
امروزه چاشنی های بسیار زیادی تولید می شود که به مواد غذایی و وعده های روزانه ی ما رنگ و بوی دیگری می دهد. موضوع امروز ما بررسی یکی از مواد غذایی پر طرفدار و خوشمزه اما پر کالری است. با ما همراه باشید.
همه می دانیم که در میان انواع سس ها، مایونز از همه لذیذتر است بخصوص آن که آن را همراه یک ساندویچ سوسیس ویژه که حاوی قارچ و پنیر است، میل کنیم یا آن که به یک پرس سیب زمینی برشته شده بیفزاییم؛ البته قصد ما تحریک اشتهای شما نیست؛ هدف اصلی منع این سس و هم خانواده هایش از برنامه غذایی یا دست کم استفاده از انواع رژیمی یا کم چرب آن است.
تا قبل از این که سس های رژیمی یا کم چرب روانه بازار شود، بیشتر افرادی که پرهیزغذایی داشتند به توصیه کارشناسان، سس مایونز را با ماست مخلوط و به میزان دلخواه مصرف می کردند. حال این سس حاوی ماست کم چرب بود یا پرچرب یا چند درصد سس سفید به آن افزوده می شد، بماند تا این که انواع سس سالاد و مایونز رژیمی به بازار آمد. سس کم چرب، سس کم کالری و سس بدون چربی از انواع آن است.
اما شاید این سوال پیش آید که این سس ها چه تفاوتی با هم دارد؟ این سس ها هر کدام یک استاندارد مخصوص به خود دارد. در سس کم چرب میزان چربی حداکثر دو گرم در هر ۱۰۰ گرم، سس های بدون چربی حاوی ۰.۱۵ گرم در ۱۰۰ گرم و سس های کم کالری در کل حاوی ۴۰ کالری است.
در واقع این سس ها فرآورده هایی نیمه جامد و سیال است که به جای روغن، ۳۰ تا ۴۰ درصد آب و برای قوام و یکنواختی بافت آن از مواد مشابه چربی که بر پایه کربوهیدرات و پروتئین است همچون نشاسته اصلاح شده، سلولز، صمغ خوراکی، ژلاتین، پکتین و سویا استفاده می شود.
اما نکته انحرافی آن که اگر چه این سس ها چربی اندکی دارد، ولی به دلیل دارا بودن مواد نشاسته ای حاوی کالری بوده و درهر گرم آن چهار کالری انرژی نهفته است؛ بنابراین هر سس سفیدی که روی آن لفظ رژیمی یا کم چرب نوشته شده است، حتی کم کالری نیست و ممکن است در هر ۱۰۰ گرم آن ۲۰۰ تا ۳۰۰ کالری انرژی باشد.
از سوی دیگر هر سس کم کالری کم چرب نیست؛ چرا که در برخی از انواع آن از تخم مرغ استفاده می شود که حاوی چربی و کلسترول بوده و برای مبتلایان به چربی خون بالا و بیماران قلبی ـ عروقی محدودیت مصرف دارد.
این را هم بدانید سس هایی که هم اکنون در بازار با لفظ کم چرب به فروش می رسد برخلاف سس های رژیمی استاندارد درهر ۱۰۰ گرم حاوی ۳۸ ـ ۱۰ گرم چربی است؛ بنابراین در زمان خرید سس های رژیمی به میزان چربی و کالری مندرج در جدول تغذیه ای آن توجه کرده و انواع کم چرب و کم کالری آن را انتخاب کنید.
ولی سوالی که اغلب خانواده ها می پرسند آن که در میان انواع سس های سفید معمولی کدام یک کم کالری ترند؟
سس مایونز: سسی که این روزها با نام مایونز به فروش می رسد حاوی ترکیباتی چون روغن، تخم مرغ، سرکه، شکر و سایر افزودنی های مجاز بوده و پرکالری ترین سس محسوب می شود.
هر قاشق غذاخوری آن حاوی ۱۱۰ کالری و در هر ۱۰۰ گرم آن حدود ۷۲۰ کالری انرژی نهفته است به دلیل آن که میزان چربی و تخم مرغ آن بالاست برای افراد چاق، مبتلایان به نقرس و کلسترول بالا محدودیت مصرف دارد.
سس سبزیجات: این سس علاوه برترکیبات اولیه سس سفید حاوی سبزیجات معطر، پیاز، خیارشور و پودرسیر است و در هر ۱۰۰ گرم آن ۵۵۶ ـ ۳۸۰ کالری انرژی نهفته است. این سس در مقایسه با مایونز کالری کمتری دارد و برای افراد مبتلا به ناراحتی های گوارشی سس مناسبی نیست.
سس سالاد: نوع دیگری است که طعم متفاوت و بسیار لذیذتری دارد. در هر ۱۰۰ گرم آن ۴۵۰ ـ ۳۶۰ کالری انرژی وجود دارد. نمک آن در مقایسه با سایر سس ها بیشتر و برای مبتلایان به فشار خون بالا، نارسایی کلیوی و افراد دارای سنگ کلیه محدودیت مصرف دارد. جالب آن که اخیرا سس هایی با نام سس ماست نیز تولید شده است که با ۲۶ گرم چربی در هر ۱۰۰ گرم حاوی ۳۵۲ کالری انرژی است.
سس خردل: این سس را می توان در گروه سس های سفید طبقه بندی کرد؛ چراکه ترکیبات این سس مشابه مایونز است با این تفاوت که پودر خردل به آن افزوده شده است. این سس همچون مایونز پرچرب است و کالری آن نزدیک به کالری مایونز بوده و می تواند هنگام مصرف موجب سوزش و تحریک چشم و بینی شود. اگر میزان خردل این سس بالاتر از سایر ترکیبات آن باشد به دلیل دارا بودن ترکیبات گوگردی ضدعفونی کننده دستگاه گوارش بوده و با تحریک و تسریع ترشح بزاق و شیره معدی به هضم غذا کمک کرده و به علت سدیم بالا باعث تشنگی می شود.
این را هم بدانید اگرچه نمک و سرکه موجود در انواع سس ها تا حدودی از رشد میکروب ها می کاهد، اما به دلیل آن که مصرف زیاد آن طعم سس را تغییر می دهد در صنعت از مواد نگهدارنده ضدکپک، ضدمخمر و ضدباکتری در انواع آن استفاده می شود؛ نکته مهم تر آن که سس های سفید لزوما باید در یخچال نگهداری شود.
اما این که می گویند سس گوجه فرنگی یا کچاپ کم چرب و کم کالری است صحت دارد؟ بله، البته این سس هم انواع مختلفی دارد.
سس گوجه فرنگی: این سس ترکیبی از رب گوجه فرنگی، شکر، نمک، سرکه و مقادیری ادویه جات و افزودنی ها بوده و تقریبا فاقد چربی است. در هر ۱۰۰ گرم آن ۱۰۵ کالری انرژی نهفته است و یک قاشق آن ۱۸ کالری دارد. میزان شکر این سس بالا و برای بیماران دیابتی محدودیت مصرف دارد.
کچاپ تند یا فلفلی: از انواع کم کالری سس قرمز بوده و در هر ۱۰۰ گرم آن حدود ۸۰ کالری انرژی نهفته است، اما باید بدانید مصرف زیاده از حد آن تشدید کننده ناراحتی های تنفسی بوده و باعث ریفلاکس، زخم معده و دوازدهه شده و در افراد مستعد موجب ورم معده می شود. سس پیتزا و سیب زمینی هم که اخیرا وارد بازار شده است با افزودن ادویه جات متنوع و خاص به سس قرمزیا سفید تهیه شده و کالری بالایی داشته و می تواند محرک ناراحتی های فوق باشد.
سس باربیکیوی دودی: در واقع همان کچاپ است با این تفاوت که برای تغییر طعم و بوی آن از عصاره دود استفاده شده و در ضمن کالری بیشتری هم دارد. در واقع در هر ۱۰۰ گرم آن ۱۳۰ کالری انرژی نهفته است. از طرفی به دلیل آن که محصولات دودی خوش عطر و تحریک کننده شیره معدی است موجب افزایش اشتها و دریافت بیشتر کالری می شود.
تحقیقات اخیر نشان داده است مصرف محصولات دودی ریسک ابتلا به انواعی از بیماری ها را زیاد می کند؛ بنابراین مصرف بیش از حد آن برای خانم های باردار و افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند و مبتلایان به ناراحتی های گوارشی محدودیت دارد.
همه چیز درمورد سس ها و ارزش غذایی آنها

تغذیه در دوران کودکی نقش بسیار مهمی دارد ، چرا که عواملی مانند رشد فکری و همچنین رشد جسمی کودک وابسته به تغذیه ی او است. متاسفانه بسیاری از کودکان دچار بدغذایی هستند و همین عامل باعث نگرانی والدین شده است.
همیشه وقتی به مهمانی دعوت می شوم، معذبم. موقع غذا باید کاسه ای در دست بگیرم و دنبال پسرم باشم تا لقمه ای به دهان بگذارد یا تلویزیون روشن کنم و سی دی مورد علاقه اش را بگذارم تا در عین حال که محو تماشای کارتون است، لقمه ای غذا بخورد و من خیالم راحت باشد که دلش سیر است…
مادر شوهرم می گوید بچه را بد بار آورده ای که غذا نمی خورد. اگر او را به حال خود رها کنی، گرسنه که شد، خودش می خورد اما باور نمی کنند که حتی وقتی گرسنه است، به یک قاشق غذا اکتفا می کند. نمی توانم تحمل کنم فرزندم با این همه جست و خیز به اندازه نوک قاشق غذا بخورد و روز به روز وزن کم کند. نمی دانم چه باید بکنم…
بدغذایی کودکان مشکل بسیاری از مادران است. اگر کودک شما بدغذاست و میلی به خوردن نشان نمی دهد، بهتر است ریشه مشکل را پیدا کنید. معمولا کمتر کودک سالمی پیدا می شود که در طول روز میلی به خوردن نداشته باشد. قبل از آنکه قضاوت کنید، به این سوال ها جواب دهید؛ آیا همیشه و در تمام ساعت های روز به خوردن بی میل است؟ چه موادغذایی ای را می پسندد؟ فقط گوشت و سبزیجات نمی خورد یا اهل خوردن بیسکویت و اسنک هم نیست؟
اگر فرزند شما کلا به خوردن بی میل است یا فقط برخی موادغذایی خاص را نمی خورد، ممکن است دچار مشکلات گوارشی یا عدم تحمل به بعضی از موادغذایی باشد. به نمودار رشد او نگاهی بیندازید؛ اگر رشد خوبی دارد یعنی بی دلیل نگران هستید و به اندازه می خورد اما اگر در عین سالم بودن، میلی به خوردن غذا مخصوصا غذاهای اصلی نشان نمی دهد، شاید شما بد او را بار آورده اید و باید عادت های غذایی اش را تصحیح کنید. شاید هم بیش از حد از او توقع دارید. میزان اشتهای کودکان با هم متفاوت است. برخی کودکان بسیار فعال اند و انرژی زیادی می سوزانند و به کالری بیشتری در روز نیاز دارند و برخی دیگر آرامش بیشتری دارند و کم غذاترند. به هر حال باید به اشتهای کودکان توجه کرد و آنها را به خوردن مجبور نکرد.
اگر کودک اشتهایی به خوردن غذا ندارد، برای سیر نگه داشتنش، هر چیزی به او ندهید. شیرینی و بیسکویت در اختیارش نگذارید و اجازه بدهید از همان ۴ ۳ سالگی آرام آرام عادت های غذایی خوب در او شکل بگیرد. ترتیب های غذایی را به او یاد بدهید. از پیش غذاها شروع کنید. اگر نخورد، اشکالی ندارد؛ چند لحظه صبر کنید بعد بشقاب را از جلوی او بردارید. همین کار را در مورد غذای اصلی انجام دهید. اگر پیش غذا و غذای اصلی را نخورد، دسرش را ۲ برابر نکنید تا حداقل سیر شود. حتی اگر دسر را نخورد، نگویید اگر غذا بخورد برایش اسباب بازی می خرید یا او را به گردش می برید. اجازه بدهید خوب گرسنه شود. وقتی میلش کشید، به او غذا بدهید. خیلی نگران نباشید، اگر فکر می کنید ممکن است دچار کم وزنی شود به متخصص اطفال مراجعه کنید. می توانید از چند کودکی که میل و اشتهای زیادی به خوردن دارند نیز کمک بگیرید تا بلکه فرزندتان سرشوق بیاید. اگر باز هم غذا نخورد، به ۱۰ توصیه زیر عمل کنید؛ امیدواریم موفق شوید!
اگر فرزندتان بدغذاست، برای درمان او می توانید از توصیه های زیر کمک بگیرید:
۱. در مورد محتویات غذاها برایش حرف بزنید: منظور ما صحبت در مورد ویتامین ها و خواص آنها نیست. یک کودک ۳ یا ۵ ساله نمی تواند این موضوع را درک کند و بی فایده است به کودکی که کمتر از ۹ سال سن دارد، بگویید سبزی بخور چون برای سلامت تو مفید است. آنچه می توان در رابطه با غذا به کودکان زیر ۹ سال فهماند، در مورد رنگ، بو یا مزه غذاست. مثلا اگر کودک شما «خامه» دوست دارد، سعی کنید به او نشان دهید که دلیل رنگ، بو یا مزه غذایی که برایش آورده اید، خامه ای است که در آن ریخته اید و خامه را به او نشان دهید.
۲. غذاها را به اشکال و طعم های مختلف درست کنید: فرزندتان از خوردن سیب زمینی به شکل پوره بیزار است؟ آن را به روش دیگری طبخ کنید. شیوه طبخ غذا (بخارپز، کبابی، سرخ شده…) و طعم دهنده هایی که استفاده می کنید، در بو، رنگ و مزه غذا موثرند. سعی کنید هر بار شکل تازه ای از همان ماده غذایی را جلوی فرزندتان بگذارید. اگر سری به رستوران چینی بزنید، می بینید که یک نوع ماهی را به اشکال و با رنگ ها و مزه های مختلف برایتان سرو می کنند و شما دوست دارید از هرکدام مقداری بخورید.
۳. ظاهر غذا را باب میل کودکان کنید: بچه ها سبزیجات نمی خورند چون سبزیجات نه مزه خاصی دارد نه ته دلشان را می گیرد! اگر می خواهید مثلا فرزندتان سبزی بخورد، آن را در کنار موادغذایی سیرکننده سرو کنید. سعی کنید بشقاب غذا را آنگونه که دوست دارد، تزیین کنید. مثلا اگر فرزندتان گوجه فرنگی را در سالاد کنار می گذارد، آن را رنده یا پوره کنید و به سس سالاد بیفزایید.
۴. به زمان گرسنگی او توجه کنید: فرزندتان بهتر از شما می داند گرسنه است یا نه. اگر او را مجبور به خوردن کنید، تنظیم اشتهای درونی او به هم می ریزد. اگر فقط چند قاشق غذا می خورد و بعد دلش دسر می خواهد، به او سخت نگیرید. اجازه بدهید لذت خوردن در او شکل بگیرد.
۵. دوباره به او غذا بدهید: «نمی خواهم، دوست ندارم»… چند بار تا به حال کودکتان چنین حرفی زده با این حال شما او را مجبور به خوردن کرده اید؟ حتما او هم با غذا مدتی بازی کرده، مقداری از آن را در دهان گذاشته و نگه داشته و بعد بیرون ریخته است. بین ۲ تا ۱۰ سالگی فقط یک چهارم کودکان دوست دارند غذاهای تازه بخورند و ترجیح می دهند همان چیزی که دوست دارند، مرتب بخورند ولی شما باید غذاهای جدید یا آنچه آنها می گویند «نمی خوریم» هم به آنها بدهید. تحقیقات نشان داده اگر کودکی غذایی را چند بار بچشد، احتمال آنکه به مرور به خوردن آن علاقه مند شود، زیاد است. تا ۵ بار یک ماده غذایی را به یک شیوه طبخ کنید و عکس العمل فرزندتان را ببینید. اگر نخورد، نحوه طبخ و رنگ و بوی آن را تغییر دهید و دوباره امتحان کنید.
۶. فرزندتان را در آشپزی دخالت دهید: بچه ها موادغذایی آشنا را راحت تر می خورند. هنگام طبخ غذا اجازه دهید فرزندتان هم بر کار شما نظارت کند و ببیند موادغذایی خام چطور می پزند. حتی می توانید او را در آشپزی دخالت دهید. مثلا هویج ها را بدهید تا بشوید یا تخم مرغ ها را بشکند. کودکان آنچه خودشان پخته اند، با رغبت بیشتری می خورند.
۷. دور هم غذا بخورید: غذاخوردن فقط برای سیر شدن و جذب کالری نیست. غذاخوردن سر میز غذا همراه با خانواده اهمیت بیشتری دارد. جز در شرایط استثنایی، به کودک جداگانه غذا ندهید. معمولا میل به خوردن در کنار اعضای خانواده بیشتر می شود.
۸. برای او الگو باشید: تحقیقات نشان داده است وقتی مادر یا پدری قبل از دادن غذا به فرزندشان از همان غذا می خورند، ۸۰ درصد کودکان رغبت بیشتری به خوردن نشان می دهند. اگر خود شما از خوردن سبزی ها، خودداری می کنید، مسلما فرزندتان میلی به خوردن از خود نشان نمی دهد.
۹. برای فرزندتان چند پیشنهاد داشته باشید: منظور این نیست که منوی باز غذایی جلوی فرزندتان بگذارید. این کار نه مقدور است و نه درست! در هر گروه غذایی ۲ انتخاب به فرزندتان بدهید؛ مثلا بپرسید هویج می خورد یا نخودفرنگی، ترجیح می دهد غذایی با گوشت قرمز بخورد یا گوشت مرغ؟ دوست دارد غذایش کبابی باشد یا سرخ شده؟
۱۰. به زمان های گرسنگی او توجه کنید: ما انسان ها به مرور یاد می گیریم نه تنها برای فرونشاندن گرسنگی، بلکه برای کنترل احساساتمان غذا بخوریم. این عادت بد را از همان بچگی در فرزندتان پرورش ندهید مثلا چون بهانه گیر است، دستش بستنی ندهید. اگر از شما دلگیر شده، برایش آبنبات نخرید. اگر به او بگویید هویجت را بخور تا برایت شیرینی بخرم، فکر می کند هر بار به عنوان هدیه باید ماده غذایی شیرین دریافت کند. این کار اشتباه است. نباید هیجان و احساس را با گرسنگی که یک نیاز غذایی است آمیخت.
با این راهکار ها بدغذایی کودک خود را درمان کنید
بد غذایی در کودک,درمان کودک بد غذا,بد غذایی در کودکان,بد غذایی در کودک یک ساله,بد غذایی کودک دوساله,بد غذایی کودکان,بد غذایی کودک,بد غذایی کودک یک ساله,درمان کودکان بد غذا,درمان بد غذایی کودک

همانطور که در مطالب گذشته نیز توضیح دادیم ، تغذیه نقش بسیار مهمی در رشد کودک ایفا می کند. اما متاسفانه بسیاری از کودکان با این مقوله مشکلاتی دارند ، بسیاری از آنها دچار مشکل بد غذایی هستند و بسیاری دیگر نیز از حساسیت های غذایی رنج می برند.
اختلال رشد و سوء تغذیه از مشکلات شایع میان کودکان است، اما از آنجا که به صورت تدریجی و به نوعی خاموش بروز می کند، دیر تشخیص داده می شود. به این ترتیب، والدین با تاخیر متوجه این موضوع و مشکل می شوند، به گونه ای که آثار سوء آن بخصوص در سال های اول، رشد کودک را تحت تاثیر قرار داده و این مشکل ماندگار می شود. بنابراین متخصصان تاکید می کنند سوء تغذیه و آثار ناشی از آن بر رشد کودک هرچه زودتر باید تشخیص داده شود تا اقدامات درمانی لازم برای مقابله با آن صورت بگیرد.
اما نکته مهم اینجاست یکی از عوامل مهمی که به کمبود دریافت مواد غذایی یا اختلال در روند هضم و جذب مواد غذایی دریافتی و در واقع سوء تغذیه در کودکان منجر می شود، آلرژی یا حساسیت غذایی است.
دکتر علی اکبر سیاری، متخصص کودکان و فوق تخصص گوارش در گفت وگو با جام جم می گوید: محدودیت ایجادشده در رژیم غذایی کودک به دلیل ابتلا به آلرژی غذایی می تواند موجب تاخیر رشد یا کمبود دریافت ویتامین ها و مواد معدنی و نیز پروتئین، چربی و کربوهیدرات شود. در واقع، براساس مطالعات صورت گرفته کودکانی که دچار حساسیت غذایی هستند، در مقایسه با کودکانی که آلرژی غذایی ندارند، مواد غذایی ضروری بدن را به میزان کمتری دریافت می کنند. به بیان دیگر، کودک مبتلا به آلرژی غذایی در معرض خطر دریافت ناکافی انرژی به دلیل حذف مواد غذایی آلرژی زاست، همچنین مشکلات تغذیه ای مانند تنفر از غذا و محدودیت پذیرش انواع گوناگون غذا ممکن است در چنین کودکی روی داده و به دریافت کم انرژی و مواد مغذی منجر شود.
در پی سوء تغذیه، ابتدا کودک دچار کمبود وزن می شود، ولی با گذشت زمان مراحل رشد قدی او هم دچار مشکل شده که به آن سوء تغذیه مزمن گفته می شود و چنانچه وزن کاهش یابد و افزایش قد متوقف شود، سوءتغذیه حاد و مزمن اتفاق می افتد.
به گفته دکتر سیاری، وقتی کودک مبتلا به حساسیت غذایی است برخی موارد آلرژی زای غذایی، او را با بی اشتهایی و سیری زودهنگام مواجه می کند و همین امر سبب کاهش دریافت انرژی در کودک می شود.
این متخصص گوارش کودکان تاکید می کند: در کودکانی که دچار حساسیت های غذایی هستند با ارزیابی تغذیه ای و توصیه های تغییر رژیم غذایی باید از دریافت و توزیع مناسب کربوهیدرات ها، پروتئین ها و چربی ها اطمینان حاصل کرد.
به بیان دیگر، بسیاری از منابع خوب پروتئین شامل شیر، تخم مرغ، سویا، ماهی، بادام زمینی و بادام درختی از مواد غذایی حساسیت زای شایع است. زمانی که این منابع پروتئینی باکیفیت از رژیم غذایی حذف می شود، باید رژیم غذایی بدقت برنامه ریزی شود. جالب است بدانید مواردی از کوتاهی قد به دنبال حذف پروتئین، بدون جایگزینی غذایی مناسب دیده شده است.
به گفته متخصصان کودک، رشد کودکان بهترین شاخص دریافت کافی پروتئین و انرژی است. وزن، حساس ترین اندازه گیری برای دریافت کافی انرژی است و زودتر و بیشتر از قد، تحت تأثیر کمبود انرژی قرار می گیرد، اما کمبود پروتئین رژیم غذایی بر قد تأثیر می گذارد. پس نه تنها بررسی روند رشد کودک روی منحنی رشد حائز اهمیت است، بلکه باید توجه داشت کودکان دچار آلرژی غذایی بیشتر در معرض خطر اختلال رشد هستند.
دکتر سیاری نیز معتقد است: رژیم های غذایی جزو ضرور ت های کنترلی برای کودکان دچار آلرژی غذایی است، اما این رژیم ها باید حتما تحت نظارت دقیق انجام شود تا از تأمین تغذیه کافی برای کودک اطمینان حاصل شود، چراکه کمبود تغذیه بر رشد و تکامل کودکان بشدت تأثیر می گذارد. به گونه ای که کمبود ویتامین و مواد معدنی و تأخیر رشد از عوارض این رژیم هاست.
این متخصص اضافه می کند: شیر گاو، تخم مرغ، گندم، سویا و بادام زمینی مواد غذایی حساسیت زا در اوایل کودکی است، اما نکته مهم آن است که کودکان مبتلا به آلرژی به پروتئین شیر گاو درمعرض خطر کمبود ویتامین D و کلسیم هستند، زیرا شیر منبع اصلی چربی، پروتئین، کلسیم و ویتامین D، ویتامین های B۱۲، A و فسفر را تأمین می کند. پس ضروری است تامین این ویتامین ها از روش های دیگر یعنی مصرف مکمل ها یا سایر مواد غذایی صورت بگیرد یا در مورد حساسیت به گندم باید دانست ۲۰ درصد کودکانی که به گندم آلرژی دارند به سایر غلات نیز حساسیت نشان می دهند. بنابراین، جایگزینی این محصولات باید برمبنای تحمل بیمار صورت بگیرد تا نیازهای غذایی ناشی از مصرف غلات نیز برای کودک تامین شود.
به گفته دکتر سیاری، تخم مرغ دارای پروتئین، ویتامین B۱۲ و سایر مواد مغذی است که بسیاری از غذاها از جمله شیر، سویا، گوشت، ماهی و طیور نیز می تواند این مواد مغذی و ویتامین ها را تامین کند. بنابراین، پرهیز از آن در کودکانی که به تخم مرغ حساسیت دارند، تأثیر منفی در دریافت تغذیه ای ندارد.
این متخصص به حساسیت به سویا به عنوان یکی از موارد شایع در کودکان اشاره می کند و می گوید: سویا حاوی پروتئین، تیامین، اسید فولیک، کلسیم، فسفر، منیزیم، آهن و روی است. با توجه به این که مقدار آن در رژیم غذایی کم است، حذف آن بجز مواردی از قبیل آلرژی همزمان به شیر براحتی قابل جایگزینی است. بادام زمینی، بادام درختی و ماهی نیز ـ که از شایع ترین مواد غذایی حساسیت زاست ـ به مقدار زیاد در رژیم غذایی کودکان و حتی بزرگسالان مصرف نمی شود.
متخصصان تاکید می کنند بروز علائم حساسیت های غذایی در کودکی ممکن است پیش درآمد بروز بیماری های تنفسی و بخصوص آسم در بزرگسالی باشد. پس آموزش والدین برای توجه به نشانه های حساسیت های غذایی، تاثیرشان در بروز اختلال رشد در کودکان و جایگزین کردن مواد غذایی تحت نظر متخصص بسیار ضروری است. بر این اساس، حتی به مادرانی که کودک شیرخوار دارند توصیه می شود مصرف مواد آلرژن را به حداقل برسانند، چراکه کاهش مصرف آلرژن ها توسط مادر بی شک به بهبود نشانه های مزمن و خفیف حساسیت های غذایی در کودکان منجر می شود.
خطرات حساسیت غذایی کودکان
غذا های حساسیت زا,ممنوعیت غذایی برای کودک,تغذیه ی کودکان

زیاد کار کردن گونه ای اعتیاد تلقى شده و به زندگى خانوادگى آسیب جبران ناپذیری وارد مىسازد و به همین دلیل جزو آسیبهاى اجتماعى محسوب می شود. در بسیاری از کشورها شرکتهایی براى کمک به انسانهایی که دچار این مشکلات هستند ایجاد شده است. در این مؤسسات افرادى که به پرکارى مفرط عادت کردهاند دور هم جمع شده و گروه درمانى مىشوند. این افراد تجربیات خود را با یکدیگر در میان مىگذارند و با تبادل نظر به یکدیگر براى حل مشکل کمک مىکنند.
با پاسخ دادن به این سؤالات مىتوانید وضع خود را از این لحاظ ارزیابى کنید. چنانچه پاسخ همه سؤالات یا اکثر آنها مثبت باشد بهتر است به فکر چاره باشید.
اگر فکر مىکنید که گرفتار پرکارى مفرط شدهاید، وقتش است که خودتان را از این عادات نجات دهید و زمان بیشترى را در منزل کنار خانوادهتان بگذرانید.
بر زندگی خانوادگی کار زیاد چه زیانهایی دارد؟
زیانهای کار زیاد,عارضه کار زیاد,رابطه سلامتی و کار زیاد

در این بخش می خواهیم به شما بگوییم از انواع نوشیدنی هایی که به بچه های خود می دهید، کدام یک سالم تر و پر انرژی تر هستند و کدام یک را بهتر است نخورند یا کاهش دهند. برای همه نظرات خود هم علت نوشته ایم تا بدانیدبه چه علت و چگونه این نوشیدنی ها خوب یا بد هستند.
باید توجه داشته باشید این مطلب برای کودکان بالای یک سال است. کودکان زیر 6 ماه باید فقط شیر مادر یا شیرخشک بخورند و کودکان 6 تا 12 ماه نیز می توانند در طول روز مقداری آب هم بنوشند. برای اینکه شیر گاو به فرزند خود بدهید باید تا سن یک سالگی صبر کنید. این برای سلامت کودکان بسیار مهم است.
1. آب خالص
آب موجب تنظیم دمای بدن و آبرسانی به سلول های بدن می شود. این نوشیدنی خالص بدون اینکه قند یا کالری اضافه و مضری به بدن کودک برساند او را از انواع عفونت های ادراری و یبوست مصون می دارد.
2. آب طعمدار
آب طعمدار حاوی موادی است که شاید بدن کودک به آنها نیاز نداشته باشد. از جمله می توان به شکر یا شیرین کننده های مصنوعی اشاره کرد. منظور از آب طعمدار نوشیدنی های متنوع است که شاید سرشار از ویتامین باشند یا حاوی مواد مضر همچون کافئین باشند. شاید گیاهان دارویی و نوشیدنی باشند که برای کودک مفید نیستند. اگر می خواهید به فرزند خود آب میوه بدهید، بهترین کار این است که آن را با آب خالص مخلوط کنید. اگر آب میوه آماده از مغازه می خرید هم حتما برند خوب خریداری کنید و مطمئن شوید که 100 درصد طبیعی است و مواد شیرین کننده مصنوعی یا نگهداره های مضر در خود ندارد.
3. شیر گاو
همه می دانیم که شیر گاو یکی از بهترین و کامل ترین منابع کلسیم و ویتامین D است. همچنین پروتئین های مفید نیز دارد. کودکانی که روزانه نیم لیتر شیر گاو می خورند از نظر کلسیم و ویتامین D تامین هستند. برای کودکان بالای یک تا دوساله بهتر است شیر کامل مصرف کنید. برای کودکان بالای دو سال نیز شیر کمچرب گزینه مناسب تری است. بیشتر از سه لیوان شیر در روز به فرزندان خود ندهید زیرا ممکن است سیر شوند و دیگر غذاهای خود را میل نکنند.
4. شیر بدون لاکتوز
شیرهای بدون لاکتوز نیز همچون شیر گاو، ویتامین و مواد معدنی مفید برای بدن کودک را در خود دارند. تنها فرق آنها نیز با شیر معمولی، طعم شیرین تر آنها است.
5. شیر مادر
اگر پس از دو سالگی نیز همچنان دوست دارید به فرزندتان از سینه خود شیر دهید، مانعی وجود ندارد. شیر مادر همیشه منبع بسیاری غن یاز انواع ویتامین ها و پروتئین ها است. هچنین از نظر احساسی نیز فرزند را سیراب می کند زیرا به واسطه نوشیدن شیر، در آغوش مادر است و به او نزدیکی بیشتری را حس می کند.
6. لبنیات، کفیر، دوغ و ..
همه انواع محصولات لبنیِ نوشیدنی نیز نیز برای کودک مفید هستند. آنها نیز عموما از شیر تهیه می شوند و همان مواد معدنی و ویتامین ها را در خود دارند. البته باید اشاره کنیم به اندازه خود شیر کلسیم ندارند. اما باید نکته ای را اشاره کنیم: نوشیدنی های همچون دوغ، کفیر، ماست و … توسط باکتری های زنده تهیه می شوند و به همین دلیل بدن کودک را در برابر باکتری های مضر محافظت می کنند. البته میزان باکتری های محصولات مختلف متفاوت است. نوشیدنی های لبنی که شیرین هستند نیز شکر در خود دارند که چندان برای بدن مفید نیست.
7. شیر سویا
شیر سویا یکی از بهترین جایگزین ها برای شیر مادر است. البته مواد مفید کمتری دارد. اگر کودک شما فقط شیر سویا می نوشد، بهتر است با مشورت دکتر به او قرص مکمل نیز بدهید. ترجیحا شیرسویایی که ویتامین D و کلسیم نیز داشته باشد خریداری کنید. برای کودکان زیر دو سال بهتر است شیر کامل بخرید. شیر سویا هیچ گونه چربی اشباع شده و کلسترول ندارد و در عوض مملو از اسیدچرب مفید امگا سه است. البته انواع مفید آن در خود قند دارند.
8. شیر برنج
شیری که از برنج گرفته می شود، ویتامین و پروتئین کمتر از شیر گاو دارد. اما جایگزین خوبی برای شیر گاو به شمار می رود. برای کودکان زیر دوسال بهتر است از شیر برنج کامل (نه کمچرب) استفاده شود. ترجیحا هم برندی بخرید که کلسیم، ویتامین D و ویتامین B12 نیز در خود دارد.
9. شیر بادام
شیری که از بادام گرفته می شود، ویتامین و پروتئین کمتر از شیر گاو دارد. اما جایگزین خوبی برای شیر گاو به شمار می رود. برای کودکان زیر دوسال بهتر است از شیر بادام کامل (نه کمچرب) استفاده شود. ترجیحا هم برندی بخرید که کلسیم، ویتامین D و ویتامین B12 نیز در خود دارد.
10. شیرنارگیل
شیر نارگیل ویتامین و پروتئین کمتر از شیر گاو دارد. اما جایگزین خوبی برای شیر گاو به شمار می رود. برای کودکان زیر دوسال بهتر است از شیر نارگیل کامل (نه کمچرب) استفاده شود. ترجیحا هم برندی بخرید که کلسیم، ویتامین D و ویتامین B12 نیز در خود دارد.
11. آب میوه
نوشیدن یک لیوان آب میوه در روز بسیار خوب است. اما تا حد امکان سعی کنید فرزندتان خود میوه را میل کند. آب میوه فیبر و مواد معدنی که در خود میوه وجود دارند را ندارد. در ضمن، کودکان بیشتر دوست دارند معده خود را با آب میوه پر کنند و به این ترتیب غذاهای سالم و لازم را میل نمی کنند. اگر قرار است آب میوه به فرزند خود بدهید، حتما نوع 100 درصد طبیعی را انتخاب کنید. ترجیحا نیز بیشتر از ¾ پیمانه در روز به فرزند خود اجازه نوشیدن ندهید.
12. آب گوجهفرنگی و آب آووکادو
آب این سبزیجات برای مصرف روزانه کودکان مانعی ندارد. می توانید روزی یک لیوان آب گوجهفرنگی یا آب آووکادو به فرزندتان بدهید. یک لیوان در روز اشکالی ندارد. اما سبزیجات دیگر را بیشتر از نیم لیوان نباید کودک مصرف کند زیرا ممکن است بیشتر از حد نیاز بدن کودک در خود سدیم داشته باشند.
13. لیموناد خانگی
اگر خودتان در خانه آب لیموترش را می گیرید و شربت آب لیمو برای فرزندتان درست می کنید، مطمئنا ویتامین C زیادی را به بدن او می رسانید. اما لیمونادهای آماده و موجود در فروشگاه ها مملو از قند و شکر مصنوعی هستند که ترجیحا بهتر است برای فرزند خریداری نکنید.
14. نوشابه و نوشابه رژیمی
همه می دانیم نوشابه فقط خوشمزه است و هیچ ارزش غذایی ندارد. این نوشیدنی محبوب مملو از قندهای مصنوعی و رنگ و طعم دهنده ها است. بهتر است تا جای ممکن کودک از نوشیدن نوشابه منع شود.
15. چای سبز و چای سیاه
چای حاوی آنتی اکسیدان است که برای بدن مفید می باشد اما شاید کافئین نیز داشته باشد که برای بدن کودک مضر است. اگر قرار است فرزندتان چای بنوشد، ترجیحا بیشتر از ¼ لیوان در روز ننوشد. یا برای اطمینان بیشتر میتوانید چای را با شیر مخلوط کنید و به کودک بدهید.
16. دمنوش های گیاهی
دمنوش های گیاهی هیچ ارزش غذایی ندارند و بهتر است به فرزندان خود از این نوع نوشیدنی ها ندهید. برخی از این نوشیدنی ها تاثیرات منفی در بدن کودک دارند و حتی می توانند منجر به مسومیت او نیز بشوند.
17. آب میوه های بسته بندی
بیشتر این آب میوه ها، آب قندهای رنگی با اسانس های مضر هستند و هیچ نوع ارزش غذایی ندارند. تا حد امکان از خریدن این نوع آب میوه ها برای فرزندان خود پرهیز کنید.
18. نوشیدنی انرژیزا
این نوشیدنی ها نیز هیچ ارزش غذایی مفیدی برای کودکان ندارند. بیشتر آنها حاوی کافئین و شکر و شیرین کننده های مصنوعی هستند. در برخی هم انواع گیاهان و سبزیجات انرژی بخشی وجود دارند که برای بدن کودک به هیچ عنوان مفید نیستند.
برای کودکان نوشیدنی های خوب و بد کدامند
نوشیدنی انرژیزا برای کودکان,سلامت کودکان با نوشیدنی ها,شیرهای بدون لاکتوز,ارزش نوشیدنی کودکان