
افسردگی می تواند دلایل و انواع مختلفی داشته باشد ، یکی از انواع این اختلال که می توان از سری شایع ترین نوع افسردگی دانست. افسردگی فصلی است. این موضوع برای بسیاری از افراد رخ داده است. شاید برایتان جالب باشد که علت این موضوع را بدانید.
شاید شما هم از جمله افرادی باشید که در روزهای آخر پاییز تا اول بهار احساس افسردگی و غم دارید و شاید به همین علت از دو فصل پاییز و زمستان متنفر هستید. چنانچه جزو این گروه از افراد به شمار می روید، این مطلب را بخوانید.
روان شناسان به احساس رقیق تر غمگینی در روزهای کم نور می گویند «غمگینی زمستانی» و به احساس شدیدتر غمگینی و ناامیدی که چند نشانه بدنی مثل خواب آلودگی هم همراهش باشد، می گویند «افسردگی زمستانی». اما این که چرا ما در روزهای ابری مستعد این احساسات منفی می شویم و راه حلش چیست، سوالی است که باید تا آخر مطلب با ما همراه باشید تا جوابش را پیدا کنید.
جالب است بدانید افسردگی زمستانی هم مثل افسردگی های دیگر بیشتر به سراغ خانم ها می آید بویژه خانم های بیست تا سی ساله. حدود ۴ تا ۶ درصد کل جمعیت جهان دچار این نوع افسردگی هستند. این در حالی است که تقریبا ۱۰ تا ۲۰ درصد نیز دچار افسردگی های خفیف زمستانی می شوند.
در عرض های بالای جغرافیایی (مثلا کشورهای شمال اروپا) که زمستان های بلندتر و کم نورتری دارد، این افسردگی بیشتر رخ می دهد. مثلا معلوم شده است تنها یک درصد افسرده های ژاپنی براساس فصل ها افسرده می شوند، درصورتی که در آلاسکا این میزان به ۲ / ۹ درصد هم رسیده است. یا در فنلاند ۷۵ درصد زنان در گروه سنی ۲۰ تا ۴۵ سال دچار افسردگی زمستانی هستند.
و اما نشانه های افسردگی زمستانی. این نشانه ها اگر در فصل های کم نور سال به مدت دو هفته متوالی شما را رها نکرد، یعنی شما افسردگی وابسته به فصل دارید.
دلیل قطعی بیماری تا به امروز به صورت دقیق مشخص نشده است اما به دلیل شیوع بالای آن در مناطق خاص، تصور دانشمندان بر این اصل استوار است که بیماری به دلیل تغییر در میزان نور خورشید ایجاد می شود. تئوری آنها از این قرار است که چون در زمستان و پاییز میزان قرار گرفتن در معرض آفتاب کاهش پیدا می کند، ساعت بیولوژیک بدن که خواب، حالات درونی و هورمون ها را تنظیم می کند به تاخیر افتاده و معمولا در زمستان روند کندی را دنبال می کند. یکی دیگر از نظریه ها این است که مواد شیمیایی مغزی که وظیفه انتقال اطلاعات میان نرون ها (اعصاب) را به عهده دارند و به انتقال دهنده عصبی مشهورند (به عنوان نمونه: سروتین) در افراد مختلف متفاوت است. محققان براین باورند که قرار گرفتن در معرض نور می تواند چنین ناهماهنگی هایی را از نو متعادل سازد.
اگر احساس می کنید دارای برخی علائم این بیماری هستید، به پزشک متخصص مراجعه کرده و مورد آزمایش قرار بگیرید. اگر تشخیص داده شد که شما مبتلا به این نوع افسردگی هستید، می توانید از نکات زیر استفاده و کاری کنید که این بیماری مجدد در شما بروز نکند:
سعی کنید تا آنجا که می توانید در طول روز، وقت خود را در بیرون از خانه صرف کنید. حتی اگر آسمان ابری است باز هم این کار را انجام دهید؛ چراکه نور خورشید باز هم در آسمان وجود دارد و می توانید از فواید آن بهره مند شوید.
یک رژیم غذایی متعادل، سرشار از ویتامین و مواد معدنی استفاده کنید. این کار انرژی بیشتری به شما می دهد و همچنین تمایل شما به غذاهای شیرین و نشاسته دار را کاهش می دهد.
سعی کنید حداقل سه روز در هفته به مدت ۳۰ دقیقه ورزش کنید.
در صورت نیاز: در ماه های زمستان با یک مشاور در ارتباط باشید.
در فعالیت های گروهی شرکت کرده و ارتباط خود را با جمع قطع نکنید. در طول زمستان، این امر کمک چشمگیری به شما می کند.
انگار ما انسان ها واقعا مثل گیاهان محتاج نوریم و وقتی جهان مثل گلخانه های تاریک می شود، هم جسم و هم روان ما پژمرده می شود. حالا که همه چیز زیر سر کم بودن نور است، می شود با زیاد کردن نور محیط، از حس افسردگی زمستانی رها شد؛ اما چطور؟
۱. نور درمانی کنید: تحقیقات اخیر نشان می دهد پرتو درمانی تا حد زیادی می تواند در درمان بیماری موثر واقع شود. گاهی اوقات داروهای ضد افسردگی نیز ـ هم در کنار پرتو درمانی و هم به تنهایی ـ مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین گذراندن روز، در زیر نور خورشید نیز می تواند به بهبود بیمار کمک کند. باید سعی شود به طور کلی میزان قرار گرفتن بیمار در معرض نور خورشید چه در خانه و چه در محل کار افزایش پیدا کند.
درمان از طریق یک قطعه که شامل لامپ های فلوئورسنت بوده و دارای یک روکش پلاستیکی است (تا امواج فرابنفش را خنثی کند) صورت می پذیرد. شدت نور باید حداقل بین شش تا هشت لامپ فلوئورسنت باشد. حتما لازم نیست بیمار به طور مستقیم به نور خیره شود، بلکه باید کارهای روزمره خود مانند غذا خوردن یا مطالعه کردن را در فاصله یک تا دو متر از آن انجام دهد. این روش کاملا مطمئن بوده و در بیشتر موارد نتیجه بخش است. بهره مندی از این روش، آن هم در ساعات پایانی روز موجب بروز بی خوابی در فرد می شود. بیشتر متخصصان ترجیح می دهند بیماران خود را صبح ها به مدت ۳۰ دقیقه در معرض پرتو شش ـ هشت لامپ فلوئورسنت قرار دهند. حدود دو تا چهار روز پیشرفت های چشمگیری در بیماران رخ می دهد و طی دو تا چهارهفته بیماران به کلی بهبود پیدا می کنند. در صورت متوقف کردن پرتو درمانی، علائم بیماری بسرعت از نو خود را نشان می دهد؛ به همین دلیل این نوع روش درمان باید در سراسر فصل کم نور ادامه پیدا کند.
۲. کوچ کنید: تجربه افسرده های شمال اروپا ثابت کرده است یک مهاجرت کوتاه مدت هدفمند به یک شهر یا کشور جنوبی تر، حال افسرده های زمستانی را بهتر می کند. شما هم می توانید از تنوع جغرافیایی کشورمان استفاده کنید و یک سفر زمستانی به جنوب کشور را در برنامه هایتان بگذارید.
۱ـ اندوه: همه انواع افسردگی، یک نشانه مهم و مرکزی دارند؛ احساس غمگینی و پوچی در بیشتر ساعات روز.
۲ـ اشتهای زیاد: در خیلی از افسردگی ها اشتهای آدم کم می شود، اما در افسردگی زمستانی اشتها زیاد می شود؛ بخصوص به چیزهای شیرین پر از کربوهیدرات.
۳ـ افزایش وزن: وقتی آدم بی اندازه شیرینی می خورد، معلوم است که چاق می شود.
۴ـ احساس خستگی و کاهش میزان انرژی: احساس کوفتگی بی دلیل هم سراغ افسردگان زمستانی می آید.
۵ ـ احساس خواب آلودگی: درست مثل موجوداتی که به خواب زمستانی می روند، افسرده های زمستانی هم دلشان نمی خواهد رختخواب را ترک کنند.
۶ ـ نداشتن تمرکز: افسرده های زمستانی فقط جسم به هم ریخته ای ندارند، آنها نمی توانند ذهن شان را مثل گذشته مرتب و روی موضوعی تمرکز کنند.
۷ـ تحریک پذیری عصبی: افسردگان زمستانی زودتر می رنجند و زودتر هم از کوره در می روند.
۸ ـ تمایل به تنهایی: این افراد در اغلب مواقع دوست دارند تنها باشند و کسی مزاحم شان نشود.
همه چیز درمورد افسردگی فصلی

قابل توجه خانم های حامله در این بخش دلیل سوء هاضمه در خانم های حامله را بیان می کنیم با ما در سایت دکتر سلام همراه باشید .در صورت بدتر شدن این سوء هاضمه حتما به متخصص مراجعه کنید .
تقریبا نیمی از زنان باردار به سوءهاضمه در طول بارداری دچار می شوند. این مشکل معمولا به علت برگشت اسید ایجاد شده و سبب بروز علائمی مانند سوزش معده می گردد. اولا کاهش بسته شدن کامل اسفنگتر معده به علت تغییرات هورمونی و ثانیا بزرگ شدن جنین سبب فشار به معده و در نهایت نشت اسید از معده به ازوفاژ می گردد. معمولا با زایمان این مشکل بر طرف می گردد. در زنانی که پیش از بارداری دچار ناراحتی معده و مشکلات مربوط به آن بوده اند، احتمال ایجاد سوء هاضمه افزایش می یابد.
علائم و نشانه های سوءهاضمه
شدت علائم در افراد مختلف متفاوت بوده و ممکن است یک و یا چند علامت در فرد دیده شود:
- سوزش معده: سوزش از بالای شکم به سمت بالا و یا از قسمت پایین قفسه سینه به سمت گردن احساس می شود.
- درد و احساس ناراحتی در ناحیه بالایی شکم
- احساس درد در مرکز قفسه سینه پشت جناغ سینه
- احساس تهوع و استفراغ
- نفخ کردن
- احساس پری و سیری بلافاصله پس از صرف غذا
ممکن است این علائم در طول بارداری همیشگی بوده و یا گهگاه در فرد دیده شود اما باید توجه داشت احتمال بروز این علائم در سه ماهه ی آخر بارداری بیشتر است.
راه حل چیست؟
تغییر سبک زندگی می تواند تا حد زیادی به رفع این مشکل کمک کند.
- برخی از غذا ها و نوشیدنی ها سبب بدتر شدن رفلاکس اسید معده و درنتیجه سوءهاضمه می شوند که بهتر است مصرف آنها محدود شوند: فلفل، گوجه فرنگی، شکلات، غذاهای چرب و تند، آب میوه ها، نوشیدنی های داغ، قهوه و نوشیدنی های الکلی. سعی کنید حجم وعده های غذایی تان را کم و تعداد وعده ها را زیاد کنید چرا که در اکثر موارد، وعده های غذایی حجیم سبب بدتر شدن این مشکل می شود.
- ترک سیگار: مواد شیمیایی موجود در سیگار سبب ریلکس شدن عضلات صاف اسفنگتر معده و درنتیجه رفلاکس اسید معده می شود.
- وضعیت صحیح در هنگام نشستن: لم دادن زیاد و یا خم شدن به طرف جلو در هنگام نشستن سبب تشدید رفلاکس اسید معده می شود.
- اگر در هنگام خواب علائم سوء هاضمه به سراغتان می آید بهترین راه این است که در سه ساعت مانده به خوابتان از خوردن و در دو ساعت مانده به خوابتان از آشامیدن جلوگیری کنید. ارتفاع بالشتان را طوری تنظیم کنید (مثلا با قرار دادن کتاب زیر بالش) که سر ۱۰ تا ۱۵ سانتی متر بالاتر از سطح رختخوابتان باشد.
سوء هاضمه در بارداری چه علائم و نشانه هایی دارد؟

موضوع بیش فعالی امروزه ذهن بسیاری از والدین را به خود مشغول کرده است. آنها تا می بینند که کودکشان شیطنت می کند ، نگران می شوند که نکند بچه ی آنها نیز دچار اختلال بیش فعالی شده است. در این مطلب تستی برای شما آماده کرده ایم که به وسیله ی آن متوجه می شود کودکتان بیش فعال است یا خیر.
اگر کودکی بیشتر از ۶ شناسه بیش فعالی را طی ۶ ماه از خود نشان دهد برای او تشخیص بیش فعالی می دهند. در حقیقت هیچ آزمون یا آزمایش به خصوصی برای تشخیص بیش فعالی وجود ندارد. پزشک برای تشخیص این اختلال باید شرح رفتار کودک را از والدین، اولیای مدرسه یا مهد و دیگر افراد مرتبط با او بخواهد.
تکانش گری: این یعنی رفتار بدون فکر کودک
تحرک دائم
بی قراری و پیچ و تاب خوردن
حواس پرتی
انجام کارهای خطرناک بدون توجه به پیامد ها
بی توجهی و گوش نکردن به صحبت بزرگ تر ها
پیروی نکردن از فرمان بزرگتر ها
اختلال در تکلم و خواندن و نوشتن
همیشه صحبت کردن بیش از حد
مشکلات خلقی
مصدومیت و تصادف بیش از حد معمول
پریدن وسط صحبت دیگران و ایجاد مزاحمت برای دیگران
خود آزاری مثلا کندن مو، ناخن یا مژه و…
پریشان شدن آسان
مشکلات اجتماعی مثل گوشه گیری، پرخاش و…
ناسازگاری با شرایط جدید
تمام نکردن وظایف و کارهای سپرده شده به کودک
نشان دادن دائم این مشکلات رفتاری حتی در خواب
البته باید دانست که برخی رفتارهای بچه های عادی، مشابه رفتار بچه های بیش فعال است و برای آن ها نمی توان تشخیص بیش فعالی داد. علت چنین رفتارهایی را باید در موارد زیر جست وجو کرد:
تغییر ناگهانی در زندگی کودک از جمله متارکه والدین، مرگ یکی از نزدیکان یا جابه جایی او به نقطه ای دور
تشنجی که به کودک دست داده و والدین از آن مطلع نشده اند.
اضطراب
افسردگی
بیماری های اخلال گر عملکرد مغزی
نوع ترکیبی (بی توجهی/بیش فعالی/تکانشی): کودکان با این نوع ADHD ۳ نشانه این اختلال را از خود نشان می دهند. نمی توانند کارهای شان را تمام کنند، همیشه آشفته و حواس پرت هستند و در زمینه تحصیلی هم مشکل دارند. این دسته از سایر انواع ADHD شایع تر است.
نوع پرتحرک/ تکانشگری: کودکان این دو نشانه را بروز می دهند اما معمولا توجه خوبی دارند. نوع دوم بیشتر در پسربچه ها دیده می شود. این بچه ها مرتب به کارهای خطرناک دست می زنند مثلا از دیوار، کمد، مبل و… بالامی روند، مرتب در حال دویدن و بالا و پایین پریدن هستند، پرحرفند، حرکت های بی جا و نامناسب دارند، رفتارهای خشن نشان می دهند، پرخاشگرند، دست های شان را خیلی تکان می دهند، دائما می خواهند با رفتار و اعمال خود جلب توجه کنند و در جای خود آرام نمی نشینند.
نوع بی توجه ADD: این کودکان بیش فعال نیستند و خانه، مهد یا مدرسه را روی سرشان نمی گذارند. به همین دلیل ممکن است علائم مشکل آن ها هیچ وقت تشخیص داده نشود. بچه های این دسته توجه کافی ندارند، نمی توانند تمرکز و دقت مطلوب را بر امور خود داشته باشند، به جزییات دقیق نمی شوند، مرتب وسایل خود را گم می کنند، به صحبت معلم با دقت گوش نمی دهند و باید بگویم که این نوع در دختران شایع تر از پسران است.
یک برنامه ریزی منظم برای روزهای کودک: مثلا بیدار شدن، بازی کردن، غذا خوردن، مطالعه و تماشای تلویزیون و تشویق کودک به نظم و پیروی از برنامه
مراقبت از رفتار کودک در جمع
تشویق کودک به رفتارهای خوبی که قبلا تجربه کرده و استفاده از روش جایزه دادن
به کار گیری زبان خوش و رفتار مناسب به جای تنبیه
آموزش مقررات خانه و مدرسه با زبان خوش
افزایش دانش خود درباره این اختلال و روش های تربیتی و درمانی آن
به خاطر سپردن این که کودک این رفتار ها را برای لجبازی با شما نشان نمی دهد.
تعریف مقررات کوچک و پاداش و جریمه های معقول برای آن ها
در ارتباط نزدیک بودن با اولیای مهد یا مدرسه
ابراز علاقه خود به فرزند برای تقویت اعتماد به نفس در او.
هنوز عوامل اجتماعی، محیطی و تربیتی زندگی کودک در ایجاد این اختلال مقصر دانسته نشده اند و بیش فعالی را باید ناشی از عوامل بیولوژیک دانست. با وجود این به نظر می رسد مصرف سیگار در دوران بارداری، تصادف و صدمات مغزی، گذراندن وقت زیاد با تلویزیون و کامپیو تر، مصرف زیاد شکر و ادویه، رژیم غذایی کم پروتئین، اختلالات تیروئیدی و کمبود ریزمغذی ها در بروز این علائم موثر باشند. لازم به ذکر است سابقه فامیلی ابتلا به این اختلال احتمال ابتلای فرزند به آن را افزایش می دهد.
تشخیص این اختلال در سنین ۴ تا ۱۸ سال ممکن است اما معمولا تشخیص بیش فعالی در کودکان زیر ۵ سال کار بسیار مشکلی است زیرا کودکان یا بهتر بگوییم خردسالان در این سنین به سرعت تغییر می کنند و نمی توان رفتاری را که نشان می دهند ثابت دانست. از سوی دیگر بیشتر بچه های با این سن و سال در موقعیت های گوناگون روزمره علائم این اختلال را نشان می دهند!
برای تشخیص بیش فعالی به زمان و بررسی دقیق سابقه پزشکی کودک نیاز است. پزشک باید در مورد نشانه ها و زمان شروع شان از والدین کودک اطلاعات دقیق بگیرد. پزشک برای تشخیص این اختلال باید بداند که علائم کودک چه تاثیری بر زندگی روزمره او و خانواده اش گذاشته اند. در ضمن ممکن است بسته به شرایط کودک آزمایش ها و معاینات دیگری توسط متخصصان دیگر انجام شود.
۳ تا ۵ درصد بچه های مدرسه ای درگیر این مشکل هستند و پسران ۳ برابر دختران گرفتار بیش فعالی می شوند. دیده شده که فرزند اول بودن، بیش فعال بودن والدین و اعتیاد والدین در ابتلای کودک به این اختلال موثرند.
توجه مادر باردار به اصول سلامت در پیشگیری از این اختلال نقش بسزایی دارد. رعایت رژیم های غذایی سالم و مراجعه منظم به پزشک متخصص توصیه ما به شما مادران باردار است. پرهیز از سیگار کشیدن و استعمال مواد مخدر هم در پیشگیری از بیش فعالی موثر شناخته شده است. تحقیقات نشان داده اند مادرانی که در دوران باداری سیگار می کشند با احتمال دوبرابر صاحب فرزندان مبتلا به اختلال بیش فعالی می شوند.
گفته می شود مصرف قند و ادویه زیاد نشانه های بیش فعالی را تشدید می کند. علت این پدیده را می توان در اثر این مواد بر جریان قند خون دانست. بنابراین بهتر است از همان ابتدا تعادل را در رژیم غذایی فرزندتان رعایت کنید.
یکی از مهم ترین روش های پیشگیری از این اختلال برقراری نظم و قانون در زندگی روزمره کودک است یعنی به او یاد بدهیم که چه موقع باید از خواب بیدار شود، بازی کند، غذا و میان وعده را چه موقع بخورد، چقدر اجازه تماشای تلویزیون دارد و… می توانید این فعالیت ها را در قالب اشکال و طرح های ساده روی کاغذ بکشید و به دیوار اتاق یا آشپزخانه بزنید و از فرزندتان بخواهید که هر کدام را ردیف به ردیف انجام دهد.
مهم ترین نکته در درمان اختلال بیش فعالی تشخیص به موقع آن است. متخصص برای درمان رفتارهای فرد و افکار تشدیدگر رفتارهای بیمارش را مدنظر قرار می دهد و به مراجع خود می آموزد برای مواجهه با شرایط خود چطور واکنش های خود را مهار کند و جسم و ذهنش را در یک راستا قرار دهد. به غیر از رفتار درمانی و روان درمانی بنا به نظر متخصص ممکن است از داروهایی هم استفاده شود. این دارو ها عوارضی مانند کاهش اشتها، بی خوابی و اضطراب به همراه دارند.
ورزش کردن سبب ترشح مواد شیمیایی و انتقال دهنده های عصبی از مغز می شود. یکی از این مواد دوپامین است که باعث افزایش توجه می شود. از سوی دیگر ورزش سبب افزایش جریان خون و بهبود تفکر، برنامه ریزی و مدیریت رفتار و احساس می شود. حین ورزش عروق بدن گشاد شده و قدرت تفکر به دلیل افزایش و بهبود جریان خون بهبود می یابد. بنابراین خوب است که فرزندتان در ساعت مشخصی از روز به طور منظم ورزش کند.
بسته به درجه مهارت تکلم در کودک بیش فعالی می تواند در میزان مهارت شنیداری، خلق وخو، توجه انتخابی و جهت یابی او اثرگذار باشد. والدین این کودکان باید به میزان خواب فرزند خود توجه ویژه ای داشته باشند زیرا مشکلات خواب کودک با ابتلای او به این اختلال ارتباط دارند زیرا کمبود خواب، توجه و توان حافظه را کاهش می دهد. یادتان باشد که نوپایان ۱۲ تا ۱۸ ماهه باید بتوانند ۲۰ کلمه را بفهمند یا بگویند. بچه های ۲ ساله باید حدود ۲۰۰ کلمه را بفهمند و در سن ۲تا۳ سال دایره لغات کودک به بالای ۹۰۰ عدد می رسد و نوپا می تواند تا ۳۰۰ کلمه را به زبان بیاورد. البته این تعداد برای تمام بچه ها یکسان نیست و از آنجا که پسر ها دیر تر از دختر ها به حرف می افتند می توان گفت که پسر ها از دختر ها بیش فعال ترند.
با پاسخ به پرسش های زیر اطلاعات سودمندی را راجع به بیش فعالی کسب می کنید
۱.ADHD یک ناتوانی یادگیری است
a. صحیح
b. غلط
۲. برای کمک به آماده شدن و رفتن کودک بیش فعال به مهد بهتر است:
a. اشکال و یادداشت های کوچک را جلوی چشم های او قرار دهیم.
b. برای او فهرست وظایف تهیه کنیم.
c. خودمان کار هایش را انجام دهیم.
۳. بچه های بیش فعال باید در مهد رژیم غذایی مخصوص داشته باشند.
a. صحیح
b. غلط
۴. ADHD واقعا یک اختلال نیست پزشکان آن را بزرگ می کنند.
a. صحیح
b. غلط
۵. ADHD ناشی از ضعف تربیتی و مراقبتی والدین است.
a. صحیح
b. غلط
۶. تک فرزندتان عموما بیش فعال است.
a. صحیح
b. غلط
۷. لکنت داشتن از علائم بیش فعالی است.
a. صحیح
b. غلط
۸. بیش فعالی همان ADHD است.
a. صحیح
b. غلط
۹. ADHD خود به خود در بزرگسالی درمان می شود.
a. صحیح
b. غلط
۱۰. اگر تمرکز کافی دارد بیش فعال محسوب نمی شود.
a. صحیح
b. غلط
۱. b.
ADHD یک اختلال تکامل است و بچه های درگیر آن معمولا ضریب هوشی معمولی یا حتی بالاتر دارند. گروهی از بچه های بیش فعال مشکلاتی در یادگیری دارند که باید در مورد آن ها با متخصص مشورت کرد.
۲. a. اگر هنگام آماده شدن فرزندتان خود شما هم عجله داشته باشید خانه تان در وضعیت بدی به سر خواهد برد! پس خونسردی خود را حفظ کنید. بهتر است با فلش، کاغذ رنگی و عکس وظایف روزانه فرزندتان را به او یادآوری کنید. نشانه ها باید ساده و گویا باشند. می توانید از زنگ های هشدار هم کمک بگیرید. می توانید چنین فهرستی را هم برای ساعات مهد یا مدرسه او حاضر کنید.
۳. b. این رویه باعث می شود کودک فکر کند با بقیه فرق دارد و از این که همه بچه ها هرچه دل شان می خواهد می خورند و او باید فقط چند نوع غذا را بخورد، حس خوبی پیدا نمی کند. پس توصیه های تغذیه ای گفته شده را با زور اجرا نکنید.
۴. b. اگرچه هنوز آزمون مشخصی برای تشخیص این مشکل ارائه نشده اما تمامی جوامع علائم مرتبط با این مشکل را به عنوان یک اختلال می شناسند که ناشی از زنجیره رفتارهاست
۵. b. هیچ تحقیقی بی تجربگی والدین را در تربیت فرزند خود عامل ایجاد این اختلال نمی داند اگرچه تربیت صحیح در بهبود علائم بیش فعالی تاثیر چشمگیر دارند.
۶. b.
۷. b.
۸. b. بیش فعالی یکی از انواع ADHD است.
۹. b
۱۰. b. کودکانی که نمی توانند امور خود را سازماندهی کنند یا به پایان برسانند هم بیش فعال شناخته می شوند.یک اختلال تکامل است و بچه های درگیر آن معمولا ضریب هوشی معمولی یا حتی بالاتر دارند. گروهی از بچه های بیش فعال مشکلاتی در یادگیری دارند که باید در مورد آن ها با متخصص مشورت کرد.
۲. a. اگر هنگام آماده شدن فرزندتان خود شما هم عجله داشته باشید خانه تان در وضعیت بدی به سر خواهد برد! پس خونسردی خود را حفظ کنید. بهتر است با فلش، کاغذ رنگی و عکس وظایف روزانه فرزندتان را به او یادآوری کنید. نشانه ها باید ساده و گویا باشند. می توانید از زنگ های هشدار هم کمک بگیرید. می توانید چنین فهرستی را هم برای ساعات مهد یا مدرسه او حاضر کنید.
۳. b. این رویه باعث می شود کودک فکر کند با بقیه فرق دارد و از این که همه بچه ها هرچه دل شان می خواهد می خورند و او باید فقط چند نوع غذا را بخورد، حس خوبی پیدا نمی کند. پس توصیه های تغذیه ای گفته شده را با زور اجرا نکنید.
۴. b. اگرچه هنوز آزمون مشخصی برای تشخیص این مشکل ارائه نشده اما تمامی جوامع علائم مرتبط با این مشکل را به عنوان یک اختلال می شناسند که ناشی از زنجیره رفتارهاست
۵. b. هیچ تحقیقی بی تجربگی والدین را در تربیت فرزند خود عامل ایجاد این اختلال نمی داند اگرچه تربیت صحیح در بهبود علائم بیش فعالی تاثیر چشمگیر دارند.
۶. b.
۷. b.
۸. b. بیش فعالی یکی از انواع ADHD است.
۹. b
۱۰. b. کودکانی که نمی توانند امور خود را سازماندهی کنند یا به پایان برسانند هم بیش فعال شناخته می شوند.
فواید و مضرات بیش فعالی را بدانید
همه چیز درمورد کودک بیش فعال,درمان کودک بیش فعال,دختران بیش فعال,پسران بیش فعال,همه چیز در مورد کودکان بیش فعال

یکی از مهم ترین اختلالاتی که می توان نام برد ، اختلالات شخصیتی در افراد است. این دسته از اختلالات بسیار شایع بوده و متاسفانه 10 الی 20 درصد افراد جامعه یه یکی از این دسته اختلالات مبتلا هستند. اختلالات شخصیتی در ص ورت درمان نشدن می تواند برای فرد دردسر ساز باشد.
اختلال شخصیت شایع است و مشکل زا. می گویند ۱۰ تا ۲۰ درصد از جمعیت به یکی از انواع اختلال شخصیت مبتلا هستند. روان پزشکان معتقدند اختلال شخصیت بیماری مزمنی است و درمانش هم بسیار مشکل…
بیماران و خانواده هایشان هم تصورات مختلفی در مورد اختلال شخصیت دارند؛ آنها ممکن است فکر کنند ابتلا به یکی از انواع اختلال شخصیت به معنی «بد ذات» و «بی شخصیت» بودن است، به همین دلیل گاهی فرد مبتلا در خانواده و جامعه منزوی می شود.
طبق آنچه در آخرین ویرایش«راهنمای تشخیصی و آماری انجمن روانپزشکان آمریکا» آمده است، اختلال شخصیت عبارت است از: «یک الگوی با دوام و پایدار از رفتار و تجربه درونی که به طور قابل ملاحظه ای با انتظاراتی که از شرایط فرهنگی فرد وجود دارد، متفاوت و فراگیر و غیرقابل انعطاف باشد، شروعش به دوران نوجوانی یا اوایل بلوغ برگردد، در طول زمان پایدار باشد و به ناراحتی یا آسیب دیدگی روانی منجر شود.» به بیان دیگر، فرد مبتلا به اختلال شخصیت نمی تواند آنگونه که معمول و در جامعه پسندیده است، با دیگر افراد ارتباط برقرار کند.
اگر فردی در جزیره ای تنها باشد، تنها بیماری روان پزشکی ای که نمی تواند به آن مبتلا شود، اختلال شخصیت است زیرا اختلال شخصیت در ارتباط با دیگر افراد جامعه معنی پیدا می کند. فرد در این موقعیت فرضی می تواند افسرده شود، وسواس پیدا کند یا ارتباطش با واقعیت دگرگونه شود، اما از آنجا که اختلال شخصیت خود را در «ارتباط» با دیگر افراد جامعه نشان می دهد، نمی توان او را مبتلا به اختلال شخصیت دانست.
«اختلال شخصیت» یک عنوان کلی است ولی در مکاتب مختلف انواع مختلفی از آن تعریف شده است. در راهنمای تشخیصی و آماری که انجمن روان پزشکی آمریکا آن را تدوین کرده و در بیمارستان های روان پزشکی ایران نیز به کار می رود،
۱۰ نوع اختلال شخصیتی مختلف فهرست و در ۳ خوشه جداگانه رده بندی شده اند:
اختلال های نامتعارف و غیرعادی
اختلال شخصیت پارانویید: این افراد شک زیاد و غیرمنطقی به دیگران و حساسیت زیادی نسبت به رفتار دیگران دارند. از دید دیگران، آنها افراد بدبینی هستند که به سختی به دیگران اعتماد می کنند. می گویند فیلسوف معروف آلمانی، نیچه، برخی خصوصیات این نوع اختلال شخصیت را داشت.
اختلال شخصیت اسکیزویید: گوشه گیر، خرافاتی و از نظر اجتماعی منزوی هستند و تمایلی برای برقراری ارتباط با دیگران ندارند. ارتباط با دیگران برای آنها خوشایند نیست و دوست دارند ارتباط را در کمترین حد ممکن نگه دارند. شاید بتوان از شخصیت «لئون» در فیلمی به همین نام به عنوان نمونه ای از این اختلال شخصیت یاد کرد.
اختلال شخصیت اسکیزوتایپال: رفتارها و اعتقادهای عجیب که خود را در نوع پوشش و افکار افراد مبتلا نشان می دهد. شاید بتوان ریموند دومنک، سرمربی اسبق تیم ملی فرانسه را که معروف به داشتن اعتقادهای خرافی و جادو بود، نمونه ای از افراد مبتلا دانست. در میان رمال ها و فالگیرها و کسانی که اعتقاد شدیدی به آنها دارند، می توان نمونه هایی از افرادی دارای این خصوصیت را دید.
اختلال های اضطرابی یا ترسی
اختلال شخصیت اجتنابی: ترس و واکنش بیش از حد به طرد شدن و اعتماد به نفس پایین در مبتلایان به این اختلال مشهود است. آنها از نظر اجتماعی گوشه گیر و وابسته هستند و دوست دارند با دیگران رابطه برقرار کنند، اما از ترس پذیرفته نشدن، از افراد دوری می کنند.
اختلال شخصیت وابسته: مبتلایان معمولا افرادی غیرفعال، بیش از حد پذیرای نظرهای دیگران، ناتوان در تصمیم گیری و بی اطمینان هستند. در آنها بی تفاوتی، تهاجم، سرسختی، بدخلقی و قهر، ترس از صاحب اختیار بودن و سهل انگاری نیز دیده می شود.
اختلال شخصیت وسواسی جبری: این اختلال با الگوی فراگیر اشتغال ذهنی به نظم و ترتیب، کمال گرایی و کنترل ذهنی و میان فردی به بهای از دست دادن انعطاف پذیری، گشاده رویی و کارآمدی که از اوایل بزرگسالی آغاز و در زمینه های گوناگون ظاهر می شود، خود را نشان می دهد.
اختلال های چشمگیر، هیجانی یا عجیب
اختلال شخصیت ضداجتماعی: افراد مبتلا خودپسند، بی عاطفه، بی نظم و بی قاعده، تحریک پذیر و بی پروا هستند. آنها نمی توانند طبق قاعده ای مشخص عمل کنند و شکستن پی در پی قوانین برای آنها مشکلات متعددی ایجاد می کند. این افراد از اینکه قانون را بشکنند یا موجبات ناراحتی دیگران را فراهم کنند، احساس گناه نمی کنند. آل پاچینو در فیلم های «صورت زخمی» و «پدر خوانده ۲» به خوبی از پس ایفای نقش یک شخصیت جامعه گریز برآمده است. همچنین در فیلم «پرتقال کوکی» تصویر بسیار درخشانی از چگونگی شکل گیری اختلال شخصیت ضداجتماعی در افراد خلق شده است. در جامعه این اختلال بیشتر در میان افرادی که به زندان رفته اند، دیده می شود.
اختلال شخصیت مرزی: مبتلایان به آن شکننده اند، حساسیت مفرط به طرد شدن دارند و ممکن است واکنش های هیجانی شان بسیار نامتناسب با محیط باشد. برای این اختلال چند ویژگی عمده برشمرده اند:
زودانگیختگی یا پیش بینی نا پذیری در مورد مسایلی از قبیل تکانه های جنسی، قمار، سوءمصرف دارو و الکل، دزدی از فروشگاه ها و پرخوری و آسیب رساندن به خود. الگوی ناپایدار در روابط فردی، ناتوانی در کنترل خشم، مشکل هویتی، بی ثباتی هیجانی، کوشش های بی مورد برای اجتناب از ترک و رهاشدگی، خودزنی جسمی، احساس مزمن پوچی و بی حوصلگی که به صورت احساس بی هدفی، خالی و بی ارزش بودن ظاهر می شود، را در مبتلایان می توان دید. خواننده گروه پینک (pink) که هنگام اجرای زنده اقدام به خودزنی کرد، نمونه ای از مبتلایان به این اختلال است.
اختلال شخصیت نمایشی: هسته مرکزی علایم این اختلال تلاش برای جلب تشویق و توجه دیگران است. افراد دچار این اختلال با ظواهر یا رفتار خود توجه دیگران را جلب می کنند. شاید شخصیت «اسکارلت اوهارا» در داستان «بر باد رفته» را بتوان به عنوان مثالی در این حوزه ذکر کرد.
اختلال شخصیت خودشیفتگی: افراد خودشیفته حس خودباوری بیش از حدی دارند و ممکن است شیفته قدرت باشند. آنها معمولا به خواسته های دیگران بی علاقه و بی توجه و خواستار توجه دیگران هستند و احساس می کنند که سزاوار توجه ویژه اند. برخی از دیکتاتورهای معروف در تاریخ همچون «هیتلر» و «استالین» را به احتمال زیاد می توان جزو مبتلایان به این اختلال دانست.
تشخیص و درمان اختلال شخصیت، تخصصی و پیچیده است و فقط از روان پزشکان برمی آید. در بیشتر موارد افراد مبتلا فقط علایم یک نوع اختلال شخصیت ندارند، بلکه علایم چند نوع اختلال شخصیت در آنها مشاهده می شود. اختلال شخصیت تظاهر سایر بیماری های روان پزشکی را تغییر می دهد و تشخیص آنها را سخت می کند. ممکن است ابتلا به سایر بیماری های روان پزشکی یا مصرف مواد مخدر نیز تاثیراتی بر علایم اختلال شخصیت داشته باشد بنابراین تنها راه دقیق تشخیص این اختلال، تست های معروف به تست شخصیت که در بعضی کتاب ها و مجله ها وجود دارند، نیست؛ بلکه انجام مصاحبه با روان پزشک است.
اختلال شخصیت یک اختلال مزمن و دیرپا و درمان آن سخت است. اگرچه برای درمان اختلال های دیگری که همزمان با اختلال شخصیت رخ می دهند، تجویز برخی داروها کمک کننده است، اما درمان اصلی اختلال شخصیت، روان درمانی است. البته در اغلب موارد درمان به هر دو شیوه (دارودرمانی و روان?درمانی) لازم است. درمان اختلال شخصیت معمولا چند سال طول می کشد.
اختلالاتی که لازم است بشناسید

کاهش حجم زیاد مایعات یعنی نه فقط نمی توانید از لحاظ فیزیکی به خوبی اجرا کنید ، بلکه نمی توانید به خوبی اندیشه کنید و تصمیم های صحیحی بگیرید. اگر پیش از آغاز ورزش بعضی وقتها حس خستگی دارید این متن را بخوانید.وجود دارند که حتی پیش از آغاز ورزش هم احساس خستگی می کنند. زمانیکه که از آنها درباره چگونگی آب رسانی بدن بپرسید معمولاً به این نتیجه می رسید که به اندازه کافی آب نمی نوشند. فراتر از این ، این می تواند دلیلش این باشد که آنها نیاز به کمک اضافی از نوشیدنی های ریکاوری داشته باشند به طوری که نمک و الکترولیت های از دست رفته از طریق تعرق را جایگزین کنند. تعرق برای کمک به خنک شدن بدن ضروری است اما در شرایطی که هوا گرم و مرطوب است در زمان استراحت هم تعریق خواهید داشت و این صرفاً به زمان تمرین محدود نمی شود. متأسفانه از دست دادن مایعات زیاد نه تنها نمی گذارد عملکرد خوبی داشته باشید بلکه
اجازه نمی دهد به درستی تصمیم گیری کنید. تکیه کردن به حس تشنگی برای نوشیدن آب غیرقابل اعتماد است جرا که بین وقتی که بدن دچار کم آبی می شود و زمانی که حس تشنگی می کنید یک تأخیر وجود دارد و در نتیجه وقتی که حس تشنگی می کنید شاید خیلی دیر شده باشد و عملکردتان بر اثر کم آبی افت کرده باشد. توصیه کالج پزشکی ورزشی آمریکا ( ACSM ) برای آب رسانی بدن نزدیک زمان تمرین به این شکل است :
طی ۲۴ ساعت قبل از تمرین به خوبی از مایعات استفاده کنید.
۴۰۰ الی ۶۰۰ میلی لیتر مایعات را حدود ۲ ساعت قبل از تمرین مصرف کنید.
هر ۱۵ الی ۲۰ دقیقه ۱۵۰ الی ۳۵۰ میلی لیتر مایعات مصرف کنید.
برای تمریناتی که کوتاه مدت هستند ، آب جایگزین مناسبی است اما برای جلسات طولانی و برای کسانی که بیشتر از یک جلسه در روز تمرین می کنند شاید لازم باشد که چیزی به آب اضافه کنند.
افزودن اندکی نمک ( نصف قاشق چایخوری در ازای هر لیتر ) نه تنها کمک می کند تا آب در بدن باقی بماند ، بلکه مکانیزم تشنگی را هم تحریک می کند تا شما را ترغیب کند به نوشیده آب بیشتر.
نوشیدن خیلی سریع یا نوشیدن آب خالی باعث افزایش اثر اسمندی می شود و می تواند منجر به ادرار اضافی شود. در نتیجه با همان سرعتی که آب می نوشید ، آب را از دست خواهید داد.
این یکی از مشکلات استفاده از ادرار شفاف به عنوان نشانه ای از وجود آب کافی در بدن است.
اگر از یک نوشیدنی ریکاوری استفاده می کنید ، دنبال مدلی باشید که مقداری کربوهیدرات و پروتئین دارد ( البته مراقب میزان کالری آن باشید ). این نوشیدنی نه تنها به بازسازی و ریکاوری ذخایر انرژی در بدن کمک می کند بلکه همچنین نشان داده که جذب مایعات از معده را افزایش می دهد.از اهمیت غذا در کمک به آب رسانی بدن غافل نشوید غذاهایی پرتقال ، نارنگی ، گلابی ، سیب ، همگی محتوتای زیادی از آب را دارا هستند. محتوای کربوهیدرات آنها نیز کمک خواهد کرد به جذب آب در معده.
در تمرین همراه خود یک بطری آب داشته باشید و یک میان وعده ریکاوری کننده و دفترچه تمرین هم ضروری است.
نکاتی برای آب رسانی بدن
۱- همیشه در طول روز همراه خود یک بطری آب داشته باشید.
۲- به عنوان حد پایه مصرف روزی ۲ لیتر مایعات را هدف قرار دهید و نیاز تمرین را به آن اضافه کنید.
۳- قبل و بعد از تمرین خود را وزن کنید و سعی کنید هر نیم کیلو کاهش وزن را با ۷۵۰ میلی لیتر مایعات جبران کنید.
۴- با سرعت زیاد مایعات را ننوشید ، ۵۰۰ میلی لیتر در هر ۳۰ دقیقه کافی است. اگر تمرین بیشتر از ۱ ساعت طول می کشد ، یا اینکه چند جلسه در روز تمرین می کنید ، اندکی نمک ، قند و پروتئین در نوشیدنی خود یا در غذا جای دهید.
منبع-http://www.e-jafarpoor.com
روی ریکاوری آب رسانی چه تاثیری بر بدن دارد؟
آبرسانی بدن برای ریکاوری,توصیه های مفید در آب رسانی بدن,مقدار مصرف آب برای ورزشکاران بدنساز,نقش آب در ریکاوری بدن,نقش آب در میزان دمای بدن,نکاتی برای آب رسانی بدن