
بازی کودکان
تفریح و سرگرمی برای کودکان
تعریف بازی-تعریفی جامع و فراگیر از بازی که مورد تأیید همه نظریه پردازان روان شناسی باشد، وجود ندارد.هر صاحب نظری، براساس تجارب، مشاهدات، اعتقاد و دیدگاه خود، بازی را به نوعی تعریف کرده، و هر یک از این تعاریف، با برجسته سازیِ جنبه ای از بازی به عنوان نوعی تفریح و سرگرمی برای کودکان، نگرشی ویژه را ارائه کرده است. میان تعاریفی که از بازی ارائه شده است وجوه اشتراک و تشابه بسیاری وجود دارد.
هارلوک در تعریف بازی می نویسد: «بازی» عبارت است از هرگونه فعالیتی که برای تفریح و سرگرمی ، و بدون توجه به نتیجه نهایی، صورت می گیرد. انسان به طور داوطلبانه به این فعالیت می پردازد و هیچ نیروی خارجی یا اجباری در آن دخیل نیست.
پیاژه، روان شناس معروف سویسی، برای تمیز و تشخیص بازی از کار، پنج معیار را به عنوان شاخص های بازی معرفی می کند:
1- بازی دارای هدف در خود است.
2- بازی اختیاری است، نه اجباری.
3- بازی دلپذیر و خوشایند است.
4- بازی ترتیب و سازمانی ندارد.
5- بازی از قید کشاکش و پرخاش آزاد است.
به طور کلی، نمی توان فعالیتی را به طور مطلق «بازی» یا «کار» نامید. این که فعالیتی به کدام یک از این دو دسته تعلق دارد، وابسته به فعالیت نیست، بلکه به انگیزه و نظر شخص در مورد آن فعالیت بستگی دارد. برای مثال، نقاشی را می توان به عنوان فعالیتی دلپذیر و لذت بخش و به عبارتی نوعی تفریح و سرگرمی در نظر گرفت که منظور شخص کسب لذت از آن است. اما وقتی انگیزه فرد از نقاشی این باشد که از راه نقاشی امرار معاش کند، نقاشی نوعی کار به شمار می آید، نه بازی. هر نوع فعالیتی را که به جای لذت بردن صِـرف به سوی هدفی هدایت شود، دیگر نمی توان بازی نامید.
بازی ها و ورزش ها برای کودکان نوعی تفریح و سرگرمی محسوب می شود، چون به فکر برنده شدن و رقابت با دیگران نیستند، بلکه هدفشان تفریح و لذت بردن از آن است. به تدریج که کودکان بزرگ تر می شوند، موضوع رقابت و برنده شدن بیش از بازی برایشان لذت آفرین است. به همین دلیل این فعالیت ها بیشتر کار محسوب می شود تا بازی.
عوامل مؤثر در بازی کودکان
عوامل متعددی در بازی و تفریح و سرگرمی کودکان تأثیر دارد که مهمترین آنها عبارت اند ازسن، جنس، هوش و محیط.

بازی کودکان
تأثیر سن در بازی، تفریح و سرگرمی کودکان
کودک در هر سنی، بازی و سرگرمی ویژه ای را می پسندد. مثلاً او در همان روزهای نخست تولد، به لگد زدن و حرکت دادن دست ها علاقه دارد. او از این که باد در گلو اندازد و از حنجره و دهان صدا خارج کند و لب ها را به حرکت در آورد، لذت می برد. کمی که بزرگتر می شود، اطرافیان با او بازی می کنند و مثلاً صورت خود را با دست هایشان می پوشانند و سپس آنها را بر می دارند و می گویند «دالّی» که این کار موجب شادمانی و لذت کودک می شود.
الگوی تفریح و سرگرمی کودکان در سال های اولیه کودکی، نشانه تغییر رشدی آنان است. کودک خردسال بیشتر به بازی انفرادی نیاز دارد که بعداً با بازی موازی دنبال می شود؛ یعنی دو کودک در کنار هم و نه با یکدیگر به بازی می پردازند. آنان ممکن است از یک وسیله نیز استفاده کنند، ولی مستقل از یکدیگر و بدون ارتباط زیاد با هم به کار و بازی بپردازند.
کودکان سه تا چهار ساله، بیشتر به بازی ارتباطی می پردازند. یعنی آنان با کودکان دیگر نیز بازی می کنند و می توانند وسایل خود را، تا اندازه ای معین، به دیگران بدهند و با آنان شریک شوند، ولی در عین حال، نمی توانند علایق فردی خود را فدای گروه کنند و به اصطلاح تابع گروه شوند. از چهار تا شش سالگی است که کودک بیشتر و بیشتر به بازی اشتراکی روی می آورد، یعنی در موقعیت های گروهی که هدفی مشترک را دنبال می کنند، به بازی گروهی می پردازند. بهترین تقسیم بندی درمورد بازی، تفریح و سرگرمی کودکان را ژان پیاژه انجام داده است: «در جریان رشد سه نوع بازی مشاهده می شود که از نظر ساختار با یکدیگر تفاوت دارند و به ترتیب یکی پس از دیگری ظاهر می شوند.»
الف- بازی های تمرینی
( بدو تولد تا 2 سالگی) پیاژه در بیان چگونگی بازی های تمرینی، بازی را وسیله ای برای لذت بردن از حواس می داند؛ زیرا کودک لمس کردن، چشیدن، گوش کردن، حرکت اعضای بدن و احساس کیفیت مختلف اشیا را از راه به کارگیری حواس در می یابد و این امر سبب لذت بردن او می شود. کودک، با استفاده از حواس، از تقلید پا فراتر می گذارد، به تکرار می پردازد و حرکاتش، از شکل ابتدایی آزمایش و خطا، به مهارت می رسد. این حرکات تقلیدی مقدمه ای می شوند تا کودک بتواند به کارهایی پیچیده تر دست بزند.
ب- بازی های نمادی
(2 تا 5 سالگی) در این مرحله از بازی که از دو تا پنج سالگی ادامه می یابد، عناصری جدید وارد بازی کودکان می شوند. واقعیت ها تغییر شکل می یابند. اشیایی که وجود ندارند به وسیله اشیای دیگر نمایش داده می شوند. از تکه چوبی اسب و با قرار دادن چند بالش در کنار هم خانه یا باغچه ای می سازند. کودک در این مرحله به تمرین تجربیات زندگی می پردازد و آنها را به شکل های مختلف تجربه و آزمایش می کند.
ج- بازی های با قاعده
(7 تا 11 سالگی) در این مرحله، آثار بازی، تفریح و سرگرمی برای همه عمر باقی می ماند و همزمان با رشد کودک و گذشت زمان، به صورتی کامل تر انجام می شود. قواعد بازی،تفریح و سرگرمی های با قاعده معمولاً از بزرگترها به کوچکترها یا از نسلی به نسل دیگر منتقل می شود. در بازی های با قاعده، رقابت وجود دارد و افزون بر آن، هر بازی قراردادهایی دارد که نمادی شده است و یا قرار دادهایی که امکان دارد همیشگی یا براساس توافق موقت خود بازیکنان باشد. کودک در هر سنی، به بازی،تفریح و سرگرمی های خاصی می پردازد و بعضی از آنها را رها می کند. برای مثال، بچه های کودکستانی از بازی با مکعب های چوبی دست می کشند، زیرا اشیایی از قبیل رنگ، گل رس، مداد رنگی و ... فعالیت های جالب تر و متنوع تری را به آنان عرضه می کنند.
وقتی کودک نمی تواند اسباب بازی ها و عروسک های خود را جاندار فرض کند، این بازی ها نیز جذابیت خود را از دست می دهد و او کم کم به سوی بازی هایی مانند فوتبال، بسکتبال، شطرنج و بازی های فکری پیچیده می رود که نیازهای فکری، جسمی، روانی و اجتماعی او را بهتر برآورده می کند.
تأثیر جنس در بازی،تفریح و سرگرمی کودکان
جنسیت یکی از عوامل مؤثر در تفریح و سرگرمی کودکان است و از این رو می توان گفت که بازی،تفریح و سرگرمی پسرها با دخترها تفاوت دارد.در تفاوت میان بازی دختران و پسران عمده ترین عوامل عبارت است از:
الف- مربوط به طبیعت و فطرت کودک می شود. بعضی از دختران طبیعتاً به بعضی از بازی ها علاقه نشان می دهند و برخی از پسران به بازی های دیگر.

بازی کودکان
ب- انتظارات و توقعات والدین و جامعه از دختر و پسر نیز کم کم آنان را به سوی تفاوت میان بازی های دخترانه و پسرانه سوق می دهد.
ترمن فهرستی از بازی،تفریح و سرگرمی برای کودکان را تنظیم و عرضه کرده است که دختران و پسران علاقه ای چشمگیر به آنها از خود نشان می دهند.
بازی هایی که پسران بیشتر انتخاب می کنند و به آن علاقه دارند، عبارت است از: استفاده از ابزارها، تیراندازی، بادبادک بازی، دوچرخه سواری، تیله بازی، کشتی، مشت زنی، فوتبال، فرفره بازی، کامیون و ماشین بازی، دویدن و ...
بازی های مورد علاقه دختران عبارت است از: عروسک بازی، طناب بازی، مهمان بازی، پذیرایی، تشکیل کلاس درس، بافندگی، رقص، خیاطی، فروشندگی، معما بازی و ...
گفتنی است بازی هایی وجود دارد که هر دو جنس به آن علاقه مندند.
لمان و ویتی با استفاده از پرسشنامه و در ضمن تحقیقی گسترده، به این نتیجه رسیده اند که پسران بازی های توأم با فعالیت و پر تحرکی را که مستلزم صرف انرژی و مصرف نیروی بدنی، چابکی، مسابقه و رقابت است به انواع دیگر بازی و سرگرمی ترجیح می دهند، در حالی که دختران معمولاً به بازی های ساکن تر و نیازمند تحرک کمتر و آرام علاقه دارند. این مطلب را تحقیقات دیگری نیز تأیید کرده است.
مارژوری هونزیک و اریکسون در مورد بازی ساختمان سازی کودکان یازده تا سیزده ساله تحقیقاتی انجام داده اند. پسران، بیشتر اوقات با استفاده از مکعب ها، ماشین، آدمک های یک شکل با لباس های همسالان، ساختمان، جاده، کوچه و فروشگاه درست می کردند. دختران بیشتر به نظافت داخلی خانه می پرداختند و صحنه های خانوادگی را نشان می دادند.
در دوران کودکی، میان بازی، تفریح و سرگرمی کودکان دختر و پسر ،تفاوت چندانی مشاهده نمی شود، ولی به محض این که سن ورود به دبستان فرا می رسد، اختلافات آشکارتر می شود و ارزش هایی که جامعه برای هر جنس قائل است، خود را در بازی ها نشان می دهد. در حدود هفت یا هشت سالگی، تفاوت های جنسی آشکارتر می شود. پسران بیشتر تمایل دارند با همدیگر بازی کنند و این امر در دختران نیز به چشم می خورد. پسران، به جای بازی با دختران، آنان را آزار می دهند و مسخره می کنند. اگر پسری با گروهی از دختران بازی کند، دیگر پسران او را مسخره می کنند.
تأثیر محیط بر بازی،تفریح و سرگرمی کودکان
تأثیر محیط بر بازی،تفریح و سرگرمی کودکان را از دو دیدگاه می توان بررسی کرد:
1- غنا بخشیدن به محرکاتی که کودک با آنها بازی می کند؛
2- تفاوت بازی های کودک در محیط های مختلف از نظر جغرافیایی.
1- برخی از روان شناسان تنوع محرکات را مهمترین عامل محیطی در رشد هوش می دانند. کودک هر اندازه بیشتر ببیند، بشنود، لمس کند و از حواس خود بهره بگیرد در سال های بعدی زندگی به دیدن، شنیدن، لمس کردن و استفاده از دیگر حواس خود علاقه بیشتری نشان خواهد داد. البته، باید توانایی ها و محدودیت های فکری کودک را شناخت و کیفیت و کمیت محرک ها را با آن تطبیق داد؛ یعنی محرک های محیطی باید بجا و به اندازه باشند؛ وگرنه، نه تنها اثر مثبتی ندارند، بلکه ممکن است سبب اغتشاش فکری و اختلال در یادگیری کودک شوند. کمبود محرک های لازم برای رشد، به رشد ناکافی سلسله اعصاب مرکزی و به ویژه مغز منجر می شود؛ در نتیجه، شخص از نظر هوش که عملکرد مغز به خصوص قشر مغز است، رشد کافی نمی کند.
همانطور که وجود نور برای رشد و تکامل چشم لازم است و اگر انسان در خردسالی از نور محروم باشد در آینده، حتی با وجود چشم سالم، فاقد حس بینایی است؛ کودک باید دنیای اطراف خود را بشناسد، مثلاً انسان ها، حیوانات و اجسام را ببیند، اشیا را لمس کند، صداها را بشنود. کودک باید امکان تجربه رفتارهای گوناگون را داشته باشد.از این رو، تأکید می شود که تنوع و تحرکات محیطی برایش فراهم سازید و اسباب بازی های مختلفی بخرید تا هر چه بیشتر به پرورش حواس او کمک کند. یعنی، هر اندازه بیشتر ببیند، بشنود، لمس کند، گفت و گو کند در واقع به رشد عقلانی، عاطفی، اجتماعی، اخلاقی، روانی او کمک می شود.
2- بنابر تحقیقات انجام شده، کودکان ژاپنی بیشتر به فعالیت های غیر رسمی گروهی توجه نشان می دهند، در حالی که بچه های آمریکایی به بازی های گروهی و رقابت علاقه بیشتر دارند. کودکان آمریکایی، تنها در مراحل آغازین دوران کودکی به بازی های مهیج علاقه مندند، ولی بچه های ژاپنی این علاقه را برای مدت طولانی تر حفظ می کنند.
نه تنها بازی،تفریح و سرگرمی کودکان دو کشور، بلکه بازی های شمال و جنوب یک کشور و حتی محله های یک شهر نیز با هم تفاوت دارد. فرهنگ هر جامعه در بازی،تفریح و سرگرمی کودکان اثر می گذارد و می توان گفت که بازی کودکان، به نوعی منعکس کننده فرهنگ آن جامعه است.در مناطق محروم، به این دلیل که افراد توانایی اقتصادی زیادی برای خرید وسایل و اسباب بازی برای کودکان ندارد، آن دسته از بازی های سنتی را که نیاز چندانی به آلات و اسباب ندارد به کودکان خود می آموزند.در این جوامع، کودکان یاد می گیرند که برای خود اسباب بازی بسازند. این تولید و سازندگی نیز گونه ای بازی و فعالیت دلچسب برای این قبیل کودکان به شمار می آیند.
تأثیر هوش بر بازی،تفریح و سرگرمی کودکان
هوش می تواند بر نحوه بازی،تفریح و سرگرمی و نوع آنها، انتخاب اسباب بازی و استفاده از آن تأثیر بگذارد. در این جا به نحوه برخورد کودکان باهوش و کم هوش با بازی و اسباب بازی اشاره می شود. کودکان تیزهوش سعی می کنند وسایل و اسباب بازی هایی را انتخاب کنند که بتوانند با آنها به ابتکار و ابداع دست بزنند و قوای ذهنی خود را به کار گیرند. کودکان باهوش تر مدت کمتری به یک بازی مشغول می شوند؛ زیرا خواهان تنوع هستند و از تنوع لذت می برند. کودکان باهوش در سنین بالاتر به بازی هایی که مستلزم فعالیت های ذهنی و جسمی است می پردازند؛ مثلاً جمع آوری اشیای مورد نظر (کلکسیون) برای آنان جذاب و لذتبخش تر است.کودکان تیزهوش، به دلیل توانایی های بیشتر، به انجام دادن بازی های انفرادی تمایل نشان می دهند و معمولاً انرژی بدنی را در حد زیادی مصرف نمی کنند. به نظر می رسد که کودکان تیز هوش و کودکان عقب مانده بیشتر به بازی های انفرادی می پردازند؛ زیرا کودکان تیزهوش، به علت توانایی زیاد، و کودکان کم هوش، به سبب توانایی کم، معمولاً به خوبی در گروه پذیرفته نمی شوند.
اگر یک ماشین اسباب بازی در اختیار کودک عقب مانده گذاشته شود، ممکن است آن را به اطراف بکوبد یا آن را متلاشی کند، ولی کودک تیزهوش سعی می کند با آن بازی رمزی انجام دهد و حتی ممکن است به بررسی کنجکاوانه ماشین اسباب بازی بپردازد و آن را باز کند تا از محتویاتش آگاهی یابد.
تفریح و سرگرمی برای کودکان
تفریح و سرگرمی برای کودکان, تفریح کودکان, بازی کودکان, سرگرمی کودکان, تفریح برای کودکان, انواع بازی کودکان,تفریح و سرگرمی کودکان,سایت تفریح و سرگرمی کودکان,تفریح کودکان در تهران,تفریح کودکانه,تفریحات کودکان,سایت تفریح کودکان,تفریح برای کودکان,مرکز تفریح کودکان,تفریحی کودکان,بازی کودکان,بازی کودکان دخترانه,بازی کودکان 4 ساله,بازی کودکان اندروید,بازی کودکان آنلاین,سرگرمی کودکان,سرگرمی کودکان در خانه,سرگرمی کودکانه,سرگرمی کودکان بازی,سرگرمی کودکان و نوجوانان,سرگرمی کودکان 4 ساله,سرگرمی کودکان در منزل,سرگرمی کودکان 2ساله,سرگرمی کودکان ایرانی,سرگرمی کودکان یک ساله,اهمیت تفریح برای کودکان,تفریح کودکان,بهترین تفریح برای کودکان,تفریح وسرگرمی برای کودکان,انواع بازی کودکان,انواع بازی کودکانه,انواع بازی کودکان در خانه,انواع بازیهای کودکان,تاثیر بازی بر هوش کودکان,تاثیر هوش در بازی کودکان

وسایل و لوازم آشپزخانه هم، بهویژه قابلمهها و ظروفی که غذا در آن پخته میشود، از اهمیت زیادی برخوردار هستند.
تغذیه سالم تنها به کیفیت غذاها و نحوه صرف آن محدود نمیشود، بلکه مطمئناً به چگونگی طبخ نیز بستگی دارد. در واقع وسایل و لوازم آشپزخانه هم، بهویژه قابلمهها و ظروفی که غذا در آن پخته میشود، از اهمیت زیادی برخوردار هستند.
ظروف آلومینیومی:

دارای این اشکال هستند که از خود ذرات فلز آزاد میکنند. بهخصوص در مجاورت با غذاهای اسیدی (ترش مزه) به همین دلیل برای پخت خوراکیهائی مانند گوجهفرنگی مناسب نبوده و هرگز نباید برای نگهداری غذاها از آنها استفاده شود.
قابلمههای استیل:

احتمال چسبیدن غذا در این ظروف زیاد است، بهخصوص اگر ته آنها نازک باشد. اما برای جوش آوردن آب ایدهآل و از خود فلز پس نمیدهد.
ظروف مسی:

خاصیت انتقال گرما در آنها عالی بوده و برای تهیه انواع مربا و سس بسیار مناسب هستند ولی از آنجائی که مس فلزی سمی است، جداره داخلی این ظروف بایستی حتماً قلع اندود شده باشد.
ظروف چدنی:

زیاده از حد داغ نمیشوند و حرارت را بهخوبی نگه میدارند، برای پخت و پزهای طولانی مناسب هستند.
قابلمههای آهنی:
در قدیمالایام از تابههای آهنی برای سرخ کردن خوراکیها استفاده میکردند و بهخاطر پیشگیری از زنگزدگی آنها را نمیشستند. امروزه میتوان گفت که بایستی از نوع لعابی آنها اجتناب نمود چون ذرات لعاب میتواند جدا شده و محتویات قابلمه را آلوده کنند. استفاده از سایر انواع آن مانعی ندارد.
قابلمههای نچسب (تفلون):

علاوه بر اینکه غذا به این ظروف نمیچسبد، دارای این مزیت نیز هستند که طبخ خوراکیها را بدون افزودن چربی (روغن - کره) ممکن میسازند. اشکال عمده آنها این است که در حرارتهای بالا پوشش نچسب داخلی میتواند مولکولهای زیانآوری را آزاد کند (با ایجاد خراشیدگی در این پوشش نیز احتمال آن زیاد است) به همین جهت تابههای سبک وزن آلومینیومی که با یک لایه نازک تفلون پوشیده شدهاند، مردود شناخته میشوند. بالعکس آنهائی که ته ضخیم دارند از ارجحیت برخوردار هستند. طبعاً برای پرهیز از ایجاد خراش در لایه داخلی باید از کفگیرهای چوبی استفاده کرد.
ظروف سفالی:
تقریباً کنار گذاشته شدهاند، اما از آنجا که سفال به کندی گرم شده و حرارت را بهطور یکنواخت به غذا میرساند، مطمئناً این ظروف بایستی مورد ارزشیابی مجدد قرار گیرند. ظروف سفالی برای خوراکیهائی مثل حبوبات و انواع آش که نیازمند طبخ طولانی میباشند، ایدهآل هستند. نباید مستقیم روی آتش قرار گیرند و به همین دلیل بایستی از شعله پخشکن کمک گرفت.
ظروف سرامیک:

از لحاظ قابلیت هدایت گرما، مشابه ظروف سفالی هستند. با این تفاوت که مقاومتر هستند و برای قرار گرفتن در فر مناسب هستند. البته باید توجه داشت که انتقال از یخچال به فر گرم یا برعکس، میتواند باعث شکستن آنها شود.
ظروف نشکن شیشهای (پیرکس):

از لحاظ حرارتی، ممکن است تغییرات ناگهانی دما (همان طور که در مورد سرامیک گفته شد) سبب شکستن آنها شود اما از حیث طبخ، برای قرار دادن در فر ایدهآل هستند. بهتر است از قرار دادن آنها بر روی شعله مستقیم خودداری شود.
چند نکته مهم در مورد مصرف ظروف آلومینیومی:
?. تا حد امکان از سائیدن این ظروف خودداری کنید زیرا به سرعت سوراخ میشوند.
?. مواد قلیائی به سرعت روی ظروف آلومینیومی اثر کرده و آن را سوراخ میکند.
?. قابلمههای آلومینیومی در مقابل نمک طعام نیز مقاومت ندارند. در آنها برنج خیس نکنید و با آب نمک نگه ندارید.
?. جوشاندن آب نیز سبب تیرگی رنگ این ظروف میشوند. برای برطرف کردن این حالت در هنگام پخت اضافه کردن چند قطره آب لیمو یا سرکه از سیاه شدن ظرف جلوگیری میکند. بعد از خارج کردن موادغذائی، اگر مقداری پودر لباسشوئی را با آب در آن بجوشانید دوباره رنگ ظرف روشن میشود.
در چه قابلمههائی غذا میپزید و چگونه؟
تهیه غذا, دستور غذا, میز غذا, در چه قابلمه هایی غذا,تهیه غذا,تهیه غذا با مرغ,دستور غذا,دستور غذا با مرغ,دستور غذایی,میز غذاخوری,میز غذا

از رنگ بادمجانی عمیق به بنفش کمرنگ، بنفش رنگهای متنوع و مختلط دارد که در بسیاری از اتاقهای بزرگ کاربرد دارد. و آز آن رنگ برای دراماتیک کردن رنگ بندی در یک محل استفاده میشود.
* بنفش دلربا

رنگ بنفش باعث ایجاد احساس تجمل ، رفاه و گرمی میشود. این ویژگیهای عالی برای یک اتاق ناهار خوری رسمی است. برای نگهداری اتاق از لحاظ نور و درخشش قاب پنجرهها با رنگ روغنی رنگ شده است. میز و صندلیهای مجلل که دارای رنگ قهوه ای مایل به زرد است احساس لوکس بودن را به ما میدهد و فرش یک رنگ اتاق را پوشانده.
* نور متوازن

رنگ دیوار به قدری غنی است که آن را تقریبا قهوه ای نشان میدهد. در این قالب گیریها آثار هنری و تفکیک رنگ وجود دارد، به صورتی که هم قرمز است و هم ته رنگ آن از قرمز خارج است. ایلین گرفین یک طراح دکور است که توصیه میکند برای ایجاد یک نور طبیعی در اتاق باید اشباع رنگها متعادل باشد.
* رنگ بنفش به عنوان یک رنگ بی طرف

ایلین گریفین، برای زمین اتاق به جای رنگ آلویی از رنگ بژ قهوه ای تیره استفاده میکند. او این اتاق نشیمن را با رنگ قرمز ، صورتی، بادمجانی و خاکی متحد کرده است.
* اهمیت به یک انتخاب درست

ایلین گریفین با رنگهای بنفش، سبز، فیروزه ای ، طلایی و نارنجی یک هنر جالبی نشان داده. این رنگها میتواند از نور به تاریکی در سایه ای از رنگ بنفش متغییر باشد. در این اتاق خواب دیوارها بنفش کم رنگ، بالشها سبز روشن، زرد کره ای و زرد آلویی است که کاملا با هم دیگر در تضاد بسیار خوب هستند.
* اتاق خواب دنج

قرمز مایل به ارغوانی در ایجاد یک اتاق خواب دنج کمک زیادی میکند. این جا به نظر میرسد که در وسایل این تخت خواب علاوه بر رنگهای مختلف به رنگ سفید هم توجه خاص شده است. قابهایی که در بالای تخت خواب است و به نظر میرسد هر کدام قسمتهایی از یک طرح کارخانه ای است که در کنار هم بسیار جذاب اند و به ادامه رنگهای اتاق کمک زیادی میکند.
* دیوارهای تاریک، اهمیت به روشنی

رنگ زرشکی عمیق دیوارها رنگی مطلوب، در عین حال مجلل برای اتاق است. آلو رنگی است که بیشتر قرمز و آبی را با هم ترکیب میسازد، بنابراین هر رنگی که این دو را در بر داشته باشد بسیار زیبا هستند و رنگ سبز بالشها و رنگ طلایی پردهها متمم رنگ دیوار است.
* رنگ شجاعانه دیوار

رنگ ارغوانی تیره دیوارها همراه با وسایل روشن این اتاق خواب مثل رنگ سبز و نارنجی برای ملافهها، همچنین صورتی گرم در کنار هم به خوبی قرار گرفته اند و از همان رنگ آلو الگو گرفته اند.
* کاملا مدرن

سیاه و سفید نقطه ی شروع ایده آل برای یک پالت رنگ ساده و دراماتیک است. بنفش یک حس فریبنده قابل لمس را به رنگ خنثی میافزاید. این رنگ برای ایجاد یک اتاق نهار خوری دنج و مدرن نه بیش از حد تیره است و نه نور بنفش ایجاد سایه کرده است. صندلیهای بافته شده با مواد طبیعی گرمای خاصی به فضا میدهد.
* رنگ آرام دیوار دستشویی و حمام

الهام رنگ دیوار میتواند از هر کجا آمده باشد. در این حمام، پرده ی دوش از گلهای بنفش رنگ الهام گرفته شده و دیوار هم بنفش کم رنگ است. سبد بافته شده در کنار وان یک سبک کلبه ای را به این حمام اضافه کرده.
* اهمیت به بالشها

در این جا یک درس در مورد اهمیت به رنگ وجود دارد. کجای این عکس چشم شما را گرفته است؟ احتمالا درخشان ترین رنگ، رنگ بنفش بالش روی مبلهای سفید است.
* تاکیدی هوشمندانه

تاکید بر رنگ آلوچه ای آسایش و زیبایی را گاه به گاه به این اتاق نشیمن میدهد. دیوارهای سفید ، یک فرش کم رنگ و یک میز چوب پیک نیک در کنار رنگ آلوچه ای ترکیبی جالب است. قرار دادن بالشها به طرق مختلف راه هوشمندانه ای برای ایجاد علاقه به نیمکت چوبی است.
* اهمیت به دیوار

یک موضوع توصیف پذیر با اهمیت به دیوار ایجاد کنید. با کاشیهای ارغوانی یک حمام مجلل را قابل لمس کنید. دست شویی سفید و براق و نزدیک به دیوار یک نقطه کانونی ایجاد میکند.
تزیین منزل با رنگ بنفش !
تزیین, تزیین منزل, تزئین منزل اتاق خواب دنج, رنگ بنفش به عنوان یک رنگ بی طرف, بنفش دلربا, رنگ شجاعانه دیوار, رنگ آرام دیوار دستشویی و حمام,تزیین سالاد,تزیین غذا,تزیین ژله,تزیین کیک,تزیین میوه,تزیین حلوا,تزیین منزل,تزیین منزل با شمع,تزیین منزل عروس,تزیین منزل,تزیین منزل با گل,تزیین منزل ایرانی,دکوراسیون منزل,دکوراسیون داخلی منزل,دکوراسیون منزل ایرانی
ایده هایى متفاوت براى فضاسازى در آپارتمان

یکى از عمده مشکلات آپارتمان نشینى کمبود جا و در اختیار نداشتن فضاى مناسب است. کمبود قفسه هاى آشپزخانه، عدم وجود کمد دیوارى ، کتابخانه دیوارى و... همه اینها از جمله عواملى است که امنیت، آسایش و مهمتر از همه اقتصاد ساکنین آپارتمان را به مخاطره مى اندازد. از آنجا که انباشته کردن اسباب و اثاثیه اضافى، غیرضرورى و گاه به دردنخور یکى از ویژگى هاى زندگى است، فضاسازى در آپارتمان از اهمیت ویژه اى برخوردار است. توجه به استفاده از فضا به صورتى مفید و کارآمد علاوه بر این که نقش مؤثرى در کاهش میزان ریخت و پاش ایفا مى کند بر هماهنگى نوع چیدمان منزل نیز مى افزاید. در اینجا به معرفى راه هایى مى پردازیم که مى تواند ایده بسیار خوبى براى شما در زمینه فضاسازى آپارتمان باشد :
یکى از مهمترین اقدامات در این زمینه ساخت و نصب دکورهایى است که مى تواند بیشترین میزان وسایل اضافى و غیرضرورى شما را در خود جاى دهد. حال با این اوضاع اگر مى خواهید کمبود جایتان را برطرف سازید و نمى دانید با کتاب هاى اضافى و ظرف و ظروف عتیقه اى که با تلاش بسیار جمع کرده اید چه کار کنید، پیشنهاد این است که یک ویترین نردبانى با ابعاد 40*90 و ارتفاع 212 سانتى متر (بدون شیشه) به عنوان کتابخانه، میز تلویزیون و ضبط صوت سفارش دهید.
فاصله طبقات بسته به نوع وسیله اى که در آن جاى مى گیرد، فرق مى کند. طبقه زیرین معمولاً محل قرار گرفتن ویدئو یا تلفن است. طبقه دوم میز تلویزیون و طبقه سوم جاى گذاشتن ضبط صوت و وى سى دى است. طبقات بعدى نیز مختص قرار گرفتن کتاب مى شود که البته شما مى توانید تعداد بیشترى از طبقات را به کتاب هایتان اختصاص دهید. اگر کنج اتاق پذیرایى خالى است و ظرف هایتان در آشپزخانه بدون جا مانده به جاى صرف هزینه گزاف براى خرید یک بوفه خراطى شده چندمیلیونى، یک ویترین چوبى سه کنج چهارطبقه با در شیشه اى سفارش دهید که ارتفاعى 180 سانتى مترى و طول و عرضى معادل 43 سانتیمتر داشته باشد. اگر قصد دارید به گونه اى دیگر بشقاب ها و لیوان هایتان را جمع آورى کنید پیشنهاد مى کنیم این روش را برگزینید. یک کمد 5 طبقه با عرض 49 طول 64 و ارتفاع 162 سانتى متر سفارش دهید که هر طبقه آن در جداگانه داشته و همچون در یخچال از یک سو باز شود. احیاناً اگر ظروف قیمتى و عتیقه دارید بد نیست همان کمد 5 طبقه را بدون در ساخته و به جاى چوب در کف قفسه ها از شیشه استفاده کنید.

اگر علاقمند به قرار دادن آینه در منزلتان هستید، مى توانید با یک تیر دو نشان بزنید، یک کتابخانه به همراه یک کمد آینه دار. براى این کار لازم است یک کمد دوتایى به هم چسبیده و بدون در با ارتفاع 212 و طول و عرض 97 و 33 سانتى متر سفارش دهید. با کمک 4 عدد تخته یکى از قسمت ها را طبقه زده و از آن به عنوان کتابخانه استفاده کنید و یا اشیاى لوکس را در آن جا دهید. قسمت کنارى را به عنوان کمد لباس هایتان انتخاب و در تمام آینه رویش نصب کنید.
براى استفاده بهینه از سالن پذیرایى و بهره بردن از امکانات کتابخانه، قفسه هاى سى دى و ظروف غیرلازم مى توانید ترتیب ساخت یک دکور را بدهید. دو ردیف قفسه سه تایى که هر کدام با عرض و طول 37 و 70 و ارتفاع 40 سانتى متر است محل مناسبى براى نگهدارى ظروف آشپزخانه و اشیاى قدیمى به شمار مى روند.
ردیف پایین که نماى چوبى دارد براى گذاشتن فایل هاى ادارى و کتاب بسیار مناسب است. فاصله بین دو ردیف کمد هم فضاى استانداردى است براى گذاشتن تلویزیون، آباژور، ضبط صوت و هر شىء زینتى که مایل به قرار دادن در آن مکان هستید. نمونه این کار را در آشپزخانه نیز مى توان انجام داد . این دیگر بسته به سلیقه شما است که پانل هاى چوبى را در کدام قسمت و به چه صورت در آشپزخانه نصب کنید.
این روش به خانواده هاى پرجمعیت و مهمان دوست کمک مى کند تا تمام ظروفى را که در آشپزخانه نیاز دارند در کنار خودشان جمع آورى کنند بدون اینکه با کمبود فضا مواجه شوند.

کمد لباس هاى قدیمى
نگهدارى لباس در هر خانه اى یکى از مهمترین مسائل است. یکى از معضلات خانم ها در پایان زمستان، جمع کردن لباس هایى است که دیگر به درد فصل بهار و تابستان نمى خورند. چرا که اغلب به دلیل کمبود کمد و فضاى خالى مجبور به دور ریختن لباس هاى قدیمى و غیرفصلى هستند. ایده خوب براى حل این مسئله ساخت نوعى کمد است که حالت کاناپه داشته و مى تواند در خود تعداد بسیار زیادى لباس جاى دهد.
سه کمد مکعب مستطیل که در آن از قسمت بالا باز مى شود و ابعاد آن بستگى به متراژ منطقه اى دارد که شما در نظر گرفته اید این کمد علاوه بر نگهدارى لباس هاى قدیمى و زمستانى، کاربرد دیگرى نیز دارد. مى توانید با قرار دادن چند عدد بالشتک آن را به کاناپه تبدیل کنید یا به عنوان میز براى گذاشتن آباژور، گلدان و مجسمه استفاده کنید.
اتاق کار خانگى

ایجاد فضاى مناسب براى کار این امکان را مى دهد که شما در زمان هایى که در منزل به سر مى برید یا به هر دلیلى مثل داشتن فرزند خردسال نمى توانید در ساعات روز سر کارتان حاضر شوید، بتوانید با آسودگى خاطر به امورتان رسیدگى کنید. براى این منظور قسمتى از سالن پذیرایى را که بلااستفاده است مثلاً قسمتى که به واسطه قرار گرفتن ستون حالت فرورفتگى دارد را انتخاب کنید. با گذاشتن یک پاراوان بین قسمت موردنظر و آنجا که مبلمان را قرار داده اید، یک دیوارک بسازید. سپس میز کارتان را پشت پاراوان قرار داده و با نصب چند قفسه کامپیوتر، فاکس، تلفن و هر آنچه را که براى یک میز کار لازم دارید روى آن قرار دهید.
دو ردیف قفسه شیشه اى که براى کتاب و سى دى نصب شده است. این کار به شما این امکان را مى دهد که کتاب ها و سى دى هاى مورد علاقه خودتان را همیشه در دسترس داشته باشید.

بهینه سازى در آشپزخانه
یک میز دوطبقه متناسب با فضاى آشپزخانه سفارش دهید که دورتادور آن چسبیده به قسمت فوقانى، کشو نصب شده باشد. این میز را وسط آشپزخانه بگذارید. بشقاب، لیوان، کارد و چنگال هایتان را در کشوها جاى داده و طبقه تحتانى را هر آنچه که دلتان مى خواهد از قابلمه گرفته تا گلدان، سبد میوه و نان قرار دهید. با پهن کردن یک رومیزى زیبا و گذاشتن یک گلدان گل از قسمت بالایى نیز مى توانید به عنوان میز ناهارخورى استفاده کنید.
استفاده بهینه از تاقچه
هنوز هم خانه هایى وجود دارد که در معمارى شان از تاقچه استفاده شده است. با پیاده کردن روش هاى فوق مى توانید حداکثر بهره را از فضا ببرید، محیط خانه را از شلوغى و ریخت وپاش برهانید. سلیقه تان را اجرا کنید و آرامش واقعى را به محیط زندگى تان برگردانید.
دکوراسیون در آپارتمان
دکوراسیون در آپارتمان, ایده هایى متفاوت براى فضاسازى در آپارتمان, دکوراسیون, دکوراسیون آپارتمان, دکوراسیون قسمتهای مختلف آپارتمان, انواع دکوراسیون, سایت دکوراسیون,دکوراسیون در آپارتمان,دکوراسیون آپارتمان,دکوراسیون آپارتمان کوچک,دکوراسیون آپارتمان,دکوراسیون آپارتمان ایرانی,دکوراسیون آپارتمان 50 متری,دکوراسیون داخلی,دکوراسیون منزل,دکوراسیون اتاق خواب,دکوراسیون,دکوراسیون آشپزخانه,دکوراسیون مغازه,دکوراسیون اتاق کودک,دکوراسیون سنتی,دکوراسیون آپارتمان 80 متری,انواع دکوراسیون منزل,انواع دکوراسیون اتاق خواب,انواع دکوراسیون,انواع دکوراسیون آشپزخانه,انواع دکوراسیون داخلی,انواع دکوراسیون خانه,انواع دکوراسیون پذیرایی,انواع دکوراسیون مغازه,انواع دکوراسیون اتاق کودک,سایت دکوراسیون داخلی,سایت دکوراسیون آشپزخانه,سایت دکوراسیون اتاق خواب,سایت دکوراسیون دارکوب,سایت دکوراسیون مغازه,سایت دکوراسیون اتاق بچه,سایت دکوراسیون ایران,سایت دکوراسیون ایرانی

این روزها مطالعات زیادی در مورد فواید و زیانهای احتمالی قهوه و نوشیدنیهای کافئیندار انجام می شود که به نظر می رسدبا توجه به شیوع اخیر مصرف این نوع نوشیدنیها، لازم است مردم کشور ما هم به نتایج آنها توجه داشته باشند.یکی از تازهترین این مطالعات در مورد نقش کافئین در بالا بردن احتمال سقط جنین است...
طی مطالعهای که در مرکز مطالعات کایسر در آمریکا انجام شده، مشخص شده مصرف بیش از 200 میلی گرم کافئین در روز، در ماههای اول بارداری، می تواند احتمال سقط جنین را افزایش دهد.
این مطالعه تنها به نقش قهوه اشاره ندارد، بلکه میزان کافئین مصرفی روزانه را مورد بررسی قرار داده است. کافئین می تواند در نوشیدنیهای مختلف وجود داشته باشد، از جمله در چای، نوشابههای کولادار ، نوشابههای موسوم به " نوشابه های انرژی زا" و همچنین شکلات.
بنابراین نتایج این بررسی، باید در مورد همه این نوشیدنیها و خوراکیها، تعمیم داده شود. هم اکنون مراکز ارائه استانداردهای غذایی، مانند اداره استاندارد تغذیهای انگلستان، میزان کافئین مجاز مصرفی برای زنان باردار را، 300 میلی گرم اعلام کردهاند و تصریح شده که مقادیر کمتر از این برای زنان باردار هیچگونه خطری ندارد. این میزان کافئین تقریباً معادل 4 فنجان متوسط قهوه معمولی است.
از آنجا که احتمال سقط جنین، به خصوص در ماههای اول، بسیار زیاد است، به همه زنان باردار توصیه می شود در این دوره تا آنجا که ممکن است از مصرف نوشیدنیهای کافئین دار اجتناب کنند.
در مطالعه جدید مقادیر کمتر هم خطرناک توصیف شده، چنانکه مجریان آن می گویند مطالعاتشان نشان داده احتمال سقط جنین در بین زنانی که تا هفته بیستم بارداری، 200 میلی گرم کافئین دریافت می کردند، 15 درصد بود، در حالی که این رقم در بین سایرین، 12 درصد بود و با افزایش میزان کافئین دریافتی، احتمال سقط جنین نیز تا 25 درصد بیشتر می شد.
بر اساس مطالعات گوناگونی که پیش از این انجام شده بود، مشخص شده که کافئین از جفت عبور می کند و به جنین می رسد. با این حال اثر آن در کاهش رشد جنین هنوز اثبات نشده و حتی در برخی مطالعات رد شده بود، به عنوان مثال، مطالعهای که سال 2003 در مؤسسه تحقیقاتی کارولینسکای سوئد و با همکاری دانشگاه "اوپسالا" انجام شده بود، تأثیر کافئین و قهوه را بر کاهش رشد جنین رد کرده بود.
با وجود دقت و جامعیت این مطالعه خاص، باز هم اداره استانداردهای تغذیهای انگلستان اعلام کرده که قصد ندارد در محدوده مجاز مصرف کافئین برای زنان باردار تجدید نظر کند. به گفته کارشناسان این اداره، برای تعیین استانداردهای تغذیهای، باید مطالعات متعدد صورت بگیرد تا فایده محدودیتهای بیشتر، روشنتر شود.
اما همانطور که اشاره شد، این مطالعه جدید، که در آخرین شماره نشریه "بیماریهای زنان و زایمان آمریکا" منتشر شده، هشدارهای جدی می دهد.
به گفته این محققان، از آنجا که احتمال سقط جنین، به خصوص در ماههای اول، بسیار زیاد است، به همه زنان باردار توصیه می شود در این دوره تا آنجا که ممکن است از مصرف نوشیدنیهای کافئین دار اجتناب کنند.
منبع : سالم
زیانهای قهوه برای مادران باردار
زیان های قهوه, فواید و زیانهای قهوه, فواید قهوه,زیان های قهوه,زیان های قهوه سبز,بارداری,بارداری پوچ,بارداری ناخواسته,بارداری دوم,بارداری بعد از سقط,فواید و زیانهای قهوه,فواید و مضرات قهوه,فواید و ضررهای قهوه,فواید و عوارض قهوه,فواید قهوه,فواید قهوه سبز,فواید قهوه اسپرسو,فواید قهوه تلخ,فواید قهوه برزیل,فواید قهوه و نسکافه,فواید قهوه برای مو