
در مطالب گذشته به طور کامل درمورد مسئله ی افسردگی صحبت کردیم ، شما می توانید به وسیله ی جستجو در سایت ، این مطالب را بازخوانی کنید. افسردگی امروزه به علت تغییر سبک زندگی ها ، در افراد به خصوص جوانان شیوع زیادی داشته است.
برخی افراد این احساس را برای مدت طولانی تر، به طور متناوب و با تأثیرات بیشتر و عمیق تری تجربه می کنند و بعضی دیگر هم در کوتاه مدت به آن دچار می شوند. امروزه به علت شیوع بالای افسردگی به خصوص در جوامع درحال توسعه باید توجه مضاعفی نسبت به آن داشت.
ناتوانی از لذت بردن در زندگی، احساس بی ارزشی و پوچی داشتن، گوشه گیری نسبت به دیگران، زود عصبانی شدن، بلاتکلیفی، مشکلات تمرکز، کم خوابی و یا پرخوابی از علایم مهم افسردگی است.
هرچند که به نظر می رسد ابتلا به بسیاری از مشکلات و اختلالات روانی در زنان و مردان یکسان است اما مطالعات جدید نشان می دهد که این توازن در مبتلایان به دو نوع از شایع ترین مشکلات روانی برقرار نیست، این دو نوع عبارتند از اختلالات اضطرابی و افسردگی که در زنان دو برابر مردان است.
یک متخصص بیماری های رفتاری دراین زمینه می گوید: افسردگی به عنوان یکی از شایع ترین اختلالات روحی و روانی در مردان نسبت به زنان در حدود ۱۵ درصد کمتر است، به همین علت این موضوع همواره مورد توجه متخصصان بهداشت روان بوده است.
وی با اشاره به این که جوانان، نوجوانان، زنان متأهل و فقیر بیشتر در معرض افسردگی قرار دارند معتقد است که در حال حاضر افسردگی یکی از رایج ترین و جدی ترین مشکلات سلامت روانی است که در معمولی ترین حالت خود، احساس دلتنگی، گرفتگی، بدخلقی را به همراه دارد و غالبا برای مدت زمان کوتاهی ادامه می یابد و موجب کم تحرکی در زندگی روزانه می شود.
این درحالی است که عوامل متعددی مانند وراثت، شخصیت فرد و محیط در بروز افسردگی دخالت دارند اما امکان بروز افسردگی در افرادی که سابقه ابتلا به این بیماری را در خانواده خود دارند، بسیار زیاد است.
در موارد خفیف یا واکنشی افسردگی نیازی به تجویز دارو نیست و روان درمانی، افزایش ارتباطات اجتماعی و حمایت اجتماعی کافی است، همچنین اعتقادات فردی و تشکیل خانواده نیز تا حد زیادی در بهبود این بیماری موثر خواهدبود.
در نوع شدید آن هم امروزه درمان های دارویی بسیار موثر و کم عارضه ای وجود دارد، البته تشخیص بیماری، انتخاب نوع دارو و مدت درمان آن برعهده پزشک معالج است. ضمن اینکه داروهای ضدافسردگی، اعتیادآور نیست و عوارض چندانی نیز ندارند.
برخی محققان دراین زمینه معتقدند ارائه آمارهایی از این دست به نوعی در افزایش تعداد مبتلایان به افسردگی موثر است، اما عده ای نیز باور دارند حتی اگر این اعداد و ارقام به طور چشمگیری اغراق شده باشد، می تواند در خوشبینانه ترین حالت، به عده زیادی از زنان جامعه کمک کند. زیرا بخش مهمی از گرفتاری ها و مشکلات زنان درعصر حاضر ناشی از ناآگاهی و غفلت آنان درباره مسائل مختلف زندگی شان است.
در حقیقت بیشتر زنان بویژه در جوامع درحال توسعه از روحیه، حالات و ویژگی های ذهنی و روانی خود اطلاع کاملی ندارند و در نتیجه نمی توانند در مواقع ضروری تصمیم بجا و قاطع بگیرند و به همین علت نیز بیشتر راه های درمانی را طولانی و غلط طی می کنند.
اما مشکل مهم تر آن که درباره آنچه آگاهند نیز غفلت دارند و این غفلت برای آنان خطرساز است. بررسی های جدید نشان می دهد که زنان برای ابتلا به افسردگی مستعدترند و این موضوع با مسائل شغلی، ارتباطات اجتماعی، مسئولیت پذیری، دغدغه مالی و حمایت های روانی و اجتماعی ارتباط معناداری دارد.
در واقع زنان به علت حساسیت های بالا، زودرنج بودن و حالت های عاطفی شدید بیشتر در معرض احساسات و هیجانات منفی قرار می گیرند و در مواجهه با مشکلات و ناکامی ها نیز زودتر تسلیم می شوند، اما این مسئله بیشتر در حد یک فرضیه است تا اصلی اثبات شده، زیرا هنوز آمار مدون و مشخصی درباره آن تهیه نشده است.
اما نکته اینجاست که بسیاری از افراد ناراحتی های روحی و روانی خود را جدی نمی گیرند. اما باتوجه به تجربه و تحقیقات صورت گرفته مشخص شده که بیماری هایی که زنان به آن مبتلا می شوند متفاوت از مردان است به طوری که ایست قلبی نخستین علل مرگ و میر و بعد از آن بیماری افسردگی مهم ترین عاملی است که زنان به آن دچار می شوند، همان طور که ظهور برخی بیماری ها همچون سکته مغزی نیز در مردان شایع تر است.
ضمن اینکه بسیاری از زنان در دوران بارداری یا پس از آن به افسردگی مبتلا می شوند به طوری که تحقیقات نیز نشان داده افسردگی پس از زایمان در میان زنان بسیار شایع است و نزدیک به یک سوم زنان باردار، درجاتی از افسردگی را تجربه می کنند.
این نوع افسردگی گاه از همان روزهای نخست تولد نوزاد و گاهی نیز یک تا سه ماه بعد از تولد نوزاد شروع می شود و با نشانه هایی همچون حساس شدن، زودرنجی و غمگین شدن همراه است. سابقه افسردگی پیش از دوران بارداری و سابقه این بیماری در اعضای خانواده، ضعف جسمانی شدید، اضطراب و نگرانی از سلامت نوزاد، آزمایش های دوره بارداری و حتی نوع زایمان همگی در بروز این نوع افسردگی موثر است.
این مسئله در آنان ناتوانی های زیادی ایجاد می کند، بنابراین ضروری است بیمار از طریق مشاوره و درمان دارویی درموارد ویژه، از پیشرفت آن جلوگیری کند.
در این بین باید به نقش حمایتی و مهم همسران در این باره اشاره کرد زیرا بسیاری از افسردگی ها بویژه در دوران بارداری به خاطر بی توجهی و ناآگاهی اطرافیان ایجاد می شود حال آن که حمایت های عاطفی و روانی همسران پس از زایمان می تواند تا حد زیادی از اضطراب و نگرانی زنان بکاهد.
بررسی های انجام شده نشان می دهد افراد در سن ۳۵تا ۴۰سالگی در اوج خطر ابتلا به افسردگی قرار می گیرند. براساس تحقیقاتی که از میان بیش از ۸۰۰هزار نفر به دست آمده، مشخص شده است افراد در میانسالی بیش از هر دوره دیگر از زندگی خود با خطر افسردگی روبه رو هستند. البته اگر افراد پس از پشت سر گذاشتن میانسالی و رسیدن به سن پیری، از سلامت جسمی به طور نسبی برخوردار باشند، بار دیگر روحیه ای شاد و رضایتمند خواهند داشت.
از سوی دیگر این تحقیق نشان می دهد خطر افسردگی در نوجوانان و سالمندان کمتر از بقیه گروه های سنی است و زنان و مردان در دهه چهل زندگی به یک میزان مستعد ابتلا به افسردگی هستند.
بررسی ها در گذشته نشان داده بود که احتمال ابتلا به افسردگی تقریبا در سراسر عمر فرد یکسان است اما آخرین تحقیقات ثابت کرده است که افسردگی در میانسالی بیش از هر دوره دیگر رخ می دهد.
نکته ای که محققان به آن اشاره می کنند این است که افسردگی به سراغ همه می آید. مرد و زن، مجرد و متاهل و آن هایی که بچه دارند و ندارند اما هنوز علت این که چرا میانسالی دوره مستعد افسردگی برای مردان و زنان است، دقیقا مشخص نیست.
براساس این پژوهش، اغلب افراد با رسیدن به سن پنجاه سالگی از خطر افسردگی رهایی می یابند و وقتی به سن هفتاد سالگی می رسند درصورتی که سلامت کافی داشته باشند، همچون یک جوان سالم شادمانی می کنند.
شاید درک این موضوع که زنان و مردان به یک میزان مستعد ابتلا به افسردگی در دهه چهل زندگی خود هستند، قوت قلبی برای زنان میانسال باشد.روان شناسان تاکید می کنند زنانی که دچار افسردگی اند و ازنظر روحی، ضعیف و شکننده ترند و به سرعت تحت تاثیر احساسات و هیجانات منفی قرار می گیرند، از خواندن مطالب جنایی، ناراحت کننده و به ویژه دیدن این نوع فیلم ها خودداری کنند اما با این وجود برخلاف توصیه های جدی روانشناسان، بسیاری از زنان نسبت به سلامت روانی خود بی تفاوت و یا شاید کم توجه اند.
افسردگی خود را جدی بگیرید
افسردگی,دلایل افسردگی,انواع افسردگی,همه چیز درمورد افسردگی,راهی برای افسردگی,همه چیز درباره افسردگی,همه چیز درباره ی افسردگی,راهی برای درمان افسردگی,راهی برای جلوگیری از افسردگی,راهی برای فرار از افسردگی,راهی برای رهایی از افسردگی,راهی برای رفع افسردگی,راهی برای کاهش افسردگی,راهی برای مقابله با افسردگی

خیلی از اشخاص بر این باورند که میانگین حرارت بدن 37 درجه سانتیگراد است ولی واقعیت این است که در انسانهای گوناگون دمای طبیعی بدن فرق میکند
دمای بدن برخی افراد به طور طبیعی از دیگران پایینتر است و برخی دیگر بدن گرمتری دارند هرچند که فاکتور درجه حرارت بدن به تنهایی توجیه کننده این تفاوت نیست.
به طور کلی گروههای خاصی از افراد در مقایسه با هم درجه حرارت پایینتری دارند. به طور مثال، معمولا زنان از مردان خنکتر هستند و دمای بدن افراد مسن به طور معمول از جوانان پایینتر است.
اما برای این تفاوتها، توجیهاتی وجود دارد. در واقع با بالارفتن سن، جداره رگهای خونی انعطاف خود را از دست میدهد و میتواند در سیستم گردش خون مشکل ایجاد کند. در صورتی که خون به خوبی در تمام اعضا و بافتهای بدن جریان نداشته باشد، درجه حرارت دستها و پاها پایینتر خواهد بود. همچنین دلیل دیگر این وضعیت نازک شدن لایههای چربی زیرپوست است. این لایههای چربی به طور طبیعی حرارت بدن را حفظ میکنند که در صورت نازکتر شدن آنها، گرمای بدن بیشتر هدر میرود. علاوه بر این میتوان به بیماریها و اختلالات جدی همچون دیابت، فشارخون و اختلال در غده تیروئید اشاره کرد که در تغییر غیرعادی دمای بدن نقش دارند.
گروه دیگری که درجه حرارت بدنشان پایینتر است، زنان هستند. نتایج بررسیها نشان میدهد که به طور معمول دمای اندامهای مرکزی بدنِ زنان نسبت به مردان بالاتر است اما دستها و پاهای آنان در مقایسه با مردها سردتر است.
بدن زنان برای گرم نگه داشتن اعضای حیاتی فعالیت بیشتری دارد و گرمای بیشتری را از دستها و پاهایشان میگیرند. علاوه بر این مردان از ماهیچههای بیشتر و زنان از چربی بیشتری برخوردارند. در حالی که ماهیچه گرما تولید میکند اما چربی آن را ذخیره میسازد.
علت اینکه بدن برخی اوقات سردتر است؟
دمای بدن,حرارت طبیعی بدن,تغییر غیرعادی دمای بدن,دمای بدن خانمها و آقایان,دمای بدن نوزاد,دمای بدن کودک,دمای بدن نوزادان,دمای بدن مرغ,حرارت طبیعی بدن نوزاد,درجه حرارت طبیعی بدن

کمکاری تیروئید در خانمهای باردار سبب اختلالات مغزی و بیماری اوتیسم در نوزادان میشود.
خانمهای حامله که مواد و داروهایی استفاده میکنند که مانع جذب ید میشود مثل داروی ضد پرکاری تیروئید و داروهای رادیواکتیو، نوزادان این زنان بیش از سایرین در معرض ابتلا به بیماری تیروئید هستند. چرا که این داروها از جفت جنین عبور کرده و روی غده تیروئید نوزادان اثر میگذارد.
همچنین اگر زنان باردار پس از هفته دهم بارداری داروهای رادیواکتیو مصرف کنند این داروها موجب تخریب غده تیروئید نوزادانشان میشود.
پرکاری و کمکاری تیروئید در زنان باردار هر دو به یک اندازه بر روی نوزادان اثر سوء دارد این در حالی است که اگر کمکاری تیروئید قبل از سه سالگی بروز کند علت آن مادرزادی محسوب میشود.
در بیماریهای کمکاری تیروئید یا غده تیروئید مشکل دارد یا هورمون سازی این غده دچار اختلال میشود اما طبق بررسیهای انجام شده در 85 درصد موارد، غده تیروئید دچار اشکال شده است.
کمکاری تیروئید در مبتلایان به سندروم داون بیش از سایر افراد است و به اعتقاد محققان ژاپنی ابتلا به کمکاری تیروئید در فصل تابستان افزایش مییابد.
ابتلای زنان باردار به کمکاری تیروئید به عنوان یک هشدار باید در نظر گرفته شود چرا که کمکاری تیروئید در زنان باردار باعث اختلالات مغزی در نوزادان میشود که از نمونه این اختلالات میتوان به بیماری اوتیسم یا اختلال رشد اشاره کرد.
کمکاری تیروئید در میان نوزادانی که والدینشان ازدواج فامیلی داشتهاند بیشتر است چرا که ازدواجهای فامیلی باعث جهش ژنتیکی میشود و در نوع خاصی از این جهش اگر نوزاد تحت درمان هم قرار گیرد باز هم عوارض عصبی آن تا حدودی بر جای میماند.
منبع- سلامت نیوز
بروز اختلالات مغزی در نوزادان میتواند بعلت کم کاری تیروئید باشد
اختلالات مغزی,بیماری اوتیسم در نوزادان,اختلالات مغزی در کودکان,اختلالات مغزی کودکان,اختلال مغزی,اختلالات مغزی,انواع اختلالات مغزی,علائم اختلالات مغزی,درمان اختلالات مغزی,اختلال مغزی در کودکان,علایم اختلالات مغزی,علایم بیماری اوتیسم در نوزادان,علائم بیماری اوتیسم در نوزادان

یکی از مسائلی که تمام والدین نسبت به آن حساس اند ، هوش کودک است. در مطالب قبل در رابطه با هوش هیجانی و راه های افزایش آن صحبت کردیم ، در این مطلب قصد داریم راهکار هایی برای بهبود و افزایش توانایی آی کیو نوزاد صحبت کنیم.
تحقیقات دانشمندان آلمانی در آکادمی علمی علوم نشان می دهد نوزادان مادرانی که در دوران بارداری ورزش می کنند و در این دوران تحرک لازم را دارند در مقایسه با مادرانی که تحرک ندارند، باهوش ترند و قوت یادگیری بهتری دارند. از این رو به مادران باردار توصیه می شود در دوران بارداری با مشاوره پزشک خود بهترین ورزش را برای افزایش میزان هوش و حافظه فرزندشان دنبال کنند. توجه به این نکته که انتخاب ورزش حتما با مشاوره پزشک انجام شود، اهمیت زیادی دارد چرا که پرداختن به ورزش نامناسب ممکن است فشار زیادی را به مادر تحمیل کند و این مسئله بر سلامت مادر و جنین او تاثیر مخرب دارد. متخصصان دانشگاه علوم پزشکی دانشگاه ییل در آمریکا به تازگی دریافتند نوزادان و کودکانی که به روش زایمان طبیعی متولد می شوند، در مقایسه با بچه هایی که به روش سزارین متولد می شوند باهوش ترند و ضریب هوشی بالاتری دارند. این متخصصان اعلام کردند وقتی نوزادی به شیوه طبیعی متولد می شود مقدار پروتئین خاصی که در مغز او وجود دارد، افزایش می یابد و همین مسئله موجب بالا رفتن ضریب هوشی اش می شود. در حقیقت افزایش این نوع از پروتئین در نوزادانی که به صورت طبیعی متولد می شوند، کمک می کند حافظه کوتاه مدت و بلند مدت آن ها رشد بیشتری پیدا کند و این مسئله می تواند در افزایش ضریب هوشی نوزاد و یادگیری او بسیار موثر باشد. از این رو بسیاری از درمانگران و متخصصان به زنان باردار توصیه می کنند زایمان طبیعی را برای تولد فرزندشان انتخاب کنند. درمانگران طب سنتی معتقدند خوردن کندر در دوران بارداری با مجوز متخصص طب سنتی و در مدت زمانی مشخص توسط مادر باردار، موجب افزایش هوش نوزاد می شود. اگر چه در متون مختلف طب سنتی به این موضوع اشاره شده است اما مادران باردار باید دقت کنند که طبع افراد با هم متفاوت است و بهتر است پس از مشاوره با یک متخصص طب سنتی و بررسی نوع طبع و مزاجشان به دستور درمانگر سنتی برای مصرف کندر اقدام کنند. خوردن کندر به صورت خودسرانه و با مقدار زیاد توسط مادر باردار ممکن است عوارضی مانند زردی، خشکی پوست و بیش فعالی کودک را به همراه داشته باشد. بنابراین با مشورت پزشک طب سنتی کندر مصرف کنید تا بتوانید از خواص مفید آن برای افزایش میزان هوش نوزاد خود بهره ببرید. مصرف اسیدهای چرب و امگا ۳ و گنجاندن آن ها در سبد غذایی مادران باردار می تواند تاثیر زیادی در تکامل مغز جنین و افزایش هوشیاری او در دوران نوزادی داشته باشد. به گفته محققان خوردن غذاهای دریایی و دانه های روغنی مانند دانه کتان و آفتابگردان یا مصرف مکمل های غذایی حاوی اسیدهای چرب و امگا۳ به دستور پزشک می توانند تاثیر قابل ملاحظه ای در تکامل مغز جنین خود داشته باشند و به افزایش کارایی مغز کمک کنند. این گروه از متخصصان بر این باورند مصرف امگا۳ نه تنها بر افزایش هوش نوزاد بلکه به افزایش قوه بینایی او نیز کمک می کند. از این رو توصیه می شود با مشورت پزشک خود مصرف برخی از غذاهای دریایی و دانه های گیاهی حاوی امگا۳ را به برنامه غذایی خود اضافه کنید. مصرف گوشت قرمز، تخم مرغ و حبوبات را در برنامه غذایی هفتگی خود قرار دهید و با مشاوره پزشک تغذیه خود سعی کنید متناسب با رژیم غذایی دوران بارداری به صورت روزانه از این خوراکی ها بهره ببرید. این مواد به دلیل داشتن ماده ای به نام کولین نقش موثری در افزایش میزان هوش جنین دارند و در صورتی که مادر مصرف آن ها را با قاعده و منظم در برنامه غذایی و وعده های اصلی غذا داشته باشد می تواند منتظر تولد نوزادی باهوش باشد. ضمن آن که ادامه این رژیم غذایی پس از زایمان به مادر کمک می کند با تغذیه نوزاد با شیر مادر به افزایش میزان هوش او کمک کند. پزشکان زیادی از خواص و فواید تغذیه نوزاد با شیر مادر و افزایش مقاومت بدن و قدرت سیستم ایمنی در مقابله با انواع عفونت ها و بیماری ها صحبت کرده اند اما شاید تعداد کمی از آن ها به این موضوع اشاره کرده باشند که تغذیه نوزاد با شیر مادر می تواند تاثیر مستقیم و واضحی بر افزایش میزان هوش و ذکاوت نوزاد داشته باشد. در تحقیقی که به تازگی از سوی دانشمندان دانمارکی منتشر شد مشخص شد نوزادانی که به مدت ۹ ماه از شیرمادر تغذیه می کنند در مقایسه با دیگر نوزادان که ۲ تا ۶ ماه از شیر مادر تغذیه می کنند باهوش ترند و در دوران خردسالی و کودکی توانایی بیشتری در یادگیری و آموزش دارند. در مطالعات بسیاری به این موضوع اشاره شده که مطالعه کتاب برای نوزادان ۶ ماهه و بزرگ تر می تواند تاثیر زیادی در افزایش میزان هوشیاری و هوش آن ها داشته باشد. اما به تازگی یک آکادمی آمریکایی که درباره شیوه های درمان بیماری های شایع نوزادان تحقیق می کند اعلام کرده مادران جوان می توانند برای افزایش هوشیاری و تیزهوشی از زمان تولد نوزادشان و حتی در دوران جنینی برای او کتاب بخوانند. این گروه تحقیقاتی معتقدند خواندن کتاب برای نوزادان به ساختن کلمات و تحریک تصورات آن ها کمک می کند و مهارت های برقراری ارتباط در نوزادان را تقویت می کند. در حقیقت آن ها بر این باورند که خواندن کتاب به افزایش هوشیاری کودک کمک می کند و مراحل رشد و پرورش او را ساده تر می کند زیرا نوزاد از ۸ ماهگی به بعد توانایی شناخت کلمات و تشخیص ترتیب قرار گرفتن آن ها را به واسطه داستان هایی که می شنود، به دست می آورد. ارائه ماساژ به نوزاد می تواند یکی دیگر از گزینه های موثر در افزایش میزان هوشیاری و تقویت حافظه نوزاد باشد. به اعتقاد برخی از درمانگران ماساژ روزانه نوزاد تاثیر زیادی بر روند رشد مغزی نوزادان دارد و می تواند به افزایش توانایی ها و قابلیت های آن ها در آینده کمک کند. از این رو محققان به والدین توصیه می کنند هر روز دقایقی را برای ارائه ماساژ به نوزادشان در نظر بگیرند و برای ماساژ نوزادشان سعی کنند از زمان هایی استفاده کنند که سرحال هستند و خستگی و تنش ناشی از برنامه ها و کار روزانه شان را پشت سر گذاشته اند. به این ترتیب با ارائه یک ماساژ ملایم که با تماس دومین بند انگشتان روی بدن کودک انجام می شود می توانید بر روند تیزهوشی او تاثیر بگذارید. بازی ها و ورزش های لمسی نیز از جمله کاربردی ترین روش ها برای تقویت میزان هوش در نوزادان و کودکان زیر ۲ سال محسوب می شود. برای این کار می توانید از اسباب بازی ها و وسایلی که خاص کودک است، استفاده کنید. به عنوان مثال تفاوت سطوح سخت و نرم را با کمک اسباب بازی هایش به او آموزش می دهید. این کار علاوه بر آن که موجب آشنایی نوزاد با اجسام مختلف و وسایلی که در اختیار دارد می شود به افزایش هوشیاری او در تشخیص اجسام سخت و نرم نیز کمک می کند و جست و جوی او برای شناسایی وسایل بیشتر را سبب می شود. تشویق نوزاد همزمان با موفقیت او در انجام کوچک ترین حرکت یا عملی یکی از مهم ترین عواملی است که می تواند به تقویت هوش نوزاد کمک کند و انگیزه ای برای ادامه ماجراجویی ها و شکوفا شدن توانایی هایش باشد. بنابراین باید به خوبی مراقب نوزادتان باشید و متناسب با موفقیت های او در راه رفتن، حرکت دادن اجسام، تقلید واژه ها، انجام بازی ها او را تشویق کنید. به گفته محققان تشویق نوزاد و کودکان زیر ۲ سال در شرایطی که موفقیتی را کسب می کنند می تواند تاثیر زیادی در رشد هوش او داشته باشد و تمایل او به ادامه فعالیت ها و بازی ها را موجب شود. بسیای از روان شناسان بر این باورند که ارتباط چهره به چهره یا رابطه چشمی پدر و مادر با نوزاد می تواند تاثیر زیادی در تقویت ارتباط های مغزی نوزاد داشته باشد. به اعتقاد این گروه نگاه کردن به چشمان نوزاد به ویژه در ماه های آغازین تولد تا پایان ۳ سالگی می تواند تاثیر زیادی در تقویت هوش و حافظه نوزاد داشته باشد چرا که پدر و مادر با نگاه کردن به چشم های نوزاد و برقراری رابطه چشمی می توانند به تقویت هوش دیداری نوزاد کمک کنند و به این ترتیب در کنار تقویت هوش کلامی و ذهنی کودک با انجام بازی، کتاب خواندن و صحبت کردن با نوزاد هوش دیداری او را نیز تقویت کرده و به افزایش هوشمندی او در دوران طلایی زیر ۲ سالگی کمک کنند. در مطالعات بسیاری به این موضوع اشاره شده که جنین انسان این توانایی را دارد که از درون شکم مادر در جریان برخی از اتفاقاتی که در دنیای پیرامون او رخ می دهد، قرار گیرد. بنابراین این موضوع می تواند تاثیر زیادی بر رشد و توانایی های مغزی او داشته باشد. از این رو محققان به پدران توصیه می کنند برای افزایش میزان هوشیاری فرزندشان از دوران بارداری مادر، برای فرزندشان آواز بخوانند یا با او صحبت کنند. از آنجا که مادران به طور طبیعی و خود به خود در طول روز با جنین درون شکم شان صحبت می کنند بهتر است مسئولیت آواز و لالایی خواندن در دوران بارداری بر عهده پدر باشد تا به این ترتیب بتواند ارتباط عاطفی موثری با جنین برقرار کند و به رشد میزان هوشیاری او کمک کند. این کار موجب می شود جنین پس از تولد واکنش های دقیق تری به صدای پدر و مادرش داشته باشد و آن ها را به راحتی از صدای افراد غریبه تشخیص دهد. به این ترتیب با صحبت کردن و آواز خواندن برای جنین می توانید فرآیند یادگیری را در او تقویت کنید و سلول های مغزی او را آماده آموختن کنید. حتما تا به حال دیده اید که بسیاری از نوزادان و کودکان درخواست های تکراری دارند. مثلا از پدر و مادر خود می خواهند که یک کتاب را بار ها برای آن ها بخواند یا یک سی دی موسیقی را بار ها بشنوند. این یکی از مهم ترین درخواست های کودک محسوب می شود که بهتر است پدر و مادر توجه ویژه ای به آن داشته باشند و بدون ابراز خستگی و ناراحتی نیاز کودک را برطرف کنند. مثلا همان کتاب یا داستان تکراری را دوباره برایش بخوانند. تکرار این داستان می تواند به تقویت عملکرد نورون ها در مغز نوزاد کمک کند. این مسئله می تواند در درازمدت تاثیر زیادی در یادگیری و آموزش کودک داشته باشد. شاید همه ما به طور ناخودآگاه با هر نوزادی که مقابل مان قرار بگیرد دالی بازی کنیم. اما به گفته محققان اجرای این بازی به صورت هدفمند با نوزاد می تواند تاثیر زیادی در تقویت ذهن و هوش او داشته باشد. بنابراین این مسئولیت می تواند یکی از وظایف پدر خانواده برای برقراری ارتباط بهتر با نوزادش باشد. شما می توانید هر روز دقایقی از وقت تان را به دالی بازی با نوزادتان اختصاص دهید. به این ترتیب با مخفی یا پنهان شدن خود یا یک شی می توانید علاوه بر خنداندن نوزادتان به قابلیت فکر و ذهن او برای جستجو کمک کنید. به این ترتیب می توانید با یک بازی ساده اما موثر در افزایش میزان هوش کودک تاثیر بگذارید. بنابراین دالی بازی را فراموش نکنید و اگر روزی فرصت این کار را ندارید از همسرتان بخواهید تا با نوزادتان بازی کند. یکی دیگر از روش هایی که به افزایش هوش کودک زیر ۲ سال شما کمک می کند راهپیمایی با او در طبیعت، پارک و فضاهای عمومی است. اکثر بچه ها از ۸ ماهگی راه رفتن را آغاز می کنند. بنابراین می توانید با او به پارک بروید و درباره اشیا و موجوداتی که در طبیعت می بینید با او صحبت کنید. به عنوان مثال با او قدم بزنید یا او را در آغوش بکشید و درباره درخت با جملاتی مانند «گل های کوچک را ببین» یا «چه گربه سفید بزرگی» با او صحبت کنید. از آنجا که بچه ها از ۸ ۷ ماهگی قابلیت تشخیص رنگ ها و اشیا را به دست می آورند به این ترتیب می توانید به افزایش میزان هوشیاری و توجه او به محیط پیرامونش، کمک کنید. یکی دیگر از روش هایی که به افزایش میزان هوشیاری نوزادان ۸ تا ۲ ساله کمک می کند، توضیح دادن درباره عملکرد اجسام، وسایل و اسباب بازی هایی است که در اطراف آن ها وجود دارد. این کار می تواند یکی از مسئولیت های باشد که پدر یا مادر خانواده باید آن را برعهده بگیرد. بهترین روش برای این کار آن است که برای کودکان درباره عملکرد اشیا مختلف توضیح دهید. مثلا اگر قصد دارید چراغ اتاق را روشن کنید، پیش از این کار به او بگویید «می خواهم لامپ را روشن کنم تا اتاق روشن شود» یا وقتی می خواهید پرده ها را کنار بزنید، بگویید «می خواهم پرده ها را کنار بزنم تا نور خورشید اتاق را روشن کند» یا برایش بگویید با این دکمه عروسک سخنگوی تو را روشن می کنم تا برایت صحبت کند. این کار موجب می شود فرزند شما آشنایی بهتری با اجسام و اشیا اطرافش پیدا کند و به این ترتیب سریع تر با پیرامونش ارتباط بگیرد؛ شیوه ای که به رشد فکری و مغزی او کمک کرده و یادگیری او را در سنین بالا تر تقویت می کند. یکی از مهم ترین نکاتی که خانم ها پیش از بارداری باید به آن توجه کنند بررسی احتمال ابتلا به کم کاری تیروئید است. افرادی که قصد بارداری دارند یا باردار شده اند باید حتما از نظر کم کاری تیروئید مورد آزمایش قرار بگیرند، چرا که ابتلا به کم کاری تیروئید تاثیرات مخربی بر ضریب هوشی نوزادان دارد. بنابراین در صورتی که مادری دوران بارداری را بدون توجه به مسئله کم کاری تیروئید و مشاوره پزشک سپری کند ممکن است با مشکل کم هوشی فرزندش مواجهه شود. مادرانی که علائمی مانند پف آلودگی، بی حالی، ریزش مو، کاهش ضربان قلب، افزایش چربی و فشارخون، کاهش تمرکز و گرفتگی های عضلانی را تجربه می کنند باید احتمال ابتلا به کم کاری تیروئید را در خود بررسی کنند. بر اساس آخرین تحقیقات دانشمندان وقتی انسان به تماشای تلویزیون می پردازد فعالیت مغزی اش از زمانی که در خواب به سر می برد نیز کمتر است. بنابراین تماشای بیش از اندازه تلویزیون زمانی که کودک زیر ۲ سال شما در کنارتان قرار دارد، چندان توصیه نمی شود. رعایت این نکته به ویژه به خانواده هایی توصیه می شود که پدر یا مادر تمایل زیادی به تماشای تلویزیون و برنامه های مختلف آن دارند. به گفته محققان تلویزیون از این نظر که به صورت یک طرفه متکلم است مانع از تشویق کودک به یادگیری می شود و این مسئله می تواند مهارت های کلامی کودک را تحت تاثیر قرار دهد. بنابراین محققان توصیه می کنند، دست کم تا پایان ۲ سالگی از مواجهه زیاد کودک با تلویزیون و تماشای برنامه های تلویزیونی پرهیز شود. با توجه به عکس العمل ها و واکنش نوزادان بعد از ۷ ماهگی می توان به میزان هوشیاری نوزاد پی برد. تنها کافی است علاوه بر آنکه به تغذیه و خواب نوزادتان اهمیت می دهید، حالت ها و واکنش های او را در مقابل اشیا، اتفاق ها و افراد مختلف بررسی کنید. یک نوزاد ۱۰ ماهه قابلیت شناسایی و تشخیص سلسله مراتب اجتماعی را دارد. او با مشاهده تصاویر یک کتاب داستان یا شخصیت های یک کارتون می تواند بزرگ تر بودن و کوچک تر بودن شخصیت ها را احساس کند و در وهله اول متناسب با بزرگی و کوچکی شخصیت ها برای آن ها توانایی قائل شود به گونه ای که شخصیت کارتونی بزرگ تر را رئیس دیگر شخصیت ها فرض می کند. او در این سن مسئولیت پذیری را می شناسد و می داند که هر فردی یک وظیفه دارد. نوزادی که بهره هوشی بالایی دارد قادر است از ماه پنجم تولد شادی، غم، استرس و اضطراب را بیشتر از دیگر نوزادان از لحن و چهره پدر و مادرش بخواند. بنابراین باید مراقب باشید که در حضور این نوزادان از ابراز احساسات منفی و غمگینانه پرهیز کنید. نوزادان باهوش در مقایسه با دیگر نوزادان واکنش های هیجان انگیزتری در مقابل موزیک نشان می دهند. آن ها با شنیدن موسیقی های ریتمیک دست، پا و سر خود را تکان می دهند و غالبا بدون هیچ پیش زمینه آموزشی حرکات موزون از خود ارائه می دهند. به طور معمول نوزادان از ۹ ماهگی توانایی تقلید از اطرافیان خود را دارند. اما نوزادان باهوش ممکن است از ۸ ماهگی این رویه را پیش بگیرند. به این ترتیب باید بدانید که نوزادان با چشمانشان رفتارهای شما را اسکن می کنند و رفتارهایی مشابه شما نمایش می دهند. در این سن و سال است که نوزادان علاقه زیادی به تماشای خود در آینه دارند. نوزادان باهوش در مقایسه با دیگر نوزادان توانایی بیشتری در درک ریاضیات و شناسایی اعداد دارند. آن ها در ۸ تا ۹ ماهگی به راحتی می توانند عدد ۲ را از ۳ تشخیص دهند. در حالی که این اتفاق در نوزادان عادی در ۱۰ ماهگی به بعد اتفاق می افتد. یادگیری زبان در نوزادان باهوش معمولا در ۱۵ ماهگی اتفاق می افتد. آن ها در این سن توانایی یادگیری دستور زبان و گرامر را دارند و گاهی می توانند یکی دو ماه زود تر از سایر نوزادان با کاربرد واژه ها آشنا شوند و از آن ها استفاده کنند.قبل از زایمان
در زمان بارداری ورزش کنید
زایمان طبیعی نوزاد را باهوش می کند
با تجویز دکتر کندر بخورید
مصرف امگا۳
رژیم غذایی تان را اصلاح کنید
پس از زایمان
شیر مادر را فراموش نکنید
برای نوزادتان کتاب بخوانید
با ماساژ هوش نوزاد را تقویت کنید
بازی های لمسی کنید
تشویق مهم ترین شرط تیزهوشی
با نوزادتان چهره به چهره شوید
از نقش پدر در هوشیاری نوزادان چه می دانید
برای نوزادتان آواز بخوانید
به درخواست های تکراری توجه کنید
با نوزادتان دالی بازی کنید
با فرزندتان راهپیمایی کنید
او را با عملکرد وسایل آشنا کنید
کدام نوزادان کم هوش می شوند
رابطه کم کاری تیروئید و کم هوشی
تماشای تلویزیون را به حداقل برسانید
نشانه های نوزاد باهوش را بشناسید
آی کیو را از دوران نوزادی بالا ببرید
روش هایی برای افزایش میزان هوش آی کیو

کشمکش یکی از اعضای خانواده با بیماری خطرناک، زندگی روزانه خانواده را تحت تاثیر قرار می دهد. جراحی، شیمی درمانی، رادیوتراپی، مراجعه به پزشک و…، نه تنها خیلی زمان بر هستند بلکه سبب کم شدن انرژی، بوجود آمده دلهره , نگرانیهای بهداشتی، زیاد شدن ترسها و ناامیدی میشود.سازگار شدن با شرایطی که به سبب سرطان ایجاد شده است، هم برای بیمار و هم خانواده او مسئولیت طاقت فرسایی است. این مباحث میتوانند برای کودکان بیشتر آسیبرسان باشند. بزرگسالان در فهمیدن مسائل پیچیده مرتبط با سرطان و مسئولیتهای ناشی از آن برای ادامه روند زندگی خانوادگی توانمندتر هستند؛ ولی کودکان دچار گیجی، ترس و سو تفاهم بیشتری در مورد بیماری و درمان آن میشوند. کودکان اغلب در حالیکه از آنچه پیش آمده سردرگم هستند، در این فرآیند گم میشوند و نقش خود در این جریان را پیدا نمیکنند. هرچند به طور طبیعی مشخص است که کودکان توان تحمل تنشی که بزرگسالان از پس آن بر می
آیند را ندارند.
بزرگسالان باید به این امر توجه نمایند که نیازها و پاسخهای کودکان با بزرگسالان متفاوت است. زمانیکه من یک پسر بچه بودم و مادرم در حال مرگ از بیماری هوچکین بود، بقیه بزرگسالان سعی میکردند که مرا از واقعیت بیماری مادرم جدا سازند. زیرا تصور میکردند من جوانتر از آن هستم که این مساله را درک کنم. در حالیکه سوالاتی که در آن زمان ذهن مرا به خود مشغول ساخته بود بسیار واقعی بود. با توجه به فقدان جوابهای صحیح برای سوالاتم ، من اغلب به فرضیههای ناقض خودم متوصل میشدم. کودکان هیچ وقت برای فهمیدن بسیاری از توضیحات خیلی جوان نیستند و بزرگسالان باید به یاد داشته باشند که صحبت با کودکان برای درک کردن، خودآگاهی، و توانایی نهایی آنها برای سازگاری حیاتیست.
در روبرو شدن با چنین آشفتگی ذهنیای ، کودک ممکن است عکس العمل نشان داده و زودرنج و شکننده شود. صبوری کردن که در روزهای سخت اغلب دشوار مینماید، تنها چیزیست که میتواند این شرایط را قاعدهمند نماید. فرصت یافتن کودک برای کودکی کردن، لذت بردن و بازی کردن و وقت گذراندن با کودکان دیگر به مدیریت این شرایط کمک میکند.
مقاله پیش رو احتمالا به کودکان برای سازگاری با سرطان در زندگیشان کمک خواهد کرد. آنها را به سمت ادراک سالم تری از چگونگی تاثیر بیماری بر خانواده، فرد مبتلا و دنیایشان راهنمایی خواهد نمود. و احتمالا در میانه بیماری کمی آرامش شفا دهنده به آنها هدیه خواهد کرد.
بدن شما مانند یک ماشین، از اجزای کوچکی تشکیل شده که اعضای بزرگ را میسازند که آنها نیز اجزای بزرگتر را میسازند. کوچکترین جزء سلول نام دارد. سلول آنقدر کوچک است که نمیتوان آن را با چشم دید و بر ای دیدن آن نیاز به میکروسکوپ دارید. سلولها در کنار هم بافت را تشکیل میدهند و بافتها با کار کردن در کنار هم اعضاء را تشکیل میدهند و اعضاء نیز به ما در نفس کشیدن، غذا خوردن، پمپ کردن خون و مبارزه با بیماری کمک میکنند.
سلولها بدن رشد میکنند، تقسیم میشوند و بعد از مدتی از بین میروند. گاهی برای سلولها اتفاق بدی میافتد و سلولها بیش از اندازه رشد میکنند و تقسیم آنها متوقف نمیشود. این سلولهای بیمار در کنار هم جمع میشوند و در این صورت ممکن است باعث آسیب به بافتها، اعضاء و بدن شوند و فرد را بیمار کنند و یک “تومور” تشکیل میدهند. به این تغییرات “سرطان” میگویند. گاه تومور از جای خود کنده میشود و به جای دیگری از بدن میرود و آن قسمت از بدن را هم بیمار میکند. به این اتفاق “متاستاز” میگویند.
منبع-http://iranpink.com/
زمانیکه عاشق شخصی می شوید مبتلا به سرطان می شود -قسمت1
سرطان چیست؟,سازگاری با سرطان در زندگیش,سرطان چیست؟pdf,سرطان چیست ppt,سرطان چیست pdf,سرطان چیست,سرطان خون چیست,سرطان استخوان چیست,سرطان رحم چیست,سرطان متاستاز چیست