
کلیه یکی از حساس ترین و حیاتی ترین اعضای بدن به شمار می آید ف اختلال در این عضو می تواند باعث بروز مشکلات زیادی در اعضای دیگر بدن شود. از شایع ترین اختلالات کلیه می توان به سنگ کلیه اشاره کرد.
موضوع نارسایی کلیه و ارتباط آن با رژیم غذایی بحث مهم و پیچیده ای است و تنظیم رژیم غذایی فردی که مبتلا به نارسایی کلیه است باید حتما توسط یک متخصص تغذیه انجام شود. متخصص تغذیه ابتدا با توجه به سن بیمار، نیاز او را به انرژی تعیین می کند. بیماران کلیوی اغلب از نظر دریافت پروتئین محدودیت دارند و باید پروتئین دریافتی شان در سطح خاصی تنظیم شود. معمولا تلاش می شود بیش از ۷۰ درصد پروتئین دریافتی یک فرد مبتلا به نارسایی کلیه که در حال دیالیز است از پروتئین های مرغوب باشد.
یعنی پروتئین هایی که ترکیب اسیدهای آمینه آن مطابقت بیشتری با نیازهای بدن دارد مانند پروتئین سفیده تخم مرغ و شیر.
ما گوشت را حذف نمی کنیم. بسیاری از افراد، پروتئین را معادل گوشت می دانند اما پروتئین در غذاهای دیگری مانند نان و برنج هم هست به طور مثال، نان ۳ درصد پروتئین دارد. متخصص تغذیه با توجه به این مقادیر رژیمی را تجویز می کند و اگر قرار است بیماری که دیالیز می شود ۸۰ گرم پروتئین بگیرد ابتدا دریافتی را که از طریق سبزی، میوه، لبنیات و غلات دارد، تعیین می کند و بقیه پروتئین مورد نیاز را از پروتئین مرغوب که می تواند شامل گوشت هم باشد در نظر می گیرد.
اینکه بیمار چند بار در هفته دیالیز می شود و نوع دیالیزش (صفاقی یا همودیالیز) در برنامه غذایی او تاثیر دارد و باید به آن توجه شود. مشکل برخی از بیماران دیالیزی نیز به دلیل عوارض دیگری مانند دیابت، چربی خون و التهاب سیستمیک، پیچیده تر می شود. املاح فسفر، پتاسیم و سدیم دریافتی نیز باید به طور دقیق برآورد شوند. همچنین ممکن است برخی از این بیماران به کاهش وزن نیاز داشته باشند که این نکته هم باید مورد توجه قرار گیرد. همه این موارد باید در یک جلسه مشاوره نسبتا طولانی ارزیابی و نهایتا به شکل یک برنامه غذایی قابل اجرا درآید.
با توجه به مقدار کارکردی که از کلیه باقی مانده با توجه به آزمایش های بیوشیمیایی(BUN و کراتینین) فرد و وضعیت بالینی و نوع دیالیز در مرحله اول مقدار پروتئین موردنیاز برآورد می شود. برای این کار روش های مختلفی وجود دارد که یکی از آنها بر مبنای وزن است. چون در بیماران نارسایی کلیه خیلی مواقع ممکن است وزن واقعی به دلیل ورم و احتباس آب در بدن به راحتی قابل محاسبه نباشد نتیجه اینکه با استفاده از فرمول های خاص وزن محاسبه می شود. در بیمارانی که قرار است وزن کم کنند نیز بر مبنای وزن ایده آل مقدار پروتئین موردنیاز را محاسبه می کنیم. باز هم تاکید می کنم محدودیت پروتئین به معنی محدودکردن گوشت نیست. هرچند گوشت پروتئین مرغوب دارد اما تنها منبع پروتئین مرغوب نیست. یک بیمار کلیوی ممکن است با اضافه دریافت غذاهایی مانند غلات، لبنیات و حبوبات پروتئین زیادی دریافت و وضع خود را وخیم تر کند.
لبنیات، مغز دانه ها و انواع گوشت از منابع فسفر هستند و مقدار فسفر در رژیم غذایی بیماران کلیوی باید به دقت محاسبه شود. هر چند ضمن دیالیز تا حدودی این مشکل اصلاح می شود ولی اگر رژیم غذایی فرد مبتلا به نارسایی کلیه از نظر فسفر تنظیم نشود خطر افزایش فسفات خون (هیپرفسفاتمی) و عواقب ناشی از آن وجود دارد مثلا فسفات اضافی می تواند با کلسیم در بافت های نرم مانند کلیه نارسا رسوب کند و مشکلات را دوچندان کند.
ما معمولا برای راهنمایی فرم هایی را در اختیار بیمار قرار می دهیم که غذاها را بر مبنای مقدار پتاسیمی که دارند تقسیم بندی کرده است. همچنین به آنها می گوییم که می توانند چه مقدار از مواد غذایی حاوی پتاسیم کم، متوسط یا زیاد مصرف کنند. به طور مثال موز از میوه هایی است که پتاسیم بالا و کدو مسما از سبزی هایی است که پتاسیم کمی دارد.
کم اشتهایی با وخامت بیماری ارتباط دارد و کنترل بیماری، برنامه صحیح دیالیز و برنامه غذایی مناسب به بهبود وضع بیمار کمک می کند. افراد مبتلا به کم اشتهایی بهتر است تعداد وعده هایشان را بیشتر کنند و غذاهایی را که چگالی مواد مغذی بالاتر و حجم کمتری دارند، بخورند.
چند اصل مهم برای سلامت کامل بدن لازم است که مهم ترین آن کنترل وزن و حساس بودن به اندازه دور کمر است. گاهی افراد خیلی راحت از کنار این مساله می گذرند و وقتی ۲ ،۳ و ۴ سایز چاق تر می شوند، لباس گشادتر می خرند. خیلی مهم است که نسبت به اندازه دور کمر حساس باشند، چون چاقی شکمی نشان دهنده تجمع چربی در ناحیه ای است که خطر را برای ابتلا به بسیاری از بیماری ها افزایش می دهد و می تواند مستقیم یا غیرمستقیم روی کلیه ها اثر بگذارد. مساله دیگر کنترل دریافت منابع سدیم است. متاسفانه برخی افراد قبل از اینکه غذا را بچشند ابتدا روی آن نمک می ریزند و این کار باعث می شود به مصرف زیاد نمک عادت کنند. بررسی ها نشان داده دریافت مستمر سدیم به ویژه اگر همراه یون کلر باشد (که معروف ترین مثال آن نمک سفره است) می تواند عواقبی روی عروق قلب و عروق کلیه داشته باشد و به کلیه آسیب برساند. البته سدیم در غذاهای دیگر مانند انواع شیرینی و بیسکویت و غذاهای فرآوری شده مانند سوسیس، کالباس و غلات حجیم شده، چیپس و کنسرو، پیتزا و مرغ های سوخاری به مقدار زیاد وجود دارد. مصرف کم میوه و سبزی نیز علاوه بر اینکه آثار سویی بر دستگاه های مختلف بدن مانند دستگاه گوارش، دستگاه قلب و عروق و سیستم ایمنی دارد؛ می تواند کلیه را هم به نوعی آزار بدهد. با مصرف کم میوه و سبزی بدن از دریافت آنتی اکسیدان ها و عوامل ضدالتهابی متعددی که در سبزی ها و میوه های مختلف وجود داشته و نقش حفاظتی دارند، محروم می شود. ما باید با خودمان شرط کنیم حداقل روزی ۲ سهم سبزی و ۳ سهم میوه مصرف کنیم و این را به بچه یمان نیز بیاموزیم و نکته دیگر اینکه ورزش و فعالیت بدنی به طور منظم در برنامه روزانه مان وجود داشته باشد.
اگر مشکلات کلیوی دارید این رژیم را در پیش گیرید
مشکلات کلیوی,مشکلات کلیوی نوزادان,مشکلات کلیوی جنین,مشکلات کلیوی در کودکان,مشکلات کلیوی در جنین,مشکل کلیوی,علائم مشکلات کلیوی

برای برخی افراد مسئله ی چاقی اصلا اهمیتی ندارد ، برخی دیگر نیز زمان برایشان مهم نیست و اینکه در دراز مدت نیز وزن خود را کم کنند قابل قبول است. اما برخی هستند که به هر دلیلی قصد کم کردن وزن خود را در مدت زمان کوتاه را دارند.
اگر توقع دارید زمانی که رژیم می گیرید، آب توی دلتان تکان نخورد و گرسنه نشوید، یعنی یا برای لاغر شدن خیلی مصمم نیستید یا کلا تعریف درستی از رژیم ندارید! سلامتی و زیبایی حق افرادی است که اراده بهتر و قوی تری دارند. همین یک میان وعده را بخورید و شکر خدا را کنید این میان وعده را یا در فاصله صبحانه تا ناهار بخورید، یا در فاصله ناهار تا شام.
هر روز تعداد آگهی هایی که مدعی هستند لاغری بیش از ۱۰ کیلو ظرف کمتر از یک ماه با متد آنها امکان پذیر است بیشتر می شود. آنهایی که بعضا فریب این دسته از آگهی ها را خورده اند می گویند که تنها مقدار کمی از وزن آنها کاهش پیدا کرده و پزشکان متخصص تغذیه هم کاملا با آن مخالف هستند.
اگر روی ترازو رفتید و با دیدن درجه آن چشمانتان مثل توپ تخم مرغی گرد شدند، یعنی اینکه اضافه وزن به سراغ شما هم آمده! یک ماه گذشته لابد به خیال اینکه در طول روز گرسنه بودید، توقع داشتید که الان حسابی وزن کم کرده باشید، اما زهی خیال الکی! یادتان باشد بدن انسان کاملا هوشمند است. هر چه کمتر غذا بخورید، کمتر مصرف می کند!
تازه خودتان هم در این یک ماه از ساعت هشت تا ۱۲ شب که بدترین ساعات برای خوردن هستند هر چه دم دستتان آمده را به سمت معده فلک زده روانه کرده اید و به خیال اینکه قند خونتان پایین آمده، بیشتر از روزهای عادی مواد قندی مصرف کرده اید. برای اینکه متوجه شوید چقدر بدموقع چاق شده اید، نگاهی هم به تقویم روی میزتان بیندازید. از ۲۰ شهریور که ماه رمضان تمام می شود تا اواسط آذر که ماه محرم از راه می رسد، روزهایی هستند که هر جا را نگاه می کنید، ماشین عروس می بینید!
چه خودتان عروس یا داماد این روزها باشید و چه مهمان این عروسی ها فرقی نمی کند. به هر حال با این هیکل کج و کوله و شکمی که از خودتان جلوتر حرکت می کند، نه این مجالس بهتان می چسبد و نه کلا از زندگی لذت می برید. پس دست بجنبانید و با گرفتن یک رژیم مناسب و کوتاه مدت، هر چه زودتر چربی های اضافه تان را آب کنید.
بهترین راه برای کاهش اضافه وزن این است که تمام میان وعده ها و چاشنی هایتان را حذف کنید. از شیرینی و شربت بگیرید تا سس و دلستر و نوشابه. در وعده شام هم کلا بی خیال غذاهای برنجی بشوید. در کنار این رعایت های غذایی، باید فعالیت های جسمی تان را هم زیاد کنید. زمین به آسمان رسید، آسمان به زمین رسید، باید روزی نیم ساعت پیاده روی کنید.
اما اگر می خواهید خیلی زودتر از اینها به نتیجه برسید، باید به رژیم غذایی کوتاه مدت رو بیاورید. این رژیم غذایی کوتاه مدت کمکتان می کند تا در عرض یک هفته تا ده روز به صورت کاملا اصولی چند کیلو وزن کم کنید:
اسم صبحانه رویش است. باید صبح خورده شود، نه لنگ ظهر!
۲ عدد تخم مرغ آب پز
قهوه یا چای
۱ عدد سیب
حواستان باشد که تخم مرغ ها را حتما باید با زرده بخورید. اگر کلسترول دارید، یعنی بیمار هستید، اصلا نباید این رژیم را بگیرید. فکر نکنید که می توانید به راحتی زرده های تخم مرغ را نخورید و آب از آب تکان نخورد! در این رژیم روی چربی زرده ها حساب شده.
از خودتان ابتکار به خرج ندهید و به جای سیب، میوه های دیگر را جایگزین نکنید. سیب خاصیت آنتی باکتریال دارد و در مقابل بیماری ها بیمه تان می کند. تازه حسابی سرحال و شادابتان می کند و باعث می شود تا خود ظهر انرژی داشته باشید.
درست است که گرسنه هستید، اما خودتان را کنترل کنید و تا مرز انفجار نخورید! ناسلامتی می خواهید لاغر شوید.
سالاد فصل بدون مایونز
۲/۱ لیوان آب کرفس
سالاد فصل یعنی سالادی که در آن همه سبزی های آن فصل پیدا شود؛ مثلا الان که در فصل تابستان هستیم، سالادتان باید متشکل از خیار، گوجه، کاهو، کلم، قارچ و ذرت باشد. اینکه در این رژیم، سالاد به اندازه کافی گنجانده شده، حتما حکمتی دارد. معمولا رژیم دارها بعد از مدتی دچار بیماری یبوست می شوند اما با گرفتن این رژیم که کلی سبزی و میوه جات دارد، عمرا اگر این بیماری به سراغ شما بیاید.
به جای آب کرفس نمی توانید کرفس بخورید. اولا اینکه اگر بخواهید آن همه کرفس بخورید، نفخ می کنید! دوما اینکه خود کرفس فیبر دارد و در این رژیم این فیبر محسوب نشده است. وقتی آب کرفس را می گیرید، در بافت آن شکست انجام می شود و فیبرش را از دست می دهد و این دقیقا همان چیزی است که برای گرفتن رژیم به آن نیاز داریم.
از قدیم گفته اند شام را به دشمنت بده! اما شما عجالتا تا زمانی که رژیم دارید، این توصیه را جدی نگیرید و از وعده شامتان نگذرید.
گوشت قرمز یا ماهی یا مرغ (کبابی یا آب پز) سبزیجات تازه و جوانه ها
چای یا قهوه
لیمو ترش تازه
تعادل بین گوشت ها را رعایت کنید. اگر برای ناهار گوشت قرمز می خورید، سعی کنید برای شام ماهی یا مرغ بخورید. یا اگر یک شب گوشت قرمز می خورید، یک شب مرغ، شب سوم حتما ماهی بخورید، اگر ماهی دوست ندارید، نمی شود آن را از برنامه غذایی تان حذف کنید. الکی که نیست! روی امگا۳ ماهی هم حساب شده.
بعضی از آدم ها را دیده اید که بعد از تمام شدن رژیمشان علاوه بر لاغر شدن از ریخت و قیافه هم افتاده اند؟ دلیلش این است که پروتئین در این رژیم ها کم است و بدن مجبور می شود از عضلاتش هم استفاده کند تا سرپا بمانید. اما این رژیم به دلیل داشتن پروتئین کافی که از طریق گوشت، مرغ و تخم مرغ به دست می آورید، باعث می شود که فقط چربی تان بسوزد ولی برای عضله تان اتفاقی نیفتد.
بهتر است برای سبزیجات تازه تان، از سبزیجات رنگی استفاده کنید؛ مثل گوجه، هویج، فلفل دلمه ای و…
اگر توقع دارید زمانی که رژیم می گیرید، آب توی دلتان تکان نخورد و گرسنه نشوید، یعنی یا برای لاغر شدن خیلی مصمم نیستید یا کلا تعریف درستی از رژیم ندارید! سلامتی و زیبایی حق افرادی است که اراده بهتر و قوی تری دارند. همین یک میان وعده را بخورید و شکر خدا را کنید این میان وعده را یا در فاصله صبحانه تا ناهار بخورید، یا در فاصله ناهار تا شام.
۱ لیوان آب گوجه فرنگی یا
شیر کم چرب یا
یک عدد موز کوچک
به همان دلیلی که قرار شد کرفس را جانشین آب کرفس نکنید، نمی توانید به جای آب گوجه فرنگی هم خود گوجه را بخورید.
گوجه فرنگی حاوی ویتامین های A، B و C، پتاسیم، کلسیم، فسفر و آهن است و باعث می شود هم انرژی بدنتان تامین شود و هم سیستم های ایمنی تان تضعیف نشوند. بنابراین وقتی رژیم می گیرید با کوچک ترین چیزی کارتان به دکتر و سرم و آمپول نمی رسد!
به جای موز هم میوه دیگری را جایگزین نکنید. موز ۴۲۲ گرم پتاسیم دارد که هم به انقباض ماهیچه ای کمک می کند و هم سوخت و ساز بدنتان را افزایش می دهد. درست مثل این است که در حال ورزش کردن هستید!
اسم این رژیم، رژیم شوک است و با گرفتن آن روزانه فقط ۱۰۰۰ کالری به بدنتان می رسد. این رژیم در دهه ۳۰ و بین هنرپیشه های هالیوودی خیلی پرطرفدار بود. چون در مدت زمانی کوتاه، حسابی باربی می شدند!
این رژیم فقط مخصوص ۷ تا ۱۰ روز است. تحت هیچ شرایطی بیشتر از این نگیرید که خونتان پای خودتان است!
همراه کردن این رژیم با ورزش الزامی است. اگر حس پیاده روی روزانه ندارید، دنبال نتیجه درست و حسابی هم نباشید.
در این رژیم فقط نوع غذاهایی که باید بخورید مشخص شده است. میزانش دست خودتان است. فقط یادتان باشد که قرار نیست خودتان را گول بزنید. قرار است لاغر شوید، پس فقط به اندازه ای بخورید که سیر شوید نه بیشتر.
یادتان باشد که مواد غذایی این رژیم را باید بدون نان بخورید!
هیچ رژیمی بدون فعالیت بدنی یا همان ورزش به هیچ دردی نمی خورد. یادتان باشد که پیاده روی از نان شب هم واجب تر است. پیاده روی هم اصول و روش دارد.
کفشتان مناسب باشد، با کفش پاشنه بلند پیاده روی نکنید. همین روزهاست که از شدت کمردرد نتوانید از جایتان تکان بخورید!
وسیله سنگین نداشته باشید، این وسیله سنگین را نه در دستتان بگیرید، نه روی شانه هایتان بیندازید. تا می توانید سبک پیاده روی کنید.
پیاده روی باید مستمر باشد، جلوی هر مغازه ای میخکوب نشوید و دوباره به راهتان ادامه بدهید! اگر قرار است نیم ساعت پیاده روی کنید، دقیقا تمام این نیم ساعت را به طور مفید پیاده روی کنید.
با نظم قدم بردارید، اول جوگیر نشوید و تند تند قدم برندارید که آخر پیاده روی یک لاک پشت هم بتواند ازتان جلو بزند! از همان اول با یک ریتم خاص قدم بردارید.
در سربالایی نروید، این تصور غلط که هر چه بیشتر عرق کنید، زودتر لاغر می شوید را از ذهنتان پاک کنید. عرق کردن نشانه سوزاندن چربی نیست، یک فعالیت طبیعی برای دفع گرمای بدن است. یک لیوان که آب بخورید، دوباره به پله اول برمی گردید!
این درست که در زمان ابوعلی سینا به چاقی «ام الامراض» می گفتند. اما این دلیل نمی شود که برای از بین بردن این ام الامراض، هزار و یک مرض دیگر هم بگیرید! آن هم با این نسخه های نامعقول!
قرص های ضد اشتها: این قرص هایی که مثل نقل و نبات می خورید تا اشتهایتان کم شود، دمار از روزگار تان در می آورند. افزایش ضربان قلب، فشار خون، یبوست، کم خونی، تشنگی زیاد، اضطراب، گیجی، خشکی دهان و سردرد علائم این قرص ها هستند. این قرص ها را حتما باید یک پزشک یا یک رژیم درمان توصیه کند.
بالن معده: این هم یک راه برای کم کردن اشتهاست. به این ترتیب که یک کیسه به اندازه تخم مرغ در معده می گذارند تا فضای معده را پر کند و اشتها را کم کند. اما این روش هم برای هر کسی توصیه نمی شود.
عمل های جراحی: این عمل ها فقط برای افرادی که اضافه وزنشان از ۳۰ کیلو گذشته باشد و هیچ توانی برای وزن کم کردن نداشته باشند، توصیه می شود؛ آن هم فقط به دستور پزشک متخصص. سرخود سراغ این عمل ها نروید که کمترین عارضه شان عفونت های وسیع الطیفی است که خدای نکرده در نهایت حتی می تواند به مرگ هم منجر شود.
برای اینکه بدانید بدنتان در چه وضعی است و از نظر علمی وزن نرمال دارید یا دچار اضافه وزن یا چاقی هستید، باید تست Body mass index یا همان BMI را انجام بدهید. فقط یادتان باشد این فرمول برای گروه سنی بالای ۱۸ سال است. اگر BMIتان:
بین ۱۵ تا ۱۹ باشد، لاغر هستید.
بین ۱۹ تا ۲۵ باشد، وزنتان نرمال است.
بین ۲۵ تا ۳۰ باشد، اضافه وزن دارید.
بین ۳۰ تا ۳۵ باشد، چاقی درجه یک (متوسط) دارید.
بین ۳۵ تا ۴۰ باشد، چاقی درجه دو (شدید) دارید.
۴۰ به بالا باشد، چاقی درجه سه (مفرط) دارید.
10 روزه با چربی های خود خداحافظی کنید
رژیم غذایی ده روزه,ده روزه وزن کم کنید,رژیم غذایی لاغری ده روزه,رژیم غذای ده روزه

چاقی تیتر اول بسیاری از رسانه ها و مجلات پزشکی سلامت می باشد. همه ی افراد به دنبال راه حلی برای این موضوع هستند ، بهتر است در رابطه با این مسئله از روش های ثابت شده استفاده کنید و باور های عموم در این مورد را کنار بگذارید.
شاید با برنامه و طرحی که کارگردان ها برای شروع کار ساخت فیلم در نظر می گیرند آشنا باشید. یک برنامه که پیش از شروع کار ترسیم شده و به طور جزئی تمام مراحل کار را در بر می گیرد. این طرح به نوعی به عنوان نقشه کار به شمار می رود و نشان می دهد که چطور مرحله به مرحله پیشرفت کار صورت می گیرد و ساخت فیلم براساس آن جلو می رود. متخصصان تغذیه توصیه می کنند، برای کاهش وزن هم برنامه ای شبیه برنامه کارگردان ها می تواند جوابگو باشد. به گفته آن ها، کافی است آنچه را از لاغر شدن درنظر دارید به بخش های مختلف و در زمان های کوتاه تقسیم کرده و آن را روی کاغذ پیاده کنید. برای این منظور می توانید به عنوان مثال یک برنامه ۳ ماهه را درنظر بگیرید که طی آن قرار است مقدار مشخصی وزن کم کنید. در اقدام بعدی، یک جدول زمانی کشیده و آن را به هفته های مختلف تقسیم کنید. سپس در آن جزئیاتی از قبیل برنامه خرید، زمان بندی حرکات ورزشی و نکات تغذیه ای را بگنجانید و خود تان را موظف کنید که براساس آن پیش بروید. ورزشکاران در ذهن شان مراحل رسیدن به پیروزی را تجسم می کنند تا با رویا پردازی درباره قهرمان شدن، آن را از یک رویای دور از دسترس به یک امر امکان پذیر تبدیل کنند. در حالتی مشابه، شما هم می توانید با رویاپردازی درباره رسیدن به وزن مورد نظر این خواسته تان را به هدفی تحقق پذیر تبدیل کنید. فرض کردن خود تان در لباسی که همیشه دوست داشتید بپوشید ولی شرایط جسمی تان اجازه چنین کاری را نمی داده، تجسم خود تان با اندامی زیبا در یک مهمانی و قرار دادن خود تان در ذهن به جای کسی که به نظر تان اندامش شبیه آنچه همیشه در ذهن دارید، است موارد خوبی برای رویا پردازی است. هنگام تصور کردن چنین شرایطی، بهتر است به این فکر کنید که چقدر از بودن در این حالت های دلخواه احساس رضایت و شادی بیشتری در زندگی خواهید داشت. بسیاری از ما به طور ناخودآگاه دائما در حال تخریب خودمان و توانایی های مان هستیم و به محض این که بخواهیم اقدام مثبتی انجام دهیم، به خودمان نهیب می زنیم که از پس انجام این کار برنمی آییم. چنین شرایطی درباره بعضی از افرادی که تصمیم می گیرند لاغر شوند هم وجود دارد و باعث می شود از اهدافشان دست کشیده و آن ها را غیرعملی تصور کنند. اگر این توصیف درباره شما هم صدق می کند، هرگاه متوجه شدید در حال فکر کردن به این هستید که امکان ندارد لاغر شوید، با جمله های جایگزین سعی در خنثی کردن این تفکرات داشته باشید. به عنوان مثال با خود تان بگویید وقتی دیگران از عهده انجام چنین کاری برمی آیند، من نیز موفق خواهم شد یا این که حتی اگر خیلی زود و خیلی زیاد نتیجه نگیرم اما همان مقدار کاهش وزن هم ارزشمند است و با تلاش بیشتر حتما به نتیجه بهتری خواهم رسید. بعضی از افراد، مدام خودشان را زیر ذره بین گذاشته، فقط عیب ها و کاستی های خودشان را می بینند، به خودشان القاب منفی صفت می دهند و این کار را واقع نگری تصور می کنند. این در حالی است که شما هیچ وقت حتی دوست تان را با القابی مثل زشت، چاق، بدقیافه و بدریخت صدا نمی زنید. همان طور که همیشه سعی می کنید با دیگران در کمال احترام برخورد داشته باشید، از نقص های شان چشم پوشی کرده یا مشکل شان را با لحنی ملایم به آن ها گوشزد کنید و بهترین دوست خود تان باشید و همین رفتار را با خود تان نیز داشته باشید. یکی از بهترین روش های محترم کردن خود تان برای خود تان این است که موفقیت های تان را ببینید، از آن ها شاد شوید و برای خود تان جشن بگیرید. یک راه برای شروع ارزش قائل شدن برای خود تان این است که یک فهرست از موفقیت هایی که در برهه های مختلف زندگی کسب کرده اید تهیه کنید. این فهرست می تواند شامل موفقیت های شخصی، حرفه ای و ویژگی های مثبت اخلاقی و جسمی شود. استعدادها و مهارت هایی که دارید را نیز یادداشت کنید و هراز گاهی به سراغ این فهرست رفته و با مرور کردن آن، ارزش های وجودی تان را به خود تان یادآور شوید. همچنین می توانید بخشی از یک دفترچه را به انجام کارهای خوب روزانه اختصاص دهید و پس از مدتی ببینید که چه فهرست بلند بالایی در دست دارید. هر چه زودتر باید خود تان را از رده آدم های صفر و یک یا سیاه و سفید بیرون بکشید. این طرز فکر مانند سدی در برابر لاغر شدن تان عمل می کند و همه تلاش های تان را به هدر می دهد. با این دیدگاه، اگر پیش آمد که به دلیل حضور در یک جشن یا مهمانی یا یک مناسبت خاص، در یک وعده غذایی بیشتر از میزان برنامه ریزی شده غذا خوردید، امید و انگیزه تان را به طور کلی از دست داده و از ادامه دادن رژیم دست کشیده اید. درحالی که با بخشیدن خود تان در چنین مواردی، فرصت ادامه راه را به خود تان خواهید داد. این که از نظر ذهنی خود تان را برای رسیدن به موفقیت در کاهش وزن و رسیدن به تناسب اندام آماده کنید خوب است اما مسئله اینجاست که فقط آمادگی ذهنی کافی نیست وگرنه اکنون تعداد افراد چاق در دنیا بسیار کمتر از وضعیت موجود بود. برای محقق شدن چنین خواسته ای باید به تلاش های عملی هم دست زده و با تغییر در عادات غذایی، افزایش فعالیت جسمانی و کارهایی از این قبیل، رسیدن به خواسته تان را امکان پذیر کنید. نمی توان برای کاهش وزن فقط نشسته و تصور کنید که لاغرید و در وضعیت دلخواه هستید بلکه باید خود تان را در مسیر رسیدن به هدف قرار داده و پس از آن با ذهنی امیدوار و خوش بین پیش بروید.اهداف راترسیم کنید
رویا بافی کنید
من هم موفق می شوم؟
چگونه مشوق خود باشید؟
ایده آل گرایی ممنوع!
برای لاغری تلاش کنید
با روش های عملی به جنگ اضافه وزن بروید
روش های عملی برای لاغر شدن,درمان چاقی با طب سوزنی

این روز ها مواد غذایی از حالت کاملا طبیعی خود خارج شده است و تا حدودی مواد شیمیایی به آن ها افزوده می شود. هر یک از این افزودنی ها نقشی بر عهده دارند ، برای مثال برخی از این افزودنی ها برای طولانی شدن ماندگاری غذای می باشد.
افزودنی هایی که به مواد غذایی مختلف اضافه می شوند، شامل ۲ گروه هستند؛ افزودنی های عمدی و افزودنی های غیرعمدی. افزودنی های عمدی به آن گروه از ترکیب هایی گفته می شود که تولیدکنندگان از روی قصد و به خاطر بالا بردن کیفیت محصولاتشان آنها را به مواد غذایی می افزایند اما افزودنی های غیرعمدی به گروهی از افزودنی ها اطلاق می شود که بدون عمد و در طول چرخه تولید تا مصرف به بدن مصرف کنندگان می رسند…
برای اینکه اطلاعات بیشتری درباره افزودنی های موجود در محصولات غذایی به دست بیاوریم، گفت وگویی را با دکتر آراسب دباغ مقدم، متخصص بهداشت مواد غذایی در این زمینه ترتیب داده ایم که خواندن آن خالی از لطف نیست.
بله، افزودنی های عمدی شامل انواع نگهدارنده ها، موادی که از چسبیدن اجزای محصول نهایی به هم پیشگیری می کنند، بهبوددهنده ها، طعم دهنده ها، قوام دهنده ها، موادی که کار امولسیون را انجام می دهند و مثلا از جدا شدن فاز آب و چربی در سس مایونز جلوگیری می کنند، شفاف کننده ها و موادی که جلوی ته نشین شدن ذرات معلق موجود در محصولات غذایی را می گیرند، تشکیل می شوند. تمامی این مواد افزودنی با خواست تولیدکنندگان به محصول نهایی اضافه می شود. از طرف دیگر، افزودنی های غیرعمدی شامل سموم کشاورزی یا آنتی بیوتیک هایی می شوند که در محصولات کشاورزی و گوشت حیوانات وجود دارد و به طور ناخواسته و طی چرخه تولید تا مصرف وارد بدن مصرف کننده ها می شوند.
ببینید، وقتی شما در خانه هم محصولاتی مانند آبمیوه ها را تهیه می کنید، نوعی کدورت ناشی از وجود پروتئین ها در آب میوه تان به وجود می آید. در صنایع غذایی با اضافه کردن افزودنی های خاصی به برخی از مواد مانند نوشیدنی ها، شفافیت آنها را حفظ می کنند یا از ته نشین شدن اجزای موجود در آنها جلوگیری می کنند.
البته! براساس بررسی هایی که در طول زمان و در آزمایشگاه ها یا مراکز تحقیقاتی صورت می گیرد یا گزارش هایی که از بیمارستان ها و مراکز درمانی می رسد، عوارض افزودنی ها روی مصرف کننده ها بسیار مورد توجه قرار داده می شود. بر همین اساس، برخی از افزودنی ها مانند نمک طعام که همه ما در تهیه غذاهایمان از آن استفاده می کنیم، جزو افزودنی های مجاز و ایمن به شمار می روند چون تاکنون گزارش خاصی مبنی بر عوارض مصرف مقدار مجاز چنین افزودنی ای اعلام نشده است بنابراین افزودنی های مجاز و ایمن، آن گروه از افزودنی هایی هستند که مصرف به اندازه آنها مشکلی را برایمان ایجاد نکند.
افزودنی های غیرمجاز شامل هر دو گروه از موادی که به آنها اشاره کردید، می شوند. یعنی ممکن است در کل، غیرمجاز و غیراستاندارد باشند که در این صورت استفاده از آنها در صنایع غذایی نوعی تخلف محسوب می شود. گاهی هم ممکن است که این افزودنی ها جزو مواد مجاز و ایمن به شمار روند اما استفاده از آنها در برخی از خوراکی ها غیرمجاز باشد.
وقتی تولیدکننده ها قصد اضافه کردن افزودنی های مجاز به مواد غذایی را دارند نوع محصول، میزان مصرف و گروه مخاطبان محصول را در نظر می گیرند. مثلا گروه هدف شیر را که جزو محصولات نسبتا پرمصرف در سراسر دنیاست افراد آسیب پذیری مانند کودکان، خانم های باردار و شیرده یا سالمندان تشکیل می دهند. بنابراین در سراسر دنیا اضافه کردن هر نوع افزودنی به شیر (حتی اگر آن افزودنی، مجاز هم باشد) ممنوع است. به عبارت ساده تر تمام افزودنی های مجاز هم برای شیر غیرمجاز هستند. مثال روشن دیگر در مورد جوش شیرین که یکی از افزودنی های مجاز محسوب می شود، است. افزودن جوش شیرین به نان که قوت غالب مردم و محصول پرمصرفی است به هیچ عنوان مجاز نیست اما اگر همین جوش شیرین با عنوان بیکینگ پودر به کیک ها یا شیرینی ها افزوده شود، هیچ اشکالی ندارد چون مصرف کیک و شیرینی بین مردم به اندازه نان رایج نیست. محصول هایی مانند سوسیس یا کالباس هم جزو خوراکی هایی هستند که مصرف آنها بیشتر از ماهی یکی، دو مرتبه توصیه نمی شود بنابراین اگر تولیدکننده ها در حد ۱۲۰ppm نیتریت سدیم هم به آنها بیفزایند کار غیرمجازی نکرده اند و محصولشان از نظر سلامت به خطر نیفتاده است. در مورد ساخارین یا سایر افزودنی های مجاز هم همین مساله صدق می کند. یعنی بنا بر نوع و میزان مصرف و گروه هدف محصولات، افزودنی ها می توانند مجاز یا غیرمجاز باشند.
چرا، اصلا در بیشتر کشورهای دنیا علاوه بر اینکه ترکیب های موجود در محصولات و نام تمام افزودنی های آنها را روی برچسب شان می نویسند گاهی هشدارهایی هم روی کالا درج می کنند که مثلا این محصول برای بچه های زیر ۵ سال یا افرادی که به مواد خاصی آلرژی دارند، مناسب نیست اما متاسفانه در کشور ما قانون خاصی برای درج چنین هشدارهایی وجود ندارد که بهتر است چنین قانونی برای محصولات ما هم وضع شود.
نه، بهتر است در ابتدا بگویم که قدمت استفاده از افزودنی های مواد غذایی به هزاران سال قبل برمی گردد. یعنی از چند هزار سال پیش، مردم از نمک یا حتی شکر برای طعم دادن و بالا بردن مدت زمان ماندگاری محصولات غذایی شان استفاده می کرده اند. بنابراین استفاده از چند نوع افزودنی در یک محصول غذایی مثل سوسیس یا کالباس نمی تواند نشان دهنده نامرغوب بودن آن محصول باشد. اصلا مگر وقتی خود شما برای تهیه یک غذا از چند نوع ادویه که نوعی افزودنی محسوب می شوند، استفاده می کنید سعی در پوشاندن کیفیت پایین غذایتان دارید؟ مسلما نه. پس اینکه متخصصان تغذیه و صنایع غذایی دنیا به بحث افزودنی ها حساس شده اند، به بحث افزودنی های شیمیایی برمی گردد و نه افزودنی های طبیعی. به طور کلی، دو دیدگاه درباره افزودنی ها وجود دارد؛ یک دیدگاه علمی و یک دیدگاه احساسی.
از دیدگاه علمی بهتر است تمام متخصصان صنایع غذایی و تغذیه دنیا و مردم عادی به نظر کمیته مشترک سازمان بهداشت جهانی و فائو درباره مجاز و استانداردبودن افزودنی های مواد غذایی اطمینان کنند. این کمیته، تحقیقات زیادی درباره افزودنی ها انجام می دهد و اگر ماده ای را به عنوان افزودنی مجاز معرفی کند، مردم هم می توانند با خیال راحت محصولات حاوی آن افزودنی ها را مصرف کنند اما دیدگاه دیگری که متاسفانه گاهی بین پزشکان هم رایج است، دیدگاه احساسی است. یعنی برخی از افراد می گویند ما به فلان پزشک مراجعه کردیم و او گفت مثلا رب گوجه فرنگی نخورید چون افزودنی دارد و سرطان زاست. این دیدگاه احساسی به هیچ وجه پذیرفته و قابل قبول نیست. به طور کلی افزودنی ها برای بهبود کیفیت موادغذایی و ایجاد تنوع در صنایع غذایی وارد بازار تولید شده اند و ما نباید موضع منفی ای نسبت به آنها داشته باشیم.
هر آنچه در مورد افزودنی ها باید بدانید
افزودنی ها مجاز,افزودنی های غیر مجاز,چه افزودنی هایی برای بدن ضرر دارد,افزودنی های غیر مجاز نان,افزودنی های مجاز و غیر مجاز

بسیاری از افراد این روز ها بخاطر اینکه وزن خود را کم کنند از رژیم های غذایی سنگینی استفاده می کنند که شاید بدن آنها توانایی تحملش را نداشته باشد و یکی از شایع ترین اشتباهات در رژیم غذایی لاغری ، حذف وعده های غذایی می باشد.
گوشت کباب شده را به رژیم غذایی خود اضافه کنید. محققان دریافته اند نوعی از اسید چرب به نام CLA که به طور طبیعی در گوشت گاو، گوسفند و لبنیات یافت می شود عاملی برای دفع چربی است. نتایج یک تحقیق نشان می دهد، افرادی که به مدت ۶ ماه این اسید چرب را در غذای خود دریافت کردند، ۴ درصد کاهش در توده چربی داشته اند که این کاهش عمدتا در ناحیه پاها بوده است بنابراین کباب را دریابید!
نخود و نخود فرنگی غنی از فیبرهای قابل جذب هستند که شما را سیر نگه می دارند. البته ممکن است مقداری مزاج شما را هم به هم بریزند. مطالعه ای که توسط دانشمندان اسپانیایی روی ۲۰۰ نفر بیمار که اضافه وزن داشتند انجام گرفته نشان داد وقتی این افراد به مدت ۴ ماه از یک رژیم غذایی با درصد فیبر بالا(متکی بر نخود) پیروی کردند ۵ کیلو وزن از دست دادند. این مقدار وزن فقط به واسطه خوردن نخود واقعا چشمگیر است.
۲/۲ کیلو گرم مقدار وزنی است که اگر یک چهارم قاشق غذاخوری فلفل تند به هر وعده غذایی خود اضافه کنید از دست خواهید داد.
شاید سوزاندن زبان با یک سس تند و آتشین کاری ظالمانه و بی رحمانه به نظر برسد ولی این کار مبنای علمی کاملا قدرتمندی دارد. نتیجه مطالعه ای در ژورنال تغذیه بالینی نشان داده، چند داوطلب شجاع دانمارکی بعد از خوردن مقداری کاپسائیسین(ماده موثر فلفل) تمایل زیادی به خوردن غذا نداشته اند.
پیراشکی و نان شیرینی را بی خیال شوید و سراغ تخم مرغ بروید. نتایج مطالعه ای در ژورنال تحقیقات تغذیه این نکته را بر مبنای مقایسه خوردن صبحانه های مختلف نشان داده است. نان و کیک های شیرین جدا از محتوای چربی خود، باعث بالا رفتن سطح قند خون شده و در نتیجه فرد را وادار می کنند تا بیشتر بخورد. در عوض خوردن تخم مرغ به دلیل کمیت و کیفیت بالای پروتئین خود دریافت کالری روزانه را کاهش داده و به مدت طولانی تری شما را سیر نگه می دارد.
۵۷% مقدار کاهشی است که بنا بر تحقیقات دانشمندان انگلیسی درصورت خوردن اسفناج در توده چربی بدن اتفاق می افتد.
هیکل ملوان زبل را به یاد بیاورید واسفناج را در برنامه غذایی خود لحاظ کنید. اسفناج جدا از اینکه منبع غنی آهن به شمار می آید حجم بسیار زیادی هم فیبر دارد. فیبر موجود در اسفناج ۲ برابر اغلب سبزی ها به بدن کمک می کند تا چربی ها را به شکل موثرتری متابولیزه کند. تحقیقات نشان داده، افزودن اسفناج به برنامه غذایی روزمره تا ۷ درصد کالری دریافتی را کاهش می دهد چون عبور غذا از دستگاه گوارش را کندتر می کند.
یکی از بدترین عوارض وزن کم کردن کاهش حجم عضلات است؛ خوشبختانه مطالعه ای که در ژورنال دیابت، چاقی و متابولیسم به چاپ رسیده نشان داده ، غذاهایی با مقدار نشاسته پایین (آن هایی که قند خون را بلافاصله بالا نمی برند) با حفظ توده عضلانی به کاهش وزن کمک می کنند. بنابراین خوردن پاستا، سیب زمینی آب پز یا تنوری، نان جو و نان های سبوس دار عضلات شما را حفظ می کند.
۵% مقدار چربی شکمی در عرض ۱۲ هفته بعد از خوردن محصولات پروبیوتیک از بین خواهد رفت.
دانشمندان آلمانی دریافته اند، افراد چاق در دستگاه گوارش خود با مشکل تعادل نداشتن میان باکتری ها روبه رو هستند که باعث دریافت کالری بیشتری در بدن آنها می شود اما در افراد لاغر باکتری ها کالری بیشتری مصرف کرده و کالری دریافتی فرد را کاهش می دهند بنابراین خوردن روزانه محصولات پروبیوتیک به ویژه ماست تعادل باکتریایی دستگاه گوارش را برقرار خواهد کرد.
رژیم غذایی مقوی و در عین حال کم کالری
رژیم غذایی سبک,رژیم غذایی سبک برای کاهش وزن,رژیم غذایی سبک برای لاغری,برنامه رژیم غذایی سبک,یک رژیم غذایی سبک