درمورد بیماری فوبیا چه اطلاعاتی دارید؟ همه چیز درمورد فوبیا

دلایل ترس بیش از حد بیماری فوبیا چیست علت فوبیا چیست درمان فوبیا چیست اختلال فوبیا چیست دلایل ترس بیش از حد درمان فوبیا چیست دلایل ترس بیش از حد فوبیا چیست راهی برای درمان فوبیا همه چیز درمورد فوبیا ترایپو فوبیا چیست درمان فوبیا چیست همه چیز درمورد فوبیا دلایل ترس بیش از حد علت فوبیا چیست راهی برای درمان فوبیا ترایپو فوبیا چیست درمان فوبیا چیست دلایل ترس بیش از حد

ترس حسی طبیعی به شمار می رود که همه ی افراد در شرایط گوناگون آن را تجربه کرده اند. این حس باعث می شود که شما در برابر برخی از خطرات در امان باشید. اما گاهی اوقات ترس از حد عادی خود گذشته و تبدیل به بیماری خطرناکی می شود.

ترس شما را از خطر دور می کند. اما فوبیا کمی خطرناک است. بر اساس آماری که در کشور آمریکا اعلام شده است، بیش از ۱۹ میلیون آمریکایی به فوبیا مبتلا هستند: ترسی شدید و غیرمنطقی که آنها در شرایط، موقعیت ها و در مقابل موجودات مختلف آن را تجربه می کنند. هنگام بروز فوبیا ممکن است خود فرد، پریشانی و آسیمگی خود را تشخیص دهد اما نمی تواند برای آن کاری کند. فوبیا ترس بسیار شدیدی است که فکر انسان را فلج می کند و آن را از کار می اندازد.

تقسیم بندی کلی فوبیا

فوبیا انواع بسیاری دارد و شاید صدها نوع ترس شدید تاکنون کشف و اعلام شده باشد. اما کارشناسان فوبیا را که نوعی اختلال اضطرابی است به طور کلی به سه دسته تقسیم می کنند: آگورافوبیا، فوبیا اجتماعی و فوبیاهای خاص. آگورافوبیا به معنای هراس از مکان های باز و عمومی است و به طور لغوی می توان آن را «برون هراسی» نامید. نوعی اضطراب شدید از حضور در مکان های عمومی به ویژه وقتی فرار یا بیرون رفتن از آن بسیار دشوار باشد. فوبیا اجتماعی، همان طور که از نامش پیدا است، ترس و نگرانی از حضور در موقعیت های اجتماعی است. در آخر نیز باید به فوبیا اختصاصی اشاره کرد که نوعی ترس بی منطق و شدید در مورد موضوع، موقعیت یا حتی موجودی خاص پدیدار می شود.

آگورافوبیا:

ترس از مکان های اجتماعی

آگورا در یونان باستان محل تجمع و به ویژه بازار بوده است که مردمان زیادی دور یکدیگر گرد هم می آمدند. افرادی که آگروفوبیا دارند از گیر کردن در اجتماع هایی همچون صف بانک یا پل عابر که مردم در آنها عبور و مرور دارند، می ترسند. ترس واقعی فرد زمانی روی می دهد که با خود فکر می کند اگر هراسش بیشتر شد، راه فراری نخواهد داشت. آگورافوبیا در زنان دوبرابر بیشتر از مردان است. اگر این ترسِ غیرمنطقی درمان نشود، به خانه نشینی فرد بیمار منجر خواهد شد. اما از هر ۱۰ نفری که به دنبال درمان رفته اند، ۹ نفر آنها روند عادی زندگی خود را بازیافته اند.

سوشال فوبیا:

چیزی فراتر از خجالتی بودن

فردی که فوبیا اجتماعی دارد، بسیار خجالتی است و می توان گفت چیزی فراتر از آن است. این افراد همیشه در این هراس و وحشت هستند که در موقعیت های مختلف اجتماعی چگونه باید رفتار کنند. آنها همیشه نگران هستند تا دیگران رفتار آنها را دوست نداشته باشند. می ترسند مورد تمسخر واقع شوند. یا دیگران اضطراب آنها را کشف کند و این را به زبان بیاورد. افرادی که دچار فوبیای اجتماعی هستند از صحبت کردن با دیگران گریزان هستند و همین روی روابط اجتماعی و حرفه ای آنها تاثیر بسیار منفی دارد.

کلاستروفوبیا:

ترس نابهنجار از بودن در مکان های تنگ و تاریک

فردی که دچار تنگناهراسی است نمی تواند محیط های بسته، تاریک و تنگ را تاب بیاورد و تا سرحد جنون از بودن در این مکان ها می ترسد. این افراد قادر نیستند وارد تونل شوند و اگر مجبور به این کار شوند با هیجان و اضطراب بسیار شدید مواجه خواهند شد. این افراد هنگام قرارگیری در اتاق های تنگ و کم نور به جای ترس بی از اندازه می توانند، پنجره را باز کنند یا در کنار خروجی بنشینند. این کارها کمی از هراس آنها می کاهد، اما به کلی از بین نمی برد.

زوفوبیا:

ترس بیش از حد از حیوانات

یکی از رایج ترین ترس های نابهنجار در میان انسان ها، ترس از حیوانات است. بسیاری از افرادی که فوبیا دارند از گونه های مختلف حیوانات می ترسند. یه طور مثال، ترس از عنکبوت ها را «آراکنوفوبیا» می گویند. ترس از مارها را «اوفیدیوفوبیا» می گویند. «اورنیتوفوبیا» ترس از پرندگان است و «آپیفوبیا» هراس نابهنجار از زنبورها است. این فوبیاها اصولا در کودکی رشد می کنند و گاهی در همان کودکی از میان می روند. اما برخی تا بزرگسالی نیز دست از سر فرد بر نمی دارد.

برونتو فوبیا:

ترس از رعدوبرق

واژه یونانی bronte به معنای رعدوبرق است و برونتو فوبیا یعنی ترس نابهنجار از رعدوبرق و صداهای بلند و گوش خراش آن. البته افرادی که این فوبیا را دارند خودشان هم می دانند رعدوبرق آسیبی به آنها نمی زند و با در خانه ماندن می توانند آن را تحمل کنند. این افراد شاید به موجب ترس خود به داخل کمد بروند و مخفی شوند.

آکروفوبیا:

ترس از ارتفاع

آکروفوبیا نوعی ترس نابهنجار و غیرمنطقی از بلندی و ارتفاع است. این افراد از بلندی می ترسند و حتی نمی توانند از نردبان بالا بروند. این افراد اگر در مکان های بلند گرفتار بشوند به هیچ عنوان نمی توانند بر ترس خود غلبه کنند و به پایین بیایند که برایشان خطرناک است.

آرئوفوبیا:

ترس از پرواز

برخی از افراد از پرواز و سوار هواپیما شدن هراس دارند. این افراد در نتیجه مشاهده سقوط های هواپیما در فیلم و تلویزیون ها دچار این هراس بسیار زیاد می شوند و تا درمان نشوند راه گریزی از آن ندارند.

هموفوبیا:

ترس از خون

برخی از افراد هستند که از خون می ترسند و این هراس کاملا غیرمنطقی و شدید است. یعنی افراد معمولی نمی توانند این شدت ترس را درک کنند. اما افرادی که دچار هموفوبیا هستند با دیدن خود ممکن است از هوش بروند. افرادی نیز از تزریق آمپول بسیار هراس دارند و به آنها «ترایپانوفوبیا» گفته می شود. آنها از واکسن و سرم و آمپول می ترسند و به هیچ عنوان حاضر نیستند از این وسایل درمانی استفاده کنند.

ترس های غیرطبیعی

برخی از فوبیاها همچون داستان های بسیار ترسناک فیلم های تلویزیون و سینما هستند. «تریسکایدکافوبیا» (ترس از شماره ۱۳) یکی از ترس های بسیار غیرطبیعی است که فرد با دیدن عدد ۱۳ منتظر نحسی آن است. یا اگر فرد احساس کند با ارواح و موجودات فراواقعی در ارتباط است و آنها او را آزار می دهند، دچار «فاسمفوبیا» است. با اینکه انسان های گرگ نما به هیچ عنوان وجود خارجی ندارند اما برخی از آدم ها از اینکه مورد حمله ومپایرها قرار بگیرند به شدت می ترسند و بیماری آنها «چیروپتوفوبیا» نام دارد.

کارسینوفوبیا:

ترس از سرطان

برخی از افراد دچار ترس نابهنجار و وسواسی از سرطان هستند. آنها بدون هیچ دلیل تصور می کنند دچار سرطان می شوند و سلول های سرطانی در بدن آنها رشد می کند.

ترس از مسایل جدید تا قدیم

برخی از افراد از رویدادهای جدید بسیار هراس دارند و به آنها «نئوفوبیا» گفته می شود. برخی دیگر نیز از رشد مسایل قدیمی هراس دارند که به آنها «گرونتوفوبیا» گفته می شود. در میان آنها، افرادی هستند که از «فارتوفوبیا» دارند. آنها بدون هیچ دلیلی از نشت گاز در مکان های عمومی در ترس هستند. آنهای که از دندان پزشکی ترس غیرمنطقی و بسیار زیاد دارند دچار «اودونتیات فوبیا» هستد.

درمورد بیماری فوبیا چه اطلاعاتی دارید؟

فوبیا چیست,همه چیز درمورد فوبیا,راهی برای درمان فوبیا,بیماری فوبیا چیست,ترایپو فوبیا چیست,درمان فوبیا چیست,اختلال فوبیا چیست,علت فوبیا چیست

مشکلی بزرگ اما حل شدنی در کودکان

عدم یادگیری درس در کودک عدم یادگیری درس در کودک دیر آموزی در کودک دیر آموزی در کودک دیر آموزی در کودک عدم یادگیری درس در کودک عدم یادگیری درس در کودک دیر آموزی در کودک دیر آموزی در کودک عدم یادگیری درس در کودک چرا کودک درس را نمی فهمد چرا کودک درس را نمی فهمد دیر آموزی در کودک دیر آموزی در کودک دیر آموزی در کودک دیر آموزی در کودک چرا کودک درس را نمی فهمد عدم یادگیری درس در کودک دیر آموزی در کودک عدم یادگیری درس در کودک

مسئله ای که با ورود کودک به مدرسه نمایان می شود ، موضوع یادگیری وی است. می توان گفت یک پنجم کودکان به گونه های مختلف دچار اختلالاتی در یادگیری هستند. در این مطلب قصد داریم به طور مفصل به شرح این موضوع بپردازیم.

ناتوانی در یادگیری به علل مختلف فیزیولوژی بروز می کند و طبق تعریفی که مرکز مطالعات ناتوانی یادگیری ارائه کرده است، اختلال در یادگیری یعنی یک بی نظمی نشأت گرفته از کارکرد مغز، که در توانایی فرد در فراگیری مهارت های آموزشی، حافظه و روند دریافت و تولید اطلاعات اختلال ایجاد می کند و در نتیجه بین مهارت و عملکرد فرد ناهماهنگی به وجود می آورد.

این بچه ها از مشکلاتی مثل اشکال در گویش یا تکلم، خواندن، درک ریاضیات، مکالمه، استدلال و تعقل در امور مربوط به خود رنج می برند. با این که علل این موضوع مشخص شده است اما دلیل بروز آنها هنوز ناشناخته است. کارشناسان معتقدند مشکلات یادگیری براثر اختلال در بینایی و شنوایی نیست بلکه براثر وجود ناهماهنگی در روند کارکرد مغز برای دریافت و پاسخ اطلاعات است. آخرین اسکن های مغزی روی این گونه کودکان نتایج متفاوتی را نشان داده است، مثل dyslexia یعنی ناتوانی فرد در خواندن صحیح کلمات، که می تواند ارثی باشد. ناتوانی های یادگیری شبیه عقب ماندگی ذهنی، اوتیسم (وهم گرایی)، ناشنوایی، نابینایی یا اختلالات رفتاری دیگر نیستند زیرا این بچه ها اغلب میانگین یا حتی بالای میانگین هوش را دارا هستند.

در این نوشتار به طور خلاصه به انواع گونه های ناتوانی در یاد گیری اشاره می کنیم:

اودیوتری (Audiotory) یا مشکل در تشخیص شنیداری ـ فرق گذاری صداها، این اختلال براثر ناهماهنگی بین مغز و گوش به وجود می آید و باعث می شود فرد تفاوت بین صدا و کلمات را تشخیص ندهد، حتی هنگامی که صدا به اندازه کافی بلند و واضح است. بچه های مبتلا به این اختلال کلمات را در بین صداها تشخیص نمی دهند.

ویجوال پرسپشن (Visual perception) یا اشکال در بینایی، دراین نوع اختلال فرد متوجه جزئیات مهم تصویر نمی شود. با این که تصویر را به طور واضح می بیند ولی پیام دیدن به طور کامل به مغز فرستاده نمی شود در نتیجه فرد درک درستی از پیرامون خود وآنچه که می بیند، ندارد.

دیس لاکسیا (Dyslexia) یا واژه کوری، فرد مبتلا در خواندن صحیح کلمات به علت این که تصویر درستی از کلمات به مغز نمی رسد ناتوان است. هنگام روخوانی فشار زیادی به مغز وارد می شود تا شاید متوجه واژه ها بشود ولی در هجی کردن آنها مشکل پیدا می کند. گاهی کلمات جلوی چشم فرد رژه می روند، ریز و درشت می شوند و گاهی کلمه برای لحظه ای محو شده و دوباره پدیدار می شود به این اختلال واژه پریشی یا پرش خوانی هم می گویند.

دیس گرافیا (Dysgraphia) یا اشکال نوشتاری، مانند معکوس نوشتن اعداد، وارونه نویسی، ناخوانانویسی، دست خط های درهم وبرهم و جا انداختن نقطه حاصل این اختلال مغزی در فرد است که درک درستی از کلمات ندارد.

دیس کل کیولا (Dyscalculia) این بچه ها در درک ریاضیات و محاسبه کردن مشکل دارند.

دیس پرکسیا (Dyspraxia) یا ناتوانی در هماهنگی مناسب حرکات اندام ها، دراثر از دست دادن کنترل ماهیچه های بدن به وجود می آید که از اختلال کارکرد مغز ناشی می شود طوری که فرد حتی یک قلم ساده را نمی تواند در دست بگیرد.

علائم هشداردهنده در کودکان پیش دبستانی

۱ـ تلفظ نکردن صحیح کلمات و اشکال در ارتباط صداها و واژه ها

۲ـ ناتوانی در یادگیری حروف، نشانه ها و نظم کلمات

۳ـ مشکل حساب کردن (شمردن انگشتان، شمردن از یک تا ده)

۴ـ مشکل در استفاده از قیچی، قلم، مداد شمعی و نقاشی کشیدن

۵ـ وقتی با افرادی غیر از خانواده حرف می زند کسی حرف های او را نمی فهمند

۶ـ در بالا و پایین رفتن از پله ها مشکل دارد

۷ـ در لباس پوشیدن مشکل دارد

علائم هشداردهنده در کودکان مقطع ابتدایی

۱ـ ناتوانی در ادای یک جمله کامل

۲ـ مشکل در مکالمه با دیگران

۳ـ فراموش کردن وظایف روزمره

۴ـ فراموشی های مکرر در مطالب جدید فراگرفته شده

۵ـ مشکل در نگهداری قلم و بد خط نویسی و شلختگی نوشتاری

۶ـ فراموش کردن راه هایی که هر روز می پیماید (مثل راه مدرسه تا خانه)

۷ـ مشکل در فهم دروس و اطلاعات جدید

۸ـ ناتوانی در بازی های ساده ای مثل اسکوتر و پریدن از موانع کوتاه و کوچک

۹ـ مشکل در کنار آمدن با همسالان و همکلاسی ها

۱۰ـ صحبت کردن با صدای بلند و لحن غیرمعمول و یک نواخت

چگونه با این کودکان کنار بیاییم؟

باوجود آن که هنوز درمان ناتوانی در یادگیری که ناشی از اختلال در کارکرد مغز و اعضا است پیدا نشده ولی راه هایی وجود دارد که کمک می کند بچه ها با وجود ناتوانی شان، آینده ای پر ثمر و مفید داشته باشند و حتی در شدیدترین نوع اختلال هم بتوانند به استقلال فردی دست پیدا کنند. با شناسایی به موقع اختلال در این کودکان و کمک مناسب و صحیح به آنها، در بعضی موارد می توانند حتی از بچه های سالم نیز موفق تر باشند.

تاریخ نیز خود گواه این موضوع است افراد مشهوری چون توماس ادیسون مخترع برق و ده ها اختراع مهم دیگر و آلبرت اینشتین دانشمند معروف علم فیزیک و ریاضیدان برجسته دنیا از جمله این افراد بوده اند. در واقع جزو کسانی بودند که از کودکی کسی به آینده آنان امیدی نداشته و با وجود فقر امکانات و فقدان آگاهی لازم، ناتوانی هایشان باعث پیشرفت شان شده است.

همان طور که گفته شد به علت وجود مشکلات مغزی، روند یادگیری در این کودکان با تاخیر صورت می گیرد. لازمه غلبه بر این مشکل شناسایی به موقع و استفاده از روش های آموزشی ویژه است. در بعضی موارد این کودکان نمی توانند در مدارس عادی درس بخوانند و لازم است در مدارس ویژه و زیر نظر معلمان کارآزموده تحت آموزش های خاص قرار گیرند. آگاهی والدین از نوع اختلال فرزندشان و استفاده از آموزش های خاص، بزرگ ترین شانس زندگی این بچه ها محسوب می شود تا ضمن رسیدن به خود باوری و شناخت استعدادهای بالقوه شان نه تنها درآینده باری بردوش خانواده و جامعه نباشند، بلکه برای اجتماع خود نیز فردی مفید محسوب شوند.

در کشور ما نیز در یکی دو دهه اخیر اقداماتی برای شناسایی این کودکان قبل از ورود به مدرسه انجام شده تا والدین و مربیان متوجه اشکالات احتمالی در دانش آموزان شوند. گاهی توسط پزشک کودکان این اختلال تشخیص داده شده و والدین به مراکز آموزشی مربوطه ارجاع داده می شوند. حتما می دانید که شناسایی به موقع این ناهنجاری ها فقط نیمی از راه است و نیم دیگر این راه را والدین با آموزش های خاص و یادگیری نحوه برخورد با این کودکان باید طی کنند.

مشکلی بزرگ اما حل شدنی در کودکان

انواع خستگی و تنبلی

دلایل تنبلی و بی حوصلگی دلایل تنبلی تخمدان دلایل تنبلی روده دلایل تنبلی معده؟ دلایل تنبلی معده؟ انواع حال نداشتن راه حالی برای بی حوصلگی دلایل تنبلی معده؟ دلایل تنبلی دلایل تنبلی و بی حوصلگی دلایل تنبلی روده دلایل تنبلی معده؟ دلایل تنبلی افراد انواع حال نداشتن دلایل تنبلی و بی حوصلگی دلایل تنبلی افراد دلایل تنبلی دلایل تنبلی رحم دلایل تنبلی و بی حوصلگی راه حالی برای بی حوصلگی

در این مطلب قصد داریم انواع بی حوصلگی را برای شما شرح دهیم. می توان گفت در طول روز یا در طی زندگی شرایطه به وجود می آید که باعث احساس خستگی و یا همان بی حوصلگی در فرد می شود. به این حس اصطلاحا “حال نداشتن” نیز می گویند.

از آنجا که هر اتفاق خوشایند و ناخوشایندی دائما به روز می شود تا مبادا آدم ها از قافله عقب بمانند، بی حوصلگی در انواع جدید هم کشف شده است! پژوهشگران به تازگی اعلام کرده اند بی حوصلگی ۵ نوع مختلف دارد و هر یک از آنها نشانه ها، حالت ها و البته اسم ویژه خودشان را دارند. امیدوارم هیچ وقت بی حوصله نباشید اما بد نیست مدل های جدید بی حوصلگی چیست. به هر حال هر چیزی تازه اش خوب است و کلی کلاس دارد!

۱ بی حوصلگی بی تفاوتی

در این شرایط، فرد بیشتر سکوت می کند. در رفتار او، سکون خاصی دیده شده و حرکات و رفتارش مانند قبل نیست. بیشتر از انجام کارها سرباز زده و رفتار منفعل از خودش نشان می دهد. نمود بیرونی این رفتار، شبیه فردی است که کاملا آرام بوده و نسبت به مسائل و اطرافش، آرام است اما حقیقت این است که او دچار بی حوصلگی شده و بیشتر درون گرا می شود.

اگر یکی از اطرافیانتان که تا همین چند وقت پیش یک لب داشت و هزار خنده اما حال دائم گوشه ای می نشیند و سکوت می کند و در برابر رفتار نامناسب دیگران منفعلانه عمل می کند، یعنی اینکه بی حوصله است و باید کمکش کنید.

۲ بی حوصلگی واکنشی

نقطه مقابل گروه اول، همین گروه است. آنها فرار را برقرار ترجیح می دهندو از صحنه زندگی می گریزند. این افراد بیشتر اوقات پرخاشگر بوده و در رفتارهایشان ناآرامی موج می زند.

در واقع رفتار پرخاشگرانه می تواند نشانه بی حوصلگی افراد باشد. اگر همکار، دوست یا یکی از اعضای خانواده تان مدتی است به هر حرفی که می زنید مثل ترقه از جا می پرد، یعنی به احتمال زیاد بی حوصله است و ممکن است اصلا حوصله خودش را هم نداشته باشد. بنابراین سر به سرش نگذارید.

۳ بی حوصلگی کلاسیک

احساس ناخوشایند سرگردانی، ناتوانی در تصمیم گیری برای انجام کارها و نوعی بی قیدی در زندگی، مصداق بارز بی حوصلگی کلاسیک است. این گروه همان هایی هستند که اغلب تصویرشان را در نقاشی های کلاسیک هم دیده اید! دختر یا پسری که تنها در گوشه ای نشسته، دستش را زیر چانه اش زده و کلا در زندگی بلاتکلیف است.

در زندگی مدرن هم اینها همان افرادی هستند که روبروی تلویزیون می نشینند و بدون هدف، کانال های تلویزیون را بالا و پایین می کنند و دست آخر هم دکمه خاموش را می زنند و خلاص. ممکن است این افراد همانجا خشکشان بزند و چند ساعتی را هم، همانطور روی مبل بنشینند.

۴ بی حوصلگی ارواح

اسم عجیبی است، نه؟ اما افرادی که دچار این نوع بی حوصلگی می شوند درست مثل همان ضرب المثل خودمان یعنی مرده متحرک می شوند!

اینها همان هایی هستند که وقتی با آنها صحبت می کنید، انگار حرفتان را نمی شنوند و شما می مانید که الان اصلا حرف شما را متوجه شده اند یا نه؟ خوشحال هستند یا غمگین؟ درست مثل افرادی که وقتی لطیفه ای را برایشان تعریف می کنید، باید بگویید، خب تمام شد، می توانی بخندی!

این افراد به اصطلاح هیچگونه انگیختگی احساسی ندارند و هیچ حسی در صورتشان نیست و معلوم نیست همین حالا نسبت به آنچه می بینند یا می شنوند حس شان مثبت است یا منفی؟ در رفتار آنها احساس بی پناهی و افسردگی موج می زند. گاهی ممکن است آنها را در گوشه ای خلوت، در حالی که به آرامی اشک می ریزند، ببینید.

۵ بی حوصلگی پرکار

اغلب تصور می کنیم افرادی که بیکار هستند، گروه هدف بوده و آنها بیشتر در معرض درگیری یا مشکل بی حوصلگی قرار دارند اما افراد پرکار نیز دچار بی حوصلگی می شوند. این حالت بیشتر زمانی اتفاق می افتد که فرد از کاری که می کند راضی نبوده پا به دلیل مشغله کاری زیاد، میل به فرار از انجام کار دارد. در این حالت نیز بی حوصلگی سراغ افراد می آید.

خواهرخوانده افسردگی

اگر این اواخر زیاد بی حوصله می شوید درباره بی حوصلگی باید به چند نکته دقت کنید:

مجرد و متاهل ندارد: این مشکل فقط ویژه افراد مجرد نیست. بنابراین فکر نکنید اگر متاهل هستید بی حوصلگی در خانه تان را نمی زند. پس مواظب این موجود موذی باشید.

مردها بیشتر درگیرند: برخلاف باور عمومی، مردها بیش از خانم ها در معرض خطر ابتلا به بی حوصلگی قرار دارند.

کنترل کنید: این مشکل اگر به موقع برطرف نشود، می توان به مسئله مزمنی تبدیل شده و بعد از مدتی فرد را وارد فاز افسردگی کند. بنابراین اگر احساس بی حوصلگی سراپای وجودتان را گرفته، دست بجنبانید تا تبدیل به افسردگی نشود.

اگر دارویی خورید: بعضی داروها زمینه ساز ابتلا به بی حوصلگی و افسردگی هستند. بنابراین پیش از مصرف داروها، عوارض آنها را بشناسید.

کی بی حوصله می شویم؟

بی حوصلگی زمانی اتفاق می افتد که به شخص علاقه ای به انجام کاری نداشته و حتی نسبت به محیط اطرافش بی تفاوت شود. این حالت می تواند لحظه ای یا برای مدتی نامشخص شخص را درگیر کند. البته اگر بی حوصلگی طولانی شود، شخص ممکن است وارد فاز افسردگی شود و ماجرا بیخ پیدا کند. با اینحال، شاید باور نکنید اما همین بی حوصلگی ممکن است به ۵ شکل بروز کند.

انواع خستگی و تنبلی

انواع حال نداشتن,دلایل تنبلی,دلایل تنبلی تخمدان,دلایل تنبلی چشم,دلایل تنبلی رحم,دلایل تنبلی روده,دلایل تنبلی افراد,دلایل تنبلی و بی حوصلگی,دلایل تنبلی معده؟

افسردگی یکی از اصلی ترین مشکلات اعتیاد

چیستان اعتیاد همه چیز درمورد اعتیاد مشکلات روحی افراد معتاد همه چیز درباره ی اعتیاد اعتیاد چیست pdf چیستان اعتیاد بیماری اعتیاد چیست بیماری اعتیاد چیست همه چیز درباره اعتیاد اعتیاد چیست چیستان اعتیاد همه چیز درباره اعتیاد همه چیز درباره اعتیاد اعتیاد چیست pdf همه چیز درباره ی اعتیاد چیستان اعتیاد همه چیز درباره اعتیاد چیستان اعتیاد اعتیاد چیست و معتاد کیست؟ مشکلات روحی افراد معتاد

تحقیقات نشان داده است 40 درصد از کسانی که نسبت به مواد مخدر و مشروبات الکلی اعتیاد دارند ، در دوره ای از زندگی خود دچار افسردگی بوده اند و یا شرایطی برای بروز افسردگی در آنها وجود داشته است. همچنین موضوع افسردگی در حین اعتیاد نیز به سراغ این افراد خواهد آمد.

علایم افسردگی در افراد مبتلا به سوء مصرف مواد یا وابستگی به مواد شایع است.

حدود یک سوم تا نیمی از کسانی که سوء مصرف مواد شبه افیونی دارند یا به آن وابستگی دارند و حدود ۴۰ درصد کسانی که سوء مصرف یا وابستگی الکل دارند، زمانی در طول عمر خود واجد ملاک های اختلال افسردگی اساسی بوده اند. مصرف مواد، همچنین عامل زمینه ساز عمده برای خودکشی محسوب می شود. احتمال خودکشی موفق بین مبتلایان به سوء مصرف مواد، تقریبا ۲۰ برابر بیشتر از کل جمعیت است.

در مدل وابستگی به مواد، وابستگی نتیجه فرآیندی است که در آن عوامل متعددی که روی هم تاثیر متقابل دارند، بر رفتار مصرف مواد و از دست دادن انعطاف پذیری در تصمیم گیری برای مصرف یک ماده معین تاثیر دارند.

هر چند اثرات هر داروی مشخص در این فرآیند اهمیت زیادی دارد، همه افرادی که به یک ماده وابسته می شوند، اثرات آن را به صورت یکسان تجربه نمی کنند و عوامل انگیزشی در افراد مختلف متفاوت است. به علاوه، فرض بر این است که در مراحل مختلف این فرآیند، عوامل متفاوتی دخالت دارند، بنابراین، دسترسی به مواد، مقبولیت اجتماعی و فشار همسالان در نخستین مصرف مواد تاثیر دارند، اما احتمالا عوامل دیگری نظیر شخصیت و خصوصیات زیستی فرد در نحوه ادراک اثرات دارو و میزان ایجاد تغییرات در سیستم اعصاب مرکزی بر اثر مصرف مکرر آن اهمیت بیشتری دارند.

عوامل دیگری از جمله اثرات خاص هر دارو نیز ممکن است در پیشرفت مصرف دارو یا بهبودی موفقیت آمیز وابستگی، دخالت داشته باشند.

برخی باور دارند که اعتیاد، بیماری مغز است؛ یعنی فرآیند حیاتی که رفتار اختیاری مصرف مواد را به مصرف جبری مواد منتقل می کند و ریشه در تغییراتی در ساختمان و شیمی اعصاب مغز مصرف کننده دارد. امروزه، شواهد کافی وجود دارد که این تغییرات در مناطق مرتبطی از مغز روی می دهند. سئوال گیج کننده و بی پاسخ که در این زمینه مطرح می شود این است که آیا این تغییرات برای توجیه رفتار مصرف مواد لازم و کافی هستند یا خیر؟

مشخص است که ماهیت اعتیاد پیچیده تر از این و مستلزم تعامل عوامل متعددی است. عنصر اساسی، خود رفتار مصرف مواد است. تصمیم به مصرف مواد تحت تاثیر موقعیت بلافصل اجتماعی و روانی و نیز سابقه قبلی فرد قرار دارد. مصرف مواد یک رشته پیامدهایی را آغاز می کند که می تواند پاداش دهنده یا بیزارکننده باشد و از طریق فرآیند یادگیری ممکن است به افزایش یا کاهش احتمال تکرار مصرف مواد منجر شود.

بر اساس این گزارش، مصرف برخی از مواد سبب بروز فرآیندهای زیستی مرتبط با تحمل، وابستگی جسمی و حساس سازی می شود. از سوی دیگر، تحمل می تواند برخی عوارض ماده مصرفی را کاهش دهد و سبب تسهیل یا منجر به مصرف مقادیر بالاتر شود و سرانجام بروز وابستگی جسمانی را تسریع یا تشدید کند.

کیفیت بیزارکننده سندروم ترک، اگر به حدی بالاتر از یک آستانه مشخص برسد، انگیزه مشخص و عودکننده ای برای مصرف بیشتر فراهم می کند.

گفتنی است، برخی معتادان در شناسایی حالات هیجانی درونی خود مشکل دارند که این حالت آلکسی تایمی نامیده می شود. در این حالت فرد قادر نیست واژه ای برای توصیف احساسات خود به کار برد.

یادگیری و شرطی سازی

مصرف مواد چه به صورت گاه گاهی و چه به صورت اجباری، رفتاری است که بر اثر پیامدهای آن تداوم می یابد. مواد می توانند از طریق رفع حالت های آزاردهنده یا ناخوشایندی نظیر درد، اضطراب یا افسردگی، رفتارهای پیشایند خود را تقویت کنند. در برخی موقعیت های اجتماعی، مصرف مواد (جدا از اثرات دارویی آن) اگر سبب تایید دوستان یا کسب موقعیت ویژه ای شود، اثر تقویت کننده خواهد داشت.

هر بار مصرف مواد در نتیجه نشئگی (شنگولی ناشی از مواد)، تخفیف اثرات ناراحت کننده، تخفیف علایم ترک و هر نوع تلفیقی از این اثرات، سبب تقویت مثبت سریعی می شود. علاوه بر این، برخی داروها دستگاه های عصبی را نسبت به اثرات تقویت کننده مواد حساس می کنند.

علاوه بر شرطی سازی عامل، احتمالا مصرف مواد و رفتارهای موادجویی، سایر مکانیسم های یادگیری در وابستگی و بازگشت به مصرف نقش دارند. پدیده های ترک الکل و مواد شبه افیونی ممکن است نسبت به محرک های محیطی یا درونی شرطی شوند

مدت ها پس از ترک (در مورد مواد شبه افیونی، نیکوتین یا الکل) فرد معتاد، در مواجهه با محرک های محیطی که قبلا با مصرف مواد یا ترک مواد ارتباط داشته، ممکن است دچار ترک شرطی شده، میل شدید شرطی شده یا هر دوی آنها را تجربه کند. افزایش احساس میل شدید مصرف، لزوما با علایم ترک همراه نیست.

قوی ترین میل مصرف بر اثر شرایط مرتبط موجود یا مصرف مواد برانگیخته می شود. مانند مشاهده فرد دیگری که هروئین مصرف می کند. این پدیده های یادگیری و شرطی سازی ممکن است به آسیب های روانی قبلی افزوده شوند، اما برای پیدایش رفتار موادجویی کاملا تقویت شده، وجود مشکلات قبلی ضروری نیستند.

عوامل ژنتیک

شواهد حاصل از مطالعه روی دوقلوها، فرزندخوانده ها و همشیره هایی که جدا از هم بزرگ شده اند، نشان می دهد که در سبب یابی سوء مصرف الکل یک جزء ژنتیک نیز وجود دارد. محققان اخیرا گزارش هایی از روابط ژن هایی که بر تولید دوپامین اثر می گذارند منتشر کرده اند.

عوامل عصبی شیمیایی

برای اکثر موارد مورد سوء مصرف (به استثنای الکل) محققان نوروترانسمیترها یا گیرنده های عصبی را شناسایی کرده اند که اکثر مواد از طریق آن ها اثرات خود را اعمال می کنند. برخی پژوهشگران در مطالعات خود این نوع فرضیه را دنبال می کنند. برای مثال، مواد افیونی بر گیرنده های مواد افیونی اثر می کنند.

بنابراین، در کسی که فعالیت افیونی درون زا بسیار کم است (برای مثال، غلظت اندورفین ها در بدنش کم است) یا فعالیت آنتاگونیستی افیونی درون زا خیلی بالاست، ممکن است در معرض خطر ابتلا به وابستگی مواد افیونی قرار داشته باشد. حتی در کسی که کارکرد گیرنده درون زا در او کاملا طبیعی و غلظت انتقال دهنده های عصبی بهنجار است، مصرف طولانی مدت یک ماده مورد سوء مصرف ممکن است در نهایت سیستم های گیرنده را تغییر دهد.

چنین فرآیندی در سطح گیرنده، ممکن است مکانیسم پیدایش تحمل در دستگاه عصبی مرکزی باشد. با این حال اثبات تغییر میزان آزاد شدن انتقال دهنده عصبی و کارکرد گیرنده ناقل عصبی دشوار و تحقیقات جدید بر اثرات مواد بر سیستم پیام برنده دوم و تنظیم ژن متمرکز است.

رابطه وابستگی به کوکائین، الکل یا مواد شبه افیونی واختلال های روانی

“هم ابتلایی” به بروز هم زمان دو یا چند اختلال روانی در یک فرد اطلاق می شود. در بین افرادی که برای درمان وابستگی به کوکائین، الکل یا مواد شبه افیونی مراجعه می کنند، سایر اختلال های روانی شیوع بالایی دارند و در برخی مطالعات میزان اختلال های روانپزشکی همزمان در بین معتادان، ۵۰ درصد گزارش شده است.

هر چند آن دسته از سوء مصرف کنندگان کوکائین، الکل و مواد شبه افیونی که دارای مشکلات روان پزشکی هستند، بیشتر برای درمان مراجعه می کنند، آن هایی نیز که در پی درمان برنمی آیند، به طور قطع بدون مشکلات روانی هم زمان نیستند؛ این گروه اخیر ممکن است دارای حمایت های اجتماعی باشند که آن ها را قادر می سازد تاثیر مصرف مواد را بر زندگی خود انکار کنند.

دو مطالعه همه گیرشناسی وسیع نشان داده اند که حتی در نمونه های معرف جمعیت، در بین کسانی که واجد ملاک های وابستگی و سوء مصرف مواد یا الکل هستند (به استثنای وابستگی به توتون)، احتمال وجود ملاک های سایر اختلال های روانی بسیار بیشتر از افراد دیگر است.

اختلال های شخصیت ضد اجتماعی

در مطالعات مختلف، بین ۳۵ تا ۶۰ درصد بیماران مبتلا به سوء مصرف یا وابستگی به مواد، واجد ملاک های تشخیصی اختلال شخصیت ضد اجتماعی هستند. وقتی پژوهشگران افرادی را منظور کردند که به استثنای ملاک شروع در سن پایین، واجد سایر ملاک های تشخیصی اختلال شخصیت ضد اجتماعی بودند، ارقام حاصله حتی از این هم بالاتر بود.

به عبارت دیگر، درصد بالایی از بیمارانی که تشخیص سوء مصرف یا وابستگی به مواد را دارند، دارای یک الگوی رفتار ضد اجتماعی نیز هستند، خواه این الگو قبل از شروع مصرف مواد وجود داشته باشد و خواه در مسیر مصرف مواد پدید آمده باشد. در بیمارانی که تشخیص وابستگی به مواد یا سوء مصرف مواد را توام با اختلال شخصیت ضد اجتماعی دارند، احتمالا مواد غیرقانونی بیشتری مصرف می کنند، آسیب روانی بیشتری دارند، از زندگی خود رضایت کمتری دارند و تکانشی تر، منزوی تر و افسرده تر از بیمارانی هستند که فقط اختلال شخصیت ضد اجتماعی دارند.

افسردگی و خودکشی

به گزارش نشریه ایران پاک، علایم افسردگی در افراد مبتلا به سوء مصرف مواد یا وابستگی به مواد شایع است. حدود یک سوم تا نیمی از کسانی که سوء مصرف مواد شبه افیونی دارند یا به آن وابستگی دارند و حدود ۴۰ درصد کسانی که سوء مصرف یا وابستگی الکل دارند، زمانی در طول عمر خود واجد ملاک های اختلال افسردگی اساسی بوده اند. مصرف مواد، همچنین عامل زمینه ساز عمده برای خودکشی محسوب می شود. احتمال خودکشی موفق بین مبتلایان به سوء مصرف مواد، تقریبا ۲۰ برابر بیشتر از کل جمعیت است.

گزارش شده است که حدود ۱۵ درصد افراد مبتلا به سوء مصرف یا وابستگی به الکل، اقدام به خودکشی می کنند. این میزان از شیوع خودکشی مقام دوم را دارد، یعنی فقط اختلال افسردگی اساسی بالاتر از آن است.

افسردگی یکی از اصلی ترین مشکلات اعتیاد

اعتیاد چیست,همه چیز درمورد اعتیاد,مشکلات روحی افراد معتاد,اعتیاد و جنبه ی روانی,اعتیاد چیست معتاد کیست,اعتیاد چیست و معتاد کیست؟,اعتیاد چیست pdf,چیستان اعتیاد,بیماری اعتیاد چیست,همه چیز در مورد اعتیاد به شیشه,همه چیز در مورد اعتیاد,همه چیز درباره اعتیاد,همه چیز در مورد آزمایش اعتیاد,همه چیز درباره ی اعتیاد

چگونه با کودک ترسو برخورد کنیم ترس در کودک

چگونه ترس های بی دلیل کودک را از بین ببریم راه درمان ترس کودکان ترس در کودک راه های درمان ترس کودکان راه درمان ترس کودکان ترس در کودک ترس در کودکان ترس در کودک چگونه ترس های بی دلیل کودک را از بین ببریم ترس در کودک 3 ساله راه درمان ترس کودکان چگونه ترس های بی دلیل کودک را از بین ببریم راه درمان ترس در کودکان ترس در کودک راهی برای درمان ترس کودک ترس در کودک 3 ساله ترس در کودکان راه درمان ترس در کودکان ترس ذر کودک چگونه ترس های بی دلیل کودک را از بین ببریم

همانطور که در مطلب قبل توضیح دادیم ترس در همه ی افراد امری عادی است. کودکان نیز همیشه از مسائلی ترس دارند اما اینکه چگونه در هنگام ترس با کودک خود برخورد کنیم مسئله ای است که اهمیت بسیار زیادی دارد و می تواند تاثیر مهمی در رفتار وی داشته باشد.

بچه که بودم همیشه از گیاهی که جلوی در خانه سبز شده بود می ترسیدم. می دانستم که این فقط یک گیاه است و مادر بارها این مساله را برایم تکرار کرده بود اما حالت عنکبوتی شکلش دلم را می لرزاند و ترجیح می دادم هرگز از کنارش رد نشوم…

دلم می خواست مادرم به جای توضیح این مساله بیلچه ای برمی داشت و آن گیاه را از ریشه می کند. حالا که فرزنددار شده ام وقتی پسرم می گوید: «مامان! روی دیوار سوسکه» و لکه روی دیوار را نشانم می دهد، می دانم بهتر است به جای تکرار این مساله که «نه مامان! سوسک نیست و فقط لکه است»، دستم را آرام روی آن بکشم. کودکان ما با تر س های زیادی روبرو هستند که برخورد نامناسب ما با آنها می تواند باعث نهادینه شدن یا گسترش آن ترس در وجودشان شود. در گفت و گویی با دکتر حسین پورشهریار، روان شناس، عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در رابطه با ترس های دوران کودکی و نحوه صحیح برخورد با آنها پرسیدیم.

لطفا بفرمایید چه ترس هایی در دوران کودکی طبیعی و چه ترس هایی غیرطبیعی محسوب می شود؟

قبل از اینکه ترس ها را به ۲ نوع طبیعی و غیرطبیعی تقسیم کنیم بهتر است بگوییم از نظر تحولی ترس هایی وجود دارد که از ابتدای زندگی هستند و تا آخر عمر هم ادامه می یابند مثل ترس از صدای بلند. همان طور که یک فرد بزرگسال نسبت به صدای بلند واکنش نشان می دهد یک نوزاد هم با شنیدن این صدا چشمانش را می بندد، عضلاتش را جمع می کند و اگر دستش باز باشد آن را مشت می کند… برخی از ترس ها با افزایش سن به صورت طبیعی ایجاد می شوند یا از بین می روند. برخی ترس ها هم در ابتدا هستند و با توجه به توانمندی های فرد به مرور کم می شوند. این ترس ها طبیعی محسوب می شوند اما ترس هایی که نیستند و یکدفعه ایجاد می شوند و ترس هایی که دیر از بین می روند از جمله ترس هایی هستند که نگران کننده اند و باید درمان شوند. به این ترس ها ترس ثانویه می گوییم و شامل ترس از تاریکی، تنهایی و مکان ها و موقعیت های خاص است.

دلیل بروز ترس های ثانویه چیست؟

ما در موقعیت هایی که احساس ناامنی کنیم، می ترسیم و وقتی متوجه دلیل آن می شویم، از دلیلش می ترسیم. اگر تاریکی باعث این احساس شود از تاریکی می ترسیم و… اما گاهی نمی دانیم که از چه چیزی احساس ناامنی می کنیم. اسم این ترس اضطراب است. ویژگی عجیب این ترس ها این است که خیلی سریع به موضوع های جدید ربط پیدا می کنند. یعنی فردی که از رانندگی می ترسد، کم کم از خیابان هم می ترسد و از ماشین های دیگر هم وحشت پیدا خواهد کرد.

بله، گاهی می بینیم کودک از مانتویی که به چوب لباسی آویزان شده وحشت دارد. دلیل این ترس، هم همان ناامنی است؟

بله، همان طور که گفتم تاریکی، تنهایی و مکان ها و موضوع های خاص در کودکان باعث ایجاد احساس اضطراب می شود. به عنوان مثال، اضطراب جدایی ممکن است باعث شود کودک از صدای هواکش آشپزخانه یا هود یا مانتوی مادر که به چوب لباسی آویزان است و شکل خاصی پیدا کرده بترسد یا کودکی از باز کردن در کمد بترسد چون داخل آن تاریک است و…

و چطور باید با آنها برخورد کنیم؟

مهم این است که در این شرایط واکنش ما واکنش هیجانی نباشد. اگر ترس کودک ما را خیلی نگران یا عصبانی کند، خطرناک است و ممکن است باعث تقویت این ترس ها در کودک شود. باید به کودک اجازه دهیم ترسش را ابراز کند و بعد بدون اینکه خیلی با او حرف بزنیم و سعی کنیم با حرف، ترسش را کم کنیم عملا او را در موقعیت آرامش قرار دهیم. مثلا اگر کودک از تاریکی می ترسد به جای توضیح دادن این مساله که تاریکی ترس ندارد، می توانید همراه او به اتاق بروید و وقتی ترسش شروع شد به او نشان دهید، می تواند برق را روشن کند. اگر می ترسد از آلوده شدن پاهایش در دستشویی و با این همه پایش خورد به کف دستشویی به جای آنکه مدام بگویید اشکال ندارد یا آب بگیر، خودتان پایتان را کف دستشویی بزنید و آب بگیرید و بگویید مشکلی نیست! اینکه کودک ببیند این مسائل چندان نگران کننده نیستند موثرتر است.

چرا نباید واکنشمان هیجانی باشد؟

چون نه فقط ترس، بلکه هر واکنشی که رنگ و بوی هیجانی داشته باشد مسری است! فکر کنید هوا تاریک می شود یا در خانه اید و برق می رود، اولین واکنش مادر این است که دخترم نترسی، یعنی قاعدتا باید بترسی! پس خودمان ترس را القا می کنیم. او تجربه ای ندارد و چشمش دنبال واکنش ماست. باید به او نشان دهیم که این مساله ترس ندارد.یا فرض کنید در خانه اید و زنگ در زده می شود. اگر مادر بگوید: «ای وای کیه؟» یا یک دفعه از جا بلند شود و به سمت آیفون بدود تا ببیند چه کسی پشت در است، انگار که اتفاق عجیبی افتاده، این حس را القا می کند که ترسیده ! با این کار کودک نگرانی را می آموزد. در یک اتفاق غیرمنتظره مهم است که ما فقط تعجب می کنیم یا به هم می ریزیم. گاهی ما اضطراب را جایگزین تعجب می کنیم. نباید کاری کنیم که جایی که کودک باید تعجب کند، مضطرب شود و بترسد و جایی که باید نگران شود به هم بریزد. نباید به کودک نشان دهیم این دنیا ناامن و پیش بینی ناپذیر است.

لطفا از اشتباه هایی برایمان بگویید که معمولا والدین حین برخورد با ترس کودک مرتکب آن می شوند.

در بیشتر مراجعانم می بینم وقتی کودکی دچار ترس می شود والدین نگرانند اما سعی می کنند نگران نبودنشان را به کودک منتقل کنند در حالی که کلامشان پر از نگرانی است. جالب است بدانید توضیح شفاهی نترسیدن اثری وارونه روی کودک دارد مثل اینکه کودکم پرخاش کند، من سرش داد بزنم که داد نزن! او قبل از اینکه محتوای کلام من را درک کند، شکل کلام را درک می کند. به جای حرف زدن در مورد ترس ها باید به کودک نشان دهیم دنیا، امن است. قبل از نوجوانی مداخله برای درمان ترس کودکان کاملا باید غیرمستقیم باشد. بهترین اقدام این است که اضطراب والدین کنترل شود تا کودکان اول از والدین نترسند و احساس کنند کنار آنها دنیا امن است.

سلامت آیا می توان فرمولی ساده برای کنترل هیجان به والدین آموزش دهید؟

برای کنترل هیجان یک فرمول ساده وجود ندارد. باید تمرین کنیم. فرصت ها را شناسایی و هیجاناتمان را کنترل کنیم. قرار نیست واکنش هیجانی نباشد بلکه باید کنترل شده باشد. وقتی عصبانی هستیم باید اول خود را آرام کنیم بعد به جای داد زدن با جملات آرام با فرزندمان صحبت کنیم. گاهی والدین می گویند: «یعنی وقتی عصبانی هستیم داد نکشیم و بگوییم آفرین که خطا کردی؟» نه! باید بگوییم خطا کردی و او را محروم کنیم اما واکنش هیجانی خودمان را ضریب دار نکنیم! اگر می خواهیم کودکانمان ترس های بیمارگونه نداشته باشند، لازم نیست همیشه مهربان باشیم بلکه باید مادر و پدر پیش بینی پذیر و مطمئنی باشیم. اگر مهربان هم بودیم که چه بهتر!

ممکن است ترس نشانه بیماری باشد؟

بله، ترس ها گاهی نشانه ای از مشکل دیگری اند. مثلا ترس از تغییرهای ناگهانی و واکنش های تند نشانه اختلال هایی مثل اوتیسم است البته به شرطی که مجموعه دیگری از نشانه ها هم وجود داشته باشد. در این شرایط درمان ترس دیگر هدف اصلی نیست.

چگونه با کودک ترسو برخورد کنیم

ترس ذر کودک,راهی برای درمان ترس کودک,چگونه ترس های بی دلیل کودک را از بین ببریم,ترس در کودکان,ترس در کودک,ترس در کودک 3 ساله,راه درمان ترس کودکان,راه های درمان ترس کودکان,راه درمان ترس در کودکان