
در این مطلب قصد داریم در رابطه با عادتی که بسیاری از افراد دارند صحبت کنیم . افراد زیادی هستند که در هنگام غذا از ماست استفاده می کنند ، عده ای نیز تمایل به خوردن دوغ همراه با غذا را دارند و عده ی دیگر نیز کفیر را به هردو این غذا ها ترجیح می دهند.
اگر سوءهاضمه دارید، باید حواستان باشد که همراه با غذا هیچ کدام از این خوراکی ها را میل نکنید. در افراد سالم شیره های گوارشی آنقدر قوی هستند که کلسیم موجود در ماست را هضم کرده و تداخلی در روند هضم غذا ایجاد نمی شود. اما افرادی که دچار سوءهاضمه و مشکلات گوارشی بوده و شیره های گوارشی کمتری در سیستم گوارشی شان ترشح می شود، با مصرف زیاد ماست، دوغ و کفیر همراه با غذا مشکلشان دوچندان می شود، زیرا کلسیم موجود در این خوراکی ها عملکرد بعضی هورمون ها و آنزیم های گوارشی را مهار می کند؛ بنابراین توصیه کلی این است که این چاشنی ها ۳۰ تا ۴۵ دقیقه قبل یا بعد از غذا مصرف شود و مقدار مصرفشان نیر محدود باشد.
البته این نکته را نباید فراموش کرد که ماست با وجود کلسیم بیشتری که نسبت به دوغ و کفیر دارد، هضمش سخت تر است، اما بالا بودن حجم آب در دوغ و کفیر و رقیق بودنشان باعث افزایش مدت زمان هضمشان می شود؛ به خصوص اینکه همه ما معمولا این چاشنی ها، به ویژه دوغ و کفیر را به صورت سرد مصرف می کنیم و این در حالی است که عمل آنزیم های گوارشی در دمای ۳۷ درجه آغاز شده و تا دمای ۵۲ درجه به بیشترین حد خود می رسد؛ بنابراین غذاهای گرم بسیار راحت تر و سریع تر از غذاهای سرد هضم و جذب می شود. به همین دلیل غذاهای سردی که مصرف می کنیم، به صورت هضم نشده به روده رسیده و در آنجا مورد هجوم باکتری ها قرار می گیرد که نتیجه اش چیزی جز سنگینی، نفخ و درد شکم نیست.
اگر استرس دارید، دچار بیماری های دستگاه گوارش هستید، مدت زیادی آنتی بیوتیک درمانی کرده اید یا زیاد مسافرت می روید، کفیر بهترین نوشیدنی برای شماست. در واقع افرادی که در شرایط مذکور هستند، مشکلات گوارشی زیادی از جمله اسهال، یبوست و… برایشان پیش می آید و کفیر می تواند گزینه مناسبی برایشان باشد. کفیر از هر لحاظ با ماست و دوغ برابر است اما پروبیوتیک بودنش باعث می شود که یک سر و گردن از دیگر لبنیات بالاتر باشد! در حقیقت میکروارگانیسم ها و باکتری های سودمند پروبیوتیک که در کفیر موجود است، می تواند بسیاری از مشکلات گوارشی این افراد را بهبود بخشد.
البته ماست پروبیوتیک هم در بازار موجود است و با نام «پروماس» عرضه می شود اما ممکن است این نوع ماست به اندازه کفیر، شناخته شده و در دسترس نباشد. به هرحال هر دوی این محصولات خواص مشابهی دارند و افراد می توانند به دلخواه خود از آنها استفاده کنند.
در حقیقت این خوراکی ها در صورت کم چرب و کم نمک بودن، از لحاظ ارزش غذایی تفاوت چندانی با هم ندارند و توصیه کلی این است که در وعده های روزانه، تنوع غذایی را رعایت کرده و از همه این خوراکی ها به اندازه استفاده کنید. تنها مزیت کفیر نسبت به دوغ و ماست، پروبیوتیک بودن آن است که همین مزیت می تواند کمک زیادی به بهبود سیستم گوارش و جذب بهتر ویتامین ها و مواد معدنی کند.
البته افرادی که دچار کم خونی فقر آهن هستند، بهتر است نه تنها ماست، دوغ و کفیر بلکه هیچ نوع مواد لبنی را همراه با وعده اصلی غذای خود مصرف نکنند تا جذب آهن که هم در گوشت و هم در سبزیجات و حبوبات موجود است، به بهترین شکل خود توسط بدن صورت بگیرد.
ماست از گروه لبنیات و سرشار از کلسیم بوده و مصرفش یکی از ضروریات رژیم غذایی سالم است؛ بنابراین مصرف روزانه ۲ تا ۳ واحد لبنیات در روز الزامی است که بخشی از آن را می تواند ماست یا دوغ تشکیل دهد.
البته مصرف همزمان ماست با گوشت ممکن است باعث عدم جذب آهن شود، زیرا آهن و کلسیم هردو عنصر دو ظرفیتی بوده و ناقل مشترک دارند؛ بنابراین مصرف همزمان شان حالت رقابتی ایجاد می کند و از آنجا که تمایل این ناقل به ترکیب با کلسیم بیشتر از آهن است این اتفاق زمانی می افتد که میزان دریافتی هر دوی این عناصر بسیار زیاد باشد؛ بنابراین برای مصرف یک کاسه ماست همراه با غذا نباید نگران بود.
دوغ هم نیمی از خواص ماست را دارد و می تواند بخشی از نیازهای تغذیه ای بدن را فراهم کند. البته بعضی ها تصور می کنند هر میزان مصرف دوغ آزاد است ولی نباید فراموش کرد که نوشیدن بی رویه دوغ می تواند جذب آهن را تحت تاثیر قرار داده و در نهایت هم باعث چاقی شود؛ البته این نکته در مورد دوغ های گازدار که باعث تحریک اشتها می شوند، بیشتر صادق است. نوشیدنی کفیر هم به دلیل داشتن مخمرها و مواد حاصل از آنها خواص بیشتری نسبت به دوغ داشته و با در نظر گرفتن تعادل در مصرف، گزینه بهتری نسبت به دو مورد قبل است.
بهترین خوراکی که می توان به همراه غذا خورد
فواید خوردن ماست,بهترین خوراکی هنگام غذا خوردن,فواید خوردن دوغ,فواید خوردن ماست با غذا,فواید خوردن ماست,فواید خوردن ماست و خیار,خواص خوردن ماست,فواید و مضرات خوردن ماست,فواید و ضررهای خوردن ماست,فواید خوردن دوغ,خواص خوردن دوغ

امروزه بازار تولید مواد غذایی بسیار گرم است و شرکت های متعدد گوناگونی در سطح جهانی با یکدیگر در رقابت هستند و مواد غذایی به انواع مختلف تولید می کنند. یکی از این نو آوری ها تولید حبه قند های طعم دار است.
چند سالی است که نسل جدیدی از قندهای حبه ای وارد بازار شده است. قند حبه ای خرما، نعنا، زعفران، دارچین،
لیمو عمانی و میوه ای از جمله قندهای طعم داری است که به دلیل تنوع در مزه و رنگ، نظر بسیاری از افراد را به خود جلب کرده است.
این قندها بنا به ادعای عرضه کنندگان آن خواص مختلف تغذیه ای، رژیمی و حتی درمانی دارد، اما براستی قندهای طعم دار خاصیت دارد؟ آیا قند حبه خرما رژیمی است؟ مضرات این قندها چه میزان است؟
قندهایی که این روزها به صورت فله ای و خارج از نظارت تهیه می شود، اغلب حاوی رنگ و اسانس است. پایه اصلی قندهای طعم دار مانند قند سفید حبه از شیرابه نیشکر و چغندر قند پس از طی مراحلی استخراج شده و تنها تفاوت آن با قند سفید در مواد یا ترکیباتی است که به عنوان طعم و رنگ به آن افزوده می شود. حال اگر رنگ و اسانس اضافه شده به این قندها شیمیایی باشد، هیچ خاصیتی را نمی توان به آن نسبت داد.
البته در مورد قندهای نعنایی یا دارچینی به دلیل آن که عصاره طبیعی آن قابل دسترس و ارزان تر از انواع سنتزی است، می توان گفت این نوع طعم ها منشأ طبیعی دارد، اما در مورد قندهایی با طعم زعفران، به جهت بالا بودن قیمت این رنگ طبیعی در مقایسه با قیمت پایین محصول عرضه شده، قدری جای تامل وجود دارد. از سوی دیگر، اگر فرض کنیم همه این قندها حاوی عصاره گیاهان دارویی یا کنسانتره تغلیظ شده میوه ها باشد، نمی توانیم برای رسیدن به خاصیت این مواد، قند زیادی مصرف کنیم. نکته مهم تر آن که این قندها به دلیل خوش طعم بودن، گرایش و اشتهای افراد بخصوص کودکان را به مصرف مواد شیرین افزایش می دهد. این موضوع در مورد نبات های رنگی و طعم دار نیز صدق می کند.
رنگ های شیمیایی به دلیل جذابیت بیشتر و ارزان قیمت بودن، بیشتر مورد استقبال تولید کنندگان قرار می گیرد. در واقع نمی توان گفت که فقط قندهای طعم دار فله ای حاوی مواد رنگی یا اسانس های سنتزی است. اغلب کارخانجات صنعتی نیز در محصولات فرآوری شده خود از این نوع مواد افزودنی، در حد مجاز و کنترل شده و طبق استانداردهای ملی استفاده می کنند. با این حال، استفاده بیش از حد از خوراکی های رنگی در یک زمان یا مصرف مستمر آن در طولانی مدت توصیه نمی شود. اغلب افزودنی های سنتزی روی دو سیستم سم زدای بدن ـ یعنی کلیه و کبد ـ بیشتر از سایر اندام ها تاثیر سوء دارد و شدت تاثیر آن در کودکان، زنان باردار و سالمندان بیشتر از گروه های دیگر است.
طبق تحقیقات انجام شده، تاثیر رنگ های شیمیایی بر بدن به گونه ای است که می تواند با تکثیر بیش از اندازه سلول ها در بلند مدت، موجب ایجاد انواع تومورهای خوش خیم و بدخیم شود و زمینه ابتلا به سرطان را فراهم سازد. اختلالات رفتاری، واکنش های شدید آلرژیک، بیش فعالی، عقب افتادگی ذهنی و سقط جنین از پیامدهای خطرناک استفاده از این نوع خوراکی هاست. تاسف بارتر آن که برخی رنگ های افزوده شده به تنقلات یا قندهای فله ای طعم دار غیرخوراکی بوده و در صنعت برای رنگ کردن پارچه و الیاف مصنوعی استفاده می شود.
علاوه بر قندهای طعم داری که پایه اصلی آنها قند سفید حبه است، بتازگی میوه هایی چون زردآلو، آلو، کیوی، انبه و… به شکل و سایز حبه قند عرضه می شود. این میوه ها احتمالا در ابتدا خمیری شکل شده و سپس به شکل حبه، برش می خورند.
اگر این حبه ها فاقد پودر شکر و مواد نگهدارنده و تنها از گوشت میوه تهیه شده باشد، می تواند جایگزین مناسب قندهای سفید و طعم دار شود. اما نکته مهم آن که در حال حاضر بیشتر میوه هایی که به صورت حبه برش خورده است، به صورت فله ای و خارج از نظارت وزارت بهداشت عرضه می شود و احتمال آلودگی این محصولات به کپک، گرد و خاک محیط و قطرک های بزاقی افراد بسیار زیاد است. از طرفی، نشستن میوه ها قبل از فرآوری بر بار میکروبی محصول می افزاید.
در برخی مغازه ها و فروشگاه های عرضه کننده فرآورده های خرما، حبه قندهای فله ای قهوه ای رنگی دیده می شود که بنا به ادعای فروشندگان از قند خرما تهیه شده و رژیمی است، اما باید بدانید قند استحصالی خرما از نوع گلوکز و فروکتوز بوده و مانند ساکارز موجود در قند سفید حبه ای، قابلیت کریستاله و حبه شدن ندارد. قند خرما بیشتر به شکل مایع تولید می شود و از نظر میزان کالری با قند و شکر سفید تصفیه شده تا حدودی برابری می کند و برای افراد چاق و بیماران دیابتی محدودیت مصرف دارد.
به گفته متخصصان، این قندها یا از شکر قهوه ای تصفیه نشده که حاصل از پخت سوم کارخانجات قندسازی است تهیه می شود یا این که برخی تولیدکنندگان غیرمتعهد در زمان تهیه قند سفید کله، مقداری شیره خرما روی آن می ریزند و سپس آن را حبه می کنند. این قند رژیمی نیست و در هر گرم آن ۴ کیلوکالری انرژی نهفته است. یعنی هر حبه ۴ گرمی آن حاوی ۱۶ کالری انرژی است.
پس مصرف قند سفید و طعم دار را به حداقل برسانید و هنگام خرید، به نام و نشانی کارخانه تولید کننده، مجوز بهداشت و تاریخ مصرف محصول توجه کنید.
آیا خوردن قند طعم دار برای ما مضر است
قند طعم دار,مضرات قند طعم دار,مراحل تولید قند طعم دار,قند طعم دار ساپید,قند حبه طعم دار,قند های طعم دار,فروش قند طعم دار,تولید قند طعم دار,قند شکسته طعم دار

بسیارند افرادی که از اضافه وزن رنج می برند ، قصد کم کردن وزن دارند و نمی دانند که دقیقا باید از کجا شروع کنند ، اکثر این افراد در ابتدا رژیم غذایی خود سرانه انتخاب می کنند ، این رژیم غذایی نه تنها برای آنها مفید نبوده بلکه ضرر های جبران ناپیذیری نیز به همراه خواهد داشت.
از آنجا که همه موادغذایی علاوه بر موارد با ارزش و مناسب مواد مضر و سمی هم دارند که با استفاده زیاد از آن ماده غذایی پس از مدتی بدن فرد را سمی می کنند، رژیم های سم زدایی می توانند در بازیابی سلامت افراد بسیار موثر باشند. یک ماده مغذی مثل سیب با تمام فوائدی که دارد باید به مقدار کم مصرف شود زیرا با مصرف زیاد به جای کمک به بدن موادمغذی داخل دستگاه گوارش را دفع کرده و به آن آزار می رساند و حتی ممکن است آن را زخمی کند. رژیم های سم زدایی صحیح براساس شرایط فرد از نظر سن و سال و نیازهایش توصیه می شود که برای پی بردن به این نیازها از او آزمایش های بیوشیمیایی خاصی گرفته می شود که نشان دهنده وضعیت اسیدفولیک، کلسترول، میزان نیتروژن داخل خون و دیگر شاخص های آزمایشگاهی است. پس در مرحله دوم میزان دریافت موادغذایی فرد بررسی می شود و درنهایت طبق آن برای مراجع رژیم سم زدایی مناسبی تنظیم می شود تا از تجمع بیش از حد موادغذایی در بدن فرد جلوگیری شود. رژیم های سم زدایی نامناسب رژیم هایی هستند که استفاده از آب یا یک نوع سبزی یا میوه خاص را تجویز می کنند. همچنین برخی از این رژیم ها که به عنوان رژیم های لاغری شناخته می شوند استفاده از پروتئین یا کربوهیدرات هایی را که باعث چاقی می شوند را منع کرده و به جای آن استفاده فراوان از فیبر را به صورت هرروزه توصیه می کنند. رژیم های آب درمانی در دوره ای مطرح شد و افراد زیادی از آن استفاده کردند که پس از مدتی عوارض آن خود را به صورت ناراحتی های کلیه و دستگاه گوارش نشان داد. هر فردی در هر سنی برای این که بداند مقدار غذای موردنیازش چقدر است باید به متخصص تغذیه مراجعه کند و هرگز نباید خودسرانه رژیم بگیرد. متخصص تغذیه با ارزیابی دریافت غذاها سعی می کند بررسی کند که آیا وزن، قد، اندازه دور کمر و چین های پوستی فرد طبیعی است یا خیر و اگر همه چیز طبیعی بود، حال عمومی، لطافت و مرطوبیت پوست و درجه دمای فرد را بررسی می کند و اگر پس از این بررسی ها شرایط فرد غیرعادی بررسی شد او را به آزمایشگاه می فرستند. در بسیاری از موارد مشاهده شده که فرد عادی بدون هیچ بیماری و نیازی و بدون اینکه خطری وی را تهدید کند، بدون مراجعه به متخصص داخلی و تعیین نوع چکاپ توسط متخصص به آزمایشگاه ها مراجعه می کنند و آزمایشگاه ها هم مبالغ زیادی را بابت چکاپ ها از آنها دریافت می کنند. بدون توجه به تجویز پزشک از آنها آزمایش و آنها را از وضعیت بدنی شان مطلع می کنند که درنهایت این افراد خودسرانه اقدام به مصرف داروهای مختلف می کنند. این درحالی است که این داروها، لطمات جدی و سنگینی به بدن این افراد وارد می کند و حتی ممکن است آنها را تا پای مرگ بکشاند. متأسفانه بسیار اتفاق افتاده که شاهد مراجعه کنندگانی بوده ایم که با مصرف خودسرانه دارو، کبدشان از کار افتاده و دچار مرگ شده اند. مردم باید در هر زمینه ای به متخصص مراجعه کنند تا سلامتی خود را تضمین کنند. مردم نباید با حرف های افراد معمولی و تبلیغات مختلف تحت تأثیر قرارگرفته و سبک سلامت زندگی خود را تغییر دهند بلکه باید با مراجعه به متخصص از وضعیت سلامت و درمان خود اطمینان حاصل کنند.رواج رژیم های خطرناک
پیامد های انتخاب رژیم غذایی خود سرانه
رژیم غذایی نامناسب,تغذیه های نادرست

امروزه خوراکی ها و تنقلات بسیار گوناگون با طعم و رنگ های مختلفی وارد بازاز شده است. یکی از پرطرفدار ترین این تنقلات دسته ی جویدنی ها هستند که مشهور ترین آنها آدامس است. اگر شما نیز عادت به جویدن ادامس دارید ، بد نیست اطلاعاتی در مورد آن به دست آورید.
دسته ای هم با ردیف کردن برخی فواید دیگر از قبیل تقویت ماهیچه های فک و دهان، تحریک بخش جلویی مغز برای پردازش بهتر اطلاعات، احساس آرامش در مواجهه با شرایط ناراحت کننده و… مضرات گسترده چون افزایش پلاک دندان، رشد باکتری های مستعد ایجاد عفونت در بدن، فشار مضاعف بر غضروف های دهان و مفاصل آرواره و ایجاد سردردهای مزمن، تحریک دستگاه گوارش، اختلال در هضم، تشدید سندرم روده و نفخ و تورم آن در پی وارد شدن هوای اضافی حاصل از جویدن به مجاری گوارشی، افزایش بی خوابی، ایجاد سرطان زبان در برخی آدامس های طعم دار چون دارچینی، تشدید بیماری های قلبی، ابتلا به تپش قلب و… را نادیده می گیرند و از لطماتی غفلت می کنند که با عادت به جویدن آدامس به سلامت خود می زنند.
بگذارید یک نگاه کلی به منشا آدامس، محتویاتش و عمل جویدن بیندازیم.
مردم ایران در قدیم نوعی جویدنی داشتند به نام سقز. برخی نیز صمغ حاصل از پوست درخت غان را می جویدند و اعتقادشان بر این بود که اثرات خوبی بر رفع بوی دهان و تقویت دندان هایشان دارد. واردات نوع مصنوعی آن که مارک آدامز (Adams) روی بسته بندی خود داشت و از نام تولیدکننده اش، توماس آدامز گرفته شده بود، سبب گسترش این نام بین عموم با تلفظ فارسی آن شد (در تلفظ اصلی یک S صدای «ز» و دو S پیاپی صدای «س» می دهد).
صرف نظر از صمغ و شیرة درختان که در طبیعت موجود بود، ساخت و ابداع اولین آدامس های مصنوعی به بیش از ۱۳۰سال پیش می رسد، اما چند سال پیش یک شرکت دارویی برای درمان برخی بیماری ها از آدامس استفاده کرد و به این گونه تولید برخی آدامس های دارای ترکیبات درمانی نیز به خانواده جویدنی های مصنوعی اضافه شد. معروف ترین این آدامس ها همان نیکوتین دار است که با اضافه کردن درصدی نیکوتین، ادعای ترک سیگار را با آنها تبلیغ می کنند. در برخی دیگر فلوراید برای کاهش پوسیدگی دندان، آسپرین برای رفع درد، دیفن هیدرامین برای رفع حساسیت و آلرژی و… از این دست اضافه شده که معمولا به همان نام دارو یا ماده افزوده شده مشهورند.
مواد پایة تشکیل دهنده آدامس ها (پارافین و محصولات قطران صمغ) شیرین کننده ها (ساخارین، آسپارتام، سیکلامات و…)، طعم دهنده ها (نعنا، دارچین، اسانس طالبی، هندوانه، موز و…)، نرم کننده ها، شیره ذرت و رنگدانه های خوراکی یا مصنوعی، بر حسب نوع آدامس متفاوت است.
نکته: صرف نظر از صمغ و شیرة درختان که در طبیعت موجود بود، ساخت و ابداع اولین آدامس های مصنوعی به بیش از ۱۳۰ سال پیش می رسد، اما چند سال پیش یک شرکت دارویی برای درمان برخی بیماری ها از آدامس استفاده کرد
در برخی آدامس ها گلوکز و قندهای طبیعی به کار می رود که بخصوص برای کودکان ضرر بیشتری دارد. گلوکز نه تنها سبب رشد باکتری های مضر دهان و در نتیجه پوسیدگی دندان ها می شود، بلکه با راه یافتن ماده شیرین به خون، سامان طبیعی انسولین بدن را دچار سردرگمی کرده، در صورت عادت، احساس مغز را نیز در تشخیص زمان سیری یا تشنگی تغییر می دهد. تداوم این تغییرات و احساس های کاذب باعث کاهش نوشیدن آب و میل به غذا بخصوص در سنین معروف به رشد و در سنین بالاتر سبب سوءتغذیه خواهد شد. برخی شیرین کننده های مصنوعی چون آسپارتام و فروکتوز حاصل از شیره ذرت نیز به دیابت و سرطان می انجامد.
از نظر زیستی، مکانیسم خوردن و هضم غذا در انسان با نشخوارکنندگان متفاوت است. نشخوارکنندگانی مثل گوسفند و گاو باید محتویات معده را در زمان استراحت بالا آورده، به جویدن آن بپردازند تا آنچه خورده اند هضم شود. برعکس آنها، درون دهان انسان ها مکانیسمی وجود دارد که با ورود غذا به دهان و شروع به خوردن، آدمی را از نشخوار یا همان جویدن پس از غذا بی نیاز می کند. در هر بار عمل جویدن، آنزیمی از غدد و منافذ مخصوص درون دهان ترشح می شود و با غذا در می آمیزد تا آن را نرم و آماده بلع کند. همزمان به معده پیام می رسد آماده دریافت غذا باشد. معده برای دریافت غذای قبلا خرد و جویده شده و آمیخته با ترشحات دهان می شود تا آن را هضم کند. پس از پایان رسیدن ورود غذا، فک، غدد و دهان استراحت می کنند تا انرژی لازم، صرف هضم غذا در معده شود. معده مثل یک کارمند اداری، زمان مشخصی برای انجام کار خود دارد و جای آنزیم غدد دهانی را نیز شیره معده می گیرد. پس از گذشت این زمان، معده نیز همانند فک و دهان باید استراحت کند و کار را به کارمندان بعدی بسپارد.
وقتی از روی عادت، آدامس می جوید آنزیم مذکور نیز به تصور وجود غذا در دهان ترشح می شود. غیر از اثری که این آنزیم (با دهان خالی از غذا) بر مینای دندان می گذارد، معده را با تصور ورود غذا، به ترشح بیشتر اسید و دیگر آنزیم های شیره ای موثر در هضم وامی دارد. کمترین نتیجه این عمل ابتلا به زخم های معده و اثنی عشر است که شیوع آن معمول شده است.
جویدن را فقط همزمان با خوردن و فقط به منظور بلعیدن غذا انجام دهید نه غیر از آن. اگر نمی توانید عادت یا علاقه خود را به آدامس ترک کنید، فقط سه تا چهار دقیقه پس از خوردن غذا آدامس بجوید، اما جویدن بیش از این مدت یا در مواقع دیگر را تداوم ندهید. در مواقعی که برای رفع بوی دهان از آدامس استفاده می کنید نیز سعی کنید از جویدن آن خودداری کرده، فقط به اندازه نرم شدن آن و رفع بو، در دهانتان نگاه دارید. البته باید مراقب باشید از آدامس هایی استفاده کنید که شیرینی کمتری در تولیدشان به کار رفته است.
استفاده از چه جویدنی هایی برای بدن مضر است
مضرات جویدن آدامس,بررسی جویدنی ها,فواید و مضرات جویدن آدامس

بسیاری از خانمهایی که به بچه خود شیر می دهند، تا نود روز پس ازبدنیا آوردن بچه عادت ماهانه نمی شوند، ولی پس از آن عادت ماهانه آغاز می شود. البته بانوان شیردهی نیز وجود دارند که یک تا دو سال بعد از زایمان، عادت ماهیانه می شوند. طبق پژوهشهای انجام شده مشخص شده است که یک سری فاکتورها در شروع عادت ماهانه در دوران شیردهی تاثیر گذارند
tebyan.net
عادت ماهیانه در مرحله شیردهی
عادت ماهیانه نشدن در دوران شیردهی,زود عادت ماهیانه شدن خانمهای شیرده