زالو درمانی چه عارضه هایی دارد؟ زالو درمانی

عوارض جانبی زالو درمانی زالو عوارض زالو درمانی زالو درمانی صورت عوارض جانبی زالو درمانی عوارض زالو درمانی زالون زالو درمانی زالو درمانی در مشهد زالو عوارض زالو درمان زالو درمانی واریکوسل عوارض زالو درمان زالو درمانی واریکوسل زالو زالو انداختن زالو درمانی فواید و عوارض زالو درمانی عوارض زالو درمانی زالو درمانی در مشهد

زالو درمانی چه عارضه هایی دارد؟

دانستنه هایی در باره عارضه زالو درمانی و این که چه زیانهایی دارد این زالو درمانی .لازم به یاد آوری است که برای جلوگیری از عارضه این نوع معالجه  تنها در مراکز و کلینیک های درمانی طبی این کاررا انجام دهید

 

گاهی ممکن است پس از زالودرمانی عوارض بسیار محدودی در بیمار مشاهده شود که البته احتمال بروز برخی از آن‌ها بسیار نادر است. با وجود این بهتر است از وجود این عوارض پیش از استفاده از این شیوه درمانی آگاه باشید.

خونریزی زیاد از محل گزش به‌ویژه در شرایطی که تعداد زالوهای استفاده شده زیاد باشد از شایع‌ترین این عوارض است. به‌عنوان مثال درصورتی که از 02 زالو به‌طور همزمان استفاده می‌شود مقدار خونی که از بدن بیمار خارج می‌شود ممکن است کم خونی ایجاد کند.

حساسیت به زالو از موارد بسیار نادر ولی محتمل است

اگر فردی مبتلا به بیماری باشد که به واسطه آن با مشکل انعقاد خون روبه‌رو است باید این مسئله را با درمانگر خود حتما مطرح کند.

زالودرمانی به‌طور کلی یکی از شیوه‌های درمانی کم خطر و کم عارضه است. البته باید توجه داشته باشید که خطرات محدود این شیوه درمانی درصورتی که به متخصص متبحر و آشنا به طب سنتی مراجعه کنید قابل کنترل و پیشگیری است

 

زالو درمانی چه عارضه هایی دارد؟

زالو,زالو درمانی,عوارض زالو درمانی,زالو درمانی واریکوسل,زالو انداختن,زالوت,زالو درمانی در تهران,زالون,زالو درمانی صورت,زالو درمانی واریس,زالو درمانی در مشهد,عوارض زالو درمانی,عوارض بعد از زالو درمانی,عوارض زالو درمان,عوارض جانبی زالو درمانی,فواید و عوارض زالو درمانی

کدام آزمایش های حاملگی مطمئن تر است؟

تشخیص حاملگی زمان مناسب استفاده از تست‌های حاملگی تست های قابل اعتماد حاملگی زمان مناسب استفاده از تست‌های حاملگی تشخیص حاملگی زمان مناسب استفاده از تست‌های حاملگی تست های قابل اعتماد حاملگی تشخیص حاملگی تست های قابل اعتماد حاملگی تشخیص حاملگی تست های قابل اعتماد حاملگی تست های قابل اعتماد حاملگی زمان مناسب استفاده از تست‌های حاملگی تشخیص حاملگی زمان مناسب استفاده از تست‌های حاملگی زمان مناسب استفاده از تست‌های حاملگی تست های قابل اعتماد حاملگی زمان مناسب استفاده از تست‌های حاملگی زمان مناسب استفاده از تست‌های حاملگی تست های قابل اعتماد حاملگی

کدام آزمایش های حاملگی مطمئن تر است؟

خیلی از بانوان  در پی  شیوه  قابل اعتماد برای مطمئن شدن از حامله بودن‌شان هستند. آنها می‌خواهند خیلی سریعتر از آزمایشگاه از نتیجه مطلع شوند و باخبر شوند که به زودی مادر می‌شوند یا خیر. از طرف دیگر در بین شیوه های گوناگون که برای این منظور وجود دارد، گیج هستند و نمی‌دانند شیوه درست کدام است.
آزمایش خون قابل اعتماد است

روند تشخیص حاملگی معمولا زمانی آغاز می‌شود که فرد با علائم بارداری و احتمالا نتیجه مثبت تست ادراری خانگی مراجعه می‌کند که در این افراد از تست تائیدی HCG در خون استفاده می‌شود. تعدادی از نشانه‌ها و علائم بالینی هستند که بر مراحل اولیه حاملگی دلالت دارند ولی هیچ‌کدام جز آزمایش خون، علت قطعی بارداری نیستند. HCG هورمونی است که به اصطلاح، هورمون حاملگی نامیده می‌شود و کشف آن در خون و ادرار مادر ، پایه و اساس تست‌های هورمونی حاملگی است. این هورمون تقریبا به طور انحصاری در جفت تولید می‌شود ولی به مقدار بسیار کم در بافت‌های مردان و همچنین در زنان غیرحامله نیز تولید می‌شود. با وجود این، شناسایی HCG در خون یا ادرار، تقریبا همیشه نشانه حاملگی است.

دلایل منفی بودن تست چیست؟

مهم‌ترین دلیل که ممکن است تست خانگی منفی باشد این است که شما اصلا باردار نیستید. احتمال دیگر این است که تخمک‌گذاری‌ دیرتر از موعدی که محاسبه کردید، اتفاق افتاده باشد و هنوز در اوایل بارداری به سر می‌برید. در 10 درصد موارد نتیجه تست منفی است زیرا هورمون آن کم است. چنانچه تست‌تان منفی بود اما همچنان عادت ماهانه نشدید 3 روز بعد آن را تکرار کنید.

زمان مناسب استفاده از تست‌ها چه موقع است؟

درصورت استفاده از تست‌های حساس، مولکول کامل HCG در پلاسمای زنان حامله 8 تا 9 روز بعد از تخمک‌گذاری قابل تشخیص است، بنابراین احتمالا این هورمون در زمان لانه‌گزینی، وارد جریان خون مادر می‌شود و میزان آن در خون، به سرعت افزایش یافته و تقریبا هر 2 روز مقدار آن دوبرابر می‌شود و بیشترین مقدار آن در هفته‌های 8 تا 10 حاملگی حاصل می‌شود. تفاوت چشمگیری در میزان محاسبه شده HCG سرم بین روش‌های مختلف سنجش که تعداد آنها به بیش از 100 عدد می‌رسد، به چشم می‌خورد. حداکثر میزان HCG خون بین روزهای 60 تا 80 بعد از آخرین قاعدگی دیده می‌شود و تقریبا 100هزار میلی یونیت در میلی‌لیتر است. تقریبا در هفته‌های 10 تا 12 حاملگی میزان این هورمون کاهش پیدا می‌کند و حدود هفته 16 به کمترین حد خود می‌رسد و در بقیه دوران حاملگی در همین حد پایین حفظ می‌شود.

روش‌های مختلف کدام است؟

ادرار مادر حاوی همان انواع محصولات تجزیه HCG است که در خون یافت می‌شود. برای سنجش سرمی و ادراری HCG، روش‌های متنوعی در آزمایشگاه‌ها وجود دارند که در هر یک از آنها از ترکیبی از آنتی بادی‌ها که اندکی متفاوتند استفاده می‌شود. یکی دیگر از روش‌های رایج برای تشخیص و تعیین مقدار HCG، روشی است که حساسیت تشخیص آزمایشگاهی آن در حد یک میلی یونیت در میلی لیتر و نتیجه مثبت کاذب تست HCG بسیار نادر است. البته انواع خانگی تست‌های حاملگی وجود دارند. در یک بررسی انجام شده، 16 کیت خانگی مورد بررسی قرار گرفت و مشخص شد که فقط 5 درصد آنها دارای معیارهای لازم بودند و میزان بالایی از نتایج منفی کاذب در این کیت‌های خانگی وجود داشت و فقط 15درصد حاملگی‌ها را در زمان قاعدگی فراموش شده، می‌توانستند شناسایی کنند. بنابراین در این تحقیق، کاربرد تست‌های خانگی را تا حدودی زیر سؤال بردند و در مواردی که تشخیص حاملگی بسیار حساس است، به خصوص در بارداری‌های خارج از رحم به دلیل موارد زیاد مثبت و منفی کاذب این تست‌های خانگی‌، توصیه می‌شود از تست‌های انجام شده روی خون مادر استفاده شود تا هرچه سریع‌تر اقدامات لازم صورت گیرد.

منبع- سیب سبز

کدام آزمایش های حاملگی مطمئن تر است؟

تشخیص حاملگی,تست های قابل اعتماد حاملگی,زمان مناسب استفاده از تست‌های حاملگی

همه چیز درمورد دیدگاه علم در رابطه با خواب و رویا همه چیز در مورد خواب

معنای خواب ها همه چیز در مورد خواب چرا خواب می بینیم چرا زیاد خواب می بینیم چرا خواب می بینیم چرا خواب می بینیم همه چیز درباره ی خواب همه چیز درباره خواب چرا زیاد خواب می بینیم چرا زیاد خواب می بینیم چرا زیاد خواب می بینیم چرا خواب می بینیم چرا خواب می بینیم همه چیز در مورد تعبیر خواب همه چیز در مورد اتاق خواب معنای خواب ها معنای خواب ها چرا خواب بد می بینیم همه چیز در مورد تعبیر خواب چرا خواب می بینیم

همه چیز درمورد دیدگاه علم در رابطه با خواب و رویا

خواب و رویاچیزی است که همه ی ما بار ها دیده ایم. شاید برای بسیاری از افراد جالب باشد که بدانند منشا و ریشه ی خواب ها از کجاست. در این مطلب دیدگاه علم و دانشمندان در رابطه با این موضوع را برای شما شرح خواهیم داد.

درست است که این روزها علم و تکنولوژی پیشرفت بسیاری کرده و می توان به پاسخ بسیاری از سوالات رسید اما هنوز خیلی از سوالات وجود دارند که دانشمندان نتوانسته اند پاسخ درستی برای آنها بیابند. یکی از مهمترین این سوالات، سوالات مربوط به عالم خواب است که بشر با تمام کنجکاوی اش نتوانسته است به پاسخ درستی درباره آن برسد. هنوز هم وقتی از محققان خواب درباره این مقوله می پرسیم، به جز گفتن مسائل کلی، نمی توانند به شکلی قانع کننده وارد جزییات شوند. حتی درباره تعبیر خواب هم جز در مقوله روانکاوانه روح انسان صحبت نمی کنند.

 

دکتر میرفرهاد قلعه بندی دانشیار روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران و مدیر گروه انستیتو روانپزشکی یکی از کسانی است که سال هاست در زمینه طب خواب فعالیت کرده و یکی از بهترین متخصصان این زمینه به حساب می آید که اطلاعات خوبی در این باره دارد.

 

قبل از هر سوالی برویم به سراغ تعریف «خواب». خواب از نظر روانشناسی چیست؟

 

همانطور که در تعریف های رایج و معمولی آمده است، زمانی که سطح هوشیاری انسان تغییر پیدا می کند، فرد به خواب می رود.

 

یعنی در زمان خواب، هوشیاری به شکل کامل از دست می رود؟

 

نه، منظورم این نیست کهس طح هوشیاری کلا از بین برود، چون آن موقع شخص به کما می رود. آدم ها زمانی که به خواب می روند، تا حدودی با کمبود هوشیاری روبرو می شوند.

 

 

 

زمانی که آدم ها می خوابند، مغزشان از کار می افتد؟

 

قبلا اینطور فکر می کردند. اینکه بعد از خوابیدن، مغز آدم از کار می افتد و به خواب فرو می رود اما ماجرا به این شکل نیست. دانشمندان فعالیت های زیادی کرده اند و مشخص شده رابطه مغز و خواب به این شکل نیست. در واقع، در زمان خواب، بخش هایی از مغز به خواب می رود اما قسمت عمده ای از این ارگان بیدار است و حتی فعالیتش نسبت به زمانی که بیدار است افزایش پیدا می کند.

 

چه دلیلی دارد که آدم حتما بخوابد؟

 

در گذشته بسیاری از دانشمندان فکر می کردند که خواب یک زمان اضافه است و آدم ها با خوابیدن نه تنها چیزی به دست نمی آورند که حتی زمان را هم بطور کل از دست می دهند. ما هم ممکن است بارها با خودمان گفته باشیم کاش خواب نبود و می توانستیم در این ۸ یا ۹ ساعت که برای خواب وقت می گذاریم بیدار باشیم و به کارهایمان برسیم اما بهتر است نگاهمان را نسبت به اینکه خواب یک فرایند اضافی است و اگر حذف شود بهتر است کاملا عوض کنیم. در حال حاضر دانشمندان به این نتیجه رسیده اند که خواب نه تنها اضافی نیست بلکه حیاتی، واجب و ضروری است.

 

برای اینکه متوجه شوید خواب چقدر مهم است برایتان از یک آزمایش صحبت می کنم. در یک بررسی دانشمندان در محیط آزمایشگاه، موش های صحرایی را به مدت دو هفته از خواب محروم کردند. بعد از مدتی تمام آنها مردند. در آزمایش بعدی، محققان به شکل دیگری موش ها را از خواب محروم کردند به این شکل که وقتی موش مورد نظر می خوابید و به مرحله خواب عمیق (مرحله رویا) نزدیک می شد، او را بیدار می کردند و این اتفاق هر بار تکرار می شد.

 

در این آزمایش جدید، موش ها بعد از گذشت ۴ تا ۶ هفته مردند. بعد از این آزمایش، دانشمندان به این نتیجه رسیدند که خواب نه تنها یک سیکل اضافی نیست که برای جسم و روان موجودات از ضروریات است و یکی از پایه های اصلی سلامت به حساب می آید.

 

شما راجع به مرحله رویا صحبت کردید، چه زمانی در خواب، انسان به مرحله خواب دیدن و رویا دیدن می رسد؟

 

سیکل خواب دو مرحله عمده دارد. یکی مرحله (rem / حرکت سریع جسمی) و دیگری مرحله (nrem / بدون حرکت سریع جسمی). در مرحله اول که رم نام دارد مغز بسیار فعال است و در حالی که ماهیچه های بدن در حال استراحت هستند، چشم ها به سرعت به چپ و راست حرکت می کنند.

 

مرحله دوم «نان رم» نام دارد که دارای چند مرحله است، خواب خیلی سطحی، خواب سطحی، خواب عمیق. بعد از خواب عمیق، نوبت به رویا و خواب دیدن می رسد. تمام سیکل ها و انواع خواب که برایتان نام بردم، بین ۹۰ تا ۱۲۰ دقیقه اتفاق می افتد و بعد از آن است که دوباره همین سیکل تا زمانی که می خوابیم ادامه پیدا می کند.

 

رویا در واقع همان «خواب دیدن» است؟

 

بله، منظور از رویا همان خواب دیدن است. این مسئله از آغاز تاریخ، توجه تمام آدمیان را به خودش جلب کرده است. فلاسفه، روحانیون، هنرمندان و خیلی های دیگر در برهه های تاریخی زیادی به آن پرداخته اند.

 

می شود به خواب دیدن استناد کرد و آن را به واقعیت هایی که در عالم واقع رخ می دهد، نسبت داد؟

 

از نظر پزشکی و علمی، معمولا برای خواب به نظریه فروید مراجعه می شود. چیزی که ما در آدم ها با آن روبرو می شویم، خودآگاهشان است که قسمت ناچیزی از دنیای آدم ها را تشکیل می دهد و به قول فروید، شخصیت انسان کوه یخی است که قسمت خودآگاه، تنها نوک آن به حساب می آید و بقیه اش ناخودآگاه است. قسمت عمده ای از ناخودآگاه، در خواب هوشیار می شود. به همین دلیل است که روانشناس ها وقتی می خواهند ریشه یک بیماری یا رفتار را پیدا کنند به بررسی آن کوه یخ که زیر آب است می پردازند. یکی از بهترین راه ها برای شکافتن کوه یخ، بررسی خواب های آدم هاست.

 

در جواب سوال شما نمی توان گفت خواب ها با واقعیت ارتباط دارند یا نه، باید اینطور بگوییم که معمولا خواب ها ناخودآگاه ما را به تصویر می کشند و گاهی اوقات، مضمون خواب های ما با اتفاقاتی که در روز برایمان رخ می دهد متفاوت است. مثلا وقتی به قول معروف حالمان خوب است و روزمان خوب می گذرد، شب خواب ناگواری نمی بینیم اما گاهی وقت ها که اعصاب مان سر مسئله ای به هم می ریزد، با خواب های بد، تلخ، ترسناک و گاهی عجیب روبرو می شویم.

 

خواب دیدن چه کمک دیگری به زندگی انسان ها می کند؟

 

با بررسی خواب ها، می توان برای حل مشکلات روحی اشخاص اقدام کرد، از همین جهت، خواب بسیار مهم است. با اینکه دانش ما درباره خواب دیدن بسیار ناچیز است اما همین دانش ناچیز هم می تواند به بهبود شرایط روحی و روانی انسان ها کمک کند.

 

تعبیر خواب از لحاظ دنیای پزشکی واقعیت دارد؟

 

خیر، تعبیر خواب زمینه علمی ندارد و پزشکان هم به همین دلیل در این زمینه نظری نداده اند. در حوزه علمی از خواب در همین حد استفاده می شود که متخصصان روانشناس و روانپزشک، برای بررسی شخصیت و مشکلات روحی انسان ها استفاده می کنند. غیر از این، در حوزه علمی نمی توان به خواب استناد کرد.

همه چیز درمورد دیدگاه علم در رابطه با خواب و رویا

همه چیز درمورد خواب,همه چیز درمورد رویا ها,چرا خواب می بینیم,معنای خواب ها,همه چیز در مورد خواب,همه چیز در مورد خواب,همه چیز در مورد خواب دیدن,همه چیز در مورد خواب نوزادان,همه چیز درباره خواب,همه چیز در مورد تعبیر خواب,همه چیز در مورد اتاق خواب,همه چیز درباره ی خواب,چرا خواب می بینیم,چرا خواب بد می بینیم,چرا ما خواب می بینیم,چرا زیاد خواب می بینیم,چرا ما خواب می بینیم ؟

روشی باورنکردنی برای رهایی از اضطراب راه حلی برای اضطراب

کاهش اضطراب و استرس درمان اضطراب کودکان راه های مقابله با اضطراب کاهش اضطراب امتحان روش های مقابله با اضطراب کودکان درمان اضطراب عصبی درمان اضطراب مزمن درمان اضطراب اجتماعی راه حلی برای کاهش اضطراب راه های مقابله با اضطراب درمان اضطراب شدید روش های مقابله با اضطراب امتحان درمان اضطراب و استرس راه های مقابله با اضطراب روش های مقابله با اضطراب امتحان راه حلی برای اضطراب روش های مقابله با اضطراب و استرس روش های مقابله با اضطراب کودکان کاهش اضطراب و استرس کاهش اضطراب در سخنرانی

روشی باورنکردنی برای رهایی از اضطراب

اضطراب مسئله ای است که بسیاری از افراد دچار آن هستند ، شاید برای شما نیز پیش آمده باشد که بسیاری از اوقات مانند زمان امتحان و یا در هنگام تصمیم گیری های مهم دچار این مسئله شده باشد. در این مطلب به شما روشی جالب برای از بین بردن اضطراب معرفی می کنیم.

از دید دیگران، حمیده هیچ مشکلی ندارد. بیست و شش ساله است و ظاهر جذابی دارد. در محیط اداره خوش اخلاق و در انجام وظایفش از دقت خوبی برخوردار است. مجرد است و علاقه ای هم به ازدواج نشان نمی دهد. هرگز در محافل زنانه ای که همکاران در خانه هایشان برگزار می کنند شرکت نمی کند و هر بار بهانه ای می آورد.

 

اواخر هر ماه، کار شرکت زیادتر و فشار کاری بیشتر می شود. در این روزها اگر به رفتار حمیده دقت کنید، متوجه می شوید رفتارهای عجیبی دارد. مدام به پیشانی اش دست می کشد و با سربندی که همیشه زیر مقنعه به سر دارد، بازی می کند و دستشویی رفتن هایش هم بیش از اندازه طول می کشد. حمیده در دستشویی را که از داخل قفل می کند، مقنعه و سربندش را درمی آورد و شروع به کندن موهای سرش می کند و این کار را آنقدر ادامه می دهد تا تنش و اضطرابش کاهش یابد.

 

به علت این رفتار، بخش عمده ای از سمت راست سرش کاملا خالی شده است. علت مهمانی نرفتن او نیز همین موضوع است: جایی که لازم باشد مقنعه اش را دربیاورد، نمی رود؛ خواه جلسه دوستانه باشد، خواه مهمانی خانوادگی. هشت سال است از این مسئله رنج می برد. مدتی هم ابرو و مژه هایش را می کند ولی هر طور بود کندن مو را به موهای سرش محدودکرد. خانواده اش از مشکل او آگاهند اما تنبیه ها و تشویق های آنها تاکنون سودی نداشته است.

 

وضعیت کامران به مراتب بدتر است. کامران از دوازده سالگی شروع به کندن موهایش کرد. با افزایش سن، کندن موها بیشتر و بیشتر شد. با رسیدن به سن بلوغ و روییدن موهای صورت، شروع به کندن آنها هم کرد. با اینکه اکنون بیست و دو ساله است، به یاد نمی آورد هیچ وقت نیازی به اصلاح صورت داشته باشد؛ همیشه همه موهای صورتش را می کنده است. چند باری به اصرار خانواده به پزشک و روانپزشک مراجعه کرده است ولی هیچگاه نتوانست کندن مو را به مدت زیادی ترک کند.

 

 

 

بعد از دیپلم نتوانست درسش را ادامه بدهد و به دنبال کار هم نرفت. چند سالی است که کامران در خانه، از راه تایپ کردن پایان نامه گذران زندگی می کند ولی خودش می داند توانایی هایش بیش از اینهاست. تا جای ممکن از خانه خارج نمی شود و در تابستان و زمستان کلاه به سر می گذارد.

 

«تریکوتیلومانیا» یا «وسوا کندن مو» در دسته اختلالات کنترل تکانه جای می گیرد. ویژگی اختلالات کنترل تکانه، ناتوانی فرد در مقاومت در برابر یک تکانه، سائق یا وسوسه شدید انجام یک رفتار خاص است که برای او یا دیگران زیان دارد. از دیگر مواردی که در افراد مبتلا به اختلال کنترل تکانه دیده می شود، حملات انفجاری، اعتیاد به اینترنت و آتش افروزی عمدی است. با توجه به برداشت های اشتباه بسیاری که حول اختلال کندن مو وجود دارد، در این شماره تصمیم داریم به معرفی این اختلال بپردازیم.

 

نگاهی دقیق تر به وسواس کندن مو

 

فردمبتلا به تریکوتیلومانیا پیش از کندن مو، میل شدیدی به این کار پیدا می کند که پس از مدتی تبدیل به تنش می شود. کندن مو به فرد آرامش، و گاهی اوقات لذت می دهد ولی بلافاصله پس از انجام این عمل، عذاب وجدان شدیدی به سراغ او می آید و خود را با برچسب هایی از قبیل بی عرضه، بی اراده و روانی آزار می دهد.

 

درباره شیوع این اختلال نظرات متفاوتی وجود دارد، زیرا مبتلایان به آن معمولا به خاطر رفتار خود احساس شرم و گناه زیادی می کنند، تا جای ممکن مشکل خود را پنهان و از مراجعه به درمانگر اجتناب می کنند. برآوردها نشان می دهد ۱ تا ۳ درصد جامعه مبتلا به این اختلال هستند. شیوع این اختلال در زنان به مراتب بیش از مردان است و با توجه به اهمیت بیشتر زیبایی ظاهر برای بانوان، احتمال جستجوی و درمان از طرف زنان بیشتر است.

سن شروع این اختلال از کودکی تا نوجوانی است، هر چند ممکن است فرد در سنین بالاتر نیز به این اختلال مبتلا شود.

 

عوارض را دست کم نگیرید!

 

«وسواس کندن مو» درجات و انواع مختلفی دارد. معمول ترین منطقه کندن مو، سر به ویژه جلو و فرق سر است. کندن ابرو، مژه و موی صورت هم رایج است و در مواردی کندن موهای زائد بدن نیز مشاهده می شود. برخی بیماران فقط با موهای خود بازی می کنند یا آنها را می کشند؛ برخی دیگر، موها را از وسط نصف می کنند. در برخی موارد، بیمار پس از کندن مو، ریشه آن را مزمزه می کند و حتی می بلعد. یکی از علل رایج جستجوی درمان، توده انبوه مو در داخل معده است که موجب مشکلات شدید گوارشی می شود.

 

معمولا فرد آنقدر به کندن مو ادامه می دهد که کمبود مو در منطقه مشخص می شود. از اینجاست که بیمار تلاش می کند به روش های مختلف نگذارد دیگران به مشکل او پی ببرند: موهایش را به نوع خاصی شانه می کند، کلاه به سر می گذارد، جایی نمی رود که مجبور باشد کلاه یا روسری اش را بردارد، روابط اجتماعی اش را محدود می کند و گاهی موهایش را از ته می تراشد. مدت بیماری می تواند متفاوت باشد. برای برخی، کندن مو امری گذراست اما برای عده ای دیگر، این اختلال طولانی مدت است و می تواند چند دهه به درازا بکشد.

 

درباره علل بروز این اختلال گمانه زنی های مختلفی شده است. گویا وراثت می تواند در بروز آ« نقش داشته باشد و به علت لذتبخش بودن این عمل برای فرد، ترک کردن آن روز به روز دشوارتر می شود. تشخیص «وسواس کندن مو» از اختلالات پوستی چندان دشوار نیست. اگر در اطراف محل خالی سر فرزند یا دوست خود، موهای کوتاه یا شکسته زیادی مشاهده کردید، باید نسبت به بروز این اختلال حساس شوید. برخی بیماران برای رفع مشکل خود به متخصصان پوست و زیبایی مراجعه می کنند. ناگفته پیداست مداخله هایی همچون تقویت مو و کاشت مو حاصلی نخواهد داشت. بلکه ابتدا باید تریکوتیلومانیا درمان شود. نکته امیدوارکننده این است که کندن مو، معمولا موجب آسیب دائمی به ریشه مو نمی شود و پس از بهبود اختلال، موها دوباره رشدمی کنند، هر چند ممکناست به خوبی روز اول نشوند. فقط در این مرحله است که می توان از متخصص پوست و برای بهبود کمک گرفت.

 

چطور به داد خود برسید؟

 

برای درمان این اختلال روش های مختلفی پیشنهاد شده است که در رأس آنها دارودرمانی است. پژوهش ها نشان داده اند مصرف برخی داروها می تواند به درمان این اختلال کمک کند، به ویژه هنگامی که زمان زیادی از شروع اختلال گذشته و بیماری شدید است. درمان های رفتاری، حمایتی و شناختی نیز مفیدند.

 

اگر شما هم به این اختلال مبتلا هستید و بیماری تان شدید نیست، می توانید به چند نکته که در ادامه خواهد آمد، برای کنترل اختلال توجه کنید. اگر مشکل تان حل نشد، مراجعه به روانشناس و روانپزشک قطعا می تواند به شما کمک کند.

 

۱ اختلال را بپذیرید

 

باید بپذیرید مشکل دارید و مشکل شما «وسواس کندن مو» است. کند نمو کاری نیست که به آن افتخار کنید؛ اما نه سخیف است ونه خجالت آور. لزومی هم ندارد به خودتان برچسب بی عرضه بودن با بی ارادگی بزنید. نگرانی های افراطی را هم کنار بگذارید. تریکوتیلومانیا تبدیل به جنون نمی شود و نشانه ای از یک اختلال جدی نیست.

 

۲ خط پایه ای ترسیم کنید

 

چند روز وقت صرف دقت در رفتار موکَنی خودتان بکنید. می توانید جدولی تهیه کنیدوزمان و موقعیت مو کندن را به طور دقیق یادداشت کنید: کجا بودید، چه اتفاقی افتاد که میل به مو کندن در شما ایجاد شد، چه هیجانی داشتید و … هر رفتار مو کندن، سه مرحله دارد: تمایل شدید به کندن مو،کندن مو و کاهش تنش، و در نهایت احساس گناه. تفکیک کردن این مراحل از هم و دقت کردن به رویدادهای قبل و بعد از آنها موجب می شود رفتار خود را بهتر بشناسید. همچنین بهتر است برای سنجش رفتار موکنی، مقیاس مناسبی تعیین کنید: تعداد دقیقه هایی که صرف این کار می کنید یا تعداد تار مویی که می کَنید. این کار به شما اجازه می دهد بتوانید روند بهبودی خود را بررسی کنید.

 

۳ موقعیت های تحریک کننده را حذف کنید

 

ایننخستین و شاید ساده ترین گام برای غلبه بر اختلال است. بعد از طی مرحله پیشین، متوجه شده اید میل به مو کندن چه زمانی در شما شدیدتر است؛ چه زمان هایی از روز، چه در موقعیت های اجتماعی یا شغلی، چه تجربیات هیجانی و … سعی کنید تا جای ممکن این موقعیت ها را از زندگی روزمره خود حذف کنید.

 

 

 

البته ممکن است برخی از این موقعیت ها اجتناب ناپذیر باشند: مثلا برخی تماس های کاری که استرس زا هستند، اما حتما باید انجام شوند. در این صورت باید موقعیت را به گونه ای برنامه ریزی کنید که مانع کندن مو شود. مثلا اگر شما هم مانند بیشتر افراد در حضور دیگران موهای خود را نمی کنید، میتوانید از یکی از همکاران خود بخواهید در طول تماس های کاری در کنارتانباشد. گاهی مو کندن به صورت یک عادت درمی آید، خصوصا هنگامی که فرد در خانه است: هنگام مطالعه، تماشای تلویزیون و … اگر مو کندن درشما هم به صورت عادت درآمده است، می توانیدبا پوشاندن موی خود یا پوشیدن دستکش، سعی کنید جلوی این عادت را بگیرید.

 

۴ هیجان های شدید را کنترل کنید

 

معمولا افسردگی و اضطراب در افراد مبتلا به تریکوتیلومانیا رایج است و همین غمگینی، اضطراب و استرس (و در برخی موارد خستگی جسمانی مفرط) موجب افزایش میل به کندن مو می شود (و کندن مو هم موجب افزایش استرس، غم و اضطراب). اکنون که می خواهید بر اختلال موکنی چیره شوید، بکوشید این هیجان ها را تا حد امکان مهار کنید. شاید لازم باشد سبک زنگی خود را تغییر دهید. به عنوان مثال ورزش منظم می تواند به کنترل استرس کمک کند. در صورتی که احساس می کنید شدت هیجان ها خارج از کنترل شماست، می توانید از یک درمانگر کمک بگیرید.

 

۵ وقتی تکانه به سراغ تان آمد

 

بیشتر افراد مبتلا به تریکوتیلومانیا فکر می کنند میل به کندن مو آنقدر زیاد خواهد شدکه سرانجام آنها را مغلوب خواهد کرد. همین نومیدی سبب می شود سعی نکنند در برابر این تکانه هامقاومت کنند. تمایل به مو کندن، مانند هر احساس دیگری، گذراست وپس از مدتی کاهش می یابد چون هر بار تسلیم این میل شده و کاهش این میل را تجربه نکرده اید.

 

با همه موقعیت گزینی هایی که انجام می دهید، تکانه یا میل شدید به مو کندن دیر یا زود به سراغ تان خواهد آمد. در این هنگام مطمئن باشید این تکانه پس از مدت مشخصی (که برای افراد مختلف، متفاوت است) کم کم کاهش خواهد یافت. سعی کنید در این مدت فعالیتی لذتبخش یا مفید انجام دهید تا زمان بگذرد و تکانه کاهش یابد.

 

بهتر است فعالیتی را انتخاب کنیدکه هم فکر و هم جسم شما را درگیر کند. تماشای تلویزیون یا مطالعه شاید ذهن شما را منحرف کند ولی دستان شما را آزاد خواهد گذاشت. اگر واکس زدن کفش ها یا ظرف شستن را به عنوان یک فعالیت، جایگزین مو کندن کنید، همه به بهبود اختلال خود کمک کرده اید و هم به خانواده تان!

 

۶ انتظار بیهوده نداشته باشید

 

انتظار نداشته باشید که میل به کندن مو برای همیشه از بین برود. حتی در صورت بهبود اختلال، این میل احتمالا تا مدت ها همراه شما خاهد بود. اما هر چه زمان بیشتر بگذرد، راحت تر می توانیداز پس این تمایل بربیایید. درمان حقیقی زمانی صورت گرفته است که بتوانید این تکانه ها را پشت سر بگذارید، نه اینکه چنین تکانه ای نداشته باشید.

 

۷ بعد از مو کندن چه کنیم؟

 

واقع بین باشید. این اختلال یکروزه به وجود نیامده که انتظار داشته باشید یکروزه از میان برود. شاید علت اینکه تلاش های قبلی تان برای ترک این رفتار ناموفق بوده است، عذاب وجدان شدیدی است که پس از مو کندن احتمالی انجام داده اید. واقع بین بودن موجب می شود با نخستین لغزش ها ناامید نشوید و به خود برچسب «بی عرضه» و «بی اراده» نزنید. دست از سرزنش کردن خود بردارید و به جای آن دقت کنید کجای راه را اشتباه رفتید. شاید خود را در موقعیتی قرار دادید که احتمال مو کندن را افزایش داده و شاید تسلیم میل مفرط به مو کنی شده اید. به این فکر کنیدکه در آینده چگونه می توانید احتمال موفقیت خود را بیفزایید. همچنین، مهم است که این احساس را نداشته باشید که دوباره به نقطه صفر برگشته اید. نباید با خود بگویید «یک ماه سختی کشیدن و مشخص شد نمی توانم از پس این اختلال بربیایم. دوباره برگشتم سر خانه اول.»

 

هر چقدر با اختلال خود مبارزه کنید، احتمال موفقیت خود را در نوبت بعدی افزایش خواهید داد. علاوه بر این، شمارش تعداد روزهای مو نکندن روش مناسبی برای تعیین سیر بهبودی نیست. در این صورت اگر پس از یک ماه مقاومت، یک بار موهای خود را کندید، تا چند روز تحت فشار خواهید بود و خود را به خاطر هدر دادن «تلاش های یکماهه» سرزنش خواهید کرد. در عوض، عملکرد خود را درمدت بلندمدت بسنجید: در ماه قبل هفتاد دقیقه مو کندم و دراین ماه فقط چهار دقیقه. برای شروع بهتر است از افراد خانواده یا یک دوست صمیمی بخواهید به شما کمک کند. البته هدف نهایی این است که به تنهایی بر مشکل خود غلبه کنید اما در صورتی که اختلال شما شدید است، در ابتدا می توانید از کمک یک شخص دیگر استفاده کنید. به تدریج که روند درمان جلوتر رفت، توانایی مقاومت در مقابل میل به کندن مو در شما افزایش خواهد یافت و امید شما نیز برای غلبه بر اختلال بیشتر خواهد شد.

 

نکته مهم: گاهی فرد میلی به کندن مو ندارد، بلکه کندن مو را به عنوان تنبیهی برای داشتن یک فکر زشت یا آزاردهنده برای خود انتخاب می کند. در این صورت توصیه های بالا چندان کاربردی نیست و باید مشکل خود را با یک درمانگر در میان بگذارد.

روشی باورنکردنی برای رهایی از اضطراب

درمان اضطراب,راه حلی برای اضطراب,کاهش اضطراب,روش های مقابله با اضطراب,درمان اضطراب شدید,درمان اضطراب عصبی,درمان اضطراب اجتماعی,درمان اضطراب و استرس,درمان اضطراب و افسردگی,درمان اضطراب در کودکان,درمان اضطراب مزمن,درمان اضطراب کودکان,راه حلی برای کاهش اضطراب,راه حلی برای درمان اضطراب,کاهش اضطراب امتحان,کاهش اضطراب,کاهش اضطراب و استرس,کاهش اضطراب کنکور,کاهش اضطراب در کودکان,کاهش اضطراب در سخنرانی,روش های مقابله با اضطراب و استرس,روش های مقابله با اضطراب,روش های مقابله با اضطراب امتحان,روش های مقابله با اضطراب کودکان,راه های مقابله با اضطراب,راه های مقابله با اضطراب امتحان,راه های مقابله با اضطراب و افسردگی,راه های مقابله با اضطراب و استرس,راه های مقابله با اضطراب

مشکلاتی که افسردگی برای فرد ایجاد می کند افسردگی

راهی برای رهایی از افسردگی همه چیز درمورد افسردگی افسردگی افسردگی راهی برای درمان افسردگی راهی برای رفع افسردگی انواع افسردگی راهی برای رفع افسردگی همه چیز درباره افسردگی راهی برای جلوگیری از افسردگی راهی برای جلوگیری از افسردگی دلایل افسردگی راهی برای افسردگی راهی برای فرار از افسردگی راهی برای درمان افسردگی دلایل افسردگی راهی برای درمان افسردگی همه چیز درباره افسردگی دلایل افسردگی همه چیز درمورد افسردگی

مشکلاتی که افسردگی برای فرد ایجاد می کند

شاید مسئله ی افسردگی قرن های گذشته زیاد مسئله ی مهمی نبود. اما امروزه می توان یکی از اصلی ترین مشکلات جوامع را افسردگی دانست. به طوری که محققان ثابت کرده اند بسیاری از افراد در دوره ای از زندگی خود افسردگی را تجربه کرده اند.

واژه افسردگی را این روزها زیاد می شنویم. بسیاری از اطرفیان یا حتی شاید خود شما به این عارضه دنیای مدرن دچار باشید که غم و اندوه بسیاری به دنبال دارد. البته اینکه می گویند افراد افسرده زیاد گریه می کنند درست نیست، اما این افراد تنهایی طلب و اصولا ساکت هستند و ارتباط برقرار کردن با دیگران برایشان چندان آسان نیست.

 

افسردگی علاوه بر روح بر جسم انسان ها نیز تاثیر منفی دارد. این بیماری نشانه های بارز و درمان های متفاوت دارد. در این مطلب به طور مختصر همه جوانب این عارضه را مورد بررسی قرار داده ایم.

 

نشانه های افسردگی:

روحی

 

نخستین نشانه های افسردگی، حس غم و از دست دادن علاقه به زندگی است. فعالیت هایی که زمانی برای فرد بسیار لذت بخش بوده اند، زیبایی و جذابیت خود را از دست می دهند. قربانیان این بیماری همیشه حس گناه دارند و خود را مفید یا ارزشمند نمی دانند، آنها امید خود به زندگی را از دست می دهند و به مرگ یا خودکشی علاقه بسیار دارند.

 

 

 

نشانه های افسردگی:

جسمی

 

افسردگی فقط در روحیه تاثیر منفی ندارد. گاهی اثرات آن را می توان برجسم بیمار نیز تشخیص داد. از جمله نشانه های فیزیکی افسردگی باید به موارد زیر اشاره کرد:

 

• خستگی و کاهش انرژی

• بی خوابی یا کم خوابی

• خواب زیاد و نامتعادل

• دردهای پایدار، سردرد، انقباض ماهیچه ها یا مشکلات گوراشی که با دارو و مراقبت درمان نمی شوند.

 

افسردگی باعث می شود تا دردها و مشکلات جسمی بسیار شدیدتر از معمول به نظر برسند و این مساله در مورد بیماری های مزمن بسیار شایع تر است. تغییرات شیمیایی مغز بر جسم و روح به طور همزمان تاثیر می گذارد. با درمان افسردگی متوجه می شوید بسیاری از بیماری های جسمی نیز درمان می شوند.

 

نشانه های افسردگی:

اشتها

 

تغییر در میزان اشتها نیز از دیگر نشانه های افسردگی است. برخی افراد دچار افزایش و برخی دیگر دچار کاهش اشتها می شوند. افراد افسرده اصولا با افزایش یا کاهش وزن مواجه هستند.

 

تاثیر بر زندگی روزمره

 

اگر افسردگی درمان نشود، علاوه بر تاثیر منفی بر احساسات و فیزیک بدن، بر کارهای روزمره، عادت ها و روابط بیمار نیز تاثیرات سویی دارد. افراد افسرده اصولا توانی برای تمرکز و تصمیم گیری ندارند. آنها دیگر فعالیت های لذت بخش قدیم خود را دوست ندارند. افسردگی برای زندگی افراد بسیار خطرناک است.

 

نشانه های خطرناک خودکشی

 

افراد افسرده تمایل بسیاری به خودکشی دارند. از جمله نشانه های این علاقه باید به به صحبت های مکرر در مورد مرگ و خودکشی، تهدید اطرافیان به صدمه زدن یا انجام کارهای خطرناک و خشونت آمیز اشاره کرد. کسی که تمایل شدید به خودکشی دارد را باید خیلی جدی گرفت. از اینکه با افراد لازم، همچون پلیس، متخصص یا مشاور تماس بگیرید، شک به دل راه ندهید.

 

 

 

افسردگی:

چه کسی در معرض خطر است؟

 

همه انسان ها در خطر ابتلا به این بیماری هستند. اما کارشناسان اعتقاد دارند، ژنتیک نیز در این امر بی تاثیر نیست. داشتن والدین یا خواهر/برادری که به افسردگی دچار است، احتمال ابتلا به این بیماری را در فرد افزایش می دهد. در ضمن، زنان دو مرتبه بیشتر از مردان در خط ابتلا به افسردگی قرار دارند.

 

دلایل افسردگی چیست؟

 

پزشکان نمی توانند به طور دقیق مشخص کنند دلیل قطعی افسرده شدن چیست. اما تئوری های موجود آن را در اثر ساختار مغز و فعالیت های شیمیایی آن می دانند. از نظر شیمیایی، با به هم ریختن تعادل سیستم انتقال اطلاعات در مغز ممکن است فرد به افسردگی دچار شود. این تعادل نیز زمانی به هم می ریزد که فرد به طور ناگهانی به استرس زیاد ناشی از مشکلات عاطفی، از دست دادن عزیزان، از دست دادن عشق یا کار دچار شود. در این مرحله فرد به درمان های مضری همچون الکل، سیگار یا مخدر علاقه بسیار پیدا می کند. یا حتی ممکن است دچار تغییرات هورمونی بشود.

 

افسردگی فصلی

 

اگر حالت های روحی شما با تغییر فصل تغییر می کند و در بهار و تابستان شاد و نرمال هستید و در زمستان گرفته و مغموم، دچار نوعی افسردگی به نام افسردگی فصلی هستید که به اختصار SAD نامیده می شود. حمله SAD عموما در اواخر پاییز و اوایل زمستان به سراغ فرد می آید و در روزهای آفتابی به کمترین میزان خود می رسد. کارشناسان اعتقاد دارند این افسردگی بین ۳ تا ۲۰ درصد در همه افراد وجود دارد و تغییرات آن به محل زندگی آنها بستگی دارد.

 

افسردگی پس از زایمان

 

زنانی که برای نخستین بار زایمان می کنند، در خطر ابتلا به افسردگی پس از زایمان قرار دارند. این حالت برای مدت کوتاهی ادامه دارد اما ۱۲ درصد از مادران حتی پس از ماه ها نیز به این ناهنجاری دچار خواهند بود. اگر این ناهنجاری درمان نشود، به افسردگی عمیق تری ممکن است منجر شود. این مادرها نمی توانند از نوزاد خود لذت ببرند و او را آن طور که باید دوست ندارند.

 

افسردگی در کودکان

 

در ایالت متحده آمریکا، حدود دو درصد از کودکان مقطع ابتدایی و یک نفر از ۱۰ نوجوان دچار افسردگی هستند. این بیماری در بازی، دوست یابی و رقابت های درسی کودکان تاثیر مستقیم دارد. نشانه بیماری کودکان با نشانه های افسردگی بزرگسالان برابر است. متاسفانه تشخیص افسردگی در کودکان کار ساده ای نیست.

 

 

 

تشخیص افسردگی

 

تاکنون که هیچ نوع آزمایش خونی برای تشخیص افسردگی صورت نگرفته است. پزشکان برای تشخیص این بیماری در فرد به سراغ کشف نشانه ها می روند. آنها در مورد سابقه پزشکی شما و خانواده شما و درمان های صورت گرفته از شما سوال می پرسند. حالت های بحث، مشاجره، رفتارها و فعالیت های روزانه در تعیین میزان، شدت و نوع افسردگی نقش دارند. این مرحله، مهم ترین بخش تشخیص بیماری است.

 

گفتاردرمانی برای افسردگی

 

برای درمان افسردگی روش های مختلفی وجود دارند که می توانند میزان آن را کاهش دهند یا به طور کامل از بین ببرند. رفتارشناسی درمانی با هدف تغییر افکار و رفتارهای فرد افسرده انجام می شود. میان فردی درمانی برای تشخیص تاثیر افراد و اطرافیان بر حالت های روحی فرد بیمار استفاده می شود. روان پویا شناسی کمک می کند تا مردم تشخیص دهند رفتارها و حالت های روحی آنها تا چه اندازه بر مشکلات غیرقابل حل و احساسات ناخودآگاه آنها تاثیر دارد. برخی از بیماران با چند ماه گفتاردرمانی و مشاوره گرفته درمان می شوند و برخی دیگر باید سال ها طول درمان را ادامه دهند.

 

داروهای افسردگی

 

داروهای ضدافسردگی روی هورمون های مغز همچون سروتونین و نورپینفرین تاثیر می گذارند. این داروها دوزهای متفاتی دارند. گاهی با مصرف چند هفته از این داروها می توانید تاثیرات آن را مشاهده کنید. مصرف این داروها باید و باید تحت نظر پزشک متخصص انجام گیرد. شاید دور اول مصرف آنها تاثیر درمانی نداشته باشد و نباید ناامید شوید. بلکه باید دور دوم درمان را آغاز کنید تا به نتیجه لازم دست بیابید. مشاوره گرفتن و مصرف دارو به طور همزمان تاثیر بیشتر و نتیجه بهتر دارد.

 

تمرینات ورزشی مناسب برای درمان افسردگی

 

محققان اعتقاد دارند ورزش و فعالیت های بدنی برای کاهش میزان افسردگی بسیار موثر هستند. ورزش موجب ترشح هورمون اندروفین می شود که در بهبود حال روحی فرد نقش موثری دارد. دایم ورزش کردن برای افزایش اعتماد به نفس، خواب بهتر، استرس کمتر و انرژی بیشتر نیز لازم است. فعالیت های محدود و ملایم همچون شنا تا کارهای خانه همه شاخه هایی از ورزش به شمار می روند. فعالیت مورد علاقه خود را انتخاب کنید و ۴ یا ۵ روز در هفته ۲۰ تا ۳۰ دقیقه در روز آنها را انجام دهید.

 

نوردرمانی (عکس درمانی)

 

نوردرمانی نه تنها برای درمان افسردگی های فصلی، بلکه دیگر انواع افسردگی کارساز بوده است. بیماران مبتلا به افسردگی، طبق تجویز پزشک معالج خود، روزانه به تعداد ساعت های مشخص در مقابل جعبه های نوری باید باشند. البته این درمان به همراه روش های دیگر تجویز می شود.

 

 

 

تاثیر جمع های اجتماعی

 

افراد افسرده اصولا تنهایی را به هر چیز دیگری ترجیح می دهند. اما برای درمان این عزلت نشینی باید برای خود جمعی از دوستان خوب و شاد درست کنید و بیشتر وقت خود را در تماس یا در کنار آنها باشید. باشگاه رفتن یا انجام ورزش یا کارهای گروهی نیز همین اثر را دارند.

 

تحریک عصب واگوس

 

تحریک عصب واگوس (VNS)، برای درمان بیمارانی که با دارو نیز افسردگی آنها برطرف نشده است، بسیار موثر است. VNS همچون آرام بخش مغزی عمل می کند. در این روش، از طریق عمل جراحی یک پالس الکتریکی به عصب واگوس در گردن بیمار کار گذاشته می شود. این دستگاه با ضربه های منظم به عصب واگوس میزان افسردگی را کاهش می دهد و باعث ایجاد روحیه بهتر در فرد می شود.

 

استفاده از شوک الکتریکی (ECT)

 

روش دیگر برای درمان افسردگی های بسیار شدید و روان تیرگی، استفاده از درمان شوک الکتریکی است. ECT حدود ۸۰ تا ۹۰ درصد بیماران را درمان کرده است. این درمان برای افرادی که امید درمان را از دست داده اند، نقطه امیدی است.

 

تحریک جمجمه سر

 

روشی دیگر برای درمان افسردگی های بسیار شدید و مالیخولیایی، rTMS است. در این درمان، با استفاده از شوک های الکتریکی جمجه سر را تحریک می کنند. این روش حمله عصبی یا عوارض جانبی ندارد.

 

 

 

نگاه مثبت به زندگی

 

در میانه افسردگی پایدار، همیشه امید و ناامیدی را تجربه خواهید کرد. اما همه این شرایط قابل درمان هستند. بیش از ۸۰ درصد از افراد با دارو، گفتار درمانی یا ترکیب هردو درمان می شوند. اما با داشتن امید و نگاه مثبت به زندگی می توانید به نتیجه خوب و اثربخش آنها ایمان داشته باشید.

مشکلاتی که افسردگی برای فرد ایجاد می کند

افسردگی,دلایل افسردگی,انواع افسردگی,همه چیز درمورد افسردگی,راهی برای افسردگی,همه چیز درباره افسردگی,همه چیز درباره ی افسردگی,راهی برای درمان افسردگی,راهی برای جلوگیری از افسردگی,راهی برای فرار از افسردگی,راهی برای رهایی از افسردگی,راهی برای رفع افسردگی,راهی برای کاهش افسردگی,راهی برای مقابله با افسردگی