
هشت ماده خوراکی که در این بخش با شما آشنا می کنیم که شامل مواد معدنی مورد نیازی هستند که به شما در متعادل نگه داشتن میزان قند خون کمک می کند.
منیزیوم یک ماده معدنی ضروری برای بدن است که نقش کلیدی در بسیاری از اعمال بدن از جمله استقامت استخوانها، ثبات ضربان قلب و عملکرد اعصاب و ماهیچه ها بازی می کند. منیزیوم به تنظیم مقدار قند خون کمک میکند. مطالعات بسیاری بروی تأثیر منیزیوم در پیشگیری از ابتلا به بیماریهایی مانند دیابت یا جلوگیری از پیشرفت آن صورت گرفته است.
انجمن دیابت آمریکا مطالعه ی 20 ساله ای را اجرا نمود که در آن به بررسی تأثیرات جذب منیزیوم بر بیماری دیابت پرداخته شد. آنها دریافتند که مصرف منیزیوم بیشتر می تواند خطر ابتلا به بیماری دیابت را کاهش داده و سبب کاهش التهاب شود. با کمال تعجب دانشمندان متوجه شدند در بدن افراد مبتلا به دیابت معمولاً مقدار منیزیوم پایین است. حال چگونه می توان این کمبود را برطرف نمود؟ البته ما می توانیم با مصرف ساپلیمنت ها این کمبود را برطرف نماییم اما منیزیوم در بسیاری از غذاهای سالم به مقدار فراوان وجود دارد، تعدادی از غذاهایی که حاوی منیزیوم هستند را در اینجا به شما معرفی می کنیم:
· آووکادو
· دانه های کدوی خام یا دانه ی آفتابگردان
· بادام
· سبزیجات سبز برگ پهن نظیر اسفناج و برگ چغندر
· بروکلی خام
· کاکائوی ارگانیک خام
· لوبیای سیاه و لوبیای سفید
· نخود فرنگی
غلات کامل نیز منابع خوبی برای منیزیوم هستند اما برای افراد مبتلا به دیابت خوردن مقادیر زیادی از غلات کامل، اشتباه بزرگی است زیرا غلات حاوی مقادیر زیادی کربوهیدرات هستند ومصرف غلات می تواند با مقاومت به انسولین مرتبط باشد.
چنانچه غذاهایی که در بالا ذکر کردیم در حال حاضر در رژیم غذایی شما وجود ندارند بهتر است از این مواد غذایی به چندین دلیل استفاده کنید که یکی از آنها افزایش جذب منیزیوم دربدن شما است.
منبع-http://diabetestma.org/
مقدار دیابت را با مواد غذایی منیزیوم دارتنظیم کنید
تنظیم مقدار قند خون,چگونه دیابت را تنظیم کنیم,منیزیوم و کاهش دیابت

در مطالب گذشته در رابطه با مطالب دندان پزشکی صحبت های مفصلی انجام دادیم ، در این مطلب می خواهیم یکی از عمل های شایع را که امروزه بسیاری از افراد به آن تمایل دارند ، صحبت کنیم. در این مطلب اطلاعاتی در مورد لامینیت دندان برای شما ارائه می دهیم.
لامینیت برای دندانهای ساییده شده وشکسته
مایکی از وظایف اصلاح خنده با Smile line است زمانی که یبماری می خندد لبه دندانهای بالا باید به موازات قوس لب پایین باشند ووقتی دندان ها به هر علتی ساییده وکوتاه شوند این خط خنده برعکس شده وچهره فرد حالت پیری پیدا می کند وبا استفاده از لامینیت وتکنیک های جدید مربوط به ان این ساییدگی ها جبران شده ودندان به وضعیت نخست بر می گردد.
سفید کردن دندان با لامینیت
مسلماً با توجه به این که درسالهای اخیر داشتن دندان های سفید متداول شده است .برای این افراد اگر فرم دندان ها قشنگ است وفقط مشکل در رنگ آنهاست عمل Bleaching یا سفید کردن دندان ها توصیه میشود نه لامینیت چرا که با وجودی که لامینیت یک درمان محافظه کارانه است وبا تراش مختصری روی سطح دندان انجام می شود اما به هر حال دندان دست خورده شده ودیگر بازگشت به فرم اولیه امکان پذیر نیست در حالی که با استفاده از روشهای سفید کردن دندان، پوسیدگی یا توسعه آن باید هر 6ماه یکبار به دندانپزشک مراجعه کرد وبرای کودکان از فلوراید تراپی استفاده کرد.
لامینیت دائمی یا موقت ؟
کاملاً ساده ومختصر است درمان با لامینیت نظیر سایر معالجات دندانپزشکی موقتی است ونه دایمی علتش هم این است که جدا از تحلیل ها وفرسایش های سطح دندان ها مواد به کار رفته در لامینیت ها یا هر درمان دیگر دندانپزشکی طول عمر مشخصی داشته وبه مرور زمان از بین می روند والبته این روند فرسایش وتخریبی مربوط به همه ابزارهای دور وبرماست نه منحصراً دندان مثل اتومبیل ،تلویزیون ،کفش وغیره . بنابراین نمی شود انتظار داشت که درمان با لامینیت مادام العمر بوده ونیاز به تکرار مجدد نداشته باشد .
نظر دندانپزشکان نسبت به لامینیت
امروزه بعید است که دندانپزشکی به عنوان یک درمان لوکس ویا اشتباه نگاه کند .زیرا مراکز علمی دنیا با تمام تحقیقاتی که صورت می دهند چنین دیدگاهی ندارند وبه صورت یک درمان روزمره درآمده است . البته لامینیت نیز یکی از درمان های دندانپزشکی است وهر درمانی جایگاه خود را دارد . مثلاً ایمپلنت نیز همین ویژگی را دارد .
البته بدیهی است درمان های زیبایی ویا ایمپلنت نیاز به دانش وتبحر ودیدگاه هنری ودست هنرمندانه دارد وطبعاً به این دلیل همانطور که کار همه نقاشان یا هنرمندان یکسان نیست کار دندانپزشکان مختلف نیز متفاوت خواهد بود ومن اطمینان دارم اکثریت دندانپزشکان کم وبیش دارای چنین ویژگی هایی هستند .ولی ممکن است دندانپزشکی علاقمند نباشد ویکسری از درمان ها را انجام دهد واین اتفاقاً خیلی خوب است زیرا هر فردی باید نسبت به آنچه که توانایی آن را در خود حس می کند عمل کند .
هر آنچه درمورد لامینیت دندان باید بدانید
لامینیت دندان,همه چیز درمورد لامینیت دندان,از لامینیت دندان چه می دانید,مزایای لامینیت دندان,لامینیت دندان,لامینیت دندان در اهواز,لامینیت دندانی,تصاویر لامینیت دندان,هزینه لامینیت دندان

ورزش و تغذیه دو فاکتور مهم و تاثیر گذار بر سلامت افراد است. این دو فاکتور با یکدیگر ارتباط تنگاتنگی دارند. فردی که ورزش می کند باید تغذیه ی مناسبی داشته باشد و این تغذیه باید بر حسب نیاز های بدن وی تنظیم شده باشد.
ورزش های استقامتی ، ورزش هایی است که در مدت زمان طولانی نیاز به انرژی یکنواختی دارند تا ورزشکار بتواند به نحو مطلوب به ورزش خود ادامه دهد؛ مانند دوی ماراتن ، شنا ، کوهنوردی و فوتبال. به عنوان مثال، ما رژیم غذایی در ورزشکاران دوی ماراتن را بیان می کنیم.
رژیم غذایی برای دوندگان جهت کارآیی مطلوب
شما اگر یک دونده باشید ، کیلومترها مسافت را بدون خسته شدن می دوید و در طی این فرآیند کالری فراوانی می سوزانید.بدن ما مثل یک اتومبیل است که بدون سوخت کار نمی کند و زمانی که سوخت کاملی به آن برسانید، به بهترین شکل عمل خواهد کرد.حال باید بدانید چگونه می توانید این سوخت را به بدن خود برسانید که بوسیله آن به خوبی بدوید؟
مواد غذایی از کربوهیدرات ها، پروتئین و چربی تشکیل شده اند. دوندگان ماراتن و سایر ورزشکاران، بایستی برنامه غذایی داشته باشند که دارای کربوهیدرات بالا، پروتئین متوسط و چربی کمی باشد. مهم ترین ماده مغذی دیگر، آب است.باید بدانید که چرا این مواد مغذی مهم هستند؟ چه مقدار از آنها را باید مصرف کنید؟ و چه مقدار آب، قبل و بعد از ورزش و در طی آن نیاز دارید؟
اگر توصیه های زیر را اجرا کنید، مطمئن باشید بدن شما به مقدار کافی و مناسب تغذیه خواهد شد، آب کافی خواهد داشت و به بهترین نحوخواهید توانست به ورزش خود ادامه دهید.
کربوهیدرات ها و ذخیره گلیکوژن عضلات
چرا مصرف کربوهیدرات ها مهم است؟
بهترین سوخت برای تامین انرژی در حین دویدن یا سایر ورزش های استقامتی، ذخیره گلیکوژن عضلات است. کربوهیدرات ها در بدن به شکل گلیکوژن ذخیره می شوند، در حقیقت منبع اصلی تولید انرژی در بدن در حین انجام ورزش ، ذخیره گلیکوژن است.اگر مقدار تجزیه گلیکوژن در بدن بیشتر از مقدار جایگزین آن باشد ، ذخایر گلیکوژنی خالی خواهد شد ، یعنی وقتی بدن برای تامین انرژی مورد نیاز خود، گلیکوژن را مصرف کند و مقدار مصرف آن بیشتر از مقدار ذخیره آن باشد، این منابع از بین خواهد رفت، در نتیجه فرد خیلی زود خسته می شود و دیگر نمی تواند با سرعت و قدرت به دویدن خود ادامه دهد.بنابراین برای تامین و حفظ ذخایر گلیکوژنی، بایستی رژیم غذایی یک دونده ماراتن غنی از کربوهیدرات باشد.
چه مقدار کربوهیدرات باید مصرف کرد؟
کربوهیدرات ها باید ۷۰ ۶۰ درصد کل کالری روزانه را تشکیل دهند. برای تعیین مقدار کربوهیدرات مورد نیاز باید مقدار وزن خود را ( به کیلو گرم ) ضربدر عدد ۷ کنید، در نتیجه مقدار گرم کربوهیدراتی که باید روزانه مصرف کنید، بدست خواهید آورد.بهترین منابع غذایی کربوهیدراتی شامل : گروه نان و غلات ( بهتر است سبوس دار باشند) ، انواع میوه ، سبزیجات و لبنیات کم چرب است. گروه نان و غلات مثل برنج ، ماکارونی ، نان و غلات سبوس دار است.برچسب مواد غذایی مقدار گرم کربوهیدرات موجود در یک واحد از آن ماده غذایی را به شما نشان خواهد داد. یک ورزشکار استقامتی باید روزانه ۱۵ واحد از گروه، نان و غلات، ۶ واحد از گروه میوه ها، ۶ واحد از گروه سبزیجات و ۵ واحد لبنیات کم چرب مصرف کند.
مقدار یک واحد از این گروه های غذایی مطابق زیر است:
یک واحد گروه نان و غلات ( ۱۵ گرم کربوهیدرات ) ، برابر است با یک کف دست نان ( لواش ۴ کف دست ) یا نصف لیوان برنج یا ماکارونی پخته.
یک واحد میوه ( ۱۵ گرم کربوهیدرات ) برابر است با یک عدد میوه متوسط مثل سیب و … یا سه چهارم لیوان آبمیوه .
یک واحد لبنیات کم چرب ( ۱۲ گرم کربوهیدرات ) برابر است با یک لیوان شیر یا ماست کم چرب یا ۴۵ گرم پنیر .
یک واحد سبزیجات ( ۵ گرم کربوهیدرات ) برابر است با یک لیوان سبزی یا نصف لیوان سبزی ریز شده یا سه چهارم لیوان آب سبزی .
* نکته :
سبزیجات نشاسته ای مثل نخود فرنگی و ذرت، همچنین حبوبات مثل عدس و نخود نسبت به سایر سبزیجات، در هر واحد خود مقدار بیشتری کربوهیدرات دارند که حدود ۲۰ ۱۵ گرم در نصف لیوان است.
پروتئین ها
چرا دریافت پروتئین مهم است؟
پروتئین برای رشد و ترمیم ماهیچه های بدن لازم است. ورزش بدنی منظم ، مقدار تجزیه پروتئین عضلات و دفع آن را از بدن کاهش می دهد. زمانی که مقداری از پروتئین در حین انجام ورزش تجزیه می شود، ولی بعد از آن و در دوره ترمیم، ساخت آن افزایش می یابد.
اگر مقدار ذخایر گلیکوژنی ماهیچه بالا باشد، فقط ۵ درصد انرژی مورد نیاز بدن از پروتئین ها تامین می شود. ولی زمانی که به دلیل دریافت کم کربوهیدارت، ذخایر گلیکوژنی ماهیچه کاهش می یابد، بیشتر پروتئین مصرفی، برای تولید انرژی ( تا ۱۰ درصد انرژی ) مورد استفاده قرار می گیرد و کمتر صرف رشد و ترمیم عضلات می شود.استفاده از پروتئین بعنوان سوخت هم گران است و هم کفایت کربوهیدرات ها را ندارد.
چه مقدار پروتئین مورد نیاز است؟
یک ورزشکار استقامتی نسبت به یک فرد بالغ غیر فعال ، به۵۰ درصد پروتئین بیشتر نیاز دارد. ۱۵ ۱۲ درصد کالری روزانه باید توسط پروتئین تامین شود.برای تعیین مقدار مورد نیاز پروتئین ، وزن خود را ( به کیلو گرم ) ضربدر عدد ۳/۱ کنید تا مقدارگرم پروتئین روزانه را بدست آورید. منابع غنی از پروتئین عبارتند از : گوشت قرمز لخم ( بدون چربی )، مرغ ، ماهی ، تخم مرغ و لبنیات. این مواد غذایی حاوی تمام اسید آمینه های ضروری مورد نیاز بدن هستند. سایر منابع پروتئینی شامل : آجیل و حبوبات است.مانند کربوهیدارت ها، با بررسی بر چسب مواد غذایی می توانید مقدار پروتئین موجود در یک واحد از آن ماده غذایی را بخوانید.
یک ورزشکار استقامتی باید روزانه ۵ ۳ واحد از این گروه پروتئینی دریافت کند.
یک واحد از این گروه شامل موارد زیر است:
۹۰ گرم گوشت قرمز لخم، مرغ و ماهی ؛ به عنوان مثال یک همبرگر کوچک، نصف سینه کامل مرغ که ۲۱ گرم پروتئین دارند.
نصف لیوان حبوبات پخته، ۳۰ گرم پنیر، ۱ عدد تخم مرغ، ۲ عدد سفیده تخم مرغ، دو قاشق غذاخوری کره بادام زمینی که ۷ گرم پروتئین دارند.
یک لیوان شیر یا ماست کم چرب که ۸ گرم پروتئین دارد.
همچنین یک واحد از گروه نان و غلات ( که بهتر است سبوس دار باشد ) مثل یک کف دست نان سنگک، که حدود ۳ گرم پروتئین دارد.
دریافت بیش از حد پروتئین ، چه اثراتی در بدن دارد؟
وقتی که یک ورزشکار استقامتی بیشتر از نیاز خود، پروتئین مصرف می کند، آن را برای تامین انرژی استفاده کرده یا به صورت چربی در بدن ذخیره می کند.کربوهیدرات ها منبع ارزان تر و با کفایت تری برای تولید انرژی هستند. به علاوه، مصرف زیاد پروتئین، نیاز بدن به آب را افزایش می دهد و منجر به بروز کم آبی در بدن می شود، زیرا کلیه ها برای دفع نیتروژن اضافی حاصل از مصرف بالای پروتئین، نیاز به آب زیادی دارند.همچنین دریافت رژیم غذایی با پروتئین و چربی بالا، بعد از یک تمرین بدنی سنگین، باعث می شود جایگزینی ذخایر گلیکوژنی به طور کامل انجام نشود و به اجرای تمرینات ورزشی آسیب خواهد رساند. هضم چنین رژیمی مشکل است و منجر به احساس سستی و تنبلی در ورزشکار می شود.البته ورزش به تنهایی قادر نیست بیماری های مرتبط با دریافت رژیم غذایی پرچرب را از بین ببرد؛ مثل بیماری های قلبی ، سکته و بعضی سرطان ها.
چه مقدار چربی باید مصرف کرد؟
ورزشکاران استقامتی نیز مانند سایر افراد باید کمتر از ۳۰ درصد انرژی مورد نیاز خود را از چربی ها بدست آورند. همچنین کمتر از ۱۰ درصد کل کالری روزانه، باید توسط چربی های اشباع تامین شود.
بعنوان مثال اگر شما یک ورزشکار هستید و روزانه ۳۰۰۰ کالری نیاز دارید، باید کمتر از ۱۰۰۰ کالری آن را چربی ها تشکیل دهند.
غذای پرچرب عبارتند از :
انواع شیرینی جات و کاکائو ، غذاهای سرخ شده، بستنی، سوسیس و کالباس، سس مایونز، پیتزا، خامه و کره.
برچسب مواد غذایی مقدار گرم چربی ها و مقدار کالری حاصل از چربی ها را در هر واحد نشان می دهد.
غذاهایی را انتخاب کنید که کمتر از ۳۰ درصد کالری آن از چربی باشد.
چگونه یک برنامه غذایی پرچرب به انجام ورزش لطمه می زند؟
ذخیره گلیکوژنی عضلات برای تامین سوخت در یک ورزش طولانی مدت و مداوم، بیشتر از ذخیره چربی مورد استفاده قرار می گیرد، زیرا چربی نمی تواند انرژی فوری مورد نیاز را تامین کند.همچنین چربی نسبت به کربوهیدرات، نیاز به زمان بیشتری برای هضم دارد، بنابراین وعده غذایی قبل از ورزش باید چربی کمی داشته باشد.
ورزشکاران استقامتی باید چه نوع تغذیه ای داشته باشند
ورزش و تغذیه,تغذیه در ورزش کاران,تغذیه برای دونده ها,تغذیه های مناسب برای ورزش کار,ورزش و تغذیه سالم,ورزش و تغذیه مناسب,ورزش و تغذیه کودکان,ورزش و تغذیه ی سالم,ورزش و تغذیه سالمندان,ورزش و تغذیه برای لاغری,ورزش تغذیه و سلامتی,تغذیه ورزشکاران,تغذیه ورزش کاران تنیس,تغذیه مناسب ورزشکاران

مطمئنا برای شما هم شگفت انگیز خواهد بود که بدانید تنبلی میتواند یک ناهنجاری رفتاری باشد که از نظر روانشناسی قابل بحث است. تنبلی مشکلی است که ممکن است این روزها به علت ماشینی شدن زندگی، عارضه آن خیلی از ما را مبتلا کند و به نوعی ممکن است بتوان گفت نسل نو تا اندازه ای تنبلتر ازنسل پیش هستند. این مشخصات نمی گذارد انسان در زندگی و کار با فعالیت و زنده دلی به پیشرفت برسد و همواره عقب می ماند . تنبلی چه از نظر فکری و چه رفتاری یکی از بزرگترین مانع محسوب می شود که باید آن را برطرف کرد. همه ما ممکن است بعضی وقتها دچار این حس میشویم که دلمان میخواهد زیاد بخوابیم، سر کار نرویم، بیشتر تفریح کنیم و… اما این احساسات ناشی از خستگی را نباید با تنبلی یکی دانست. افراد تنبل دچار حس مداوم خستگی آن هم بدون انجام کار و فعالیت هستند. اگر میخواهید ثابت کنید آدم تنبلی نیستید، صحبتهای دکتر میرزاده را تا انتها دنبال کنید.
تنبلی به چه معناست؟
میتوان گفت تنبلی به تعویق انداختن کارهای از پیشتعیینشده در برنامه یا اصلاً حذف اهداف از قبل تعیینشده در زندگی است. متأسفانه باید گفت بر اساس برخی آمار، شیوع تنبلی در ایران بعد از یکسری کشورهای آفریقایی و عراق بیشتر از حد رایج در جهان است.
علل فردی و اجتماعی
علل تنبلی را میتوان در حالت کلی به دو دسته تقسیم کرد که علل فردی و علل اجتماعی هستند. در زمینه علل فردی میتوان اشاره کرد که زمینه ژنتیکی برایش مطرح است. البته در حال حاضر معلوم نیست یا دستکم در حیطه معلومات و مطالعات من مشخص نشده است که عامل وراثتی به شکل انتقال ژن وجود دارد یا به لحاظ اکتسابی در خانواده رواج مییابد. این جزو مسائلی است که پیشرفت علوم شناختی در آینده آن را مشخص میکند. در زمینه علل فردی یکسری بیماریها هم میتوانند عامل تنبلی باشند. مثلاً در زمینه بیماری جسمی باید به کمکاری تیروئید و در زمینه بیماریهای روان باید به بعضی افسردگیها اشاره کرد.
تأثیر کمبود اعتماد به نفس
در حیطه روانشناختی از ویژگی کمبود اعتماد به نفس میتوان به عنوان یکی از علل تنبلی نام برد. در واقع، گاهی در شرایطی فرد بدون آن که دچار علایم بارز افسردگی باشد، نشانهها و خصوصیتی از این بیماری مانند پایین بودن اعتماد به نفس را دارد. این ویژگی میتواند کمتحرکی و بیمیلی به انجام فعالیت را در فرد ایجاد کند که شکلی از تنبلی است.
دوری از ریسک و درخواست پاداش
یکی از مسائل ایجادکننده تنبلی، صفات شخصیتی فرد است. برای مثال، وقتی وابستگی فرد به پاداش بالا باشد، شاهد این وضعیت هستیم. یعنی فرد کارها را صرفاً به این دلیل انجام میدهد که زودتر به نتیجهای عینی برسد؛ یا شخصیتی دارد که از ضرر و زیان اجتناب میکند. این افراد همیشه در حاشیه امن به سر میبرند و به عبارتی، اهل ریسک و تجربههای جدید نیستند. حال فردی که این ویژگیها را با هم دارد، بیشتر مستعد ابتلا به تنبلی است.
انگیزههای درونی پایین
قاعدتاً فردی که به پاداش وابستگی دارد و از طرفی، دلش نمیخواهد از حاشیه امنی که دارد خارج شود، انگیزههای درونی پایینی دارد. یعنی پیوسته تلاش کردن چندان برای فرد اهمیت ندارد و مهمترین مسئله، نتایج است. این افراد احساس رضایت درونی از تلاش خود ندارند و تنها به این نگاه میکنند که از بیرون به چه میزان پاداش دریافت میکنند تا بر اساس آن تلاش کنند.
خانواده تنبلپرور
متأسفانه الگوهای رفتاری خانواده هم در این میان میتوانند نقش مخربی داشته باشند. برای مثال، در خانوادهای که دو بچه یکی کوشا و یکی تنبل باشد، اعضای خانواده طرف بچه تنبل را میگیرند و میگویند بچه کوشا میتواند گلیم خودش را از آب بیرون بکشد. چه بسا حتی از او توقع کمک هم داشته باشند و بگویند تو هوای برادر تنبلت را داشته باش. در حالی که به علل ضعیف و ناتوان بودن بچه تنبل توجهی ندارند.
فرد و جامعه
در مورد عوامل اجتماعی شاید تصور این باشد که نمیتوانیم اجتماع را تغییر دهیم و به همین علت، برای رفعشان مشکلی داریم که حلشدنی نیست؛ اما باید توجه کرد که اجتماع هم از جزء تشکیل شده است و ما باید با رفتارهای درست فردی، اجتماعی بهتر بسازیم. نباید انتظار داشته باشیم همه چیز جامعه آنطور که میخواهیم و بدون تلاش فردی ما باشد و سر جای خودش قرار بگیرد. بهتر است به عنوان یک فرد و جزئی از یک کل بزرگ، کارها و نقش خودمان را درست اجرا کنیم. به هر حال، تغییرات بزرگ اجتماعی حاصل تغییر افراد است و با این روش میتوان جامعه را اصلاح کرد تا جامعه به سمت دوری از تنبلی و عوامل ایجادکننده آن برود. البته این مستلزم آینده طولانی و هدفگذاریهای بزرگ است و شاید باید یک نسل بگذرد تا این تغییرات فردی در جامعه دیده شود.
این کتاب را بخوانید : قورباغهات را قورت بده
عنوان کتابی جالب و آموزنده است که «برایان تریسی» آن را تألیف کرده است. در این کتاب کوچک ۲۱ روش عالی برای غلبه بر تنبلی و انجام بیشترین کار در کمترین زمان ارائه شده است. در مقدمه کتاب میخوانیم: از قدیم گفتهاند اگر اولین کاری که باید هر روز صبح انجام بدهی این باشد که قورباغه زندهای را قورت بدهی، در بقیه روز خیالت راحت خواهد بود که سختترین و بدترین اتفاقی را که ممکن است در تمام روز برایت پیش بیاید، پشت سر گذاشتهای. قورباغه شما در واقع بزرگترین و مهمترین کاری است که باید انجام بدهید؛ همان کاری که اگر الان فکری به حالش نکنید، به احتمال زیاد همینطور برای انجام آن تنبلی خواهید کرد.
بیماریها و تنبلی
شاید فرد انگیزه و خواست لازم را برای تحرک دارد؛ اما به علت فقدان انرژی دچار تنبلی و عدم تحرک میشود. این موارد بیشتر در بعضی بیماران مانند کمخونها یا دیابتیها دیده میشود. قطعاً چنین حس تنبلی، خودخواسته نیست. کمکاری تیروئید و کمخونی بهخصوص کمخونی مزمن میتواند عامل خستگی شدید و در نتیجه رفتارهای توأم با تنبلی باشد که باید این بیماریها را درمان و کنترل کرد.
سبک زندگی مدرن
دنیای مدرن با خودش سبکی از زندگی را به همراه آورده که میتوان یکی از علل تنبلی در نسل حاضر را به آن نسبت داد. شما با وجود تکنولوژیهای روز که بسیاری از کارها را برایتان به سادهترین شکل انجام میدهد، دیگر آنقدرها فعالیت فیزیکی نخواهید داشت. مثلاً فرد برای یک خرید ساده از اتومبیل یا حتی از سیستم پیک و تحویل درب منزل استفاده میکند. حتی برای روشن کردن تلویزیون با کمک کنترل همان اندک حرکت در خانه هم از بین رفته است. گاهی افراد وجود تکنولوژی و امکانات را توجیهی برای تنبلی خود قرار میدهند و میگویند باید بهترین استفاده را از امکانات برد. مثلاً فرد میگوید چرا پیاده بروم؟! در حالی که شاید بهتر باشد بگوید چرا پیاده نروم؟! قطعاً توجه به سلامتی جسم و روان میتواند عامل خوبی باشد تا دست از این نوع تنبلی هم برداریم. این تا حدی برمیگردد به ویژگی افراد که ذاتاً دوست دارند نتیجه اعمال و خواستههای خود را زودتر ببینند. مثلاً فرد به خودش میگوید من حالا کلی پیاده راه بروم که مثلاً ده سال دیگر بیماری قلبی نگیرم یا احتمال بیماری کم بشود. چون پاداش برای آینده است، او را از انجام این کار باز میدارد و به سمت پاداش سریع میرود که همان خسته نشدن و استفاده از اتومبیل به جای پیادهروی است.
رابطه تنبلی و خواب
بعضی اوقات بین خواب و تنبلی رابطه علت و معلولی وجود دارد؛ بهویژه فرد تنبلی که نه انگیزه انجام کاری را دارد و نه طبعاً برنامهای برای انجام دادن دارد، بیشتر تمایل دارد بخوابد. از سویی، برعکس آن هم وجود دارد. یعنی خواب زیاد عوارضی چون ابتلا به افسردگی و تنبلی را به دنبال دارد. اما گاهی هم اینطور نیست. مثلاً فردی ممکن است ساعت خوابش زیاد باشد؛ اما در ساعاتی که بیدار است بسیار پرتحرک و فعال باشد. بنابراین، هر کسی که خوابش زیاد است، الزاماً تنبل نیست.
تنبلیهای ذهنی
تنبلی ذهنی در جامعه ما بسیار رایجتر است؛ اما چون عینی نیست، خیلی به چشم نمیآید. در واقع، اگر نگاه کنید عمده تغییرات و تحولاتی که در جامعه مدرن وجود دارد، از جامعههای خارجی میآید. وسایل، ایدهها و امکانات همگی عمدتاً زاییده تفکر خارجی است؛ طوری که اگر برای مدتی رابطه ما با دنیای خارج از کشور کاملاً قطع شود، ممکن است سالها هیچ تغییر محسوسی در وسایل مورد استفاده و تکنولوژی ما دیده نشود. این نشانه این است که ما ذهنمان را در مسیر خلاقیت تربیت نکردهایم و آن را به امتحان کردن شیوههای دیگر و خلق چیزهای تازهتر عادت ندادهایم. بنابراین تنبلی ذهن هم موردی است که باید به آن خیلی توجه کرد.
گاهی فرد اهدافی بسیار بزرگتر و بیشتر از تواناییهایش در نظر میگیرد و بعد به خودش میگوید این اهداف دور از دسترس هستند. این مسئله میتواند او را ناامید کند؛ در نتیجه فرد تلاش را نیمهکاره رها میکند و حیطه تواناییهای خود را بسیار پایین میآورد. حتی ممکن است در مورد اهداف کوچکتر هم نگاه ناتوانی داشته باشد. این احساس ناتوانی میتواند فرد را از تلاش بازدارد و او را تنبل بار بیاورد.
گاهی یکی از اعضای خانواده به علتی توانایی بدنی کمتری دارد یا دچار حادثهای شده است که او را از دایره فعالیت زندگی عقب انداخته؛ مثلاً نقص عضـــوی دارد. در این شرایط توجه بیشتر به او و کمک به رفع خواستههایش قابل توجه است؛ اما در مورد فرد سالم که به رغم شرایط مناسب، صرفاً دوست ندارد زحمت بکشد، این شکل از توجه میتواند او را تنبل کند.
مقابله با تنبلی
برای آن که بتوانیم با تنبلی مقابله کنیم، به چند راهکار قابل اجرا اشاره میکنیم:
۱- اهدافی را به شکل مناسب طراحی کنیم. همانطور که یک هدف کلی و بزرگ داریم، اهداف کوتاهمدت و دستیافتنی هم بگذاریم که رسیدن به آنها انگیزهبخش باشد و ما را مصممتر به تلاش بیشتر کند. مثلاً اگر قرار است در آینده صاحب خانه شوید، هدف خود را این بگذارید که مثلاً در پایان هر سال پسانداز خود را کمی افزایش بدهید! یا طوری هزینه کنید که ماهانه مبلغی پسانداز داشته باشید. این هدفی دستیافتنی است و فرد حس میکند در مسیری قرار دارد که پلهبهپله به هدف بزرگترش میرسد. این مسئله نوعی بازخورد سریع و پاداش روانی دارد که او را با انگیزهتر میسازد.
۲- یکی از کارهای مفید در این برنامه این است که به خود تلاش، پاداش بدهیم. باید به خود بگویید دارم زحمت میکشم و تلاشی که میتوانم را برای رسیدن و محقق شدن هدفی که تعیین کردهام، انجام میدهم. به همین راضی باشید و الزاماً فقط به هدف فکر نکنید. برای قدمهایی که برمیدارید، ارزش قائل شوید و از این بابت خوشحال شوید.
۳- اگر دچار عارضههای روحی هستید؛ مثلاً اعتماد به نفس پایینی دارید یا به علل جسمی، انرژیتان از سطح عادی پایینتر است و شما را زودتر خسته میکند، حتماً این مشکلات را پیگیری و درمان کنید. کمکهای پزشکی و مشاورهای در این زمینه بسیار مفید هستند.
۴-قطعاً ورزش منظم بسیار کمککننده است. تحرک فیزیکی باعث میشود تا از حالت رخوت و سستی بیرون بیایید و روحیه بهتری داشته باشید. ورزش حتی در افزایش اعتماد به نفس و افزایش سطح انرژی مؤثر است.
۵- خودداری از پرخوری عاملی مفید در مقابله با تنبلی است. پرخوری و رابطه آن با تنبلی نکته بسیار ظریفی است که بیشتر اوقات در این مباحث جا میماند. پرخوری فرد را سنگین و کند میکند. بهخصوص در مورد افرادی که فعالیت ذهنی دارند، این مسئله نمود بیشتری دارد. در واقع، برعکس آنچه تصور میشود که پرخوری در افراد پرتحرک خوب نیست، باید گفت چنین افرادی به علت فعالیت زیاد بدنی انرژی دریافتی را میسوزانند؛ اما آنهایی که فعالیت فکری دارند، با احساس سنگینی و سیری بیش از حد دچار تنبلی میشوند.
دکتر سیدمحمدمهدی میرزاده -متخصص روانپزشکی
منبع-http://www.zibasho.com
با تنبلی چگونه بجنگیم؟
تنبلی به چه معناست؟,علت تنبلی,بیماریها و تنبلی,رابطه تنبلی و خواب بعضی اوقات بین خواب,تنبلی تخمدان به چه معناست,علت تنبلی تخمدان,علت تنبلی چشم,علت تنبلی روده,علت تنبلی چیست؟,علت تنبلی معده,علت تنبلی تخمدان ها

برخی از ورزشکاران برای سلامت بدن ورزش می کنند و بسیاری نیز علاوه بر این هدف ، برای پیروزی در مسابقات تمرینات را در پیش می گیرند. این که در روز مسابقه چه مواد غذایی مصرف کنیم ، مسئله ای بسیار مهم است و تاثیر مستقیمی بر عملکرد ورزشکار دارد.
غذا باید شامل موارد زیر باشد:یک کاسته از غلات مخلوط با شیر شیرین شده یا برنج یا ماکارونی یا سیب زمینی آب پز. یک یا دو عدد کلوچه یا نان و عسل یا مربا.یک یا دو عدد کلوچه یا نان و عسل یا مربا.یک یا دو عدد کلوچه یا نان با کره و مارگارین، ۳۰ گرم گوشت گاو که قبل از پختن چرخ شده به صورت استیک درآمده و پرنمک و همراه با یک زرده تخم مرغ باشد، این گوشت باید در ماهی تابه با حداقل چربی سرخ شود. ۳۰ گرم ماهی، سالاد با آبلیمو و روغن، یک یا دو میوهٔ تازه و خیلی نرم اگر فرد عادت دارد، نوشیدن یک فنجان چای یا قهوه دم کردهٔ گیاهی مانعی ندارد (نکتهٔ دیگر اینکه، رژیم غذائی وعدهٔ قبل از شروع مسابقه باید حاوی آب و قند میوه ها یا عسل یا شکر باشد). در فاصلهٔ بین آخرین غذای قبل از مسابقه و زمان شروع مسابقه توصیه می شود که هر نیم ساعت یک لیوان مخلوط مساوی آبمیوه تازه و آب که به آن ۱۰ تا ۲۰ گرم فروکتوز یا ۲۰ تا ۳۰ گرم عسل اضافه شده باشد، با درجه حرارت معمولی مصرف شود؛ به نحوی که حدود سه لیوان از این شربت قبل از شروع مسابقه مصرف شده باشد (در هر حال، مصرف مایعات باید حداقل نیم ساعت قبل از شروع مسابقه متوقف شود) مقدار این شربت برحسب میزان درجهٔ حرارت محیط تنظیم می شود. مسابقات بر حسب نوع ورزش در ساعات مختلفی از روز شروع می شود.
مهمترین زمان انجام مسابقات به شرح زیر است:
۱. مسابقه صبح ساعت ۱۱ شروع می شود: در این صورت صبحانه با غذای زیر جایگزین می شود، زمان صرف صبحانه ۷ و ۳۰ دقیقه یعنی سه تا چهار ساعت قبل از شروع مسابقه است. یک کاسه غلات همراه با شیر شیرین شده، نان، یک یا دو کلوچه با عسل یا مربا، نان، یک یا دو کلوچه با کره به اضافه مارگارین، ۳۰ گرم گوشت گاو که پیش از پختن چرخ شده و به آن نمک زیاد و یک زردهٔ تخم مرغ با ۳۰ گرم ماهی اضافه شده باشد، سالاد با آبلیمو و روغن، یک یا دو میوهٔ تازه و خیلی نرم، یک فنجان چای یا قهوه یا دم کردهٔ گیاهی.در صورت داشتن عادت، سپس رژیم انتظار (مایعات) مصرف کنید.
۲. مسابقات بعدازظهر حدود ساعت ۱۵ انجام می شود: الف: همان صبحانهٔ معمولی را که در دوران تمرینات مصرف می شد، حدود ساعت هفت تا هشت میل کنید.
ب: ناهار باید قبل از وقت و حدود ۱۱ صرف شود، به نحوی که با شروع مسابقات سه تا چهار ساعت فاصله داشته باشد، مواد غذائی همان موادی باشند که در بالا به آنها اشاره شد.
۳. مسابقه صبح و بعدازظهر انجام می شود: اگر مسابقه قبل از ساعت ۱۱ شروع شود، غذای قبل از مسابقه ۷ و ۳۰ دقیقه یا زودتر صرف می شود و سپس رژیم غذائی انتظار تا قبل از شروع مسابقه ادامه می یابد. بعد از مسابقهٔ صبح، فوراً مقدار زیادی (یک چهارم تا نیم لیتر) آب گازدار یا معدنی با درجهٔ حرارت معمولی آشامیده می شود. در فاصلهٔ بین دو مسابقه در نیمهٔ روز، یک غذای انرژی زا در نظر گرفته شود که می تواند از موارد زیر باشد: غذائی باشد که در منزل خورده می شود. غذائی باشد که از منزل با خود برده و در ظرف ایزومتریک یا قابل گرم کردن، نگهداری و یا سرد مصرف شود. غذای بسته بندی شده و متعادلی باشد که در بازار وجود دارد. صرف غذا در رستوران به شرط آنکه از تهیهٔ غذا طبق توصیه های متخصص تغذیه یا مربی و یا مسئولان آگاه اطمینان حاصل شده باشد.
۴. مسابقه شب حدود ساعت ۲۱ انجام می شود: صبحانه و ناهار مطابق برنامه ٔ غذای دروان تمرینات است و فقط شام را تغییر می دهند. شام حدود ساعت ۱۷ تا ۱۸ خورده می شود. نوع غذا، رژیم غذائی قبل از مسابقه است که به دنبال آن رژیم غذائی انتظار در نظر گرفته می شود.
۵. مسابقه چندین روز به طور مرتب انجام می شود: هر روز مسابقه، باید مانند تنها یک مسابقه در نظر گرفته شود. شام بین دو مسابقه باید غذائی باشد که قادر به دفع مواد سمی که موجب خستگی می شود و توان از دست رفته در مسابقه را جبران کند.
الف: فوراً بعد از مسابقه، آب قلیائی شیرین شده بنوشید و در صورت امکان به آن پتاسیم و نمک اضافه کنید (به ۳۰۰ گرم آب، ۳۰ گرم عسل و ۵۰ گرم گلوکونات پتاسیم اضافه شود).
ب: بعد از دوش گرفتن و ماساژ یک چهارم لیتر شیر کامل (بدون چربی در صورتی که شیر خوب و به طور کامل تحمل نمی شود) میل شود.
ج: شام کامل به شرح زیر میل شود:
سوپ سبزی ها با رشته، یک تکه گوشت ۱۵۰ تا ۲۰۰ گرم (هر سه روز یک بار یک تکه جگر جایگزین شود) در مورد خانم ها هر دو روز یک بار جگر جایگزین گوشت شود، برنج یا ماکارونی به اضافهٔ کرهٔ تازه، سالاد با روغن و لیمو همراه با یک تخم مرغ آب پز و کاملاً سفت شده، یک تکه پنیر (۳۰ گرم) با بافت فشرده، ۱۰۰ تا ۱۵۰ گرم نان، یک شیرینی (تهیه شده با میوه)، دو عدد میوهٔ تازه و چند عدد میوه خشک (برگهٔ زردآلو، خرما، آلو، و انجیر)، یک چهارم لیتر ماءالشعیر، هنگام خواب ۱۵۰ گرم آبمیوهٔ شیرین شده با ۲۰ گرم فروکتوز میل شود.
۶. مشکل مسافرت: به طور کلی وقتی هر تیم ورزشی به هنگام مسافرت وارد هتل می شود، غذای خود را در یک رستوران و در مدت طولانی تری نسبت به قبل مصرف می کند. بنابراین، برای رستوران نباید مشکل عمده ای در تهیهٔ رژیم غذائی مناسب برای ورزشکاران وجود داشته باشد. کافی است متخصص تغذیهٔ تیم یا مربی آگاه، یا مشخص کردن انواع غذاهائی که برای ورزشکاران توصیه شده است، قبلاً دستور لازم را بدهند.
قبل از مسابقه ی ورزشی چه بخوریم؟
تغذیه در روز مسابقه,بهترین غذا برای روز مسابقه,در روز مسابقه بدنسازی چه بخوریم,تغذیه ورزشکاران در روز مسابقه,تغذیه روز مسابقه,تغذیه روز مسابقه فوتبال