کمر کمتر از 87/5 سانتی متر بود که سبب 3 سال زندگی کمتر بعد از سن 40 سالگی در مردان می شود.
زنان مبتلا به دور کمر 92/5 سانتی متر یا بیشتر با احتمال 80 درصد خطر مرگ و میر بیشتر نسبت به افراد با دور کمر از 67/5 سانتی متر اینچ یا کمتر بود، که سبب پنج سال زندگی کمتر بعد از سن 40 سالگی در زنان می شود.
بر اساس این مطالعه، به گفته پژوهشگران برای هر 5 سانتی متر افزایش دور کمر، خطر مرگ با افزایش 7 درصد در مردان و 9 درصد در زنان همراه است.
ارتباط میان یک شکم بزرگ و افزایش خطر مرگ حتی در میان افرادی که شاخص توده بدن ( BMI ) در محدوده سالم است نیز دیده می شود، محققان دریافتند BMI برآورد چربی بدن بر اساس قد و وزن است
BMI یک اندازه گیری کامل نیست Cerhan گفت هدف اصلی باید جلوگیری از BMI بالا و دور کمر زیاد باشد برای آن دسته از بیماران که دارای دور کمر بزرگ هستند کاهش چند اینچ از طریق ورزش و رژیم غذایی می تواند مزایای مهم برای سلامت داشته باشد.
چربی شکم برای شما نسبت به چربی جاهای دیگر در بدن شما بدتر است. تجمع بیش از حد چربی شکم خطرناک تر از تجمع چربی در اطراف باسن و ران شما است چربی شکم با مشکلات بسیار جدی مانند بیماری های قلبی، سکته مغزی و دیابت نوع 2 در ارتباط است ژن های شما می توانند به اضافه وزن شما کمک کند تا شما این چربی اضافی را حمل کنید اما انتخاب شیوه زندگی ضعیف به احتمال زیاد سبب بدتر شدن این موضوع می شود.
خوردن غذاهای با چربی بالا مفید نیست و کالری اضافی از هر نوع می تواند دور کمر را افزایش دهد و به چربی شکم کمک کند. ژنتیک، رژیم غذایی، سن و شیوه زندگی می تواند همه در افزایش چربی شکم نقش داشته باشند تغییر عادات غذایی، کاهش چربی های اشباع، افزایش مقدار میوه ها و سبزیجات و کنترل وزن می تواند به شما در مبارزه با چربی شکم کمک کند.
کالری بیش از حد از الکل، نوشیدنی های شیرین و یا بخش های بزرگ از مواد غذایی می توانید چربی شکم را افزایش دهد. به نظر می رسد الکل یک ارتباط خاص با افزایش دور کمر دارد.
محققان دانشگاه ویک فارست گزارش دادند که چربی های ترانس، که توسط روغن نیمه هیدروژنه ایجاد شده سبب افزایش مقدار چربی در اطراف شکم و توزیع مجدد بافت چربی از سایر نقاط بدن به شکم می شود چربی های ترانس در غذاهایی مانند مارگارین، شیرینی، کلوچه و بیسکویت و غذاهای سرخ شده وجود دارد.
چای سبز در ترکیب با ورزش می تواند به شما در از دست دادن وزن کمک کند محققان می گویند موادی در چای سبز شناخته شده است که سبب تحریک بدن برای سوزاندن کالری و افزایش از دست دادن چربی شکم می شود یک رژیم غذایی کم چرب سرشار از زغال اخته، سبب کاهش چربی شکم می شود. سویا نیز در کاهش چربی شکم موثر است.
بسیاری از گزینه های فست فود به طور معمول با چربی بالا و غذاهای با کالری متراکم هستند که خوردن مقدار زیادی از آنها سبب کالری بیش از حد، افزایش وزن و افزایش چربی شکم می شود.
نوشابه و دیگر نوشیدنی های شکر شیرین شده در رژیم غذایی سبب دریافت کالری اضافه شده و سبب افزایش چربی شکم می شود.
غذاهای فرآوری شده و تصفیه شده می تواند به افزایش وزن کمک کنند و با از دست دادن وزن تداخل ایجاد می کند یک مطالعه نشان داد که یک رژیم غذایی با کالری کنترل شده و سرشار از غلات کامل می تواند چربی اضافی را از کمر کاهش دهد.
ماکارونی، و دانه های ذرت از غلات تصفیه شده هستند.
غلات سبوس دار بهتر از غلات تصفیه شده هستند چرا که آنها سرشار از فیبر و دیگر مواد با هضم طولانی که سبب ارضاء گرسنگی و به پایین آوردن قند خون و کاهش چربی کمک می کند.
به طور کلی در مردان ذخیره چربی در ناحیه شکم بیشتر از زنان است به خاطر تفاوت هورمون های جنسی قبل از سن 40 سالگی، زنان بیشتر چربی خود را در ران و باسن ذخیره دارند. بعد از 40 سالگی به علت کاهش سطح استروژن چربی بدن در شکم توزیع می شود.
بهترین راه برای کاهش اندازه دور کمر از طریق غذا خوردن سالم و ورزش منظم است.
انجام دراز و نشست، و یا دیگر ورزش های شکمی سبب تقویت ماهیچه های درونی می شود و به شما در از دست دادن چربی کمک می کند اما آنها به طور خاص برای چربی شکم کار نمی کند به عبارت دیگر، ورزش نقطه ای چربی شکم را کاهش نمی دهد تنها راه برای از دست دادن چربی شکم و یا هر نوع چربی دیگر از طریق رژیم غذایی و ورزش های هوازی ( مانند دویدن، شنا، دوچرخه سواری و تنیس ) است.
بیشترین شواهد علمی نشان می دهد که یک رژیم غذایی با کالری کنترل شده سرشار از ( میوه، سبزیجات، غلات کامل، لبنیات کم چرب، لوبیا، آجیل، دانه ها، گوشت بدون چربی، ماهی، تخم مرغ، مرغ و بوقلمون ) دارای تمام مواد مغذی است و برای کاهش وزن ترکیب این رژیم غذایی با 30 تا 60 دقیقه ورزش در بیشتر روزهای هفته توصیه می شود.
منبع-http://www.foodregime.com
برای چربی شکم بدترین مواد غذایی کدام است؟
غذا هایی که برای چربی شکم بد است,بهترین راه کاهش چربی شکم,بهترین راه برای کاهش اندازه دور کمر,بهترین روش کاهش چربی شکم,بهترین روش برای کاهش چربی شکم,بهترین راه برای کاهش چربی شکم,بهترین راه کاهش چربی دور شکم,بهترین روش کاهش چربی دور شکم

رژیم غذایی باید چند بعدی باشد ، اگر یک رژیم غذایی فقط کاهش وزن را هدف قرار دهد مشکلات زیادی از قبیل کمبود ویتامین به سراغ فرد می آید ، پس همیشه در تنظیم رژیم غذایی تمام جوانب را بسنجید. در ادامه در مورد اهمیت وجود سبزیجات در رژیم غذایی صحبت می کنیم.
در یک برنامه غذایی مناسب، تمام گروه های غذایی وجود دارد؛ از نان و غلات سبوس دار گرفته تا میوه و سبزی های تازه.
سبزیجات یکی از گروه های غذایی ارزشمندی هستند که در این روزگار پراسترس خوردنشان بیش از پیش توصیه می شود. به طوری که متخصصان تغذیه توصیه می کنند ۲ تا ۳ واحد از آن ها را در برنامه غذایی خود بگنجانید. حتماً می پرسید هر واحد این سبزی ها معادل چیست؟ در پاسخ باید بگوییم که در صورت خرد کردن سبزی های خام یک لیوان آن ها، یک واحد و البته نصف لیوان پخته، پوره یا آب آن ها نیز یک واحد محسوب می شود.
در صورتی که نوع رنگی این سبزی به مصرف برسد بتاکاروتن فراوانی دریافت خواهد شد. همچنین فلفل دلمه ای منبع عالی ویتامین C است به طوری که با خوردن ۱۰۰ گرم از آن ۱۴۰ میلی گرم از این ویتامین دریافت خواهد شد. در ضمن فلفل دلمه ای یکی از سبزی های سرشار از آنتی اکسیدان های قوی هم هست.
پیاز سرشار از کوئرستین ترکیبی در خانواده فلاونوییدهاست که خاصیت آنتی اکسیدانی دارد؛ بنابراین خوردن ۳ تا ۴ پیاز در هفته احتمال ابتلا به بیماری های قلبی را کاهش می دهد و احتمال ابتلا به انواع سرطان ها به خصوص سرطان مثانه در سیگاری ها را به حداقل می رساند. خوردن یک پیاز متوسط، ۵ درصد از نیاز روزانه به پتاسیم را تأمین می کند.
گل کلم منبع خوبی از پتاسیم است پس چه بهتر که فشارخونی ها به آن توجه بیشتری کنند. به علاوه اسیدفولیک نیز دارد بنابراین کسانی که سابقه بیماری قلبی دارند بهتر است گل کلم بیشتری بخورند.
سیر، منبع پتاسیم است به طوری که با خوردن ۱۰۰ گرم از آن ۶۲۰ میلی گرم از این ماده معدنی دریافت می شود پس فشارخون را پایین می آورد. علاوه بر این سیر منبع سلنیوم و روی است به همین دلیل به سیر خاصیت ضدباکتریایی و ضدویروسی را نسبت می دهند یعنی به تقویت سیستم دفاعی بدن کمک می کند و به کسانی که مدام به عفونت های قارچی، میکروبی و ویروسی مبتلا می شوند، توصیه می شود.
یادتان باشد که خوردن ۵ ساقه مارچوبه، تأمین کننده نیاز روزانه به اسیدفولیک است پس خانم هایی که قصد باردار شدن دارند بهتر است آن را در سبد روزانه شان بگنجانند.
در ضمن، مارچوبه ترکیب هایی دارد که از بروز نفخ در بدن جلوگیری می کند بنابراین اگر زیاد نفخ می کنید بهتر است مارچوبه را در برنامه غذایی روزانه تان بگنجانید.
در خانواده کلم ها، بروکلی بیشترین مقدار آهن گیاهی را دارد و چون این سبزی دارای ویتامین C و بتاکاروتن نیز هست، جذب آهن موجود در آن نیز بیشتر می شود پس به کسانی که کم خونی دارند توصیه می شود بروکلی بخورند. این سبزی منبع مناسب بتاکاروتن یا همان پیش ساز ویتامین A است، فولات فراوانی دارد و از منابع آهن گیاهی محسوب می شود به طوری که با خوردن ۱۰۰ گرم بروکلی، ۲ میلی گرم آهن به بدن می رسد.
در میان کلم ها بیشترین مقدار ویتامین C، اسیدفولیک و پتاسیم در این سبزی یافت می شود بنابراین به منظور تقویت سیستم دفاعی بدن، کاهش فشار خون بالا و البته پیشگیری از بروز بیماری های قلبی توصیه می شود که این سبزی در سهم روزانه سبزیجات به چشم بخورد.
هویج فیبر بسیاری دارد پس آن هایی که یبوست دارند باید آن را در برنامه غذایی روزانه شان بگنجانند. ماده مغذی دیگری که در هویج یافت می شود، بتاکاروتن است که البته مقدارش بیش از مقدار موجود در سایر مواد مغذی است یعنی حدود ۵۰۰۰ میکروگرم در هر ۱۰۰ گرم هویج. تا حدودی نیز پتاسیم و کلسیم دارد. اما فیبر موجود در آن می تواند این سبزی را به یک گزینه مناسب برای سیر نگه داشتن کسانی که رژیم لاغری می گیرند، تبدیل کند.
رنگ ارغوانی این سبزی به وجود لیکوپن برمی گردد که خاصیت آنتی اکسیدانی قوی دارد و یک ماده مغذی ضد پیری است. البته کلم قرمز منبع مناسبی از پتاسیم نیز هست بنابراین کسانی که فشار خون بالایی دارند، بهتر است که آن را در رژیم روزانه خود قرار دهند.
این ماده غذایی منبع ویتامین C، بتاکاروتن و لیکوپن است، آنتی اکسیدان هایی قوی که از بروز سرطان، بیماری های قلبی و سکته جلوگیری می کنند. پس اگر هدفتان داشتن سیستم دفاعی قوی است چه بهتر که گوجه فرنگی بیشتر بخورید. همان طور که گفتیم این سبزی سرشار از بتاکاروتن یا همان پیش ساز ویتامین A است ولی از نظر میزان ویتامین C به پای کلم نمی رسد. آنتی اکسیدان دیگری به نام لیکوپن نیز در آن وجود دارد که علت رنگ قرمز گوجه فرنگی است. جالب است بدانید که با پخته شدن گوجه فرنگی جذب این ماده مغذی بیشتر می شود.
خیار، آب فراوانی دارد بنابراین در روزهای گرم خوردن آن توصیه می شود. منبع ویتامین K و پتاسیم است بنابراین کسانی که به خون ریزی های طولانی مدت دچار می شوند یا از فشار خون رنج می برند، بهتر است که آن را در برنامه غذایی خود بگنجانند.
خوردن ۵ عدد قارچ، ۵۰ درصد از نیاز روزانه بدن به مس را تأمین می کند. با مصرف ۱۰۰ گرم از این سبزی، ۳۲۰ میلی گرم پتاسیم مورد نیاز بدن تأمین خواهد شد بنابراین افراد مبتلا به فشارخون می توانند این سبزی را در برنامه غذایی خود بگنجانند.
بهتر است برای خوردن این سبزی برگ های سبزتر آن را انتخاب کنید زیرا هم بتاکاروتن بیشتری دارد و هم سرشار از ویتامین K و اسیدفولیک است. بنابراین مصرف این سبزی یک عادت غذایی مناسب برای کسانی است که زمینه ابتلا به بیماری های قلبی دارند.
با این سبزیجات معجزه آسا آشنا شوید
نقش سبزیجات در تغذیه,همه چیز درمورد خواص سبزیجات,چرا باید سبزیجات بخوریم

یکی از مواد غذایی که از لحاظ ارزش غذایی در رده ی بالایی قرار دارد ، انواع ماهی ها هستند. متاسفانه خوردن ماهی و در کل مواد غذایی دریایی در ایران طرفدار زیادی ندارد. ماهی منبع غنی از امگا3 است ، در ادامه در مورد انواع ماهی ها و میزان امگا3 آنها صحبت می کنیم.
انجمن قلب آمریکا به تمام افراد توصیه می کند برای حفظ سلامتشان حداقل هفته ای ۲ مرتبه ماهی، به خصوص ماهی های چرب حاوی امگا۳ مصرف کنند. به طور کلی هر وعده ماهی مصرفی باید حدود حداقل۱۳۰ ۱۲۰ گرم یا به اندازه کف دست یک خانم، گوشت خالص ماهی باشد. در ادامه این مطلب به ۶ پرسش پیرامون این ماده غذایی پاسخ داده ایم…
۱. آیا ماهی های تازه موجود در بازار از ماهی های منجمد و بسته بندی شده، سالم تر و پرخاصیت ترند؟
نه. برخلاف باور عام، خرید ماهی های تازه به هیچ وجه برتری خاصی بر ماهی های منجمد ندارد. چه بسا که در مواردی، ماهی های منجمد سالم تر از ماهی های تازه هم باشند. اگر شما در شهری زندگی می کنید که به دریا و غذاهای دریایی دسترسی مستقیم ندارید، حتما ماهی از شهرهای ساحلی به شهر شما وارد خواهد شد. اگر فاصله این شهر ساحلی تا شهر شما کم باشد، ماهی را به صورت تازه و اگر زیاد باشد به صورت منجمد و بسته بندی وارد می کنند. به طور کلی، ماهی های منجمد که دارای بسته بندی کارخانه ای هستند، به محض صید و تمیز شدن، بسته بندی و منجمد می شوند و امکان فساد در آنها بسیار پایین می آید. این در حالی است که امکان ماندگی یا حتی فساد در ماهی های تازه به مراتب بیشتر گزارش شده است. ضمن اینکه اگر قصد خرید ماهی پرورشی هم دارید، بهتر است انواع زنده آنها را خریداری کنید تا از تازه بودنشان مطمئن باشید.
۲. آیا درست است که همه ماهی ها حاوی جیوه هستند و ضرر مصرف آنها بیشتر از خاصیت شان است؟
نه، تمام مواد غذایی از سبزی ها و میوه ها گرفته تا گوشت و لبنیات، می توانند به مواد شیمیایی مختلفی آلوده باشند. ماهی هم از این قاعده مستثنی نیست و گونه زیادی از ماهی ها حاوی جیوه هستند اما خوشبختانه متخصصان معتقدند که ریزمغذی های بسیار فراوان و پرخاصیت موجود در گوشت ماهی، اثر جیوه را تا حد قابل قبولی در بدن کاهش می دهند. به همین دلیل حتی مصرف یک وعده ماهی جیوه دار در طول هفته هم مشکلی پیش نخواهد آورد.
۳. آیا درست است که مصرف مداوم ماهی می تواند شانس ابتلا به افسردگی و ناراحتی های قلبی را کاهش دهد؟
بله، اگر حداقل هفته ای ۲ بار گوشت ماهی که زیاد سرخ و سوخاری نشده است، مصرف کنید، شانس ابتلا به فشارخون بالا را کاهش می دهید و ضربان قلبتان هم تا حد قابل قبولی تنظیم می شود. به همین دلیل هم امکان ابتلا به ناراحتی های قلبی تا ۳۶ درصد در شما پایین می آید. ضمن اینکه امگا۳ فراوان موجود در گوشت ماهی می تواند احتمال ابتلا به حمله های قلبی و برخی از انواع سرطان ها را هم کم کند و با بالا بردن خلق، مانع ابتلا به افسردگی شود.
۴. آیا درست است که امگا۳ در بدن به اندازه کافی تولید نمی شود؟
بله. متاسفانه بدن انسان قادر به تولید حجم مناسبی از امگا۳ نیست. به همین دلیل هم متخصصان مصرف خوراکی های سرشار از این
اسید چرب پرخاصیت برای بدن را به همه افراد در تمام گروه های سنی توصیه می کنند. ماهی هایی مانند کیلکا، کولی، ساردین، خال مخالی، سالمون و قزل آلا در کنار میگو، گردو، روغن کانولا و روغن زیتون از منابع خوب و در دسترس دریافت امگا۳ محسوب می شوند.
۵. آیا درست است که مصرف گوشت ماهی باعث افزایش قدرت حافظه می شود؟
بله. اصلا خیلی از متخصصان به همین دلیل، نام «غذای مغز» را به ماهی داده اند. تحقیقات مختلف ثابت کرده اند حتی مصرف یک وعده ماهی در طول هفته هم می تواند باعث افزایش قدرت حافظه کوتاه مدت در به خاطر سپردن کارها شود. به همین دلیل هم مصرف ماهی در دوران میانسالی و پیری، به خصوص به آنهایی که مدام کارهایشان را فراموش می کنند، توصیه می شود. ضمن اینکه مصرف مداوم ماهی و دریافت ریزمغذی های فراوان موجود در گوشت آن، به خصوص امگا۳، تا حد چشمگیری از ابتلا به افسردگی و زوال عقل هم پیشگیری می کند.
۶. آیا درست است که میزان امگا۳ ماهی های دریایی از ماهی های پرورشی بیشتر است؟
نه، میزان امگا۳ موجود در گوشت ماهی به نوع ماهی بستگی دارد. مثلا ماهی هایی مانند قزل آلا، سالمون، شاه ماهی، ساردین و خال مخالی دارای اسیدهای چرب امگا۳ زیادی هستند. اما میزان امگا۳ موجود در انواع دریایی و پرورشی آنها چندان تفاوتی با هم ندارد. این در حالی است که برخی ماهی ها دارای امگا۳ کمتری هستند و تولید آنها به شکل پرورشی باعث پایین تر آمدن این مقدار از امگا۳ در بدنشان هم می شود. مثلا ماهی تیلاپیای پرورشی که امروزه طرفداران زیادی هم پیدا کرده، بر پایه ذرت است و به همین دلیل حجم امگا۳ موجود در گوشت این ماهی بسیار کم است.
منبع : آفتاب
بهترین ماهی از لحاظ میزان امگا 3
انواع ماهی,خواص ماهی کپور,خواص ماهی قزل آلا,چرا باید ماهی را بپزیم,انواع ماهی ها,انواع ماهی اسکار,انواع ماهی خوراکی,انواع ماهی جنوب,انواع ماهی آکواریومی,خاصیت ماهی کپور,فواید ماهی کپور,خواص گوشت ماهی کپور,خواص ماهی قزل آلا سالمون,خواص پوست ماهی قزل آلا