
در رابطه با مزایا و فواید شیر هرچقدر توضیح دهیم باز کم است. بسیاری از متخصصان تغذیه به افراد توضیه می کنند که روزانه سه لیوان شیر مصرف کنند. شیر تاثیر مستقیمی بر روی استخوان سازی افراد دارد همچنین برای دستگاه گوارشی وی نیز بسیار مفید است.
دریافت کلسیم ناکافی میتواند استخوانها را ضعیف سازد و باعث شود که حساسیت بیشتری به شکستگیهای تلشی پیدا کنند.در زنان ورزشکار وقتی که یک دختر به سن بلوغ میرسد و قاعدگی وی آغاز میشود،تولید استرژن در بدن او نیز نقشی در تراکم استخوانی او ایفا می کند.استروژن تولید شده به عنوان بخشی از سیکل قاعدگی ماهیانه باعث افزایش برداشت کلسیم خوراکی توسط استخوانها میشود و بدن ترتیب اثر مثبتی بر روی قدرت استخوان داشته باشد.
گاهی در زنان ورزشکار که چربی بدنی پایینی داشته و تمرینات شدیدی را انجام میدهند،قاعدگی قطع می شود یا اینکه دوره های قاعدگی بسیار بی نظم است.به این وضعیت آمنوره گفته می شود و میتواند آثار قابل ملاحظه ای بر روی تراکم استخوانی زنان برجا بگذارد.از آنجا که توقف سیکل قاعدگی همچنین به معنای کاهش تولید استروژن در بدن است،این امر می تواند باعث رسوب کلسیم کمتری در استخوانها شود.
کمبود کلسیم دارای دو اثر کوتاه مدت و دراز مدت است،اولین مشکل اینست که تراکم استخوانی پایین میتواند به شکستگی های تلشی منجر شود.آثار دراز مدت شامل پیدایش پوکی استخوان یا استئوپوروز(استخوانهای ترد و شکننده)در سالهای بعدی عمر هستند.
نیاز به کلسیم در مردان و زنان،ورزشکاران و غیرورزشکاران مشابه و به اندازه۱۲۰۰ میلی گرم در روز است.در صورتی که ورزشکاران کالری مورد نیاز خود را دریافت کنند،براحتی میتوانند نیاز خود را به کلسیم تأمین کنند.شیر بسیار بهتر از مکملهای کلسیم است،چرا که علاوه بر کلسیم، پروتئین، کربوهیدراتها، منیزیم، فسفر، بور و ریبوفلاوین را تأمین میکند.
در بعضی وضعیتها لازم است که ورزشکاران جایگزینی برای شیر پیدا کنند.زمانی که ورزشکاران عدم تحکل لاکتوز داشته باشند،جایگزینی آنزیمی توصیه می شود و در صورتی که موثر نبودند،غذاهای پر کلسیم نظیر اسفناج،کلم و گل کلم توصیه میگردند.در مجموع تأکید بیشتر بر روی مواد غذایی است و مکمل ها به عنوان آخرین حربه استفاده میشوند.
کلسیم در بدن ورزشکاران چه نقشی را ایفا می کند
تاثیرات کلسیم بر بدن افراد,نقش کلسیم در بدن,نقش کلسیم در بدن,نقش کلسیم در بدنسازی,نقش کلسیم و فسفر در بدن,کلسیم و نقش آن در بدن,نقش های کلسیم در بدن,نقش کلسیم در بدن انسان

بوکس ورزشی است که به نسبت دیگر ورزش ها تفاوت های زیادی دارد. افرادی که در این رشته فعالیت دارند علاقه مند به افزایش توده های عضلانی برای بالا بردن قدرت و توان بدنی شان هستند. در این مطلب 9 راهکار برای رسیدن به این هدف برای شما شرح می دهیم.
با یک برنامه تمرینی خوب شروع کنید
عضلات برای رشد کردن نیاز به تحریک دارند. داشتن یک مربی آگاه در این راه می تواند بسیار راه گشا باشد.
مشخص کردن هدف
هر کس بعد از مدتی انجام ورزش انتظار رشد عضلات را دارد، اما باید توجه کرد که پتانسیل ژنتیکی هر فردی در افزایش توده عضلانی با فرد دیگر متفاوت است. به طور کلی افزایش توده عضلانی معمولاً با انجام برنامه های تمرینی اصولی، به آهستگی صورت می گیرد بیشتر ورزشکاران راه افزایش توده عضلانی را در کاهش توده چربی می دانند و به همین دلیل انرژی دریافتی خود را محدود می کنند در صورتی که جهت افزایش توده عضلانی باید انرژی دریافتی را افزایش داد.
برنامه تمرینی را با یک رژیم غذائی پرانرژی که حاوی پروتئین کافی است همراه سازید
برای گرفتن توده عضلانی مناسب، دریافت حداقل ۲۰۰۰ تا ۴۰۰۰ کیلو کالری انرژی در هر روز نیاز است که این میزان انرژی دریافت یاید از راه دریافت موادغذائی باشد. کربوهیدرات، اولین ماده مغذی تأمین کننده این انرژی می باشد و سلول های عضلانی باید جهت تحریک برای رشد عضلات به خوبی سوختگیری شوند. همچنین برای بوکسورها مهم است که جهت افزایش توده عضلانی، پروتئین موردنیاز خود را افزایش دهند ولیکن در این راه نباید افراط شود. در بیشتر موارد، یک رژیم غذائی و انرژی که ۲/۱ تا ۲ گرم پروتئین به ازاء هر کیلوگرم وزن بدن را تأمین می کند می تواند در تأمین پروتئین موردنیاز جهت رشد عضلات مطلوب باشد. مصرف بالاتر از این میزان پروتئین هم اثرات عضله سازی ندارد. چون پروتئین اضافی اکسیده می شود و به عنوان منبع انرژی می سوزد. یا اینکه به چربی تبدیل می شود چون رژیم های غذائی پروتئین می توانند چربی اشباع زیادی را هم وارد بدن نمایند. بنابراین دریافت کافی انرژی بسیار حائزاهمیت است اما یک رژیم غذائی پرانرژی هم نباید مبنای برنامه غذائی قرار گیرد. چون در این حالت چربی زیادی از راه رژیم غذائی وارد بدن می شود که همین مسئله باعث افزایش توده چربی به جای توجه عضلانی می شود.
همیشه افزایش انرژی دریافتی آسان نیست. بسیاری از بوکسورهائی که عنوان می کنند انرژی دریافتی بالائی دارند. غذای بیشتری استفاده می کنند. برای افزایش انرژی دریافتی لازم است که به دریافت موادغذائی و مصرف مناسب میان وعده های غذائی بیش از پیش توجه شود.
مصرف غذا چندین بار در روز می تواند اطمینان را در افزایش انرژی بالا ببرد. بوکسورهائی که تلاش می کنند انرژی دریافتی موردنیاز خود را به سه وعده غذائی تأمین کنند اغلب حس سنگینی معده دارند و در پایان صرف غذا حس مطلوبی ندارند.
مصرف میان وعده های غذائی و نوشیدنی های انرژی دارد در بین وعده های غذائی بهترین راه افزایش انرژی دریافتی روزانه می باشد که در این راه، انتخاب شیر، میوه جات، غلات و لبنیات طعم دار مانند ماست توصیه می شوند.
قرار دادن یک میزان کوچکی پروتئین در تمام وعده ها و میان وعده های غذائی در جهت سطح مناسب آمینواسیده در خون و ضلات، حائزاهمیت می باشد. همچنین به خاطر بسپارید که پروتئین در منابع غذائی بسیاری مانند نان، غلات، برنج و لبنیات علاوه بر گوشت یافت می شود. مصرف وعده ها یا میان وعده های غنی از کربوهیدرات، معادل از پروتئین بعد از ورزش در جهت افزایش توده عضلانی از راه افزایش تولید هورمون های آنابولیک و کاهش شکسته شدن پروتئین و به کار بردن آمینواسیدها جهت سنتز پروتئین توصیه می شود. به طور کلی مصرف یک وعده که حاوی یک گرم کربوهیدرات به ازاء هر کیلوگرم وزن بدن به علاوه ۱۰ تا ۲۰ گرم پروتئین باشد ۳۰ دقیقه پس از پایان ورزش توصیه می شود.
افزایش دادن توده بدنی به میزان ۳ تا ۴ کیلوگرم در هر ماده عموماً با موفقیت همراه است. در کل برای موفقیت، توجه به ورزش و رژیم غذائی حائزاهمیت است و باید در مجموع توجه کرد که تغذیه و ورزش با فرآیندی کند و مستمر باعث افزایش توده عضلانی می شوند.
مکمل های غذائی مختلفی در بازار جهت افزایش توده و قدرت عضلات وجود دارند. اساس بعضی از این ترکیبات ممکن است بر دانش علمی نباشد و تنها هدر دادن پول باشند. اگرچه پودرهای پروتئینی این نظر را در بین مردم ایجاد کرده که باعث افزایش توده عضلانی می شوند اما باید توجه کرد که مکمل های غذائی هم هستند که با تکیه بر دانش علمی تهیه شده اند و برای بعضی از بوکسورها سودمند هستند. در کل جهت افزایش توده عضلانی مکملی سودمند است که حاوی کربوهیدرات کافی به علاوه سطوح مناسبی پروتئین و دیگر مواد مغذی باشد.
افراد مختلف می توانند به ورزش ها و برنامه های تغذیه ای مختلف پاسخ های متفاوتی بدهند وعده غذائی زیر یک مثال از دریافت موادغذائی موردنیاز جهت تکمیل یک برنامه تمرینی مناسب برای یک بوکسور ۷۰ کیلوگرمی است. هر چند که این طرح غذائی یک نمونه است و برای همه افراد نمی تواند یکسان استفاده شود.
الف) صبحانه (مقدار موادغذائی مورد نیاز برای تأمین کربوهیدرات و پروتئین بالا جهت یک ورزشکار ۷۰ کیلوگرم): ۲ فنجان غلات، ۳۰۰ میلی گرم شیر، ۲ برش نان تست، ۲ قاشق مرباخوری مربا، یک لیوان آب میوه
ب) ناهار: ۲ رول نان هرکدام با ۵۰ گرم مرغ، سالاد، یک عدد میوه، ۲۵۰ میلی لیتر شیر کم چربی
ج) شام: گوشت سرخ شده با ۲ فنجان ماکارونی، ۱۰۰ گرم گوشت، یک فنجان سبزیجات، یک فنجان فرنی تخم مرغی، سبزیجات، یک فنجان ژله
د) میا ن وعده: ۷۵ میلی لیتر نوشیدنی ورزشی، یک پیاله ماست، یک برش نان، یک عدد آبنبات
باید توجه داشت که با حضور یک متخصص تغذیه ورزشی می توان به راحتی به اهداف خود جهت افزایش توده عضلانی رسید.
از آنجائی که بوکس ورزشی است که ورزشکار باید حتماً در یک کلاس وزنی مشخص قرار گیرد بنابراین کنترل وزن بسیار حائزاهمیت است و توصیه می شود که ۸ تا ۱۰ هفته قبل از شروع مسابقات، درصد چربی و وزن بدن کاهش یابد و کاهش وزن ۲۴ ساعت قبل از مسابقه با روش کم کردن آب بدن توصیه می شود چرا که با این روش عملکرد بدنی به طور فاحشی کاهش می یابد.
متأسفانه عادات غذائی بسیاری از بوکسورها غلط می باشد و آنان مایعات و غذاهای چرب، زیاد استفاده می کنند هر چند که این ورزشکاران نیاز به مواد مغذی انرژی را دارند ولیکن نباید در رژیم غذائی خود بیش از حد از غذاهای پرچرب استفاده کنند.
تعادل دریافت مایعات در هر ورزشی از جمله رشته بوکس از اهمیت بالائی برخوردار است. بنابراین توصیه می شود که بوکسورها در کنار رینگ مسابقه حتماً یک بطری مایعات داشته باشند تا در فواصل زمانی و استراحت از آن استفاده کنند.
از آنجائی که در رشته بوکس دریافت کافی کربوهیدرات و مایعات حائزاهمیت می باشد بنابراین ورشکاران باید موادغذائی را انتخاب کنند که منبع غنی کربوهیدرات، پروتئین، آهن و ویتامین های گروه B باشد، ولیکن باید سعی شود که میان وعده ها و وعده های اصلی در این دوران کم چرب باشند.
بهترین تغذیه برای بوکسور ها
تغذیه در رشته های ورزشی,تغذیه بوکسورها,رژیم غذایی بوکسور ها,بوکسور ها چه چیز هایی بخورند

کافئین را می توان از دسته مواد methylaxanthanines شمرد. این ماده در قهوه ، چای ، نوشابه و بسیاری از مواد غذایی دیگر نیز وجود دارد ، همچنین این ماده به صورت قرص نیز وجود دارد و قیمت ارزانی داشته و به آسانی یافت می شود.
مثل میلیون ها نفر ممکن است شما برای اینکه هوشیاری و ادراکتان بهتر شود وابسته به آن شوید.
کافئین چیزی فراتر از یک محرک است. همچنین یک کمک مؤثر برای انجام تمرین بهتر می باشد. بیشتر از ۲۰ سال پیش جامعه علمی هزینه هنگفتی را پرداخت کرد تا متوجه تأثیر روانی کافئین روی تمرین شود و نتایج به وضوح نشان داد که این می تواند نوع برتری را تأمین کند. شما می توانید چربی سوزی را در حین تمرین بیشتر کنید و می توانید با مصرف کافئین عملکرد تمرین هوازی و بی هوازی خود را بهبود ببخشید. یکی از مهمترین عواملی که راندمان تمرین را بالا می برد، ممکن است در داخل آشپزخانه منزلتان یا در کافی شاپ نزدیک منزلتان باشد.
اگر شما قصد دارید که ردصد چربی بدنتان را کم کنید کافئین می تواند شما را به مقصودتان برساند. اینکه شما در حال استراحت باشید یا در حال تحرک، کافئین ترشح اسیدهای چرب را در خونتان افزایش می دهد. با این وجود استفاده از چربی را به عنوان سوخت بدن آسان می کند، بیش از ۲۰ سال پیش محققانی که در مورد عملکرد انسان نسبت به کافئین در آزمایشگاه دانشگاه بال استیت انجام شد نشان دادکه ۱۰۰% افراد پس از مصرف ۳۳۰ میلی گرم از کافئین اسیدهای چرب در پلاسمایشان آزاد شد. تحقیقات دیگر نشان می دهد که کافئین میزان اکسیداسیون چربی (چربی با اکسینژن ترکیب می شود و در نهایت باعث سوختن چربی می شود) را افزایش می دهد و همچنین می توانید برای چربی سوزی از فعالیت های هوازی هم بهره ببرید. همچنین یک تحقیق دیگر شان می دهد که با استفاده ۵ میلی گرم کافئین به ازاء هر یک کیلوگرم از وزن بدنتان میزان اکسیداسیون چربی ۵۰% بیشتر می شود. با استفاده از یک مکمل کافئین در هنگام تمرین هوازی شما می توانید به صورت خارق العاده ای بر چربی سوزی تأثیر بگذارید. به عنوان مثال یک شخص ۱۷۰ پوندی با دویدن در یک فضای معتدل تقریباً ۸۰۰ کالری می سوزاند که در حدود نیمی از این کالری ها به صورت اکسیداسیون چربی می سوزد. اما اگر این شخص از یک مکمل کافئین استفاده کند ممکن است که اکسیداسیون چربی به اندازه ۵۰% افزایش یابد که این منجر می شود به اینکه ۲۰۰ کالری بیشتر سوزانده شود و نهایتاً یک دونده ممکن است ۶۰۰ کالری در ساعت در حین اکسیداسیون چربی از دست بدهد و برای ۲۰۰ کالری باقیمانده از میزان قند کاسته خواهد شد.
در حال حاضر ما از تأثیر روانی کافئین چیز زیادی نمی دانیم اما ۳ پدیده بیولوژیکی دارد که در عملکرد تمرین تأثیر می گذرد.
۱) طبع چربی سوزی (در دسترس قرار دادن چربی ها)؛
کافئین تنها افزودن توانائی سوزاندن چربی نیست بلکه ظرفیت هوازی شما را هم به صورت کلی بهبود می بخشد. در ول فعالیت های هوازی بدنتان ذخیره فراوانی از چربی را می سوزاند و ذخیره گلیکوژن یا قند را محدود می کند با مصرف کافئین شما می توانید میزان اسیدهای چرب آزاد شده در خونتان را افزایش دهید که به آسانی اثر حفظ ذخایر گلیکوژن را نشان می دهد. بدان استفاده از چربی به عنوان سوخت را زیاد می کند و میزان کم شدن گلیکوژن را کاهش می دهد و از خستگی شما جلوگیری می کند و به شما این امکان را می دهد که تمریناتتان طولانی تر شود.
۲) کافئین با تسهیل انقباض عضلات، عوامل عضلانی را بهبود می بخشد
قبل از اینکه عملیات انقباض انجام شود باید کلیسیم در کنار سلول های عضلان آزاد شوند. کافئین حساسیت سلول ها و در دسترس بودن کلسیم را زیاد می کند. یک محرک کوچک می تواند خیلی از تکان های شدید مهمتر باشد که انقباض عضلات شما را با تلاش کمتر فراهم می کند. به علاوه تحقیقاتی وجود دارد که نشان می دهد کافئین نیروی انقباض دیافراگم را افزایش می دهد که این آسایش شما را در حین تمرین برای نفس کشیدن فراهم می کند و این باید به ویژه برای مردمی که بی نظمی تنفس و رزشکاران که در ارتفاعات در حال رقابت های دشدی هستند مهم باشد.
۳) کافئین با پنهان کردن احساس خستگی روی مرکز کنترل اعصاب تأثیر می گذارد:
اگرچه بررسی اثر کافئین بر سیستم مرکزی اعصاب دشوار است با این حال کافئین می تواند از آمیزش خون و مغز جلویگری کند.
استفاده از کافئین یکی از مهمترین استراتژی های مصرف موجود می باشد. در اینجا سه راه برای کمک به شما برای مصرف بهینه کفئین معرفی می شود.
۱) برای مصرف کافئین استراتژی داشته باشید
این تفکر وجود دارد که اثر مصرف کافئین در مردمی که به طور برابر کافئین مصرف می کنند ممکن است کند باشد اما قاعده خاصی وجود ندارد در حقیقت چندین مطالعه نشان داده است که کسانی به آنها مصرف کننده سنگین (بیشتر از ۶ فنجان قهوه در روز و در حدود ۶۶۰ میلی گرم از قهوه) خطاب می شود و کسانی که به آنها مصرف کننده سبک (کمتر از دو فنجان قهوه در روز و در حدود ۲۲۰ میلی گرم) خطاب می شود دارای عملکرد یکسان می باشند. بنابراین این انگیزه، ایجاد می شود که برای دست آوردن کافئین یک استراتژی داشته باشید.
الف) اگر شما عمدتاً چندین فنجان قهوه در روز می نوشید سعی کنید که در روزهای تمرین مصرف قهوه تان را محدود کنید و قبل از تمرین مقداری قهوه بنوشید.
ب) اگر یک ورزشکار مصمم هستید، سعی کنید که مصرف کافئین تان را محدود کنید. با تقریباً ۷۲ ساعت قبل از ساعت قبل از مسابقه مصرف آن را متوقف کنید که این از لحاظ تئوری قدرت اثربخشی آن را قبل از مسابقه خیلی زیاد می کنند.
ب) اگر شما مقادیر زیادی کافئین را استفاده می کنید باید قبل از مسابقه کاملاً از مصرف آن پرهیز کنید و این کار را انجام دهید. تا متوجه شوید که چقدر کافئینتان عقب نشینی می کند.
۲) مکمل های خود را هوشمندانه انتخاب کنید.
این خیلی مهم است که یک منبع قابل اطمینان پیدا کنید. در اینجا روش هائی وجود دارد که شما از منابع مختلف موجود استفاده کنید و اثر هرکدام را پیگیری کنید.
میلی گرم از کافئین/ منبع
۲۰۰ ۱۰۰ / قرص کافئین
۵۰ / ۲۰ گرم اسپرسو
۵۰ / ۲۲۴ گرم قهوه
۱۰۰ ۶۵ قهوه فوری
۷۵ ۴۰ / ۲۲۴ گرم چای
۷۰/ ۳۱۳۶ گرم آیس تی
۷۰/ ۳۳۶ گرم نوشابه
قرص های کافئین. به دردخور و قابل اطمینان هستند. با استفاده از کافئین خالص عملیات هضمتان بهتر می شود و باعث می شود شما به طور کامل از آن بهره برداری کنید. شما همچنین این کار را مو به مو و به درستی برایوزن بدنتان انجام می دهید. نشانه های جدیدی وجود دارد که نشان می دهد که قهوه های کافئین دار ممکن است اثردهی کافئین خالص را نداشته باشد. در یک مطالعه جدید نشان داده شده که ترکیب های شیمیائی زیادی در بنشن قهوه وجود دارد که ممکن است ویژگی زیاد شدن تمرین در اثر استفاده از کافئین را کم کند. آنها تنها یک مطالعه است اما با این وجود کسانی بودند که با استفاده از قهوه نحوه تمریناتشان به صورت ارگانیک بهبود یافت. بنابراین بهترین روش این است که به تجربیات شخصی اتکاء کنید و به صورت شخصی قهوه یا کافئین خالص را امتحان کنید. اگر شما می خواهید که از قهوه به جای مکمل کافئین تان استفاده کنید. اسپرسو بهترین انتخاب است. همچنین اولین مزیت قهوه و چای خانگی این است که راحت هستید. آیس تی و نوشابه منابع خوبی برای جایگزین شدن به جای مکمل کافئین نیستند. آنها شامل مقدار زیادی شکر و یک مقدار کمی کافئین هستند بنابراین آنها می توانند واقعاً برای عملکرد تمرین مضر باشند.
۳) قبل از تمرین ۶۰ دقیقه برای جذب وقت بگذارید
بالاترین درجه پلاسما از کافئین تقریباً ۶۰ دقیقه پس از مصرف رخ می دهد. تحقیقاتی که در دانشگاه بال استیت انجام شد نشان دهنده افزایش صددرصدی اسیدهای پرچرب آزاد شده در پلاسما تنها بعد از ۶۰ دقیقه می باشد و همچنین برای گروه های تحقیق کننده، ۶۰ دقیقه یک عامل رایج برای هضم می باشد.
تاثیرات باورنکردنی کافئین بر نتایج تمرینات
کافئین چیست,همه چیز درمورد کافئین,فواید کافئین,مضرات کافئین,قرص کافئین چیست,کافئین در چیست؟,مضرات کافئین چیست,همه چیز در مورد کافئین,همه چیز درباره کافئین,فواید کافئین برای مو,فواید کافئین در بدنسازی,فواید قرص کافئین,فواید ومضرات کافئین,مضرات کافئین قهوه,مضرات قرص کافئین,مضرات مصرف کافئین,فواید و مضرات کافئین,خواص و مضرات کافئین

هر غذا از سه طریق برای بدن انرژی فراهم می کند. کربوهیدرات ها ، پروتئین ها و چربی ها. یک ورزشکار باید طبق میزان کالری مصرفی خود ، غذا بخورد. شما می توانید به راحتی میزان کالری مصرفی و میزان کالری دریافتی خود را اندازه گیری کنید.
به راحتی می توان محتوای کالری (توان سوختی) این سه نوع غذای مختلف را اندازه گیری کرد. کربوهیدرات ها و پروتئین ها در هر گرم خود حدود ۴ کالری انرژی دارند، و چربی ها هم در هر گرم دارای ۹ کالری هستند.
به راستی، هیچ نوع رمز و رازی در زمینه طرز کار کالری ها وجود ندارد. غذای دریافتی شما به گلیکوژن تبدیل می شود و برای سوختن در حین فعالیت بدنی در عضلاتتان ذخیره می شود. مقدار اضافی غذا هم به شکل چربی در بدن ذخیره می شود. دربارهٔ چگونگی سوخت کالری ها در بدن اطلاعاتی کسب کنید و بر طبق آن میزان مصرف کالری خود را تنظیم کرده و در تنظیم وزن خود مهارت لازم را به دست آورید. این کار بسیار ساده است.
بدن شما هرگز بیکار نیست. حتی وقتی شما فعالیتی نمی کنید، بدنتان برای ترمیم و نگهداری سلولها، ساخت عضلات و انجام اعمال حیاتی پایهٔ بدن مثل نفس کشیدن و گوارش غذا، نیاز به انرژی دارد. بنابراین میزان کل کالری مورد نیاز شما در حال استراحت مطلق در بستر (البته در حالت بیداری و سکون) در طی ۲۴ ساعت ابزار مناسبی است که با آن می تواندی میزان انرژی مورد نیاز خود را با افراد دیگر و نیز با شرایط وجود فعالیت بدنی در طول روز مورد مقایسه قرار دهید. این مقدار انرژی مورد نیاز بدن را میزان سوخت پایه یا به اختصار «می سوپا» می نامند.
سن، جنس، اندازه بدن، وزن بدن، و کارکرد غدد داخلی، تعدادی از متغیرهای مؤثر بر می سوپا را تشکیل می دهد. هنوز هم اعتقاد بر آن است که یک مرد ۲۰ساله برای می سوپای خود نیاز به یک کالری در ساعت برای هر کیلوگرم وزن در یک دورهٔ ۲۴ ساعته دارد (برای زنی با همین سن و سال، این مقدار حدود ۹/۰ کالری است).
بنابراین می توانیم از این فرمول برای نمایش تقریبی میزان مصرف کالری روزانه استفاده کنیم. برای مثال یک مرد ۷۰کیلویی در هر ساعت خواب حدود ۷۰کالری انرژی مصرف می کند یا به عبارتی ۵۶۰کالری در هر ۸ ساعت. همین مرد اگر در حالت درازکش قرار گرفته و بیدار باشد در هر ساعت ۸۰ کالری سوخت لازم دارد. فعالیتهای روزانه عادی (مثل راه رفتن، مطالعه کردن، کار پشت میز نشینی) در فردی با همین حدود ۱۰۰ کالری در ساعت سوخت لازم دارد.
اگر شما می دانید که در طول روز چه کارهایی انجام می دهید می توانید نیازمندی خود به انرژی را با استفاده از جدول مصرف انرژی که در اینجا ارائه شده است محاسبه کنید. به خاطر داشته باشید که این محاسبه کالری مربوط به یک مرد ۷۰ کیلویی است. اگر وزن شما ۷۰ کیلو نیست می توانید با اضافه یا کم کردن ۱۰ کالری در هر ساعت فعالیت به ازای هر ۵/۲ کیلو اختلاف از مورد فرضی ما، عدد مربوط به خود را به دست آورید. اما حتی با چنین محاسبه ای هم، عدد به دست آمده تنها در حکم یک تخمین است، چرا که همان طور که قبلاً گفتیم می سوپا بر حسب عوامل متعدد تغییر می کند.
شما می توانید می سوپای خود را با تغییر برنامهٔ ورزشی بالا ببرید. دانش نوین نشان می دهد کسانی که ۳۰ تا ۴۵ دقیقه با ۷۵ درصد ظرفیت خود ورزش می کنند، همچنان ساعتها بعد از ورزش هم سوخت و ساز انرژی شدیدتر از حد معمول دارند. همچنین می سوپای شما پس از چند هفته تمرین همچنان بالا خواهد رفت. بنابراین بدن شما به عنوان بدن یک ورزشکار دارای سوخت و ساز در حال استراحت شدیدتری نسبت به یک فرد کم تحرک عادی است، و این خود به شما اجازه می دهد تا در سراسر روز کالری بیشتری بسوزانید.
بنابراین کالری ها نقش عمده ای در برنامه تغذیه کامل ورزشی شما دارند. شما نیز نیازمند آن هستید که به میزان نیاز پایه کالری رشته ورزشی خود آگاه باشید تا بتوانید بر طبق آن میزان کالری دریافتی خود را محاسبه کنید. این مسئله وقتی اهمیت بیشتری دارد که هدف شما افزایش یا کاهش وزن باشد، اما به هر حال موضوعی است که در حالات برقراری وزن روزمره تان هم حائز اهمیت است.
همه چیز درمورد کالری ها
کالری چیست,درمورد کالری,تحقیق راجع به کالری,درمورد کالری چه می دانید

اسید فولیک را میتوان جزء مواد غذایی ضروری بر شمرد. چرا که تاثیر و نقش مهمی را در بدن ایفا می کند. اسید فولیک با وارد شدن در بدن شروع به همکاری با چندین آنزیم مختلف کرده و در نهایت DNA را می ساز. این ماده برای سلامت سیستم عصبی بسیار مهم است.
۴۰۰ میکروگرم
اسید فولیک یک منبع انرژی غذایی است که موجب ساخته شدن موادی در بدن می شود. این ماده تقریبا با ۲۰ آنزیم مختلف همکاری می کن تا DNA، یعنی ماده ای که حاوی رمز ژنتیکی بدن می باشد، ساخته شود و از طرفی وجود آن برای عملکرد طبیعی عصب نیز ضروری است.
همچنین به نظر می رسد اسید فولیک از طریق کاهش مقادیر هوموسیستئین در بدن، مادة شیمیایی مخرب سرخرگ ها که در خون افرادی که گوشت می خورند تجمع می یابد، مانع از بروز بیماری های قلبی و سکتة مغزی می شود.
به علاوه اسید فولیک ممکن است به محافظت از بدن در برابر سرطان های ریه، رودة بزرگ و گردن رحم نیز کمک کند. در مطالعه ای که در دانشگاه آلاباما در بیرمنگهام انجام شد، دانشمندان دریافتند زنانی که سلول های گردن رحم آنها انباشته از فولات (شکل طبیعی اسید فولیک) بود نسبت به زنانی که مقادیر فولات اندکی داشتند، وقتی که در معرض عوامل خطرساز متعددی همچون دود سیگار، ویروس پاپیلومای انسانی، قرص های ضدبارداری و به دنیا آوردن فرزند قرار گرفتند دو تا پنج مرتبه کمتر دچار دیس پلازی گردن رحم شدند. (دیس پلازی گردن رحم نوعی بیماری است که در آن سلول های گردن رحم دچار رشد و نمو غیرطبیعی می شوند. این حالت گاهی در بعضی از زنان تا حد سرطان پیشرفت می کند.)
اسید فولیک همچنین جنین را از نقایص مادرزادی تهدید کنندة زندگی که در مغز و نخاع روی می دهد، محافظت می کند. متاسفانه، پژوهشی که توسط مارچ آف دایمس انجام شد نشان می دهد ۹۰% زنان در سن باروری از توصیة دولت فدرال به تمام زنانی که قادر به باروری هستند در مورد مصرف ۴۰۰میکروگرم اسید فولیک در روز بی اطلاع بوده و تنها ۱۵% از این موضوع آگاهند. این مقدار اسید فولیک در مکمل های مولتی ویتامین/مینرال موجود است. با این حال تنها ۲۸% از زنان مورد مطالعه روزانه یک مکمل حاوی اسید فولیک مصرف می کردند.
هرچند یک بررسی نشان داد که مصرف پانزده میلیگرم (۱۵هزار میکروگرم) اسید فولیک در روز موجب بروز تهوع، نفخ، مشکلات خواب و تحریک پذیری می شود، ولی با وجود این اسید فولیک حتی وقتی در مقادیر زیاد مصرف می شود واقعا بدون عارضة جانبی است. دوزهای بیش از ۴۰۰میکروگرم در روز می تواند علائم کم خونی بدخیم، یک بیماری بالقوه کشندة ناشی از کمبود ویتامین B۱۲، را مخفی کند.
دکتر میر استمپفر، محقق دانشکد بهداشت عمومی هاروارد می گوید: «به طور کلی، مقدار مناسب مصرف فولات در روز ۴/۰ میلیگرم (۴۰۰میکروگرم) است، که طبق برنامه ریزی دقیقی که می توان تنظیم کرد باید مصرف شود.» یک مثال برای این برنامه ریزی که میزان لازم فولات در روز را تامین می کند چنین است: یک فنجان آب پرتقال (۱۱۰میکروگرم) و یک فنجان غلات غنی از فولات (۱۶۰میکروگرم) به علاوة یک فنجان اسفناج خام در سالاد ناهار یا شام (۱۳۰میکروگرم). هرچند فولات در غذاهای یاد شده و بسیاری غذاهای دیگر موجود می باشد، اما باید آگاه بود که ۵۰% این ماده مغذی در طی مراحل تهیه، نگهداری و طبخ غذا در منزل از بین می رود. به طور کلی، بیشتر فولات موجود در غذاها توسط گرما و نور نابود می شود.
موادی که نیاز بدن شما را به ویتامین افزایش می دهند شامل الکل، تنباکو، آسپیرین و سایر داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی، قرص های ضد بارداری، قرص های حاوی شیرة لوزالمعده، استروژن، داروهای ضد اسید معده، داروهای التهاب مفصل مانند متوترکسات و داروهای تجویز شده برای تشنج، مالاریا و عفونت های باکتریایی است.
لزوم وجود اسید فولیک در رژیم غذایی ورزشکاران
چرا باید اسید فولیک,نکاتی مهم در مورد اسید فولیک,همه چیز درمورد اسید فولیک,دانستنی هایی درمورد اسید فولیک,همه چیز در مورد اسید فولیک,همه چیز درباره اسید فولیک,همه چیز در مورد قرص فولیک اسید