
نوشابه یکی از پرطرفدارترین نوشیدنی در بین ایرانیان است که هر چقدر هم متخصصین از مضرات ان بگویند بازهم امار استفاده ان در کشورما ن سرسام اور است .افزایش فشار خون، پوکی استخوان، احتمال ابتلا به سرطان لوزالمعده، پوکی استخوان، سنگ های کلیوی، پوسیدگی دندان و …برخی ازمضرات ان هستند
متخصصان می گویند:هر قوطی نوشابه 10 قاشق شکر دارد
باتوجه به آمارهای پراکندهای که در مورد میانگین مصرف نوشابههای گازدار و انرژیزا در ایران وجود دارد، متاسفانه بهنظر میرسد مصرف این محصول مضر در کشور ما حدود 2 تا 4 برابر میانگینهای جهانی است…
متوسط سرانه مصرف نوشابههای گازدار در جهان برای هر فرد، حدود 10 لیتر و در ایران، نزدیک به 30 تا 40 لیتر است.
برخی از کشورها، استاندارد مصرف نوشابههای گازدار را به زیر 8 لیتر هم رساندهاند. یکی از مهمترین زیانهایی که برای مصرف نوشابههای گازدار عنوان میشود، خطرهای ناشی از دریافت قند فراوان آنهاست.
اسید فسفریک و دیاکسیدکربن موجود در این محصولات هم که باعث تولید گاز میشوند، عوارض زیادی برای مصرفکننده دارند.»
قند هر یک قوطی نوشابه، برابر با چند قند یا چه مقدار شکر است؟
قند هر قوطی نوشابه گازدار، برابر با 10 قاشق غذاخوری شکر است. این مقدار نوشابه، حدود 150 تا 200 کیلوکالری انرژی دارد. حالا فکرش را بکنید فردی که در یک وعده، بیش از یک لیوان یا یک قوطی کوچک نوشابه مصرف میکند، چه مقدار قند و کالری به بدنش میرساند؟
از مهمترین مضرات مصرف نوشابههای گازدار :
از بحث چاقکنندگی نوشابههای گازدار که بگذریم، مصرف این نوشیدنیهای بسیار شیرین میتواند تحریک کاذب ترشح انسولین و بالا رفتن کاذب سطح قند خون را در پی داشته باشد. در نتیجه، به مرور زمان احتمال بالا رفتن مقاومت بدن به انسولین بالا میرود و زمینه ابتلا به دیابت، بهخصوص در آنهایی که از نظر سابقه خانوادگی مستعد ابتلا هستند، فراهم میشود. از طرف دیگر، وقتی اسید فسفریک و دیاکسید کربن موجود در نوشابهها، وارد معده میشود، pH اسیدی آن را خنثی و هضم را مختل میکند. کافئین موجود در نوشابهها هم 30 تا 40 دقیقه بعد از ورود به بدن، بهخصوص در بچهها مشکلات مختلفی مانند گشادی مردمک چشم یا افزایش اضطراب و استرس ایجاد میکند. بهعلاوه، حدود یک ساعت بعد از جذب قندها و ترکیبهای موجود در نوشابههای گازدار، جذب عناصر فلزی و نادر موجود در بدن مانند کلسیم، منیزیم، روی و آهن پایین میآید و به این ترتیب، متابولیسم پایه افزایش مییابد. زیادهروی در مصرف این محصولات، باعث میشود کلیهها هم دیگر قادر به دفع مناسب اسید فسفریک نباشند. از طرفی، با برداشت کلسیم از بافت استخوانی، امکان افزایش رسوب آنها در کلیه و احتمال ایجاد سنگ کلیه بهوجود میآید.
چرا با تمام مضراتی که برای مصرف نوشابهها مطرح میشود، بازهم شاهد ورود روزانه محصولات جدید و متنوع این نوشیدنی به بازار هستیم؟
متاسفانه شرکتهای تولیدکننده محصولات مضری مانند نوشابه و فستفود، با ترفندهای تبلیغاتی مختلف و سرمایهگذاریهای متعدد، سعی میکنند رضایت مشتریها را جلب کنند و به آنها نشان بدهند که محصولات جدیدشان، ضرری برای مصرفکنندهها ندارند. بهتازگی، گزارشهای جدیدی درباره میزان سود کارخانههای تولید نوشابههای گازدار منتشر شده که نشان میدهد هر 15 ثانیهای که یک مصرفکننده جدید به جمع مصرفکنندگان غذاهای آماده و نوشابههای گازدار افزوده میشود، سود تولیدکنندگان حدود 200 میلیون پوند بالاتر میرود بنابراین بدیهی است که تولیدکنندگان، هر روز در پی تولید محصولات جدیدتری برای افزایش سوددهی خود باشند.
نوشابههای زیرو، لایت و رژیمی هم برتری خاصی بر نوشابههای معمولی ندارند؟
به هیچوجه. به تمام نوشابههای گازدار برای ایجاد طعمی مطلوب و مشتریپسند، یک ماده قندی اضافه میکنند. این مواد قندی میتوانند شیرینکنندههایی مانند ساکاروز و گلوکز باشند یا شیرینکنندههای مصنوعی. شاید شیرینکنندههای مصنوعی مانند قندهای طبیعی، باعث افزایش چشمگیر دریافت کالری نشوند اما میتوانند به مرور زمان، باعث تغییر ذائقه و حس چشایی فرد شوند و بهصورت پنهان، زمینه مصرف قند و شیرینی را در برنامه غذایی افراد فراهم کنند بنابراین ما اصلا نمیتوانیم بگوییم که مصرف نوشابههای رژیمی، لایت و زیرو از نوشابههای معمولی بهتر است و زیادهروی در مصرف آنها، عوارضی نخواهد داشت. ضمن اینکه مصرف طولانیمدت برخی شیرینکنندههای مصنوعی و محصولات غذایی حاوی آنها، میتواند آثار سرطانزایی هم در بدن داشته باشد.
بهترین جایگزینهای نوشابههای گازدار چه نوشیدنیهایی هستند؟
آب، لبنیات، دوغ بدون نمک و گاز، نوشیدنیهای تهیهشده از عرقیات سنتی و عصارههای گیاهی که بدون گاز و قند فراوان هستند، میتوانند جایگزینهای مناسبی برای نوشابههای گازدار باشند.
چه اقدامهایی برای کاهش مصرف نوشابههای گازدار در کشور انجام شده یا قرار است انجام شود؟
شوراهای سلامت امنیت غذایی و سازمانهای نظارتی، سالها بر این عقیده بودند که جلوی تولید نوشابه گرفته یا میزان تولید آن کاهش داده شود، اما این کار نه تنها چندان عملی و اجرایی نیست، بلکه درست هم نیست زیرا در دنیا کسی جلوی تولید چنین محصولاتی را نمیگیرد بنابراین بحث اطلاعرسانی و آگاهی دادن به افراد جامعه در مورد زیانهای مصرف نوشیدنیهای گازدار باید در دستور کار دانشگاهیان، بدنه صنعت، سازمانهای نظارتی و رسانهها قرار بگیرد تا مردم، با آگاهی درباره مضرات مصرف نوشابههای گازدار، حق انتخاب داشته باشند. از طرف دیگر، اقدام موفق دیگری که میتواند در روند تولید و میزان مصرف برخی خوراکیهای مضر مانند نوشابههای گازدار اثر بگذارد، افزایش مالیات بر ارزش افزوده چنین محصولاتی است. زمانی که مالیات بالا میرود، قیمت تمامشده محصول کمارزشی مانند نوشابه هم افزایش مییابد و قدرت خرید برای تهیه چنین کالایی که جزو کالاهای اساسی هم نیست، کم میشود. به این ترتیب، تعادلی در روند تولید و مصرف نوشابه در ایران مانند تمام دنیا، اتفاق میافتد. زمانی که مردم، تفاوت بسیار چشمگیری بین قیمت یک بطری نوشابه گازدار با یک بطری آب معدنی یا دوغ بدون گاز ببینند، احتمالا درصدد خرید محصول سالمتر و به مراتب ارزانتر برمیآیند. این در حالی است که کم بودن تفاوت قیمت این نوشیدنیها در سالهای اخیر، افزایش مصرف نوشابه را به دنبال داشته است. اگر این اتفاق نیفتد، هزینههای درمانی بیشتری به دلیل افزایش مصرف نوشابههای گازدار، بر دوش جامعه خواهد افتاد. از طرف دیگر، باید نحوه عرضه و توزیع خوراکیها و آشامیدنیهای مضر هم کنترل شود. درواقع، خود مردم با کمک آموزش و پرورش و اولیای مدرسه، باید دست در دست هم بدهند تا کاهش مصرف نوشابههای گازدار از سنین مدرسه آغاز شود؛ یعنی باید قانونی در جهت ممنوعیت مطلق فروش نوشابه در بوفه مدارس و حتی مغازههای اطراف مدارس وضع و اجرا شود تا امروزه با آمارهایی که نشان میدهند حدود 60 درصد بچههای بالای 12 سال، روزی 1 بار نوشابه میخورند، مواجه نباشیم.
مصرف نوشابههای گازدار و تهدید سلامت شما!
نوشابه های گازدار,نوشابههای انرژیزا,مضرات نوشابه گازدار,نوشابه های گازدار از چه تهیه,مضرات نوشابه های گازدار,عوارض نوشابه های گازدار,فواید نوشابه های گازدار,ترکیبات نوشابه های گازدار,ضررهای نوشابه های گازدار,انواع نوشابه های گازدار,تولید نوشابه های گازدار

اگر شخصی عادت به خودارضایی نماید بطوریکه باعث بوجود آمدن مشکل در زندگی روزانه، درسی، حرفه و رابطه با همسر شود، اعتیاد به خودارضایی دارد.» خودارضایی در همه جوامع هم در آقایان و هم درخانمها در همه سنین می تواند رخ دهد. هرزمانی خودارضایی باعث بوجود آمدن اختلال در روند زندگی معمولی مانند شغل، روابط خانوادگی و تحصیل شود، گفته می شود که شخص معتاد به خودارضایی است. در این افراد یک تمایل درونی آنها را مجبور میکند که بطرف خودارضایی بروند
افرادی که دارای یک یا چند تا از علائمی مثل جستجوی موارد پورنوگرافی بطور فزاینده، احساس شرمساری از عمل خودارضایی، ایجاد مشکل در رابطه با همسر بعلت خودارضایی، داشتن مشکل در بدست آوردن برانگیختگی جنسی، ایجاد مشکل در شغل و تحصیل و خودارضایی در مکان های نامناسب مثل دفتر کار، ماشین و مکان های عمومی هستند، باید از نظر اعتیاد به خود ارضائی بررسی شوند.
خودارضایی معمولا در اکثر موارد جهت ارضاء غرایض جنسی است. غریضه جنسی یکی از قوی ترین غرایض در نهاد بشر است و در مواردی که فرد نمی تواند نیازهای جنسی خود را از طریق رابطه جنسی طبیعی برطرف کند، روی به خودارضایی می آورد و در اکثر موارد پس از ازدواج دیگر خودارضایی ادامه پیدا نمی کند.
خودارضایی حتی در کودکان قبل از سن مدرسه نیز وجود دارد. خودارضایی گهگاه در کودکان بدلیل کنجکاوی است ولی اگر تداوم پیدا کند حالت مرضی بخود می گیرد. گاه علت خود ارضائی در کودکان ریشه روانی دارد، مثلا اگر موضوعی کودک را آزار دهد ممکن است روی به خودارضایی بیاورد. » دکتر صفری نژاد افزود:« وقتی یک کودک شروع به خودارضایی مداوم کرد بعید است که این عمل را در آینده متوقف نماید.
خودارضایی بیشتر از اینکه در کودکان سبب آسیب شود، در نوجوانان و جوانان سبب آسیب می گردد. به سه علت آلت تناسلی در حین خودارضایی آسیب می بیند: استفاده از اشیاء مثل حلقه جهت خودارضایی، فشردن آلت تناسلی به سطوح سفت مثل کف زمین و دیوار و تا کردن آلت تناسلی در حالت نعوظ.
کوچکترین آسیب به آلت تناسلی سبب پاره شدن بافت های فیبری پوشش آلت تناسلی شده و بعدها سبب یک بیماری خطرناک بنام بیماری پیرونی می شود که معمولا سیر آن بطرف ناتوانی جنسی کامل است. هرگونه آسیب به آلت تناسلی باید بلافاصله ترمیم شود و در صورتی که آسیب به آلت تناسلی وارد شد باید حتما هر چه زودتر به پزشک متخصص مراجعه کرد و خجالت نباید مانع مراجعه به پزشک شود.
عوارض خودارضایی در سالمندان مثل افراد جوان و میانسال است و فرقی نمی کند. اخیرا بیماری 92 ساله داشتم که بعلت اختلال نعوظ مراجعه کرده بود. وقتی از وی سئوال کردم گفت که بعلت اختلال نعوظ نمی تواند خودارضایی کند و دچار افسردگی شده است. این مرد از 9 سالگی بطور مداوم خودارضایی می کرده است و می گفت که موارد متعددی بیش از 10 بار خود ارضائی در روز داشته است.
منبع : salamatnews.com
از نتایج عادت به خودارضایی آگاه باشید
اعتیاد به خودارضایی,عوارض خودارضایی در سالمندان,خودارضایی در کودکان

از دید نظریه تکاملی، ایده آل بنظر می رسد زمانی که ناراحتیم یا در حالت روحی خوبی به سر نمیبریم، احساس میکنیم که مسئله ای وجود دارد و به وسایل فیزیکی موجود در دور وبرمان در آن لحظه توجه میکنیم. در آن زمان ما ، به این دقت میکنیم که کارها را چطوری انجام دهیم نه اینکه به چه دلیلی انجام دهیم.
این میتواند باعث شود تمام موجودیتان را در سبد خریدتان بریزید، بدون توجه به اینکه به آن چیزها نیاز دارید و یا حتی توانایی خرید آنها را دارید یا نه. به نظر میرسد راه خیلی بهتر و سادهتری وجود داشته باشد: در هنگام گرسنگی، خستگی، استرس، دعوا و … از خرید کردن بپرهیزید. به هر حال این کار میتواند میزان خرید شما را در بسیاری از روزها کاهش دهد.
چارهی پیشگیری از ورود به مغازهها در حال نامساعد، داشتن کنترل بر روی احساسات و توجه به قدرت خریدتان حتی در هنگام ناراحتی است. در ادامه هشت راه برای این کار گفته میشوند:

1-دست نزنید
وجود امکان برداشتن و برانداز کردن وسایی مانند قابلمهها و ظرفهایی که در مغازهها وجود دارند همیشه خوشایند است. این کار به شما کمک میکند تصور کنید که چگونه میتوانید از آن وسیله استفاده کنید یا چقدر آن وسیله به منزلتان خواهد آمد. ولی نمونههای نمایشی داخل مغازهها و قفسههای چیده شده به زیبایی فقط محض خوشایند شما نیستند. مطالعات نشان دادهاند احتمال بیشتری وجود دارد که کسانی که محصولات مورد نظرشان را لمس میکنند و به آنها دست میزنند برای پرداخت آن محصول هزینهی بیشتری بپردازند تا کسانی که به چیزی دست نمیزنند. محققان میگویند لمس کردن یک وسیله باعث میشود نسبت به آن کمی حس مالکیت پیدا کنید و بازگرداندن آن محصول به قفسه را سختتر میکند. و هنگامی که در وضع روحی مساعدی نباشید، بیشتر در معرض این اتفاق قرار خواهید داشت.
2-با شکم سیر به خرید بروید
رفتن به خرید با شکم سیر نه تنها از خریدهای آنی و احساسی پیشگیری میکند، بلکه خوردن یک غذای خوب میتواند وضع روحی شما را بهبود ببخشد و از ولخرجی جلوگیری کند. حدود نیم ساعت قبل از رفتن به خرید، غذاهای غنی از منیزیم مانند اسفناج، تخم کدو، موز یا یک فنجان ماست کمچرب یا طالبی مصرف کنید تا میزان ترشح هورمونهای استرسزا را کاهش دهد و وضع روحی نامساعد شما را تغییر دهد.

3-همیشه در فروشگاه لیست خرید داشته باشید
فراموش کردن مواد لازم برای شام یا اینکه آیا تخممرغ در خانه دارید یا نه میتواند باعث بد شدن وضع روحی شما شود. در مقابل، خرید مطابق یک لیست احساس آرامش به ارمغان میآورد. هنگامی که یک لیست مینویسیم، آرامش بیشتری داریم و آسودهتر هستیم. با یک لیست، به جای خریدهای احساساتی، آنچه را که مورد نیاز است میخریم.
4-به همراه یک دوست به خرید بروید
به همراه یک عضو مورد اعتماد از خانواده یا دوستانتان به خرید بروید تا وقتی ناراحتی شما را مستعد ولخرجی میکند جلویتان را بگیرد. «به آنها بگویید چه چیزهایی در لیست خریدتان دارید و به چه نیاز دارید تا آنها بتوانند به شما کمک کنند.»

5-به آینده فکر کنید
احتمال دارد ضعف بصیرت طولانی مدت عامل انتخابهای نامناسب در هنگام خرید باشد. معمولاً افراد شاد بیشتر تمایل دارند تا اهداف بلندمدتشان (مانند پرداخت مالیات و پسانداز برای دوران بازنشستگی) را در یاد نگهدارند. «به نظر میرسد افراد ناراحت بیشتر بدنبال لذت در همان زمان و مکان هستند.»
حتی هنگامی که استرس دارید، تمرکز کردن روی دستاوردهای آینده میتواند به شما کمک کند در مقابل خریدهای احساسی که فقط رضایت لحظهای بدنبال دارند مقاومت کنید. ما پیشنهاد میکنیم یادداشتی مانند «فردا یک روز تازه است، هوشمندانه خرید کن!»

6-آنقدر وانمود کنید تا بتوانید
«تحقیقات نشان دادهاند که وقتی شما قصد دارید طور خاصی رفتار کنید، در صورتی که خودتان را متقاعد کنید که این صفت را همین الان هم دارید احتمال موفقیتتان بیشتر خواهد بود.» اکثر وقتها رویکرد افراد به اینگونه خریدها به این صورت است که خود را مجبور به انجام آنها میبینند («من باید این کار را انجام دهم»، «من نباید آن کار را انجام دهم»). اگر به جای «من باید این کار را بکنم» به خود بگویید «من فقط آنچه را که در لیست خریدم قرار دارد را میخرم» و «حتی وقتی تحریک به ولخرجی میشوم، در مقابل این احساس مقاومت میکنم» احتمال اینکه موفق شوید خیلی بیشتر است.

7-در مورد حراجها حواستان را جمع کنید
کاهش قیمتها و تخفیفهای ارائه شده در برنامههای فروش ویژه روی شما تأثیر میگذارند و احساس فوریت و ضرورت در شما ایجاد میکنند. غلبه بر ترس اینکه ممکن است چیزی در یک حراجی از کفتان برود (حتی وقتی نیازی به آن چیز ندارید) در زمانهایی که در وضع روحی مناسبی نیستید سختتر است. برای حصول اطمینان از اینکه واقعاً دارید سود میکنید، همیشه لیستی از اقلام مورد نیازتان داشته باشید تا در حراجی ها فقط آنها را خریدری کنید.

8-یک عادت قبل از خرید داشته باشید
اگر دارید بیش از اندازه برای درمانهای مربوط به استرس خرج میکنید، وقت آن رسیدهاست که راههای دیگری نیز برای کنار آمدن با استرس بیابید. درد و دل کردن با یک دوست، گوش دادن به موسیقی، قدم زدن، نقاشی کشیدن، مرتب کردن کشوی میزتان، فکر کردن به چیزی که شما را خوشحال میکند، یا هر چیز دیگری که در مورد شما جواب میدهد. چیزی که به شما حس آرامش، نظم یا خوشحالی میدهد بیابید تا بوسیلهی آن حال و هوای خود را در جهت بهتر شدن عوض کنید، سپس به خریدتان بپردازید.

منبع-http://phow.ir
8 شیوه برای درست خرید کردن در زمان بی حوصلگی
خرید و شرایط روحی,خرید در زمان بی حوصلگی

فعالیت بدنی فواید مفیدی بر امراضی مثل مالتیپل اسکلروز ( M.S) دارد. مریضی M.S یک مریضی تضعیف عصبی است که به شکل تدریجی سبب اختلال در کارکرد سیستم عصبی مرکزی می گردد. با این وجود، بعضی از بیماران مبتلا به M.S در زمان رفتن به جاهای گرم و مرطوب و نیز در زمان انجام فعالیت ورزشی دچار بالا رفتندمای بدن می شوند. این وضعیت می تواند وضعیت
بیمارن را وخیم تر کند. محققین دانشگاه سیدنی و نحوه اثر فعالیت ورزشی با شدت متوسط را بر بیماران مبتلا به M.S با گروه کنترل مقایسه کردند. نتایج این تحقیق در Experimental Biology meeting گزارش شد. در این مطالعه که به سرپرستی دکتر Huang و همکارانش انجام شد 5 بیمار مبتلا به M.S و 5 فرد سالم در گروه کنترل با یکدیگر مقایسه شدند. از این آزمودنی ها در هر دو گروه خواسته شد تا در دمای 30 تا 60 درجه سانتی گراد و در یک اتاق روی دوچرخه ثابت پا بزنند. محققین در این پژوهش دریافتند که زمان تا عرق ریزی و نیز میزان عرق ریزی در بیماران مبتلا به M.S بیشتر از افراد سالم گروه کنترل بود و در واقع تغییر تنظیم دمایی موجب افزایش بیشتر دمای مرکزی بدن بیماران در مقایسه با افراد سالم می شود. بیش گرمایی در این شرایط موجب وخامت موقتی علایم می گردد که می تواند بر توانایی بیماران مبتلا به M.S برای ادامه فعالیت ورزشی اثر داشته باشد و زمینه ای است برای ممانعت از پرداختن به فعالیت ورزشی در بیماران مبتلا به M.S . در ابتدا، بر اساس نتایج این مطالعه پیشنهاد می شود که افزایش بیش از حد دمای بدن بیماران مبتلا به M.S به دلیل میزان کم عرق ریزی و زمان زیاد تا شروع عرق ریزی آن ها است، به همین دلیل توانایی شان در سرد کردن بدن کاهش می یابد.
منبع-http://www.yourdoctor.ir
تاثیر فعالیت بدنی بر عدم تحمل به گرما در امراض مبتلا به M.S
فعالیت ورزشی در مبتلایان ام اس,گرما در بیماران ام اس

برایتان مشکل است بگویید لباسی که شریک زندگیتان برایتان خریده دوست ندارید؟ با مسافرتی که خانواده درمورد آن تصمیم گرفته اند مخالف هستید ولی رویتان نمی شود بگویید؟ میدانید برنامه جدید کاری که رئیستان برایتان مشخص کرده اشتباه است ولی میترسید در این مورد حرفی بزنید؟ از اظهار نظر در جمع میترسید؟ همه این ها نشان دهنده این است که شما به اندازه کافی قاطعیت ندارید.
قاطعیت یک ویژگی است که بعضی افراد از آن بیبهره هستند. مهارتی است که فرد با داشتن آن میتواند صادقانه احساسات خود را بیان و بدون خجالت حق خود را مطالبه کند. اگر فکر میکنید با اظهار نظر در جمع یا در رابطه با نزدیکان مشکل دارید نگران نباشید؛ قاطعیت یک مهارت است و میتوان با راهکارهایی آن را تقویت کرد.
بعضی از نظرات کاملا سلیقهای است و درست و غلط درباره آنها معنا ندارد. شما دوست دارید در یک کلبه چوبی اتاق بگیرید اما دیگر همسفران یک ویلای لوکس را میپسندند. شما از رنگ سبز خوشتان میآید اما همسرتان این رنگ را دمده میداند. شما باید در عین حال که به سلیقه دیگران احترام میگذارید، به سلیقه خود هم پایبند باشید. اگر از رنگ سبز خوشتان میآید، این نظر و سلیقه شماست. نگذارید دیگران سلیقه شما را زیر سوال ببرند. درباره مسائل مهمتر هم همین روال را حفظ کنید. رعایت اعتدال و تبعیت از نظر جمع در مورد مسائل سلیقهای بهترین راهحل است.
برای دادن نظر قاطع و درست باید چند نکته مهم را رعایت کنید. اول از همه سعی کنید کلمه «من» را کنار بگذارید. در جملاتتان تاکید را روی هدف و منطق ماجرا بگذارید. عصبانی بودن و نشان دادن آن شما را غیر منطقی نشان خواهد داد.
شما نمیتوانید توقع داشته باشید تمام جمع مطابق نظر شما رفتار کنند. بنابراین لازم است حد و حدود خود را بشناسید. شما فردی هستید مثل تمام افراد دیگر. نباید در بحث از کسی انتظار بیجا داشته باشید. از افراد همانقدر توقع داشته باشید که در توانایی آنهاست. برای نظرتان دلیل بیاورید. اگر گفتههای شما به ضرر کسی تمام شد که مقابلتان نشسته سعی کنید با او همدلی کنید. برای مثال اگر نمیخواهید با همسرتان به مهمانی بروید اول به طور قاطع بگویید: «من دوست ندارم بیایم» بعد دلیل واقعی بیاورید: «چون باید به دوستم که بیمار است سر بزنم.» سپس همدلی کنید: «میدانم که تو دوست داری بروی و من معذرت میخواهم.»
این مهم ترین چالش در بحث قاطعیت است. اگر در به خرج دادن رفتار قاطع دقت نشود ممکن است به پرخاشگری تعبیر شود. اما این دو تفاوت اساسی با هم دارند. کسی که قاطع است دوستداشتنی است. او با اعتماد به نفسی که دارد میتواند حرف خود را بزند و حق خود را بدون ضایع کردن حق دیگران بگیرد. او میتواند درباره نظرات و مشکلاتش حرف بزند و چیزی که میخواهد را بیان کند. کسی که قاطعیت دارد مورد احترام دیگران قرار میگیرد چون یاد گرفته نظرش را با احترام کامل بگوید. اما پرخاشگری یک بحث دیگر است. انسان پرخاشگر خودخواه است. به دیگران توجهی ندارد و فقط به خودش فکر میکند. او نظراتش را به جای احترام با عصبانیت بیان میکند. شاید فرد با پرخاشگری بتواند نظر خود را به کرسی بنشاند اما دیگران را ناراحت میکند و تاثیر بدی بر دیگران میگذارد. بنابراین اولین قدم برای داشتن قاطعیت و نظر دادن درست این است که احترام خود و دیگران را حفظ کنید.
سعی کنید در بحث به حرفهای دیگران خوب گوش دهید. سپس آنها را طبقهبندی کنید و جمعبندی نهایی را ارائه دهید. این کار باعث میشود بحث درست پیش برود. این جمع بندی نباید شکل تخریب بگیرد. حرف نفر مقابل را با صداقت و صمیمیت جمعآوری و بیان کنید.
به هیچ عنوان موقع اظهار نظر عصبانی و برافروخته نشوید و اگر در موقعیت خوب و آرامی قرار ندارید و به نظراتتان مطمئن نیستید، از اظهارنظر پرهیز کنید. اگر مدام نظرات نسنجیده بدهید، اعتماد دیگران به شما از بین خواهد رفت. یادتان باشد لبخند و روی گشاده بهترین روش برای قاطعیت سالم و درست است. مراقب باشید هیچگاه در بحث صدایتان را بالا نبرید و شمرده و آرام حرف بزنید. اگر دیدید فرد مقابل شما دارد کنترلش را از دست میدهد، او را به آرامش دعوت کنید و بعد صحبت را از سر بگیرید.
برای دادن نظر قاطع و درست باید چند نکته مهم را رعایت کنید. اول از همه سعی کنید کلمه «من» را کنار بگذارید. سعی کنید نشان دهید تنها به خودتان فکر نمیکنید. در جملاتتان تاکید را روی هدف و منطق ماجرا بگذارید تا نشان دهید نظرتان خودخواهانه نیست. اگر با کسی مشکل دارید پیش از شروع بحث سعی کنید آن را فراموش کنید. عصبانی بودن و نشان دادن آن شما را غیر منطقی نشان خواهد داد و نظرات شما در این صورت قابل استناد نخواهد بود. یادتان باشد به هیچ وجه کسی را در جمع تحقیر نکنید. حرفی که طرف مقابل شما میزند، حتی اگر غلط و غیرمنطقی باشد باید با آرامش درباره آن حرف بزنید و قانعش کنید. به علاوه لازم است نظرات منطقی را حتی اگر مخالف میلتان باشد، بپذیرید. دیگران را قضاوت نکنید و از بحث خارج نشوید. سعی کنید تمرکز را روی همان موضوعی که درباره آن صحبت میشود، بگذارید. این شاخه و آن شاخه پریدن در بحث باعث میشود به نتیجه مطلوب نرسید. دنبال برد و باخت نباشید. قرار نیست کسی در نهایت برنده شود. شما باید تنها به دنبال حقوق منطقی خود باشید و چه بسا حق با شما نباشد. هیچگاه دستور ندهید و نظرتان را با احترام بیان کنید. به جای استفاده از عباراتی مثل «باید»، «من میگویم» یا «من میخواهم»، از جملاتی مثل «خوشحال میشوم اگر…»، «لطف میکنید اگر…» و… استفاده کنید.
شما باید به موضوعی که درباره آن حرف میزنید کاملا مسلط باشید. مغز انسان در یک زمان مشخص توانایی پردازش مقدار مشخصی از اطلاعات را دارد. پس بهتر است پیش از صحبت کردن درباره آن خوب فکر کرده باشید و برنامهریزی شده بحث را پیش ببرید. داشتن یک ورق یادداشت کوچک میتواند به شما کمک کند چیزی را از قلم نیندازید. به علاوه این کار در جلسات وجهه خوبی به شما میدهد. سعی کنید همه جوانب ماجرا را در نظر بگیرید و هنگام صحبت کردن، حرفتان را منظم بزنید. یعنی تمام بخشهای حرفتان را توضیح بدهید تا منطق نظر شما کاملا روشن و واضح باشد. یک نکته مهم در برقراری یک ارتباط کلامی سالم است که به دیگران هم اجازه حرف زدن بدهید. آنقدر صمیمانه رفتار کنید تا طرف مقابل بتواند آزادانه حرفش را به شما بزند. سعی کنید در بحث به حرفهای دیگران خوب گوش دهید. سپس آنها را طبقهبندی کنید و جمعبندی نهایی را ارائه دهید. این کار باعث میشود بحث درست پیش برود. یادتان باشد این جمع بندی نباید شکل تخریب به خود بگیرد. حرف نفر مقابل را با صداقت و صمیمیت جمعآوری و بیان کنید و از او بخواهید اگر منظورش را درست متوجه نشدهاید، بار دیگر آن را برایتان توضیح دهد.
به یاد داشته باشید لازم است در بحث صریح باشید. اگر با چیزی مخالف هستید، به طور قاطع نه بگویید. بهانه آوردن و به اصطلاح پیچاندن موضوع کمکی به شما نخواهد کرد.
بگذارید دیگران بدانند نظر شما چیست تا اگر میدانید نظرتان درست است از آن کوتاه نیایید. مطمئن باشید بقیه هم از این رفتار شما استقبال خواهند کرد. نرمش بیشاز حد، انفعال، عدم اعتماد به نفس و بیطرفی بیمورد و جملات ضد و نقیض تاثیر بسیار منفی در افراد مقابل خواهند گذاشت. اگر نظرتان برایتان مهم است به هیچ وجه در بحث از عباراتی مثل «هرچه شما بگویید» استفاده نکنید. شما با منفعل بودن به دیگران نشان میدهید آمادگی بازیچه واقع شدن و سوءاستفاده را دارید. شما با عدم قطعیت به دیگران اجازه میدهید به جای شما تصمیم بگیرند. به جای اینکه الان حرف نزنید و بعد با فکر کردن به کاری که مجبور به انجامش شدهاید، حرص بخورید، بهتر است نظرتان را رک و مستقیم بگویید.
اگر از شما سوءاستفاده میکنند مسئولش تنها خود شما هستید. این را هم به یاد داشته باشید که هر کس برای خودش نقطه ضعف هایی دارد و نفطه ضعف شما نمیتواند حق نظر دادن را از شما بگیرد. حتی اگر قرار است غذا نخورید، باز هم میتوانید درباره جای رستورانی که میخواهید بروید، نظر دهید.
منبع-http://ideallife.ir/
به کرسی نشاندن حرف چه راهکارهایی دارد؟
به کرسی نشاندن حرف