
شاید بارها لحظاتی را تجربه کرده اید که دارای بار زیادی از هیجان برایتان بوده است. لحظاتی سرشار از خوشحالی و یا لحظاتی که پر از اندوه بوده است. شاید در چنین شرایطی سعی در سرکوب احساس خود داشته باشید ، اما بهتری است بدانید این موضوع کاملا غلط است.
فکر می کنید چنین دستوراتی بی ضرر است و فقط روحیه فرد را تقویت می کند؟ خیلی ها همین نظر را دارند و بسیاری از پدر و مادرها هم به همین دلیل نمی گذارند فرزندشان گریه کند یا به او اجازه ناراحت شدن نمی دهند. آنها به اشتباه تصور می کنند این کار به نفع فرزندشان است و از او انسانی قوی و محکم می سازد. در حالی که همین احساسات سرکوب شده در آینده ای نه چندان دور می تواند به شکل بهمنی ویران کننده بر زندگی آنها سقوط کند؛ بهمنی که گاه تمام زندگی فردی و اجتماعی او را نابود می کند. پس تا فرصت هست و هنوز بهمن بزرگی شکل نگرفته، به فکرش باشید و از سقوط آن پیشگیری کنید.
عده ای هستند که فکر می کنند هیجانات مثبت و منفی زندگی به آنها مربوط نمی شود. زندگی آرام و بی دغدغه ای که این افراد برای خودشان ساخته اند، دلیل محکمی است برای این که خودشان را از این هیجانات و بخصوص هیجان های منفی دور بدانند. در حالی که به گفته دکتر پرویز ناظمی، روان شناس و مدرس دانشگاه تمام انسان ها با هیجانات مثبت و منفی زندگی روبه رو هستند و آنها را تجربه می کنند.
بنابراین به نظر می رسد آنهایی که وجود هیجان را در زندگی شان انکار می کنند، با معنای دقیق آن آشنا نیستند، اما آن طور که دکتر ناظمی در گفت وگو با «جام جم» هیجان را تعریف می کند، هیجانات در حقیقت همان درکی است که انسان نسبت به احساساتش دارد. به عبارت دیگر، تفسیر و درک آنچه برای انسان اتفاق می افتد یا محرکاتی که حواس پنجگانه اش را درگیر می کند، موجب شکل گیری هیجان های متفاوتی می شود.
به گفته این روان شناس، هفت هیجان اصلی در زندگی انسان ها وجود دارد؛ شادی، خشم، تعجب، تنفر، غم، ترس و نگرانی. از طرفی هم هیچ وقت نمی توانیم بگوییم انسانی در دنیا بدون این هیجانات زندگی می کند و در مقابل، انسان دیگری هست که با این هیجانات آشناست؛ بلکه همه انسان ها در طول زندگی شان دچار هیجانات مختلفی می شوند و آنچه میان شان تفاوت ایجاد می کند، فقط نحوه بروز هیجان و واکنشی است که در جامعه نشان می دهند.
نحوه ابراز هیجانات هم به دلایل متعدد از جمله مسائل فرهنگی، شرایط تربیتی و نگرش افراد نسبت به زندگی میان انسان های مختلف متفاوت است و از یک قانون کلی پیروی نمی کند.
بعضی از هیجان ها مثبت و خوشایند است و بعضی ها هم منفی و ناراحت کننده. در مواجهه با هر یک از این نوع هیجانات هم طبیعی است که انسان ها رفتار و واکنشی متفاوت داشته باشند، اما آنچه دکتر ناظمی برآن تاکید می کند، آموختن نحوه صحیح ابراز هیجانات است؛ چه مثبت و چه منفی.
با همه اینها اما معمولاً افراد زمانی دچار مشکل می شوند که در معرض هیجانات منفی قرار می گیرند. این روان شناس در این باره می گوید: گاهی انسان ها نمی دانند زمانی که تحت استرس هستند، با غصه بزرگی روبه رو شده اند یا هنگامی که خشم زیادی دارند، چگونه باید واکنش نشان دهند. متاسفانه خیلی از ما با نحوه صحیح ابراز هیجانات منفی یا کنترل آنها آشنا نیستیم و همین موضوع می تواند زمینه ساز دردسرهای بعدی در جامعه و در ارتباط با دیگران شود.
البته معمولا چنین مواردی به کودکان و نوجوانان هم آموزش داده نمی شود و والدین یا مسئولان مدرسه به فکر آن نیستند. به همین دلیل هم زمانی که بچه ها می خندند، ممکن است پدر یا مادر او را از این کار منع کنند یا اجازه گریه کردن به کودک ندهند. در حالی که به گفته دکتر ناظمی، وجود این هیجانات در روند طبیعی رشد یک انسان ضروری است.
«ما که هیچ غمی در زندگی مان نداریم.» خیلی ها این حرف ها را می زنند و طوری نشان می دهند که انگار واقعا غصه ای در زندگی شان وجود ندارد، اما مگر هیجانات منفی مانند غم و نگرانی نباید در همه انسان ها وجود داشته باشد؟ پس چطور گروهی هستند که هیچ وقت با این هیجان ها روبه رو نشده اند؟
دکتر ناظمی در پاسخ به این پرسش توضیح می دهد: یکی از مهارت های زندگی این است که بتوانیم هیجانات منفی را طوری کنترل کنیم که به خلق منفی تبدیل نشود. کسانی که نمی توانند هیجان هایی مانند غم را کنترل کنند و نمی دانند چطور باید آن را بروز دهند، به مرور زمان، این مشکل بر زندگی شان اثر می گذارد و از آنها انسان هایی غمگین و افسرده می سازد. انسان هایی که همیشه ناراحت هستند، احساسات بدی را تجربه می کنند و نسبت به اتفاقات زندگی شان تفکری منفی دارند.
عصبانی می شود و فریاد می کشد. راننده پشتی برایش بوق می زند، پیاده می شود و واکنش فیزیکی نشان می دهد. ناراحت است و به کار ارباب رجوع رسیدگی نمی کند و… اینها همه واکنش هایی است که افراد در مقابل هیجانات مختلف ممکن است بروز دهند. در صورتی که هر یک از این هیجان ها هم باید به شیوه ای صحیح ابراز شود و هر واکنشی که فرد دوست داشته باشد، مورد تائید جامعه نیست.
دکتر ناظمی در این باره می گوید: بچه ها هم از این رفتارها الگوبرداری می کنند و به همین دلیل ممکن است هنگام عصبانیت جسمی را پرت کرده یا اخم کنند. در حقیقت، هیجاناتی را که پدر و مادر برای آنها تعریف می کنند و واکنش هایی که خودشان نسبت به آن هیجان نشان می دهند، همگی در ذهن کودک جامی افتد و برایش همانطور تعریف می شود تا در دوران بزرگسالی هم مورد استفاده قرار گیرد.
البته متخصصان هم نمی گویند باید هیجانات را مخفی یا سرکوب کرد؛ بلکه تاکید آنها هم بر ابراز هیجان به شیوه ای صحیح و منطقی است. به گفته این روان شناس، انسان ها از همان دوران کودکی باید کم کم یاد بگیرند چطور می توانند هیجانات شان را کنترل کنند و در مقابل آنها به طور صحیح واکنش نشان دهند. تمام این موارد نیز به صورت الگویی در محیط خانواده تعریف می شود و علاوه بر آن، کودک در مهدکودک یا کارتون هایی که می بیند نیز چنین رفتارهایی را می آموزد. با آموزش رفتارهای صحیحی که باید در برابر هیجان های منفی بروز کند نیز کم کم می توان چنین عاداتی را در جامعه ایجاد کرده و آن را میان مردم رواج داد.
دکتر ناظمی یادآور می شود: برای این که بتوانیم هیجانات منفی خود را کنترل کنیم، قبل از هرچیز لازم است خود آگاهی هیجانی داشته باشیم. به این معنی که هر یک از افراد باید بدانند در چه مواقعی عصبانی، ناراحت، خشمگین یا نگران می شوند. پس خیلی مهم است تمام این موارد را تفکیک کنیم و از هیجانات خودمان آگاه باشیم و آنها را به درستی بشناسیم. در حقیقت، خودآگاهی هیجانی باعث می شود بتوانیم پیش بینی کنیم چه شرایط، مسائل یا موضوعاتی در اطراف ما وجود دارد که می تواند ما را به هم بریزد و انسانی که قدرت پیش بینی این موارد را داشته باشد نیز به راحتی می تواند آنها را کنترل کند.
فراموش نکنیم خود آگاهی هیجانی که به معنی باخبر شدن از احساسات مان است، باعث می شود پیش بینی کنیم در چه مکان هایی، چه مواقعی یا در حضور چه افرادی، چه احساسی برای ما ایجاد خواهد شد.
آقای ثانی که ۶۵ سال دارد و هیچ وقت به غم و غصه اجازه نداده زندگی اش را کنترل کند، می گوید: به نظر من کسانی که دائم گریه می کنند، ناراحت هستند و نمی توانند خودشان را از این احساسات و هیجانات منفی جدا کنند، انسان هایی ضعیفند و باید بیشتر روی خودشان کار کنند. او باور دارد ابراز هیجانات منفی کاری اشتباه و نشانه ضعف افراد است و به همین دلیل هم فرزندان و نوه های خود را از این کار منع می کند. آقای ثانی در این زمینه تنها نیست و خیلی های دیگر هم همین طرز تفکر را دارند و مانند او عمل می کنند، اما دکتر ناظمی ضمن بیان این که یکی از اولین واکنش های انسان در برخورد با موضوعات مختلف، بروز واکنش های هیجانی است، می گوید: بروز واکنش های هیجانی طبیعی است و نشان دادن عواطف هم کاری منطقی به حساب می آید، اما پس از گذشت مدتی، فرد باید با تمرکز بر حل مسائل، به شیوه ای مناسب با مشکلات برخورد و آنها را حل کند. وی می افزاید: در جامعه ای که انسان ها برای وجود خود و احساساتشان ـ چه منفی و چه مثبت ـ ارزش قائلند و جامعه هم این موضوع را به آنها می آموزد و نحوه برخورد صحیح را آموزش می دهد، افراد از نظر سلامت روانی در وضع خوبی قرار خواهند گرفت.
نباید گریه کرد و نباید غصه را نشان داد. اینها را می گویند، اما هیچ کس دلیلش را نمی داند. دکتر ناظمی، اما ضمن بیان این که سرکوب یا مخفی کردن هیجانات کاری اشتباه به حساب می آید، یادآور می شود: نباید هیچ هیجانی را سرکوب کرد. چون هر چه هیجانات را پس بزنیم و در برابرشان از مکانیزم دفاعی سرکوبی یا واپس زنی استفاده کنیم، آنها در جایی دیگر و به صورت مشکلی شدیدتر نمایان می شود که در اغلب موارد هم قابل کنترل نخواهد بود. بنابراین نباید فراموش کنیم تخلیه نکردن هیجان ها می تواند موجب بروز مشکلات روانی متعددی در جامعه شود. وی می افزاید: اگر فردی برون ریزی یا تخلیه هیجانی که او را به پالایش روانی می رساند، نداشته باشد، این مسائل در آینده ممکن است به شکل یک اختلال اساسی روانی یا یک بیماری روانی نمایان شود و فرد و جامعه را با مشکلات بیشتری مواجه کند.
اگر همیشه دوست دارید همه اطرافیان تان را راضی نگه دارید و هیچ وقت حرفی خلاف میل شان نمی زنید، خوب است کمی بیشتر به این رفتارتان دقت کنید. البته راضی نگه داشتن دیگران و رسیدگی به کارهای شان تا حد امکان و توان نه تنها ویژگی بدی نیست که حتی به عنوان یکی از خصوصیات مثبت و مورد قبول جامعه هم به حساب می آید، اما آنچه می تواند شکل مشکل به خودش بگیرد و حتی ممکن است زندگی فرد را نابود کند، ناتوانایی در ابراز وجود است. در حقیقت نباید این موضوع را نادیده بگیریم که ابراز وجود یکی از مهارت های مهم و اساسی زندگی است و آشنانبودن با آن می تواند عواقب ناخوشایندی برای فرد ایجاد کند.
در واقع، زمانی که درباره این مهارت صحبت می شود، منظور بیان کردن نظرات و خواسته ها به صورت شفاف، صریح، مستقیم و براساس صداقت است. در این میان نباید به اشتباه تصور کنیم ابراز وجود به معنای پرخاشگری یا گستاخی است بلکه بیان نظرات باید کاملا مؤدبانه، محترمانه و دوستانه انجام شود. به طور کلی، در یک زندگی سالم و موفق انتظار می رود چنین رفتاری در تمام دوره های زندگی وجود داشته باشد و فرد بتواند با شهامت و جرأت ورزی نظراتش را بیان کند.
در چنین مواقعی اگر فرد با رفتاری همراه با جرأت و شهامت و براحتی نظرش را درباره رفتارهای دیگران و کارهایی که آنها انجام می دهند، بیان کند و در عین حال، آرام بماند و نگران حرف های منطقی اش هم نباشد، می تواند احساسات و هیجاناتش را تا حد زیادی کنترل کند و دیگران هم نمی توانند بر رفتار و احساسات چنین شخصی تاثیر بگذارند. بنابراین طبیعی است که هیجانات منفی او به حداقل می رسد و زمانی که با چنین هیجاناتی روبه رو می شود نیز می تواند به درستی آنها را ابراز کند.
با هیجانات خود چگونه رفتار کنیم؟

خواب دیدن در کودکان مسئله ی عادی است. هنوز مشخص نشده است که کودک دقیقا از چه سنی خواب می بیند. اما کودکان کم سن و سال نیز گاهی خواب های خود را برای والدینشان تعریف می کنند. گاهی اوقات دیدن کابوس در کودک باعث ترس در وی می شود.
کابوس هم مانند خواب های دیگر در مرحله ای از خواب اتفاق می افتد که مغز بسیار فعال است و تجربه ها و اطلاعات جدیدی که از یادگیری و حافظه بدست می آید را مرتب می کند. تصاویر واضحی که مغز پردازش می کند می توانند خیلی واقعی به نظر برسند.
این بخش از خواب با عنوان مرحله حرکت سریع چشم یا REM شناخته می شود، زیرا چشم ها زیر پلک با سرعت زیادی حرکت می کنند. کابوس بیشتر در نیمه دوم خواب شبانه رخ می دهد که فواصل REM طولانی تر هستند.
وقتی بچه ها از کابوس بیدار می شوند، تصاویر هنوز برایشان زنده است و واقعی به نظر می رسد. بنابراین طبیعی است که احساس ترس و ناراحتی بکنند و والدین شان را صدا کنند. وقتی سن مدرسه رفتن بچه ها می رسد، آنها کم کم درک می کنند که کابوس فقط یک خواب ترسناک است و واقعیت ندارد و نمی تواند به آنها ضرری برساند. ولی دانستن این موضوع هم باعث نمی شود که دیگر نترسند. حتی بچه های بزرگتر نیز می ترسند و وقتی از کابوس بیدار می شوند نیاز به دلگرمی و آرامشی دارند که والدین به آنها می دهند.
هیچ کس دقیقاً نمی داند که دلیل اصلی کابوس چیست. رویاها و خواب ها و کابوس ها یکی از روش هایی هستند که کودکان افکار و احساسات خود درباره موقعیت هایی که با آنها روبرو می شوند را پردازش می کنند.
اغلب اوقات کابوس ها به دلیلی نامشخص رخ می دهند. گاهی هم وقتی اتفاق می افتند که کودک استرس یا تغییر را تجربه می کند. رویدادها یا موقعیت هایی که احساس ناامنی می دهند، مانند اسباب کشی، رفتن به مدرسه تازه، متولد شدن یک خواهر یا برادر، یا تنش های خانوادگی هم ممکن است در کابوس ها منعکس شوند.
گاهی کابوس به عنوان بخشی از واکنش کودک به یک ضربه مانند فاجعه طبیعی، تصادف یا جراحت رخ می دهند. بعضی از بچه ها به خصوص آنهایی که قوه تخیل خوبی دارند، یا درست قبل از خواب، کتاب های ترسناک می خوانند یا فیلم های ترسناک تماشا می کنند، می تواند دلیل کابوس باشد.
موضوعات کابوس ها معمولاً آنچه در ذهن کودک می گذرد را منعکس می کند و مشخص می کند که کودک با احساسات خشونت آمیز، استقلال یا ترس از جدایی در جدال است. اعضای کابوس می تواند شامل هیولاها، آدم های بد، حیوانات، موجودات خیالی یا افراد و مکان های آشنا باشد که به شکل های عجیب و غریبی ترکیب شده اند.
بچه ها ممکن است کابوس هایی مانند خورده شدن، گم شدن، فرار کردن از چیزی یا کسی یا مجازات شدن ببینند. گاهی کابوس ها همان وقایع روزانه هستند که تغییرات ترسناکی کرده اند. شاید بچه همه جزئیات را یادش نیاید، ولی معمولاً بیشتر تصاویر، کاراکترها، موقعیت ها و بخش های ترسناک را به یاد دارد.
والدین نمی توانند از کابوس پیشگیری کنند، ولی می توانند به بچه ها کمک کنند تا خواب خوب و راحتی داشته باشند و خواب های خوب ببینند.
برای آنکه به هنگام خواب کودک را آرام کنیم و به او حس امنیت و آرامش بدهیم تا خواب های خوب ببیند، می توانیم کارهای زیر را انجام دهیم:
وقت خواب و وقت بیدار شدن همیشه مشخص باشد.
روتین خواب ترتیب دهید تا به کودک کمک کنید که آرام شود و احساس امنیت کند و کم کم به خواب برود. این می تواند شامل حمام کردن او، در آغوش کشیدن او، کتاب خواندن یا صحبت های آرام در مورد وقایع خوشایند روز شود.
رختخواب یا تختی راحت و جایی آرام داشته باشد. یکی از اسباب بازی های محبوب، عروسک نرم یا نور کم می تواند به خواب بچه کمک کند.
کودک باید از تماشای فیلم های ترسناک، برنامه های تلویزیونی یا داستان های ترسناک قبل از رفتن به رختخواب اجتناب کند، به خصوص اگر قبلاً باعث کابوس دیدن او شده است.
کودک بداند که کابوس ها واقعی نیستند و فقط خواب هستند و به آنها آسیبی نمی زنند.
اگر کودک شما کابوس دید کارهای زیر می تواند به شما کمک کند:
به کودک خود دلگرمی دهید که شما پیش او هستید. حضور آرام شما به او احساس امنیت می دهد و بعد از بیدار شدن و ترسیدن، حس می کند که شما محافظ او هستید. اینکه او بداند شما پیشش هستید حس امنیت او را تقویت می کند.
بر آنچه رخ داده است برچسب بزنید. بگذارید کودک بداند که این یک کابوس بوده و تمام شده است. می توانید جملاتی مثل این بگویید: “خواب بد دیدی، ولی حالا بیدار شدی و همه چی آرومه.” به او دلگرمی دهید که چیزهای ترسناکی که در کابوسش دیده، در دنیای واقعی اتفاق نمی افتد.
به او آرامش بدهید. به او نشان دهید که درک می کنید او ترسیده است و دیگر مشکلی نیست. به او یادآوری کنید که همه خواب می بینند و گاهی این خواب ها ترسناک یا ناراحت کننده هستند و خیلی واقعی به نظر می رسند، پس طبیعی است که از آنها بترسد.
جادو کنید. برای بچه های پیش دبستانی و دانش آموزانی که تخیلات واضحی دارند، قدرت های جادویی عشق و محافظت شما، خیلی خوب نتیجه می دهد. می توانید تظاهر کنید که هیولاها با اسپری ضدهیولا ناپدید می شوند. داخل کمد و زیر تخت را نگاه کنید و نشانس دهید که هیولایی وجود ندارد.
نور اتاق را تنظیم کنید. لامپ کم نوری را در اتاق روشن کنید یا لامپ هال را روشن بگذارید تا کودک در اتاق تاریک نترسد و بتواند راحت بخوابد. چراغ خواب کنار تخت هم می تواند کمک کننده باشد.
به کودک خود کمک کنید تا دوباره به خواب برود. گفتن چیزهای آرامش بخش می تواند حال او را عوض کند. موارد زیر را امتحان کنید تا او بتواند دوباره بخوابد: عروسک نرم محبوبش را به بغلش بدهید، پتوی محبوبش را رویش بکشید یا بالش، چراغ خواب یا هر چیزی که دوست دارد در اختیارش بگذارید یا موسیقی آرام برایش بگذارید. یا در مورد خواب های خوبی که دوست دارد ببیند با او حرف بزنید. یا او را ببوسید و آرام از اتاقش بیرون بروید.
گوش شنوا داشته باشید. نیازی نیست که ساعت ها در مورد کابوسش با او حرف بزنید. خیلی موجز و کوتاه در موردش حرف بزنید تا آرام شود و احساس امنیت کند و دوباره بتواند بخوابد. صبح روز بعد او در مورد کابوس شب قبل با شما صحبت می کند. صحبت کردن در مورد کابوس یا کشیدن نقاشی یا نوشتن درباره آن در روشنایی روز باعث می شود که چیزهای ترسناک دیگر ترسناک به نظر نرسند. او از فکر کردن به پایان جدید و جالبی برای خواب ترسناکش خوشش هم می آید.
برای بیشتر کودکان، کابوس ها گاهی اتفاق می افتند و جایی برای نگرانی وجود ندارد و آنها فقط به آرامش و حس امنیتی که به آنها می دهید نیاز دارند. اگر کابوس ها بیشتر شدند و خواب کودک بهم خورده است یا برای او مشکلات رفتاری و احساسی ایجاد کرده است با پزشک مشورت کنید.
با کودکی که کابوس می بیند چه کار کنیم؟
کابوس دیدن کودک,کابوس دیدن کودکان,کابوس دیدن نوزاد,کابوس دیدن بچه ها,درمان کابوس دیدن کودکان

شیوه های بد بسیاری در مسواک زدن ما هست که قادر است به دندانهای ما صدمه بزند و زیبایی خنده ما را از بین ببرد. برای داشتن دندانهایی سالمتر نیاز است این عادتها را بیابید و برای از بین بردن آنها تلاش کنید. با این شیوه های نوین مسواک زدن هم دندانهای سالمتری خواهید داشت و احتیاجتان به دندانپزشک بسیار کمتر خواهد شد و هم از بوی بد دهان و جلوه دندانهای کثیف رها خواهید شد.
به اندازه کافی طولانی مسواک نمیزنید
بیشتر مردم زمان کافی برای مسواک زدن دندانهایشان صرف نمیکنند. عجله برای رفتن به سر کار یا رفتن به تختخواب باعث میشود آنها برای مسواک زدن وقت کافی نگذارند. اما دندانپزشکان توصیه میکنند طوری مسواک بزنید که مسواک زدن شما دو تا سه دقیقه طول بکشد. اگر یک بار زمان بگیرید و ببینید کمتر از این مقدار وقت برای مسواک زدن صرف میکنید. دفعه بعد سعی کنید آرامتر مسواک بزنید و زمان آن را محاسبه کنید. شما میتوانید از مسواکهای برقی تایمردار هم برای تنظیم وقت مسواک زدن استفاده کنید.
حواستان نیست چه میکنید
موقع مسواک زدن باید با دقت به آینه نگاه کنید و ببینید برس مسواک کجا میرود. احتمال زیادی دارد که شما جایی از دندانهایتان را در مسواک زدن از قلم بیندازید. برای مثال خیلی از مردم محل وصل دندان به لثه را خوب مسواک نمیزنند درحالی که این قسمت از مهمترین بخشهایی است که باید خوب شسته شود تا از جرمگرفتن و التهاب لثه جلوگیری شود. به پشت دندانها هم نگاه کنید و مطمئن باشید سر مسواک شما آن بخشها را تمیز میکند.
در استفاده از نخ دندان شکست میخوریدنخ دندان میتواند لابهلای دندانها را که در حالت عادی مسواک به آن نمیرسد تمیز کند. خیلی از حفرههای روی دندانها در سطح تماس بین دو دندان ایجاد میشود. باکتریها در این نواحی گیر میکنند، از قند حاصل از موادغذایی تغذیه میکنند، کلونی تشکیل میدهند و مواد شیمیایی آزاد میکنند که میتواند مینا را از بین ببرد و به پوسیدگی منجر شود و به دندان آسیب بزند. در واقع باید بدانید که استفاده از نخ دندان اختیاری نیست. استفاده از آن بهترین راه برای محافظت از دندانهای شماست.
نخ دندان را دور دو انگشت اشاره خود بپیچید و با شست نگه دارید. به آرامی نخ را بین دو دندان خود ببرید. مراقب باشید آن را به آرامی عقب و جلو ببرید. بالا و پایین بردن ممکن است به لثههای شما آسیب بزند و باعث خونریزی آنها شود. دفعات اول ممکن است این کار سخت باشد اما وقتی به آن عادت کنید، درست مثل مسواک زدن نمیتوانید کنارش بگذارید.
از خمیر دندان نامناسب استفاده میکنید
خمیردندانهای جرمزدا برای پاک کردن جرمهای دندان مناسبند زیرا در آنها از مواد ساینده استفاده میشود. اما به خاطر همین خاصیت آنها ممکن است به دندانهای شما هم آسیب برسانند. خمیردندانهایی هم هستند که برای سفید کردن دندانها مناسب هستند. هنوز ثابت نشده که آنها برای دندان مضر هستند. هر چند که به نظر میرسد اینها همه تبلیغات تجاری باشد.
مسواک شما بیش از حد سفت است
وقتی قرار است مسواک بخرید، فروشنده از شما درباره سفتی و نرمی مسواکی که میخواهید سوال میکند. امکان شکستگی مینا وقتی شما از مسواک خیلی سفت استفاده میکنید بالا میرود و وقتی با مسواک سفت اشتباه مسواک کنید، احتمال شکستگی بالاتر میرود. این روش میتواند در نزدیکی خط لثه شکاف ایجاد کند و علاوهبر این مسواک زدن سخت میتواند به لثههای حساس آسیب بزند و باعث سوزش و خونریزی در لثه شود.
از مسواک نادرستی استفاده میکنید
برای اینکه آسیب به دندانها را به حداقل برسانید باید مسواکی نرم بخرید. هر چند که در صورت استفاده نادرست از مسواک نرم هم ممکن است به دندانتان آسیب برسانید. حتی اگر زبری برسهای مسواک را روی لثه حس نمیکنید باید بدانید که دارید کار خود را به درستی انجام میدهید. اگر دندانپزشک شما مسواک خاصی برای ایمپلنت یا بریج به شما داده از آنهم درکنار مسواک نرم استفاده کنید. نکته مهمتر این است که مسواک شما میتواند یک محل مناسب برای زندگی میکروبها از جمله استرپتوکوک و استافیلوکوک باشد. شما باید مسواکتان را هر سه ماه یکبار عوض کنید. اگر برسهای مسواک ساییده و خم شوند باید آن را زودتر از سه ماه عوض کنید. برای جلوگیری از رشد میکروبها در مسواکتان باید بعد از استفاده آن را با آب گرم بشویید و جایی قرار دهید که بتواند کاملا خشک شود.
تکنیک مسواک زدن شما نیاز به تغییر اساسی دارد
مینای دندان از لایه نازک شیشهمانندی تشکیل شده که روی کل سطح دندان کشیده شده است. وقتی مسواک شما از یک سطح به سطح دیگر میپرد ممکن است مینا ترک بخورد و دندانها را ضعیف کند. مسواک را با زاویه 45 درجه روی دندانهایتان نگه دارید و با حرکات دایرهای کوچک مسواک بزنید. روی چند دندان تمرکز کنید و سپس کمی مسواک را تکان دهید و مجموعه بعد را شروع کنید.
طرف دیگر دهان، بالا، پایین و پشت دندانها هم با این روش مسواک بزنید. شما میتوانید روی سطح دندانها را مستقیما برس بکشید. بعد از حرکات دایرهای، روی تمام دندانها مسواک را از لثه به پایین بکشید تا تمام جرمها و باکتریها از روی دندانهای شما پاک شوند.
نسخه طبیعی دکتر اوز برای سلامت دندانهای شما
سفید کننده طبیعی دندان:
توت فرنگی
توتفرنگی یک سفید کننده قدرتمند است که حاوی مادهای به نام استرینجنت است که باعث محافظت از لثهها میشود. توت فرنگی علاوهبر این ویتامین C هم دارد. وجود این دو ماده در کنار هم میتواند به از بین بردن لکههای روی دندان کمک کند و جرم را از دندانها پاک کند.
مسواک طبیعی: سیب
سیب ترد درست مثل یک مسواک عمل میکند. پروسه جویدن سیب میتواند مواد غذایی و باکتریها را از سطح دندان شما پاک کند و لکههای روی سطح دندانها را از بین ببرد. سیب حاوی مادهای به نام اسید مالیک است. این ماده در ترکیبات شیمیایی سفید کننده دندان به کار میرود و به از بین بردن لکههای روی دندان کمک میکند.
منبع-مجله سیب سبز
برای سالم ماندن دندان ها توصیه های دکتر اوز را بخوانید
نخ دندان,سلامت دندان,مسواک زدن صحیح دندان ها,نخ دندان کشیدن,نخ دندان in english,نخ دندان ارکید,نخ دندان ارتودنسی,نخ دندان مرجان,نخ دندان مینا,نخ دندان جردن,سلامت دندان ها,سلامت دندان و دهان,سلامت دندان و لثه,سلامت دندان کودکان,سلامت دندانپزشکان,سلامت دندان با,دندانپزشکی سلامت

خوردن و بو کردن سیب سبب تقویت مغز میشود، در از بین بردن وسواس و بی حوصلگی تاثیر زیادی دارد همچنین تقویت کننده کبد است وسبب از بین بردن چربی خون و کلسترول تری گلیسیرید میشود.
بسیب یکی از زیباترین، با طراوت ترین و بهترین میوههاست البته باید گفت که علاوه بر خوردن سیب، بوییدن شکوفه و خود آن نیز مفید است و موجب طراوت و شادابی افراد میشود.
سیب تقویت کننده مغز، قلب، کبد و معده است؛ مواد زائد را از بدن پاکسازی میکند و تمام اعضای بدن را به حالت تعادل در میآورد همچنین افرادی که از فشار خون بالا رنج میبرند مصرف سیب برایشان مفید است و کمک به تعادل فشار خون میکند.
سیب در رفع وسواس و کم حوصلگی موثر است و برای کسانی که می خواهند سیستم ایمنی قوی داشته باشند و سرما نخورند مفید است و میکروبها در بدنشان به راحتی نفوذ نمیکند و سموم از بدنشان دفع میشود.
کسانی که میخواهند همیشه با طراوت باشند، رنگ چهره زیبایی داشته باشند و معده آنها خوب کار کند و دهانشان بو ندهد، از مصرف سیب غافل نشوند؛ سیب تقویت کننده کبد است و موجب کاهش چربی خون و کلسترول تری گلیسیرید میشود.
سیب مانع از بروز کبد چرب، سنگ کیسه صفرا و سنگ کلیه میشود و تقویت سیستم گوارش میکند همچنین در تقویت روح هم موثر است و خوردن و بوییدن سیب باعث تقویت مغز میشود و سیب باید در حالت کاملا رسیده و شیرین مصرف شود چرا که مصرف سیب ترش، کال و نارس باعث فراموشی میشود.
افراد میتوانند نوشیدنی مفیدی از سیب تهیه کنند به این ترتیب سه کیلو آب سیب شیرین زرد یا قرمز را بگذارند مدت زمان کوتاهی بجوشد و رویش را پوشانده و ۲۴ ساعت به حال خود قرار دهند سپس پس از گذشت ۲۴ ساعت با یک کیلو عسل خوب به قوام آورند، این مایع شربت را میتوانند روزی چند بار با آب رقیق و مصرف کنند.
این شربت برای افرادی که دچار ضعف قوا هستند مفید است و میتوانند هر ۲ تا ۳ ساعت یک بار از این شربت با آب رقیق کرده و مصرف کنند؛ این شربت تقویت کننده حافظه و اعصاب است و آرامش خاصی را در افراد ایجاد میکند.
سیب مقوی دل است و برای افرادی که میگویند دلمان گرفته و احساس ناراحتی میکنند نیز مفید است و بلافاصله پس از خوردن سیب آب سرد و غذا مصرف نشود؛ فاصله مصرف آب و غذا به دنبال مصرف همه میوهها از جمله سیب بای یک الی ۱،۵ ساعت باشد همچنین مصرف ترشیجات بلافاصله پس از خوردن سیب مضر است.
با سیب کم حوصلگی را درمان کنید؟
رفع کم حوصلگی,سیب.,سیب,درمان بوی دهان,برای رفع کم حوصلگی,سیب موزیک,سیب سرخی,سیب و سرگشتگی,سیب دانلود,سیب زمینی,سیب چه,سیب سبز,سیبچه
اگر به هر علتی مجبورید به کودک خردسال خود مکمل غذایی بدهید،خوب است این موارد مفید را درمورد چگونه استفاده کردن مکملها به یاد داشته باشید تا موثرترین نتیجه را بگیرید.
در گوشیهای ضروری درباره مکمل روی (Zinc)
در گوشیهای ضروری درباره مکمل آهن
در گوشیهای ضروری درباره مکمل کلسیم
در گوشیهای ضروری درباره مکمل ویتامین C
دادن مکمل غذایی به کودکان چگونه باید باشد؟
مکمل روی برای کودکان,مکمل آهن,مکمل کلسیم,مکمل غذایی کو دکان,بهترین مکمل روی برای کودکان,مکمل روی کودکان,مکمل روی در کودکان,مکمل آهن برای کودکان,مکمل آهن خارجی,مکمل آهن و روی,مکمل آهن 21 سنتری,مکمل آهن نوزادان,مکمل آهن فیفول,مکمل کلسیم برای کودکان,مکمل کلسیم دی,بهترین مکمل کلسیم,مکمل های کلسیم