
استفاده از مواد غذایی نرم مانند گوشت پرندگان، تخم مرغ آبپز عسلی و نوشیدن شربتهای سرد مزاج مثل شربت غوره، انار و سکنجبین در فصل بهارسفارش میشود.
بهار بهترین و معتدل ترین فصل در میان فصول چهارگانه است. هوا در بهار به تدریج گرم می شود و سرمای زمستان تحلیل می رود.
مزاج بهار گرم و تر است و گرما و رطوبت برای حفظ سلامتی لازم و ملزوم یکدیگرند.در فصل زمستان به علت سرما، مواد زاید در بدن منجمد شده و باقی می مانند و در بهار که هوا کم کم گرم می شود، این مواد زائد به تدریج ذوب شده و به حرکت در می آیند.
به همین دلیل بیماری های قدیمی دوباره در زمستان قد علم می کنند و اگر عضوی از بدن ضعیف باشد، مواد زائد به آن حمله کرده و در آن تجمع پیدا می کنند.گاهی نیز مواد اضافی به سمت پوست هجوم می آورند تا بلکه از آنجا راهی برای خروج بیابند.
به همین دلیل بروز دمل ها و جوشهای پوستی در این فصل شدت می یابد. بنابراین اطبای طب سنتی توصیه می کنند که قبل از اینکه این مواد اضافی برای بدن مشکلی ایجاد کنند، بهتر است که راه خروج آنها از بدن باز شود.
راه های متعددی برای خروج مواد اضافی و پاکسازی بدن وجود دارد. یکی از مهمترین این راه ها، دفع آنها از طریق مدفوع است.بنابراین در کسی که دفع مدفوع به خوبی صورت نمی گیرد و دچار یبوست است، مواد اضافی راه مناسبی برای دفع ندارند و در نتیجه در بدن تجمع می یابند.
برای برطرف کردن یبوست، مصرف مواد غذایی ملین مانند آلو، تمرهندی، هویج، مویز و انجیر مناسب است و استفاده از داروهای مسهل مانند فلوس نیز تحت نظر پزشک طب سنتی به پاکسازی بدن از مواد زائد کمک می کند.
این متخصص طب سنتی در مورد اینکه در فصل بهار باید از مصرف چه غذاهایی پرهیز کرد گفت: مصرف زیاد گوشت باعث افزایش گرمی و رطوبت در بدن می شود و چون مزاج فصل بهار هم گرم و تر است، مصرف بیش از حد گوشت باعث ایجاد بیماری در بدن میشود.
همچنین بهتر است در فصل بهار از خوردن غذاهاى شور و غلیظ مانند کله پاچه، گوشت گاو، خامه و ماست ترش پرهیز کرد.
غذاهای کنسروی، مانده و پرخوری نیز در این فصل بسیار مضر است.
علمای طب سنتی عقیده دارند که در فصل بهار باید به تلطیف غذا پرداخت. تلطیف غذا ممکن است در ذهن این معنی را ایجاد کند که باید غذایی خورده شود که از آن خون رقیق تولید شود. یا ممکن است کسی با شنیدن این کلمه فکر کند که باید غذای کمتری در این فصل مصرف کرد در حالی که مقصود از تلطیف غذا هیچ کدام از دو معنی فوق نیست.
غذاهایی که خون رقیق در بدن تولید می کنند، اغلب طبیعت گرم دارند و مصرف غذاهای با طبیعت گرم در این فصل مناسب نیست بلکه باید غذاهای غلیظ و با طبیعت سرد مصرف شود، تا هیجان و رقت اخلاط و مواد را تعدیل کند.
همچنین گرسنگی باعث تحریک بیشتر اخلاط می شود. پس کم کردن مقدار غذا نیز در بهار صحیح نیست. اما منظور از تلطیف غذا این است که غذایی خورده شود که هر چند از لحاظ مقدار زیاد است اما ارزش غذایی کمی دارد؛ مثل میوه ها و سبزیجات.
در واقع باید با مصرف مقدار زیاد غذا با ارزش غذایی (کالری) کم، دستگاه گوارش را فریب داد و سرگرم کرد تا خیال کند که غذای زیادی مصرف شده ولی در واقع مواد زیادی وارد عروق نشود و به هیجان اخلاط و مواد نیفزاید.
بنابراین باید به طبیعت فرصت داد که مواد اضافه را آماده کرده و از بدن دفع کند. مصرف خوراکیهاى لطیف مثل گوشت پرندگان و تخم مرغ آبپز عسلی و نوشیدن شربتهای خنک مثل شربت غوره، انار و سکنجبین در این فصل توصیه می شود.
منبع- فارس
مصرف نکنید در بهار این غذاها را
مزاج بهار,راههای دفع سموم بدن در فصل بهار,پرهیزات غذایی در فصل بهار,توصیه های غذایی در بهار,مزاج فصل بهار,مزاج بهاری,مزاج بهارنارنج

بعضی از بچه هایی که 2 تا 10 سال دارند، مبر این باورند که تکنولوژی، توانایی تحصیلی بچه ها رازیاد میکند. در حالی که 12 تا 15 درصد آن ها بر این باورند که تکنولوژی یا نابود کننده است یا یک سرگرمی، هیچ اثر مثبتی ندارد. اگر شما تبلتی در اختیار بچه هایتان قرار دهید، آن ها نیز مثل شما از آن لذت می برند. اگر می خواهید تبلتی شخصی برای کودکتان بخرید، گزینه ای که از نظر آموزشی و سرگرمی مناسب آن ها باشد انتخاب کنید.
1-تبلت برای کوچکترها
دو تن از اساتید دانشگاه نیو هامشیر، با مطالعه ی نوشتن و نقاشی کردن کودکان، دریافتند که آن ها قادرند به آسانی با تبلت کار کنند. به گفته ی آنان، اگرچه تبلت نمی تواند جایگزین وسایل سنتی مانند ماژیک ها و مداد شمعی ها شود، اما استفاده از آن سبب افزایش انگیزه ی یادگیری کودکان می شود. همچنین ترویج تکنولوژی بین کودکان سبب می شود آنان در فرآیند یادگیری فعالیت بیشتری داشته باشند و از تخیلات خود به خوبی بهره برند.
2-تفاوت های سخت افزاری
روش استفاده از تبلت های معمولی، با تبلت های اسباب بازی مخصوص کودکان متفاوت است. تبلت های کودکانه معمولا صفحه ی نمایش 3.3 در 5 اینچی دارند که به پای رزولیشن آی پد نمی رسند و باید به جای لمس آرام آن، با استفاده از یک قلم، فشار زیادی به آن ها وارد کرد. مدل هایی که قلم دارند، از استحکام بالایی برخوردارند و برای راهنمایی کودکان در تنظیمات و نرم افزار ها، بیشتر از آواتار های کارتونی استفاده می کنند. اما کودکانی که به راحتی می توانند از تبلت های معمولی استفاده کنند، هنگام رو به رو شدن با این گجت های کودکانه، سر در گم می شوند.
عمر باتری تبلت های کودکانه زیاد است. اما شما می توانید از تعداد اپلیکیشن های محدودی استفاده کنید. به دلیل تاثیر بازار روی نرم افزار های تبلت، بهترین دستگاه آن است که بیشترین پشتیبانی را از سوی کارخانه ی سازنده دریافت کند.
3-یادگیری و سرگرمی
هنگامی که تبلت های مخصوص کودکان خود را به منظور نصب نرم افزار، به رایانه یا وب سایت سازنده ی آن متصل می کنید، با توجه به برند و مدل آن، کتاب داستان ها، بازی ها، نرم افزار های مدیاپلیر، نقاشی و رنگ آمیزی، و حتی موزیک ویدئو های فراوانی در دسترس شما قرار می گیرند. این امکانات می تواند در مهارت خواندن، دایره ی لغت و حل مسئله ی ریاضی به کودکان شما کمک کند و امکان یادگیری به وسیله ی بازی های آموزشی جذاب را برای آنان فراهم سازد. با گذر زمان، وقتی کودکان شما رشد کنند، به محتوای این تبلت ها تسلط خواهند یافت، و عموما بعد از 9 سالگی استفاده از تبلت های کودکانه، برایشان آسان و کم فایده خواهد بود.
در مقابل، به دلیل رقابت در فروش تبلت های معمولی، نرم افزارهای آموزشی بسیاری برای آن ها وجود دارد. بنابراین هنگامی که مدارس تبلت ها را وارد سیستم آموزشی خود می کنند، به جای استفاده از تبلت های کودکانه، از آی پد ها، دستگاه های اندروید و کتاب خوان های کیندل استفاده می کنند. درمقطع ابتدایی در کالیفرنیا، دانش آموزانی که دوره ی استفاده از نرم افزار های آی پد در جبر را گذرانده اند، 30.5 درصد بیشتر از آن هایی که با کتاب های سنتی آموزش دیده اند، نمره گرفته اند و در حل تمرین هایشان موفق تر بوده اند. همچنین، آن هایی که در کلاس هنر از تبلت استفاده می کنند 11 درصد، بیشتر نمره می گیرند.
هنگامی که معلم زبان انگلیسی در اوهایو، برای افزایش مهارت های خواندن و استفاده از زبان، به دانش آموزان دبیرستانی اجازه داد که از آی پد استفاده کنند، مشاهده کرد که نمره ی آن ها بیشتر از دانش آموزانی است که با تبلت درس نمی خوانند. مدارس به منظور، تمرین خواندن، نقاشی ، قدرت بیان و هر چیزی که تصور کنید، می توانند از تبلت استفاده کنند.
4-استفاده از مانیتورینگ
وسایل الکترونیکی در طول روز، ساعات زیاد زندگی انسان را صرف خود می کنند. اما با توجه به اینکه کودکان باید حداقل روزی یک ساعت فعالیت فیزیکی داشته باشند، باید قوانینی ایجاد کنید که ساعات استفاده از تبلت برای کودکان را معین کنند.
برخی والدین با وجود اینکه کودکانشان از تبلت برای انجام تکالیف درسیشان استفاده می کنند، از این که آنان تمام زمان تفریحشان را با تبلت بگذرانند ناراحت می شوند. مدت زمانی که کودکان مجازند با تبلتشان سرگرم شوند به سن آن ها بستگی دارد. برای کودکان 4 تا 5 سال، نیم ساعت، 6 تا 7 سال، یک ساعت و بزرگترها 2 ساعت بازی با تبلت، مناسب است. والدین باید در استفاده از تبلت با فرزندانشان شریک باشند، تا هم آنان را تحت نظر داشته باشند و هم جزئی از محیط آموزشی باشند. محققان معتقدند که قرار دادن کودکان پیش دبستانی در موقعیت یک تجربه ی واقعی، به جای محدود کردن آن ها به تکنولوژی دیجیتال، آنان را به اکتشاف و تقویت حواسشان تشویق می کند.
چطوری بچه ها بوسیله تبلت هوششان زیاد میشود؟
تبلت برای کوچکترها,یادگیری و سرگرمی کودکان با تبلت,سن بازی با تبلت براری کودک,تقویت هوش کودک با تبلت

یکی از مسائلی که باعث بروز ناراحتی در والدین می شود ، دزدی کردن کودکشان است. این موضوع نگران کننده است ، پدر و مادر از این می ترسند که این عادت بد تا سنین بالاتر در کودک بماند. علت اصلی دزدی در کودکان این است که در سنین 2 3 سالگی کودک خود را مالک همه چیز می داند.
۱. عدم تشخیص مالکیت شخصی
معمولا کودکان تا سن ۳ ۲ سالگی خود را مالک همه افراد و اشیا و حتی خورشید و ماه می دانند. درواقع مفهوم مالکیت شخصی در کودکان، از سن ۵ ۴ سالگی به تدریج شکل می گیرد و در صورتی که والدین مفهوم مالکیت را برای کودکان مشخص نکنند، امکان دارد کودک به دلیل آنکه خود را مالک همه چیز می داند، دست به سرقت بزند بدون اینکه آن را عملی خلاف بداند. بنابراین والدین باید معنی و مفهوم مالکیت شخصی را با مثال های روشنی برای کودک شرح دهند. اگر کودک متوجه شود که وسایل متعلق به فرد یا افراد دیگری است و باید برای برداشتن آنها از صاحبش اجازه بگیرد، این نوع سرقت برطرف می شود.
۲. جالب بودن اشیا
گاهی اوقات کودک وقتی با یک جسم جالب، جذاب یا عجیب مواجه می شود، از فرط علاقه به آن، آن را برمی دارد. در چنین مواردی باید به کودک یادآوری شود که این وسیله متعلق به او نیست اما می تواند با اجازه صاحبش، آن را بردارد و ببیند و بعد آن را برگرداند. البته اگر برای والدین مقدور است، می توانند آن وسیله را با توجه به نیاز کودک برای وی بخرند.
۳. عدم کنترل غرایز
معمولا کودکان قادر به کنترل غرایز خود نیستند و نمی توانند نیازهای اولیه شان را به تعویق بیندازند به همین دلیل وقتی گرسنه یا تشنه هستند، سعی می کنند نیازهای خود را به هر روش ممکن که هست، برطرف کنند یا اینکه اگر به وسیله ای نیاز دارند، آن را بر دارند، در نهایت تکرار چنین رفتاری، باعث عادی شدن سرقت می شود. بدون اینکه متوجه این قضیه باشد. بهترین روش برای پیشگیری از این نوع سرقت، آموزش کودک برای کنترل و تغییر غرایز با رفع نیازهای اولیه کودک در اولین زمان ممکن است.
۴. ایجاد هیجان
گاهی اوقات کودکان برای ایجاد هیجان، دست به سرقت می زنند. این مساله اغلب در کودکانی اتفاق می افتد که زندگی یکنواختی دارند و هیجان بارزی در زندگی شان مشاهده نمی کنند. بهترین روش پیشگیری برای این نوع سرقت، ایجاد شرایط هیجانی با بازی و ورزش است. تنوع، ایجاد هیجان های مثبت در مسابقه های کودکان، رفتن به شهربازی و انجام بازی هایی با هیجان مورد علاقه کودک، روش های مناسبی برای پیشگیری از این نوع سرقت هستند.
۵. تقلید کودکانه
کودکان در سنین ۶ ۴ سالگی از رفتارهای پدر و مادر و سایر افراد خانواده الگوبرداری و این رفتارها را تقلید می کنند. به عنوان مثال، کودک در صورت مشاهده برداشتن پول توسط اعضای خانواده از کیف و جیب دیگران، این کار را تقلید می کند و بدون اینکه این عمل را خلاف بداند، آن را تکرار می کند. تنها راه پیشگیری از بروز چنین رفتاری، انجام ندادن این نوع اقدام ها از سوی اعضای خانواده است.
۶. اثبات پایان دوران کودکی
برخی کودکان برای اینکه به دیگران ثابت کنند دوران کودکی آنها پایان یافته است و بزرگ شده اند و به قدر کافی قدرت و شهامت دارند، دست به کارهای خطرناکی از جمله سرقت می زنند. بهترین روش پیشگیری از این اختلال رفتاری، تشویق و تقویت اقدام ها و فعالیت های مثبت کودکان است.
۷. انتقام گیری
وقتی کودکان با فردی مشکلی دارند و نمی توانند در برابر او مقابله کنند، ممکن است بخواهند با برداشتن وسایل شخصی فرد از وی انتقام بگیرند. در این حالت، فقط وسایل یک فرد مشخص گم می شود که شایع ترین شکل این نوع سرقت و انتقام، بین کودک با همکلاسی های خود یا اعضای خانواده است. بهترین روش برای جلوگیری از این رفتار، شناسایی اختلاف و رفع مشکل است.
۸. وسواس اجباری
بیماری «وسواس اجباری دزدی» اگرچه بیماری شایعی نیست اما برخی از نوجوانان ممکن است به این بیماری مبتلا می شوند. این اختلال، شبیه به وسواس اجباری نجس و پاکی است و فرد خود را مجبور به برداشتن وسایل افراد می داند. البته فرد می داند که کار خلافی انجام می دهد و از انجام آن نیز ناراحت می شود و گاهی سعی می کند وسایل دزدی شده را به صاحبش برگرداند. البته سرقت در برخی دیگر از بیماری های روانی از جمله جنون جوانی، اختلالات شخصیتی و اعتیاد نیز وجود دارد.
۹. الگوبرداری دوران نوجوانی
در سنین بلوغ خصلت الگوبرداری بالا بوده و نوجوانان از شخصیت های مورد علاقه شان سرمشق می گیرند. برخی از نوجوانان نیز با تماشای صحنه های خشونت یا سرقت در فیلم یا تئاتر و… تحت تاثیر بازیگر مورد علاقه شان قرار می گیرند و با الگوبرداری از وی ممکن است دست به سرقت بزنند تا شبیه به هنرپیشه محبوبشان شوند. برای پیشگیری از بروز چنین سرقتی، بهتر است والدین همراه با فرزندشان در سینما حضور داشته باشند و از عوارض دزدی و قباحت آن به او توضیح دهند.
۱۰. عوامل اجتماعی
ریختن قبح و زشتی سرقت در جامعه با بیان این جملات که «این کار را می کنند» یا «برداشتن وسایل کم ارزش که جرم نیست» و… سرقت را در نظر کودک یا نوجوان امر عادی جلوه می دهد و آنها بدون اطلاع از احکام شرعی و قانونی دست به سرقت می زنند. بیان احکان دینی و قوانین موجود توسط رسانه ها برای اطلاع رسانی و آگاهی، نقش موثری در پیشگیری از این نوع سرقت دارد.
۱۱. اختلالات جنسی دوران بلوغ
در دوران بلوغ با افزایش میل جنسی به خصوص در پسران گاهی فرد با سرقت قسمتی از لباس یا وسایل شخصی خانم ها، خودارضایی می کند. هر چند این اختلال علت تعداد معدودی از سرقت هاست اما با کشف آن و مراجعه به روان پزشک، می توان با دارودرمانی و رفتاردرمانی این مشکل را حل کرد.
۱۲. نیازهای مادی
نیازهای مادی نقش زیادی در شکل گیری سرقت در کودکان ایفا نمی کنند ولی به هر حال اگر نیازهای اولیه کودک توسط والدین تامین نشود، احتمال انجام سرقت در کودک افزایش می یابد. رفع نیازهای اساسی کودک (به همراه کم کردن توقعات) و پرداخت پول توجیبی در پیشگیری از بروز چنین رفتاری موثر است.
کودکانی که دزدی می کنند! از علت تا درمان

در سنین مختلف اختلالات روحی روانی گوناگونی در افراد رخ می دهد. دوران کودکی را می توان یکی از پرفراز نشیب ترین دوره ها از لحاظ احتلالات ورحی دانست اما خوشبختانه بسیاری از این اختلالات ، زود گذر هستند. در این مطلب در مورد اختلال وحشت شبانه صحبت می کنیم.
اختلال خواب معمولا در کودکان ۳ تا ۱۲ سال اتفاق می افتد اما اوج آن در کودکان ۵/۳ ساله است. خواب به ۲ قسمت تقسیم می شود: قسمت REM که با حرکات سریع چشم همراه است و قسمت non REM که قسمت حرکات غیر سریع چشم محسوب می شود. فاز حرکات غیرسریع چشم خود به ۴ مرحله تقسیم می شود. اختلال خواب هم در مرحله سوم تا چهارم از فاز حرکات غیر سریع چشم اتفاق می افتد که معمولا ۹۰ دقیقه بعد از این که کودک به خواب می رود ایجاد می شود.وحشت شبانه معمولا در فاز حرکات سریع چشم اتفاق می افتد. وحشت شبانه با دوره های مداوم عود گریه شدید هنگام خواب و سخت بیدار کردن کودک همراه است. در هر حال وحشت شبانه چیزی است که می تواند در زندگی خانوادگی اخلال ایجاد کند. حدود یک تا ۶درصد کودکان وحشت شبانه را تجربه می کنند و دختران و پسران به یک نسبت با آن دست به گریبان هستند. در این میان به نظر می رسد، کودکان مختلف از نژادهای گوناگون نیز به یک نسبت با این مسئله درگیر باشند اما این اختلال معمولا در دوران بلوغ برطرف می شود. علاوه بر عود مکرر گریه های شدید و ترس هنگام خواب و سخت بیدار کردن کودک، کودکانی که وحشت شبانه دارند برخی علائم دیگر را هم تجربه می کنند: مسائل خانوادگی و والدین در این زمینه بسیار حائز اهمیت است اما علاوه بر آن، خستگی و مسافرت های طولانی که ریتم خواب کودک را به هم می زند، افسردگی و مصرف برخی داروها می تواند وحشت شبانه را در پی داشته باشد. اگر همه شرایط روحی کودک مساعد باشد، شرایط جسمانی مثل پایین آمدن قند خون، تب، اختلالات گوارشی و…. می توانند علل زمینه ساز باشند.وحشت شبانه می تواند به دلایل مختلف دیگر نیز ایجاد شود که از میان آن ها می توان به حوادث استرس زا در زندگی، تب و داروهایی که بر سیستم عصبی مرکزی (مغز) اثر می گذارند، اشاره کرد. برخلاف کابوس ها بیشتر کودکان پس از قسمت وحشت شبانه خوابی را که دیده اند به یاد نیاورده و معمولا صبح روز بعد هم چیزی از این وحشت به خاطر نمی آورند. وحشت شبانه اغلب ۲ ساعت بعد از خوابیدن ایجاد می شود. پیش از ایجاد این حالت کودک به تدریج و به صورت پیشرونده دچار بی قراری می شود. در خلال وحشت شبانه کودک بیدار و وحشت زده به نظر می رسد و ممکن است فریاد بزند یا ناله کند. لازم به ذکر است که کودک در این حالت بیدار نیست و به راحتی نیز بیدار نمی شود و به محرک ها هم پاسخی نمی دهد. کودک به هیچ عنوان نسبت به حضور پدر و مادر آگاه نیست و معمولا صحبت نمی کند. در اغلب موارد این حالت یکی، ۲ دقیقه طول می کشد اما حتی امکان دارد تا۳۰ دقیقه هم ادامه داشته باشد تا کودک آرامش خود را بازیابد و بتواند دوباره بخوابد. اختلال خواب یکی از نگرانی های مکرر پدر و مادر در طول سال اول زندگی کودک است. نیمی از کودکان دچار اختلال خواب نیاز به کمک پزشک دارند. کودکان کمتر از ۵/۳ سال دست کم یک شب در هفته با این مشکل مواجه هستند. اگر به نظر می رسد فرزند شما وحشت شبانه دارد باید توسط متخصص اطفال ارزیابی شود. در طول این ارزیابی متخصص اطفال ممکن است قادر به تشخیص موارد دیگری از اختلال باشد که احتمال دارد وحشت شبانه را ایجاد کند. پزشک ممکن است برای مدتی کوتاه داروهای خواب آور برای کودک تجویز کند تا عمق خواب کودک تغییر کند. متاسفانه هیچ درمان قطعی برای وحشت شبانه وجود ندارد اما در درجه اول باید خانواده در مورد این نوع اختلال آموزش ببیند. در موارد شدید بیماری می توان برای کودک داروهای ضدافسردگی از قبیل ایمی پرامین تجویز کرد. بهتر است اتاق کودک را برای جلوگیری از آسیب احتمالی ایمن کنید. تمام عواملی که اختلال خواب را ایجاد می کنند از بین ببرید. یک برنامه منظم خواب و بیداری برای کودک قرار دهید. مراقبت و پیگیری مکرر خانواده و حمایت و جلب اطمینان کودک به کاهش نگرانی های آن ها کمک می کند. برای پیشگیری بهتر است سطح تحمل روزانه فرزندتان را درک کنید و وقت او را با برنامه های پرمشغله و فشرده پر نکنید. به الگوهای خواب فرزندتان توجه کنید و روالی برای برنامه خواب او در نظر بگیرید. اگر کودک یک روز پرمشغله داشته باشد، والدین باید یک چرت یا خواب نیمروزی در طول روز برای او در نظر بگیرند یا کودک را کمی زودتر از شب های قبل به تختخوابش بفرستند. سعی کنید کودک را قبل از خواب به حمام بفرستید تا بدنش به آرامش برسد و از انگیزه ها و افکار وحشت آور خلاصی یابد. امکان یک ساعت خواب راحت و با آرامش را برای او فراهم کنید. پخش موزیک ملایم، آوردن یک عروسک دلخواه یا انجام تفریح مورد علاقه او می تواند به خواب آرام او کمک کند. با توجه به این که کودک تان وحشت شبانه را روز بعد به یاد نخواهد آورد، در مورد آن با او بحث نکنید. با خواهر یا برادر او نیز صحبت کنید که در مورد این حادثه با او بحث نکنند و این موضوع را در ذهن او بزرگ جلوه ندهند. خودتان هم نگران نشوید؛ دیدن وحشت های شبانه، اضطراب آور است اما معمولا از لحاظ جسمی و عاطفی مشکلی برای کودک تان پیش نمی آید. ممکن است کودکی همراه وحشت شبانه، خوابگردی نیز داشته باشد این مسئله دلیل یک مشکل حاد و جدی نیست اما می تواند خطرناک باشد. این حالت هنگامی اتفاق می افتد که کودک به خواب عمیق فرو رفته است. بنابراین حتی اگر کودک تان شما را بیدار هم بکند، نمی توانید با او ارتباط برقرار کنید. نگرانی اصلی، سلامت و امنیت کودک شماست. مطمئن باشید که پنجره ها و درهای خروجی را بسته اید و آن ها را قفل کرده اید.وحشت شبانه چیست؟
نشانه های وحشت کدام است؟
افزایش ضربان قلب
افزایش تنفس
تعریق زیاد
علل این وحشت چیست؟
کابوس و وحشت شبانه چه تفاوتی با هم دارند؟
چه زمانی به پزشک مراجعه کنید
چطور می توان ازوحشت های شبانه جلوگیری کرد؟
ترس و وحشت ناگهانی کودک در هنگام خواب
وحشت شبانه و دلایل آن,راهی برای درمان وحشت شبانه کودک,ریشه ی وحشت شبانه کودکان

افسردگی در تمام سنین بروز می دهد ، اما در برخی اوقات این موضوع می تواند شدت بیشتری داشته باشد. دوران نوجوانی زمانی است که بسیاری از افراد دچار افسردگی می شوند ، مقابله با افسردگی در این سن ، نیاز مند راهکار هایی است که در این مطلب به توضیح آنها می پردازیم.
با اینکه اغلب ما نشانه های افسردگی را می شناسیم اما بسیار سخت می توانیم افسردگی یک نوجوان را تشخیص دهیم. زیرا بسیاری از نوجوانان معمولی هم تحریک پذیر، دمدمی مزاج و تا حدی هم خودرأی هستند.
لازم است بدانید افسردگی در نوجوان با علائم جسمی و روحی همراه است. البته افسردگی مخصوص نوجوان نیست و در هر سنی ممکن است اتفاق بیفتد اماآمار آن در نوجوانان کم نیست.به طوری که یک نفر از هر ۵ نوجوان از افسردگی رنج می برد. البته متاسفانه ۷۰ درصد نوجوانان افسرده درمان درست و حسابی نمی شوند و خوب اگر افسردگی آنان درمان نشود ممکن است عوارض بدی داشته باشد: افت تحصیلی، مشکلاتی در روابط اجتماعی، گرایش به مواد مخدر، رفتار جنسی پر خطر، افزایش بیماریهای جسمی و دست زدن به خودکشی و… از جمله عوارض افسردگی درمان نشده در نوجوانان هستند.
شایعترین علامت افسردگی نوجوان، ناراحتی و غمگینی بی دلیل نوجوان است. در ضمن نوجوان افسرده تحریک پذیر و مضطرب است و با کوچکترین مساله ای عصبانی می شود و داد و بیداد می کند. گاهی ممکن است نوجوان افسرده علائم جسمی هم داشته باشد، مثلا اغلب اوقات از سردرد و دل درد شکایت کند. گاهی هم ممکن است دچار بی خوابی و تغییر عادات خواب شود و بی دلیل گریه کند.
نوجوان افسرده بسیار حساس شده و تحمل شکست و رد شدن را ندارد، بنابر این احساس می کند که هیچ کس به فکر او نیست و کسی کمکی به او نمی کند. این افسردگی باعث دوری او از هم سالان و دوستانش می شود و او را از فعالیتهای روزانه و مورد علاقه اش هم باز می دارد. نوجوان افسرده معمولاً کم حرف می شود و اعتماد به نفس خود را از دست می دهد، گاهی احساس گناه و بی ارزش بودن می کند. این افکار و رفتارها از یک سو تمرکز و تصمیم گیری را برای او مشکل می سازد و از طرف دیگر باعث عدم موفقیت و در نتیجه شرمساری نوجوان می شود. این چرخه خطرناک همین طور ادامه می یابد.ممکن است حتی عادات غذا خوردن او هم عوض شود. نوجوان بسته با اینکه در این زمان پرخوری کند یا بی اشتها شود؛ معمولاً دچار اضافه وزن یا لاغری بیش از حد می شود. گاهی حرکات او کند و گاهی تند می شود وممکن است حتی برای خلاصی از این افکار آزار دهنده به مصرف مواد مخدر پناه ببرد. یا اینکه به فکر خود کشی بیفتد و دست به کارهای خطرناک بزند.
همانطور که قبلاً هم گفتیم تشخیص افسردگی در نوجوان ساده نیست، بنابر این پزشک با توجه به شدت و مدتی که علائم طول کشیده و تأثیری که بر زندگی روزانه اش گذاشته تصمیم می گیرد که چه درمانی را شروع کند. اگر شدت افسردگی خیلی زیاد باشد حتی ممکن است نیاز باشد که روانپزشک نوجوان را بستری کند. بهترین روش درمان برای افسردگی نوجوانان درمان ترکیبی است. منظور درمانی است که هم از داروها برای تسکین علائم کمک می گیرد و هم از درمان شناختی ـ رفتاری به شکل مشاوره و گفت وگو با نوجوان تا بتواند مهارت های لازم برای روبه رو شدن با افسردگی را یاد بگیرد.
اگر نوجوان هنوز به مرحله افسردگی نرسیده باشد باز هم در معرض خطر این بیماری هست و لازم است با آموزش مهارتهای لازم و تفکر مثبت او را در برابر افسردگی ایمن کنید. این نوجوانان را اگر مورد بی مهری و خشم قرار دهید؛ در تلاش برای مقابله به مثل دچار خشم غیرقابل کنترل و تنفر نسبت به خانواده می شوند.
ممکن است نوجوان شما منزوی باشد و از والدین، دوستان و مردم دوری کند. او ممکن است فکر کند هیچ کس واقعاً او را درک نمی کند و برایش اهمیت قائل نیست. به جای این که او را سرگردان کرده یا در اشتباه نگه دارید، محبت خود را به او ابراز کنید و نشان دهید واقعاً نگرانش هستید. از طعنه و کنایه زدن و انتقاد خودداری کنید، زیرا او این عمل شما را طرد کردن خود تلقی می کند.
در آمریکا سومین عامل مرگ نوجوانان خودکشی است. در این کشور سالانه ۵۰۰۰ نوجوان بین ۱۰ تا ۲۴ سال خودکشی می کنند. زیرا وقتی افسردگی درمان نشود نوجوان آن قدر ناامید می شود که خیال می کند تنها راه باقی مانده در زندگی او خودکشی است. پس اگر خدای ناکرده نوجوان شما هم افسرده است و اگر لجباز شده و با خشونت رفتار می کند و اگر حرفهایی می زند که شما متوجه می شوید احساس گناه می کند، اگر راجع به مرگ شعر می گویدو نقاشی می کشد و یا نسبت به مرگ حساس شده و از مرگ حرف می زند و یا شما را تهدید می کند که دست به خودکشی خواهد زد.. اگر وسایل و متعلقات خودش را به دیگران می بخشد و از جمع و فعالیتهای روزانه دوری می کند؛ بهتر است مراقب او باشید چون ممکن است دست به خودکشی بزند.
عده ای معتقدند علت افسردگی، وجود احتمالی یک ژن بارز است که آمادگی آسیب پذیری دارد. در این نظریه افسردگی یک اختلال ژنتیک است و نوجوانانی که اعضای خانواده شان به افسردگی دچارند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به این بیماری هستند. برخی دیگرسعی کرده اند ثابت کنند که افسردگی ناشی از تغییرات بدنی (مغزی و غده ای) است این مطالعات کمبود نوراپی نفرین را به عنوان عامل عمده در بروز افسردگی مشخص کرده اند.بطور معکوس هم در نتیجه افزایش نسبی دوپامین امکان بروز افسردگی وجود دارد.
بسیاری از روان پزشکان بالینی معتقدند استرس های محیطی و حوادث زندگی نقش مهمّی در بروز افسردگی دارند. بعضی از تحقیقات نیز وجود رابطه بین عوامل استرس زای محیطی (مثل مرگ و فقدان ها) و شروع افسردگی را تأیید کرده اند.
مهمترین عامل های سبب ساز افسردگی عوامل روانی هستند مانند: خشم های سرکوب شده، اتکاء و احتیاج زیاد به محبت دیگران، احساس حقارت و گناه شدید، اضطراب و ترس زیاد و حالت دفاعی شدید در مقابل مسائل زندگی. همه این موارد در طی دوران کودکی شکل می گیرند، هرگاه ارتباط بین والدین (که معمولاً خود مشکل دارند) و کودک قطع شده و رفتار آنها سبب طرد کودک و جلوگیری از ابراز عواطف و خواسته هایش شود زمینه بروز افسردگی آماده می شود. هم چنین رفتارهای نابهنجار والدین مانند اضطراب زیاد، عدم اعتماد به نفس، وسواس، احساس گناه شدید پرخاشگری، افسردگی و حساسیت زیاد خود عامل مهمی در همانندسازی و تقویت رفتارهای نابهنجار کودکان و نوجوانان است.
والدین یک نوجوان افسرده بودن و درست و سنجیده رفتار کردن، کار راحتی نیست. می توانید از این توصیه ها کمک بگیرید:
۱) اگر رفتار و اخلاق نوجوان شما به گونه ای است که مشکوک هستید ممکن است افسرده شده باشد، با پزشک مشورت کنید. اگر او سالم باشد ضرر نمی کنید اما اگر افسردگی اش درمان نشود ممکن است اعتیاد و خودکشی برای او به بار بیاورد.
۲) خانواده می تواند پناه خوبی برای یک نوجوان افسرده باشد. با فرزندتان مهربان باشید و به او اجازه دهید که احساسات و افکارش را با شما در میان بگذارد. روابط خوب و محکم با نوجوانتان به شما این امکان را می دهد که در همان مراحل اولیه افسردگی از حال او با خبر شوید و بتوانید سریعتر اقدام کنید. علائم افسردگی در نوجوانتان نباید شما را ناراحت کند و مهمتر این که رفتاری پرخاشگرانه با او نداشته باشید و هرگز او را مسخره نکنید.
۳) گوش شنوا باشید. از نصیحت کردن و فرمان دادن و دعوا کردن خودداری کنید و سعی کنید در عوض به مشکلات و احساسات فرزندتان گوش کنید و بفهمید که چه چیزهایی ذهن او را درگیر خودش کرده. درباره مشکلات خانواده هم به نحوی که بر آنها تاثیر منفی نداشته باشد و آنها را نگران نکند. صحبت کنید. در عین حال فرزند خود را تشویق کنید تا احساسات خود یا هر نگرانی دیگری که دارد را هر طور می خواهد با شما در میان بگذارد.
۴) نوجوانتان را تشویق کنید مهارتهای مورد علاقه اش را یاد بگیرد.همین مهارتها می تواندبه او انگیزه تلاش برای زندگی بدهد. مثلا اگر نقاشی یا ورزش خاصی را دوست دارد به او اجازه دهید در آن زمینه پیشرفت کند. همچنین لازم است این اطمینان را در آنها ایجاد کنید که کاملاً طبیعی است گاهی بعضی چیزها را بخوبی یاد نگیرند و تنها چیزی که برای آموختن نیاز دارند، زمان و تمرین بیشتر است.
۵) موفقیت فرزندتان در یک زمینه کوچک را بزرگ کنید و بگذارید مغرور شود. این تشویق به او کمک می کند که استعداد خود را بشناسد و تلاش بیشتری برای کسب موفقیتهای بیشتر کند.
۶) از پیش داوری و قضاوت بی موقع خودداری کنید. اجازه دهید نوجوان گام های طبیعی خود را در مسیر رشد بردارد و او را با انتظارات بیش از حد خود یا ایجاد دیگر مسئولیت های خانوادگی به زحمت نیندازید
۷) با آنها در مورد موضوعاتی نظیر فشار همسالان، انتخاب یک برنامه روزمره، دوستیابی، مسائلی نظیر سیگار کشیدن، مواد مخدر و مسائل جنسی تا حدی که امکان دارد و می تواند برای آنها مفید باشد، صحبت کنید. دورادور او را تحت نظر داشته باشید و با دوستانش هم آشنا باشید.
۸) اجازه دهید فرزندتان در هر زمانی که به شما نیاز دارد، حتی اگر خسته هستید، با شما حرف بزند و مسائلش را به شما بگوید. او را برای آخر هفته منتظر نگذارید، اما در عین حال آنقدر در دسترس نباشید که وقتی برای تنها بودن و خلوت کردن نداشته باشد.
۹) برنامه ای بریزید که فرزندتان شبها زود و به موقع به خواب برود. تحقیقات پزشکی نشان داده بچه هایی که زودتر می خوابند، خواب کافی داشته و کمتر به افسردگی مبتلا می شوند. متخصصان انجمن خواب آمریکا اعلام کرده اند۸ تا ۹ ساعت خواب برای نوجوان شما لازم است. دیگر نظارت بر کافی بودن خواب با شما!
۱۰) لازم است بدانید کسانی که داروهای ضد افسردگی مصرف می کنند ممکن است بیشتر به خودکشی فکر کنند و بنابر این اگر نوجوان شما طبق توصیه پزشک داروی ضد افسردگی می خورد دیگر با خیال راحت او را رها نکنید. بلکه لازم است رفتار و اخلاق او را زیر نظر داشته باشید و مراقب علائم میل به خودکشی باشید تا بتوانیدبا پزشک درمیان گذاشته و به موقع جلوی او را بگیرید.
افسردگی در نوجوانان علل و راه های درمان
افسردگی,دلایل افسردگی,انواع افسردگی,همه چیز درمورد افسردگی,راهی برای افسردگی,همه چیز درباره افسردگی,همه چیز درباره ی افسردگی,راهی برای درمان افسردگی,راهی برای جلوگیری از افسردگی,راهی برای فرار از افسردگی,راهی برای رهایی از افسردگی,راهی برای رفع افسردگی,راهی برای کاهش افسردگی,راهی برای مقابله با افسردگی,افسردگی در نوجوانان