
شاید امروزه با ورود غذاهای رنگارنگ ، دیگر توجه ای به غذا های سنتی کشور نشود ، اما همچنان دیزی و آبگوشت طرفداران بسیاری دارد. شاید ظاهر این غذای ساده باشد ، اما در پس این ظاهر ساده ، فواید بسیاری پنهان شده است.
به ظاهر ساده اش نگاه نکنید. درست است که تمامش تکه ای گوشت و دنبه، یک پیاز چهار قاچ، مشتی نخود لوبیا و دوتا سیب زمینی و گوجه فرنگی است که داخل یک قابلمه آب پخته می شود اما ماجرا به همین سادگی هم نیست.غذایی که به اندازه تاریخ ایران قدمت دارد، پختنش قلق دارد و جا افتادنش خبرگی می خواهد. علاوه بر این آبگوشت برای بسیاری نماد سنت و فرهنگ ماست؛ نماد خانه و خانواده و یادآور گذشته های نه چندان دور که این خوراک پای ثابت عروسی و عزا بود. آبگوشت بوی خاطرات پدربزرگ و مادربزرگ ها را می دهد؛ بوی خوش زمانی که آدم ها خودشان را به میز و صندلی پیچ نکرده بودند و خبری از کلسترول بالا و چربی خون نبود. آبگوشت بخشی از فرهنگ ماست؛ فرهنگی که هر چند دستخوش تغییر شده اما چون در سنت پرمایه آشپزی ایرانی حل شده و طعم و بوی خودمان را گرفته. هیچ وقت کاملا از یاد نخواهد رفت. در پرونده کوچک این شماره آبگوشت را تجزیه و تحلیل می کنیم و اینکه چرا آبگوشت از یاد رفته را یادآوری. تا همین ۱۰۰سال پیش، آبگوشت رسمی، گوشت بود و پیاز و بنشن و لیمو امانی با کمی دارچین و زردچوبه اما با ورود سیب زمینی و گوجه فرنگی، آبگوشت رنگ و بوی دیگری به خود گرفت. گوجه فرنگی به عنوان طعم دهنده قوی با قابلیت رنگ دهی بی نظیر، به اکثر غذاهایی ایرانی اضافه شد و با توجه به ته مزه ترشی که دارد، با ذائقه ترش و شور ایرانی کاملا سازگار است. با اضافه شدن گوجه فرنگی به آبگوشت، این غذا به نظر اکثر ایرانی ها خوش مزه تر شده است و رنگ بهتری دارد؛ به طوری که آبگوشت امروزی بدون گوجه فرنگی غیرقابل تصور است. از سوی دیگر اضافه کردن گوجه فرنگی به دلیل خواص بی شمارش، آبگوشت را به غذای سلامت تری تبدیل کرده است. علاوه بر گوجه فرنگی، عصاره آن یعنی رب گوجه فرنگی هم در تهیه این غذا استفاده می شود اما بهتر است مقدار آن کم باشد چون رب گوجه طعم غالب داشته و سایر مزه ها را از بین می برد. سیب زمینی هم دقیقا داستان مشابهی دارد؛ با این تفاوت که به جای طعم و رنگ، حجم غذا را افزایش داده و مصرف بنشن و نان را کمتر می کند. از زمان اضافه شدن سیب زمینی به آبگوشت، بافت گوشت کوبیده هم بهتر و نرم تر شده و آبگوشت را برای افرادی که معده حساسی دارند قابل خوردن کرده است. قبل از اینکه زودپز و قابلمه های عجیب و غریب سر از آشپزخانه های ایرانی درآورند، دیزی بهترین وسیله برای پختن آبگوشت بود. مزیت دیزی در این بودکه سهم هر کسی در ظرف خودش بود و برای خوردنش با کسی شریک نمی شد. این روش علاوه بر رعایت عدالت، بهداشتی تر هم بود و از انتقال بیماری های پوستی و گوارشی تا حدی جلوگیری می کرد. در ضمن این کار باعث بهتر و زودتر پخته شدن غذا هم می شد. دیزی از قدیم سه نوع داشته است: دیزی سنگی: پخت غذا در دیزی سنگی بسیار آرام صورت می گیرد. بنابراین باید آب کمتری برای پختن غذا استفاده شود. آبگوشتی که با دیزی سنگی پخته می شود از همه انواع آنجا افتاده تر و خوشمزه تر است. دیزی گلی یا سفالی: دیزلی سفالی علاوه بر اینکه مدت پخت را کمتر کرد، طعم جدیدی به آن بخشید. تفاوت دیزی سفالی و سنگی از نظر ظاهری در گردن آن است که در نوع سفالی کمی باریک شده است تا غذا بهتر جا بیفتد. دیزی فلزی: دیزی فلزی که در گذشته مسی بود و حالا معمولا از روی ساخته می شود، آخرین ابداع در پخت آبگوشت بود. با استفاده از فلز مدت زمان پخت پایین تر آمده اما از کیف غذا تا حدی کاسته شده است. بیشترین مورد استفاده دیزی فلزی در قهوه خانه هاست. دیزی فلزی نسبت به دیزلی گلی گردن باریکتری دارد چون آب بیشتری از غذا تبخیر می شود. علاوه بر گوجه فرهنگی و سیب زمینی، سایر اجزای آبگوشت برای قرن های متمادی در کنار هم بوده و به شکلی یاران جدانشدنی این غذا محسوب می شوند. مواد اولیه ای که در بسیاری از غذاهای ایرانی در کنار هم تکرار شده اند، اما در هر کدام با تغییرات کوچکی، طعم و رنگ متفاوتی به خود می گیرند. اجزای اصلی و باستانی آبگوشت موادی هستند که از دیرباز در همین سرزمین به عمل می آمدند و تا امروز بدون تغییر باقی مانده اند. چند سالی است که روش پخت آرام یا «Slow Cooking» به عنوان یکی از بهترین روش های آماده سازی غذا در فرهنگ غرب وارد شده است و حتی برای آن دستگاهی به نام آرام پز اختراع کرده اند که غذا را در مدتی طولانی و با دمای کم می پزد تا مواد خواص خود را حفظ کنند. این روش قرن هاست که در آشپزی ایرانی رواج داشته و دارد. اگر غیر از این باشد، ذائقه ایرانی آن را نمی پسندد و معتقد است به اصطلاح جا نیفتاده است. در گذشته آبگوشت قوت غالب مردم ایران بوده است؛ غذایی که در خانه های دهقانی با کمی حبوبات و نمکی و پیاز و اگر بود تکه ای دنبه به ساده ترین شکل پخته می شد. این غذا سر سفره اعیاو اشراف هم با ادویه، گوشت فراوان و مخلفات بسیار آماده بود. این غذا خوردنش آدابی دارد: ۱ مرحله اول، سرو آبگوشت: آب آن را از سایر مواد جدا کنید. دنبه را کوبیده و آن را به آبگوشت اضافته کنید. سپس تکه نان های لقمه شده در آن خیسانده و خورده شود. گاهی بخشی از مواد نکوبیده هم به آب گوشت اضافه می شود. ۲ مرحله دوم، مواد خشک آبگوشت: این مواد را همراه بخشی از پیاز و لیمو امانی با هم کوبیده و با نان و مخلفات خورده می شود. البته همین کارهای به ظاهر ساده قلق خودش را دارد. تفاوت یک آبگوشت خور حرفه ای با آبگوشت خور آماتور در همین جزئیات معلوم می شود. گوشت: جای توضیح ندارد که اصلی ترین بخش هر آبگوشت، گوشت است. گوشت آبگوشتی عموما از قسمت های ارزان قیت و پرچربی گوسفند مانند قلوه گاه انتخاب می شود اما برای تهیه آبگوشت خوب، گردن و ماهیچه گوسفند در کنار تکه ای دنبه بهترین انتخاب هستند. بافت گوشت گردن لطیف، نرم و مناسب کوبیده شدن است و ماهیچه هم علاتوه بر طعم عالی و نرم، لعاب زیادی به غذا می دهد. حبوبات: بنشن یا به طور مشخص نخود و لوبیا سفید و گاهی لوبیا چیتی پای ثابت آبگوشت بوده و بدون آنها تهیه این غذا میسر نیست اما در عین حال این حبوبات مشکل سازترین بخش آن هم محسوب می شود. نخود و لوبیا از حبوبات سنگین، نفاخ و دیرهضمی هستند که لذت خوردن آبگوشت لذیذ را برای معده ضعیف به کابوس تبدیل کنند. بنابراین قبل از پختن آبگوشت برای این مشکل باید تمهیدی اندیشید. بهترین کار برای پختن بهتر و جلوگیری از نفخ حبوبات، خیساندن آنها از یک روز قبل است اما تنها خیس کردن چاره کار نیست. در طول این مدت لازم است آب نخود و لوبیا چندین بار عوض شود تا از نفخ آن جلوگیری شود. علاوه بر این در بعضی روش های پختن، حبوبات را قبل از افزودن به غذا حدود نیم ساعت در آب می جوشانند، سپس آب آن را دور ریخته و بنشن را به غذا اضافه می کنند. البته در آبگوشت های مختلف از حبوبات دیگری مانند لوبیا قرمز، لپه و عدس هم استفاده می شود. در کنار اینها استفاده از مقدار کمی برنج یا بلغور گندم برای لعاب دادن به آبگوشت رایج است. پیاز: کاربرد اصلی آن گرفتن بوی نامناسب گوشت است، پیاز نقش موثری در طعم دادن به آبگوشت دارد. علاوه بر این شاخص ترین مواد مصرفی در آبگوشت مانند دنبه و گوشت قرمز از نظر سلامتی خیلی خوشنام نیستند. اضافه کردن پیاز بافت آن را نرم و هضم آن را آسانتر می کند. زردچوبه: بی دلیل نیست که به آن زعفران هندی می گویند. اصلی ترین و پرمصرف ترین ادویه در آشپزی ایرانی همین ادویه است. تا قبل از ورود گوجه فرنگی به آشپزی ایرانی، مهمترین رنگ دهنده غذایی بود و هنوز هم کمتر غذای ایرانی یافت می شود که از زردچوبه در آن استفاده نشود. زردچوبه در کنار رنگ، عطر ملایم و خوشی به غذا می دهد که باعث باز شدن اشتها و رفع بوی نامطلوب گوشت می شود. این ادویه ضد نفخ در کنار حبوبات، باعث تعادل طعم غذا می شود. دارچین: اگر آبگوشت را یک اثر هنری فرض کنیم، دارچین در حکم امضای پای کار است؛ یار همیشگی غذاهای جرب و سنگین مانند کله پاچه، حلیم و شله زرد. با آنکه دارچین ادویه ایرانی نیست اما پای ثابت آشپزی و قنادی ایرانی است. دارچین علاوه بر عطر خوشی که به غذا می دهد، به هضم غذاهای سنگین کمک کرده و چربی و کلسترول خون را کنترل می کند و باید در آخرین مرحله، یعنی قبل از سرو به غذا اضافه شود تا علاوه بر حفظ عطر و خواص، باعث بدرنگ شدن آبگوشت نشود. لیمو امانی: طعم ترشی، یکی از طعم های مورد علاقه ایرانی هاست. لیمو امانی طعم دهنده بومی و بی نظیری است که طعم ترشی مورد علاقه ذائقه ایرانی را به آبگوشت می دهد. لیمو امانی نوعی لیموی بسیار ترش است که تازه آن قابل استفاده نیست و برای مصرف باید حتما خشک شود. حضور لیمو امانی در آبگوشت علاوه بر طعم دهی باعث جذب چربی غذا و کنترل آن نیز می شود. بهتر است لیمو امانی بعد از پخت گوش و یک ساعت آخر به غذا اضافه شود چون علاوه بر اینکه له شده و دانه های تلخ آن وارد غذا می شود، از پخته شدن گوشت هم جلوگیری می کند. یادتان باشد لیمو امانی را باید قبل از پخت، حداقل یک ساعت خیس کنید و پیش از افزودن به غذا با چنگال سوراخ کنید.گوجه و سیب به آبگوشت آمد
دیزی؛ آبگوشت انفرادی
دوستان گرمابه و گلستان
آرام پزی؛ میراث آشپزی ایرانی
حرفه ای ها می دانند
اجزای اصلی آبگوشت
اجزای فرعی آبگوشت
با این غذای ساده اما مقوی آشنا شوید
بهترین غذای سنتی,بهترین غذای سنتی ایرانی,بهترین غذای سنتی ایران

بیایید واقع بین باشیم ، ما ایرانی ها در مصرف برخی از مواد غذایی و یا در انجام برخی کار ها بیش از اندازه زیاده روی می کنیم. کسی نمی تواند منکر این مسئله شود که در ایران مصرف نوشابه از بسیاری از کشور ها بالاتر است.
براساس این آمار مصرف نوشابه در ایران بیش از ۴ برابر استاندارد جهانی بود. آن هم در وضعیتی که مصرف سالیانه ۱۰ لیتر نوشابه در دنیا هم به قدر کافی خطرناک است، چه برسد به مصرف سالیانه ۴۲ لیتر نوشابه در ایران. به این بهانه سراغ دیگر آمارهای تغذیه مردم در ایران رفتیم و البته آنها را با سرانه جهانی شان مقایسه کردیم. آماری که غیر از مصرف زیاد میوه بین ایرانی ها، بقیه همه خطرناک بود. اگر در هر وعده غذایی نوشابه می خورید، اگر همیشه نمکدان دستتان است و اگر دوست دارید غذای چرب بخورید یا به شیرینی ها علاقه زیادی دارید، خواندن این آمار را از دست ندهید. آماری که پس از خواندن آن، شاید بعضی از عادت های غذایی بدمان را کنار بگذاریم. در کنار این به بعضی دیگر از رکوردهای ایرانی هم اشاره کردیم که البته آن بخش هم خواندنی است.
سرانه مصرف نوشابه در ایران برای یک سال ۴۲ و در جهان تنها ۱۰ لیتر است! یعنی ما ۴ برابر استانداردها نوشابه می نوشیم! ایرانیان سالیانه بیش از ۴ هزار میلیارد تومان برای نوشابه هزینه می کنند. رقمی بیش از یک ماه یارانه نقدی تمام ۷۰ میلیون نفر
ما در ایران ۶ برابر آنچه در که دنیا نان خورده می شود، نان می خوریم. اگر هر نان بربری را ۲۰۰ گرم فرض کنیم، ما در سال ۸۰۰ نان بربری می خوریم. یعنی تقریبا روزی بیش از ۲ نان. البته همه می دانیم که چه میزانی از این آمار را دور می ریزیم. در ایران سالیانه ۲۵ میلیارد قرص نان پخته می شود.
هر ایرانی در سال ۸ کیلوگرم تخم مرغ مصرف می کند. با فرض اینکه هر تخم مرغ ۶۰ گرم است، آمار مصرف تخم مرغ برای هر ایرانی در سال ۱۳۳ عدد می شود. یعنی هر ۳ روز یک تخم مرغ. در آمار جهانی هر فرد ۲۴ کیلوگرم تخم مرغ مصرف می کند. ۴۰۰ عدد در سال. به صورت میانگین روزی یک عدد.
ما در ایران یک سوم اروپایی ها شیر می خوریم. مصرف لبنیات در ایران برای هر فرد روزانه ۱۳۹ گرم است که فقط ۲۸ گرم از آن را شیر تشکیل می دهد. در حالی که مصرف مطلوب لبنیات هر فرد باید روزانه ۲۲۵ تا ۲۴۰ گرم باشد.
ایران به ۲ دریا مشرف است؛ دریای خزر و خلیج فارس. میزان صید ماهی در ایران جایگاه خوبی بین کشورهای دیگر دنیا دارد، اما هنوز ماهی وارد سبد غذایی مردم ایران نشده است. همه ما چند نفری را می شناسیم که از مزه آن متنفر هستند.
ایران در تولید ۱۵ میوه اصلی کره زمین مقام اول تا دهم را دارد و بیش از ۴ درصد از میوه دنیا را تولید می کند. به همین دلیل میوه بیشتری نسبت به کشورهای دیگر دنیا مصرف می کنیم. ۲ برابر مردم دنیا و ۵/۱ برابر مردم اروپا. رکورددار مصرف میوه در دنیا دومنیکن است که روزانه یک کیلوگرم میوه می خورند.
در مصرف آب آمار قابل دفاعی داریم. البته بخشی از مصرف بالای آب بین ایرانی ها، به هزینه پایین و آب و هوای گرمسیری ایران برمی گردد. ما ۲ برابر مردم دنیا آب می نوشیم. تقریبا روزی یک لیتر.
شاید همه تصور کنیم که از برنج خورترین مردم دنیا هستیم، اما آمار چیز دیگری را ثابت می کند. تا ۳۰ سال پیش مصرف سرانه برنج ۱۵ تا۲۰ کیلوگرم بوده در حالی که طی چند ساله گذشته این میزان به ۳۹ تا ۴۰ کیلوگرم افزایش داشته است. مصرف برنج در ایران کمتر از نصف کشورهای دیگر آسیاست.
سرانه فضای ورزشی برای هر ایرانی کمتر از یک کمتر مربع است؛ یعنی یک سوم میانگین جهانی! سرانه فضاهای ورزشی در هر کشور یکی از عوامل زندگی سالم است که در ایران اصلا وضعیت خوبی ندارد.
ایرانی ها روزانه ۴۰ دقیقه تلفن حرف می زنند. بخش زیادی از بیماری های مفصلی در ناحیه گردن به خاطر همین عادت بد گریبان ایرانی ها را می گیرد. این آمار در مقایسه با دیگر مردم دنیا ۴ برابر است.
در ۸ سال گذشته، متوسط تعداد داروهای تجویز شده در هر نسخه، بیش از ۴ قلم بوده است که در حال حاضر متوسط کشوری آن به ۶ قلم رسیده. میانگین جهانی کمتر از ۲ قلم در هر نسخه است. یعنی در ایران بیش از ۳ برابر متوسط جهانی است.
در این بخش از همه دنیا جلوتر هستیم. سرانه مصرف شکر ما در سال نگران کننده است. هر ایرانی در روز ۱۰۰ گرم شکر مصرف می کند که کارشناسان تغذیه آن را دلیل اصلی اضافه وزن ایرانی ها می دانند.
ایرانی ها در مصرف سم سفید هم رکورددار هستند. شاید باور نکنید اما ما روزانه ۲۰گرم نمک مصرف می کنیم. ۲ برابر آنچه که در دنیا نمک استفاده می کنند و ۴ برابر آنچه که کارشناسان تغذیه آن را استاندارد می دانند.
ما ایرانی ها در این موارد قهرمانیم

کار امروزه یکی از اصلی ترین دغدغه های افراد به شمار می آید. شاید شما نیز از کسانی باشید که وقت ندارید ناهخار را در خانه میل کنید. اما این موضوع نباید رژیم غذایی شما را دچار اختلال کند. با ما همراه باشید.
بررسی تازه پژوهشگران نشان داده با افزایش پنج درصدی کیفیت غذا و فضای تغذیه ای کارمندان، راندمان کاری آنها یک برابر و با افزایش ۱۰ درصدی همان شاخص ها، راندمان یک و نیم تا دو برابر افزایش می یابد. در این بررسی که روی ۲۴۰۰ کارمند چند شرکت بزرگ تجاری انجام شده بود، شاخص هایی مانند کیفیت غذا، چگونگی ارائه غذا نحوه برخورد بخش خدمات با کارمندان هنگام سرو غذا و سالن غذاخوری بررسی شدند. پژوهشگران به این نتیجه رسیدند یک وعده غذایی سالم در شرایط مناسب دارای این ویژگی هاست: سلامت: مصرف روغن، نمک و ادویه ها باید حداقل باشد تا مشکلات گوارشی کاهش یافته و راندمان کاری آنها افزایش یابد. علاوه بر اینکه مصرف غذای چرب و شور باعث سنگینی و خواب آلودگی کارمندان و کاهش راندمان کاری آنها می شود. سبک: هر چه میزان منصرف غذاهای بدون برنج کاهش یافته و به جای آن مصرف غذاهای سبک مانند مرغ، ماهی، سبزیجات و … افزایش یابد، سلامت کارمندان بیشتر حفظ می شود چون این غذاها سبک و زود هضم هستند. غنی: حذف نوشیدنی های ناسالم، استفاده بیشتر از نان سبوسدار به جای نان معمولی، مصرف غذاهای بخارپز به جای سرخ کرده و … باعث حفظ سلامت کارمندان می شود. گرم: یکی دیگر از ویژگی های غذا، گرم بودن آن است. غذای سرد عطر و طعم مناسب ندارد؛ بنابراین گرم بودن غذا یکی دیگر از شاخص های مهم در کیفیت غذاست. مکانی که کارمندان غذا می خورند نیز بسیار مهم است. بررسی ها نشان داده اند زمانی که فضای تغذیه آنها از نظر افق دید (منظره های قابل مشاهده)، تهویه، شرایط مبلمان و چیدمان سالن غذاخوری سالم و زیبا باشد، تغذیه کارمندان سالم تر انجام شده و تعداد بیشتری از آنها به حور در سالن غذاخوری رغبت نشان می دهند. نکته ۱: ناهار خوردن در فضای مناسب، باعث تمدد اعصاب و آرامش کارمندان شده و ساعت های بعد ازناهار به اوقات بی حوصلگی و چرت کارمندان تبدیل نمی شود. نکته ۲: بدترین وضعیت تغذیه، غذا خوردن پشت میزی است که کارمند آنجا کار می کند چون مدت زمان زیادی را در یک جا ثابت می مانند و این عدم تغییر موقعیت باعث افسردگی کارمند می شود. یکی از وعده های غذایی مغفول در ادارات، میان وعده صبح و بعدازظهر است. این میان وعده از دو نظر اهمیت دارد. بازگرداندن انرژی: در فاصله بین صبحانه تا ناهار باید خوراکی مصرف شود تا انرژی مورد نیاز کارمندان تامین شود. بهترین نوع این میان وعده ها شیر همراه با بیسکویت ساده یا شکلات و میوه بسته به فصل است. کنترل وزن: با مصرف میان وعده، میزان گرسنگی کارمندان کنترل می شود. به این ترتیب تا حد زیادی مشکل اضافه وزن کارمندان برطرف می شود اما این تاثیر زمانی مشاهده می شود که کارمندان میان وعده سالم مصرف کنند. این ضرب المثل را شنیده اید که صبحانه را تنها بخورید، ناهار را همراه دوست تان و شام را به دشمن تان بدهید؟ دلیل آن هم تاثیر شام روی افزایش وزن است. به همین دلیل یکی از مهمترین مشکلات کارمندان شب کار، افزایش وزن است. بنابراین اگر شب کار هستید، به این نکته ها دقت کنید: از چهار ساعت قبل: پیش از شروع زمان شب کاری، از حدود چهار ساعت قبل، مصرف انواع نوشیدنی های کافئینی را متوقف کنید. برای آنکه سرحال باشید مواد غذایی حاوی هیدرات کربن مصرف کرده و کمتر از خوراکی های چرب استفاده کنید. مواد غذایی پروتئینی هم خواب آور هستند. بنابراین سعی کنید آبمیوه به ویژه انواع حاوی ویتامین C، خوراکی های حاوی هیدرات کربن طبیعی و غلات پخته مصرف کنید. این خوراکی ها شما را برای کشیش شبانه بیدار و سرحال نگه می دارد. آب بنوشید: یکی از نیازهای کارمندان شب کار، نوشیدن آب است چون مانع از خستگی می شود که بلای جان این نوع افراد است. فعالیت کلیه ها در طول شب، تامین آب مورد نیاز بدن برای جلوگیری از سکته قلبی و مغزی در ساعت های دم صبح از مهمترین نیازهای کارمندان شب کار است. بنابراین حداقل ۲ تا ۴ لیوان آب خنک در طول شب بنوشید. میان شب وعده: نصفه شب، میان وعده معنی ندارد! اما تنقلات سالم مانند آجیل خام، میوه، نوشیدنی سبک مانند آبمیوه سالم و … مصرف کنید تا هم گلویی تازه کنید و هم نیمه های شب خوابتان ببرد، ضمن اینکه با خوردن این تنقلات بخشی از نیاز بدن به برخی مواد غذایی ضروری تامین می شود. موسیقی در هوای آزاد: یکی از عواملی که باعث ایجاد آرامش در افراد شب کار می شود، شنیدن موسیقی است. هر دو ساعت یک بار، موسیقی مورد علاقه تان را در هوای آزاد گوش کنید. کمی قدم بزنید تا اکسیژن مناسب کسب کرده و بتوانید با آرامش بیشتر به فعالیت هایتان بپردازید. نوشیدن کافئین را به حداقل رسانید چون نوشیدنآن باعث به هم خوردنتعادل خواب و بیداری می شود. حتما غذای سبک مصرف کنید چون مصرف مواد غذایی پر کالری مانند برنج، نان، غذاهای شیرین و … همگی باعث افزایش وزن می شود. علاوه بر اینکه معمولا در طول شب میزان تحرک بدنی کم است. بنابراین خطر اضافه وزن چند برابر افزایش پیدا می کند. اضافه وزن زمینه ساز ابتلا به دیابت نوع دوم، بیماری های قلبی عروقی و گرفتگی رگ ها و افزایش خطر ابتلا به حمله قلبی می شود. کارمندان باید چه کار کنند؟ همیشه نباید فقط از مجموعه ای که در آن کار می کنیم، توقع داشته باشیم. سهم ما نیز مهم است. برای آنکه تغذیه سالمی داشته و کارمند سرحال و سرزنده ای باشیم باید به این نکته ها دقت کنیم. عجله انگار با زندگی کارمند جماعت گره خورده است، بنابراین همین مسئله باعث می شود بسیاری از نیازهای شخصی مان را نادیده بگیریم اما کمی صبر کنید. با خوردنص بحانه بدن را در مقابل چند مشکل بیمه می کنید. یکی از دلایل پایین بودن راندمان کاری بسیاری از کارمندان اداره ها در ساعت های اولیه روز همین مسئله یعنی بی حالی است. دلیل آن نیز پایین بودن میزان قند خون در ساعت های اولیه روز است. مغز برای فعالیت به گلوکز نیاز دارد و در صورت عدم تامین آن دچار افت عملکرد می شود. تنها راه تامین گلوکز مورد نیاز، مصرف صبحانه است. سفره های مفصلی که گاهی در آبدارخانه محل کار پهن می شود و یا ریزه خواری های بین روز در فاصله بین صبحانه تا ناهار، باعث افزایش وزن می شود، دلیل آن هم نخوردن صبحانه است. اگر در منزل صبحانه کامل خورده باشید دیگر نیازی به حضور سر این سفره ها یا ریزه خواری نیست. همینحالا در حین خواندن این نکته پیش خودتان می گویید چه دل خوشی دارد؛ ما اینقدر عجله داریم که نمی دانیم چه می خوریم، چطور مراقب تنوع غذایی مان باشیم؟ اما این کار سخت نیست. کافی است همان زمانی را که برای شستن دست و صورت اختصاص می دهید یا زمانی را که برای آماده کردن غذا و میوه فرزندتان صرف می کنید، یک عدد میوه برای خود و همسرتان بشویید. همین مسئله، آغاز رعایت تنوع غذایی است. فردای آن کمی تنقلات سالم به این میوه اضافه کنیدتا به تدریج عادت کنید سر کار هم می توان تنوع غذایی را رعایت کرد. یکی از مشکلات کارمندان، کم تحرکی است. این مشکل، دو مشکل عمده دیگر را نیز به همراه دارد. اول اینکه شخص دچار اضافه وزن می شود. دوم اینکه بیشتر افراد دچار مشکلات گوارشی به ویژه یبوست به دلیل کم تحرکی می شوند. بنابراین با مصرف مواد غذایی فیبردار، هر دو مشکل به طور همزمان برطرف می شود. مصرف میوه، آجیل خام، انواع سبزی همراه غذا، سالاد و … از راهکارهای اضافه کردن فیبر به برنامه غذایی است. نوشیدن چای، قهوه، کاپوچینو و … رسمی است که فقط کارمندان این رسم را به شدت می شناسند! برای نوشیدن آن هم حتما به هم تعارف می کنندو همگی همراه هم با یک مراسم ویژه این نوشیدنی ها را می نوشند اما مصرف مواد کافئین دار اگرچه باعث رفع خستگی می شود؛ اما باعث بروز مشکلات گوارشی، یبوست و اعتیاد به کافئین می شود. بنابراین به ازای هر ۲ دفعه که چای و قوه و … به هم تعارف می کنید، یک بار هم حواستان به نوشیدن آب و آبمیوه باشد. طبیعی است که چای و قهوه را نمی توان بدون شکلات، بیسکویت و … نوشید اما باید حواستان به میزان مصرف این خوراکی ها باشد. با خودتان قرار بگذارید که برای مثال امروز همراه چای، یک تا دو عدد بیسکویت می خورم و فردا، به جای بیسکویت، شکلات خواهم خورد. اگر برج نشین نیستید و تعداد طبقاتی که باید بالا بروید و سر میزتان برسید بیش از ۳ تا ۴ طبقه نیست، حتما سعی کنیدبه جای آسانسور از پله استفاده کنید. هر پله ای که بالا می روید، یک کیلو کالری می سوزانید اما اگر محل کار شما بیشتر شبیه برج است و باید ۲۰۰ تا ۳۰۰ پله را بالا بروید، برای بالا رفتن از آسانسور استفاده کنید و برای پایین آمدن حتما پلاه نوردی کنید. به هر حال، این هم خودش تحرک بدنی است. علاوه بر این سر کار به هر بهانه ممکن، حتی برداشتن یک خودکار یا جابجا کردن چند برگ کاغذ، خودتان از جایتان بلند شوید. رایانه ها، لپ تاپ ها، چراغ ها و در فصل سرما، وسایل گرم کننده و حتی نفس کشیدن در محیط سربسته هم باعث گرمای فضا و هم باعث انتشار آلودگی در فضا می شود. بنابراین حتما هوای تازه تنفس کنید. یکی از راه های تصفیه هوا، گذاشتن چند عدد گل و گیاه آپارتمانی روی میز محل کارتان است. وجود این گل ها باعث زیباتر شدن و البته تصفیه هوا می شود. علاوه بر اینکه هر از گاهی پنجره اتاق تان را باز کرده و برای دقایقی کنار پنجره ایستاده و چند نفس عمیق بکشید. به این ترتیب حال بهتری پیدا خواهید کرد. باورتان می شود به این ترتیب و با تنفس هوای پاک، سوخت و ساز بدن نیز بهتر می شود.چهار ویژگی یک وعده غذایی ایده آل در محل کار
فضای ایده آل برای صرف غذا در محل کار
میان وعده ایده آل در محل کار
منوی ایده آل برای کسانی که شیفت کاری شبانه دارند
اگر شب کار هستید و می خواهید تغذیه سالم داشته باشید…
سهم شما چیست؟
صبحانه
بی حالی
پرخوری
متنوع باشید
فیبر را به خاطر بسپارید
کنترل رسم کافئین
ریزه خوار نباشید
آسانسور را فراموش کنید
هوای تازه نفس بکشید
اگر سر کار ناهار می خورید ، بخوانید
تغذیه در محل کار,در هنگام کار چه چیزی بخوریم,توصیه هایی به کارمندان,تغذیه صحیح در محل کار,تغذیه سالم در محل کار

اینکه شما در طول هفته غذا های مختلفی می خورید ، دلیل بر این نمی شود که بدن شما غنی از ویتامین های مختلف است. اینکه چگونه بفهمیم که به چه ویتامینی نیاز داریم و چه ویتامینی در بدنمان به حد کافی وجود دارد ، موضوع این مطلب است.
ویتامین E نوعی آتنی اکسیدان است که بدن را در مقابل تاثیرات منفی رادیکال های آزاد محافظت می کند مولکول های سلولی آسیب دیده می توانند منجر به ناراحتی های قلبی، سرطان و بیماری های دیگر شوند. ویتامین E باعث تقویت سیستم ایمنی بدن نیز می شود. این ویتامین را می توان از غذاهایی که میل می کنید تامین کنید و به مصرف مکمل نیازی نیست. منابع اصلی ویتامین E، سبزیجات، انواع روغن ها، آجیل، دانه های خوراکی و برگ های سبز سبزیحات است. باید بدانید مصرف ویتامین E برای افرادی که داروهای رقیق کننده خون یا داروهای دیگر را مصرف می کنند، ضرر دارد. همه اعتقاد داریم ویتامین C موجب درمان سرماخوردگی های معمولی می شود. اما تحقیقات اخیر نشان داده است مصرف این ویتامین فقط برای یک روز بدن را در برابر سرماخوردگی محافظت می کند. بالاترین میزان مجاز برای مصرف این ویتامین، ۴ هزار میلی گرم در روز است. در این مواقع توصیه می شود چهار قرص یکهزار میلی گرم ویتامین C را با آب زیاد مصرف کنید. ویتامین C قابل حل در آب است و به همراه آب زیاد زودتر بر بدن تاثیر می کند. بافت های فعال بدن و استخوان ها دایما در حال تغییر و دگرگونی هستند و برای ایجاد این تغییرات نیز کلسیم تولید می کنند. برای پیشبرد این روند بدن انسان به مواد معدنی کافی نیاز دارد تا سلول ها آن را بیشتر از توان استخوان ها از آنها نگیرند. افرادی که ۴۰ سال یا بیشتر دارند نباید تصور کنند که حتما باید قرص کلسیم مصرف کنند. با تحقیقاتی که روی ۲۴ هزار فرد انجام شده، مشخص شده است مصرف مقدار زیاد کلسیم همچون کمبود آن می تواند موجب ناراحتی های قلبی در فرد شود. پیش از اینکه سرخود کلسیم مصرف کنید، ابتدا تحقیق کنید و ببینید روزانه چقدر کلسیم از طریق غذا به بدن خود می رسانید. روزانه هزار میلی گرم کلسیم برای زنان زیر ۵۰ سال و ۱۲۰۰ میلی گرم برای زنان بالای ۵۰ سال ضروری است. اگر روزانه شیر و لبنیات کافی مصرف می کنید، دیگر به مصرف مکمل نیازی نیست. ویتامین D برای کمک به جذب کلسیم در بدن بسیار لازم است. اگر ویتامین D کافی نداشته باشید یا بدنتان توان جذب این ویتامین را نداشته باشد احتمال ابتلا به پوکی استخوان افزایش می یابد. ویتامین D را می توانید از نور خورشید دریافت کنید. این ویتامین در غذاهایی همچون شیر، ماست و آب پرتقال و ماهی های چرب همچون سالمون و تن یافت می شود. افراد باید روزانه ۴۰۰ واحد قرص ویتامین D مصرف کنند. سال ها است که محققان و کارشناسان می گویند برای تقویت حافظه و کارکرد مغز و جلوگیری از بیماری های قلبی، قرص های امگا سه مصرف کنید. این ویتامین در غذاهای محدودی همچون ماهی ها وجود دارد و شاید دلیلتاکید بر مصرف قرص های مکمل آن همین است. اما تحقیقات جدید هیچ نشانه ای مبنی بر بهتر شدن ناراحتی های قلبی بیماران پس از مصرف مکمل های امگا سه مشاهده نشده است. فقط آنهایی که دایما ماهی مصرف می کنند، تغذیه سالم تری دارند. اکنون محققان بیشتر بر مصرف ماهی تاکید دارند تا قرص های امگا سه. به طوری که گفته می شود هفته ای دوبار باید ماهی میل کنید. ماهی هایی همچون سالمون، قزل آلا، ساردین و … بهترین منابع امگا سه هستند. اگر ماهی دوست ندارید یا با بدنتان سازگاری ندارد، گردو، سویا، دانه خوراکی کتان و کانولا نیز امگا سه دارند. این خوراکی خوش عطر را اگر به طور خام و تازه مصرف کنید، خواص بسیار زیادی دارد. مصرف سیر تازه منجر به کاهش فشارخون، کاهش خطر ابتلا به تصلب شرایین، سرطان های کولون، روده و معده می شود. برای اینکه دهانتان بوی سیر ندهد، پس از خوردن آن چند برگ تازه جعفری بجوید.ویتامین E
ویتامین C
کلسیم
ویتامین D
اسیدهای چرب امگا ۳
سیر
چگونه بفهمیم که بدنمان نیازمند مکمل های غذایی است؟
مکمل های غذایی,همه چیز درمورد مکمل های غذایی,از مکمل های غذایی چه می دانید,نکاتی برای انتخاب مکمل های غذایی,مکمل های غذایی بدنسازی,مکمل های غذایی کودکان,مکمل های غذایی پویان,مکمل های غذایی برای کودکان,مکمل های غذایی برای بدنسازی,مکمل های غذایی ورزشکاران

غذا می خوریم تا خستگی را از خود دور کنیم ، و انرژی مورد نیاز را برای بدن خود فراهم کرده باشیم. اما گاهی با اینکه غذا می خوریم عکس این موضوع رخ می دهد. شاید برای شما هم پیش آمده باشد که بعد از خوردن شیرینی احساس خستگی کنید.
احساس خستگی بعد از یک روز سخت کاری یا درس خواندن زیاد یا ورزش سنگین یا شب بیداری و حتی بیماری، طبیعی است و معمولا با استراحت یا مسافرت برطرف می شود اما اگر همیشه خسته اید و خستگی شما با علایم دیگری مثل کاهش وزن، کاهش اشتها، درد و تب همراه است، بهتر است با پزشکتان مشورت کنید…
برای رفع خستگی، روش های زیادی وجود دارد و اصلاح سبک زندگی، ورزش کردن و تغذیه سالم از بهترین روش ها برای مقابله با خستگی هستند. این مطلب، نگاهی می اندازد به بخورنخورهای خستگی.
بدن ما به قند نیاز دارد پس نمی توانیم قندها را از برنامه غذایی مان حذف کنیم اما اینکه چه نوع قندی مصرف می کنیم، مهم است. افرادی که به جای مصرف قندهای پیچیده (نان های سبوس دار) به مصرف قندهای ساده (شیرینی، شکلات و غلات تصفیه شده و نان های سفید) روی می آورند معمولا بیش از سایر افراد احساس خستگی پایدار و مداوم دارند. درواقع با مصرف قندهای ساده میزان قندخون به سرعت افزایش می یابد و انسولین از لوزالمعده ترشح و مصرف می شود. این قندها خیلی سریع توسط بدن مصرف می شوند و قند خون افت می کند، پس فرد احساس گرسنگی می کند و دوباره میل به خوردن دارد. تولید و مصرف مرتب انسولین، لوزالمعده را خسته می کند و این خستگی به شکل احساسی پایدار در بدن خود را بروز می دهد.
هیچ یک از ۳ وعده اصلی غذا را از برنامه روزانه تان حذف نکنید. اگر عادت ندارید صبحانه بخورید، سعی کنید حتما ساعت ۱۰ یک میان وعده میل کنید در غیر این صورت ساعت ۱۱ پرخوری می کنید. صبحانه یا میان وعده شما، باید شامل منابع غذایی قندهای پیچیده، پروتئین، میوه و سبزی ها باشد تا برای چند ساعت شما را سیر و پرانرژی نگه دارد. ناهارتان را در محیطی آرام میل کنید و لقمه هایتان را کامل بجوید. تا جای ممکن چربی کمتری مصرف کنید زیرا هضم چربی دشوار است. برای شام هم غذاهای سبک انتخاب کنید تا سریع تر هضم شوند.
رژیم لاغری دارید یا رژیم چاقی؟ فرقی نمی کند، در هر دو شرایط، بدن شما احساس خستگی می کند. بنابراین نه کم بخورید، نه زیاد! عادت های غذایی صحیح را انتخاب کنید و سعی کنید در تمام طول سال، وزنتان را ثابت نگه دارید. برای این منظور حتما با کارشناس تغذیه مشورت کنید.
میوه و سبزی پایه های رژیم ضدخستگی هستند. اگر زیاد خسته می شوید، بهتر است میوه و سبزی های فصل را انتخاب کنید و آنها را خام بخورید اما اگر نیاز به پختن بود، بخارپزکردن بهترین شیوه طبخ است و ریزمغذی ها و ویتامین های این گروه از مواد غذایی را حفظ می کند. توصیه می شود ۵ واحد میوه و سبزی در طول روز مصرف کنید.
مصرف قهوه و نوشابه های گازدار را کاهش دهید زیرا روی خواب خوب تاثیر منفی می گذارند. نوشیدنی های شیرین را نیز از برنامه غذایی خود حذف کنید زیرا باعث کاهش و افزایش انسولین در بدن می شوند که خود عامل بروز خستگی است. بنابراین به جای انواع نوشیدنی های پرقند و گازدار دمنوش های سنتی را امتحان کنید.
کمبود بعضی ویتامین ها و املاح خستگی می آورد. مصرف مواد غذایی حاوی آهن، ویتامین C و ویتامین های گروه B برای بدن ضروری است و البته منیزیم، فسفر، کلسیم، زینک و منگنز نیز برای بدن ما ضروری اند. آهن نیز در این میان جایگاه ویژه ای دارد. آهن به تشکیل هموگلوبین در گلبول های قرمز کمک می کند و در رسیدن اکسیژن به ارگان ها، نقش دارد. کم خونی فقرآهن که در میان خانم ها شایع است خود عامل احساس خستگی است، بنابراین مصرف به اندازه گوشت قرمز و در صورت نیاز مکمل آهن، می تواند تا حد زیادی خستگی ناشی از فقرآهن را برطرف کند. ویتامین C در برخی واکنش های شیمیایی بدن نقش دارد و یکی از عوامل هوشیاری ما محسوب می شود. متاسفانه کمبود ویتامین C مساله ای رایج است؛ فلفل، کیوی، لیمو، پرتقال و نارنگی منابع غنی ویتامین C هستند. تحقیقات نشان داده مصرف به اندازه ویتامین C در درمان خستگی نقشی اساسی دارد. ویتامین های گروه B نیز در کارکرد بهتر سیستم عصبی نقش دارند. گوشت، لبنیات و تخم مرغ منابع خوب ویتامین B هستند و جگر و سبزی های برگ سبز مثل جعفری، اسفناج و کلم بروکلی نیز از منابع غنی اسیدفولیک به شمار می روند.
همه چیز درمورد غذاهای خستگی آور