مشاوران یا روانشناسان چه نقشی در برطرف کردن مشکلات روانی دارند؟

درمان افسردگی چرا باید برای بیماری ها بهپزشک مراجعه کنیم درمان بیماری های روحی با قرآن چرا باید برای بیماری ها بهپزشک مراجعه کنیم تاثیر مشاور در درمان بیماری های روحی درمان افسردگی درمان بیماری های روحی و روانی تاثیر مشاور در درمان بیماری های روحی درمان بیماری های روحی با قرآن درمان بیماری های روحی با طب سوزنی درمان بیماری های روحی با قرآن تاثیر مشاور در درمان بیماری های روحی درمان افسردگی درمان بیماری های روحی درمان بیماری های روحی با قرآن درمان افسردگی درمان افسردگی درمان بیماری های روحی با طب سوزنی درمان بیماری های روحی و روانی درمان افسردگی

در مطالب قبل در رابطه با مشکلات و بیماری های روحی روانی به طور مفصل صحبت کردیم. بسیاری از این بیماری ها به طور خود به خود حل می شوند و برخی نیز با مراجعه به روانشناس درمان خواهد شد. اما سوالی که اینجا پیش می آید اینا ست که مشاوران یا روانشناسان چه نقشی در برطرف کردن مشکلات روانی دارند؟

راهنمایی و مشاوره ، کمک و یاری کردن به فرد است تا بتواند با علم و اطلاع ، تصمیمات درست بگیرد. راهنمایی ، تفکر درباره این مطلب است که چگونه می توان به انسان کمک کرد تا به درجه کمالی که لایق آن است برسد. انسان ها به مثابه ی صندوق رمزند، گشودن کتاب روح و جلب همکاری آنها بیش از هر چیز آگاهی و ظرافت می خواهد.

هدف راهنمایی آن است که انسان به یک نیروی خلاق تبدیل شود. زیربنای حیات انسان اندیشه است و دانشگاه کارخانه انسان سازی ، کانون فرهنگ سازی ، اندیشه سازی و تولید علم است . جامعه ای که می خواهد زنده بماند باید مدام دگرگون شود و برای پرسش های تازه ی بی شمار، پاسخ های لازم را بیابد. امروز هنر استاد ، ایجاد طلب است در دانشجو نه پاسخ به طلب ؛ تشنه کردن ذهن است نه سیراب کردن ؛ ایجاد نیاز است نه پاسخ به نیاز؛ نامتعادل ساختن ذهن است نه سیراب کردن ؛ طرح مسئله است نه حل مسئله و تلاش برای به اندیشه واداشتن است نه آموزش اندیشه ها.

آب کم جو ، تشنگی آور به دست تا بجوشد آبت از بالا و پست

در طلب زن دائما تو هر دو دست که طلب در راه نیکو رهبر است

سمت و سو و مسیر کار راهنمایی و مشاوره نیز باید چنین باشد. مهمترین کارمشاور این است که امید و شوق و توانایی مراجعه کننده را برانگیزد . جوان را یاری کند تا مشکلات خویش را روشن ترببیند و از این راه به او کمک نماید.نتیجه راهنمایی و مشاوره تحقق بخشیدن به مسیر تکامل و سلامت روانی افراد است، کمک به شناخت نقاط قوت و ضعف فرد است. انسان همان چیزی است که باور دارد و راهنمایی ، یاری به فرد است که این باور، درست باشد. موفقیت انسان به عوامل خارجی مربوط نیست ، به خود او مربوط است. اگر ما بتوانیم پندار فردی و پندار اجتماعی از خود را درست کنیم ، درپیشرفت کارمان مؤثر خواهد بود.

روش های رفتاری، نسخه های از پیش تعیین شده نیستند که برای هرکسی و هر مشکلی بتوان آن را تجویز کرد، بلکه نوع روشها را درموقعیت های خاص و منحصر به فرد باید خلق و ابداع کرد و هیچ فرمول از پیش تعیین شده ای که بتوان به صورت قالبی برای اصلاح و یا تغییر رفتار از آن سود جست، وجود ندارد . همیشه مسئولیت تغییر به عهده مراجعه کننده است نه مشاور، زیرا تغییر باید از درون مراجعه کننده برانگیخته شود نه از بیرون.

برای موفقیت در کار مشاوره به دو مسئله باید توجه کرد:

۱ ایجاد روحیه خود باوری

کسانی که درباره خود احساس خوبی دارند نتایج خوبی را عرضه می کنند. امام علی (ع) که از برترین مخلوقات آفرینش است و زوایای ژرف وجود آدمی را به خوبی می شناشد درباره انسان فرموده :

آیا می پنداری موجود کوچکی هستی در حالی که در وجودت جهان بزرگی نهفته است.

بسیاری از نیروهای درونی آدمی ناشناخته مانده و ازقوه به فعل درنیامده است. طبق بررسی های منتشر شده ، هر انسانی تنها پانزده درصد استعداد نهایی خود را به کار می گیرد. اگر از بیست درصد استعدادهایمان استفاده کنیم همگی نابغه خواهیم شد.

بدشانش کسی است که استعدادهایش را باور ندارد. انسان موفق هیچ وقت آرزو نمی کند جای کسی دیگر باشد. او بقچه استعدادهایش را در آغوش می گیرد و در مسیرکار و تلاش قدم می گذارد. به استقبال سختی می رود تا تمرین استقامت کند، از تن پروری و راحت طلبی گریزان است. از نظر او موفقیت معادل پیروزی نیست بلکه نفس مبارزه با سختی ها برای او حکم موفقیت را دارد.

مشاور هرگز نباید اشتباه یا حتی خطای مراجعه کننده را به رخش بکشد. انسان فقط به قوت هایش انسان است و جوان همیشه باید تصویر مثبتی به عنوان یک انسان با ارزش از خود داشته باشد و بداند انسان تنها مجموعه ای از آن چه دارد نیست بلکه مجموعه ای است از آن چه ندارد و می تواند داشته باشد.

۲ اعتماد به نفس

به بیان ساده اعتماد به نفس یعنی این که فرد مطمئن باشد از عهده رویارویی با موقعیت های گوناگون بر می آید دراینجا مشاور با سه صورت مواجه می شود:

الف – وقتی فرد واقعاً از عهده رویارویی با موقعیت ها برمی آید. ( اعتماد به نفس واقعی)

ب – هنگامی که فرد از توانایی مقابله با رویدادها بی بهره است، لیکن به غلط بر این باور است که توانایی آن را دارد . ( اعتماد به نفس کاذب )

ج وقتی فرد در واقع ازعهده رویارویی با مسائل می تواند برمی آید ، اما این عقیده نادرست را دارد که نمی تواند. ( نداشتن اعتماد به نفس)

به همان اندازه که نداشتن اعتماد به نفس ناخوشایند است ، اعتماد به نفس کاذب هم خطرناک است. زیرا ممکن است خطراتی را برای فرد و دیگران پدید آورد.

وظیفه مشاور است که توانایی مراجعه کننده را در هر یک از موارد ، جداگانه ارزیابی نماید و توانایی واقعی را در فرد به وجود آورد . اعتماد به نفس درهمه ی امور کارساز است. انسان چیزی است که می خواهد و می تواند باشد. راهنما و مشاور رسالت دارد تا مراجعه کننده به گونه ای شود که سعی کند واقعاً با روحیه قوی ، فرمانده کشتی خودش باشد.

انسان های امیدوار کلمه ” پایداری ” را بهتر از دیگران معنی می کنند. متأسفانه جوان امروز بعضاً بی هیچ تأمل و حتی شتابزده بر همه چیز و همه کس می تازد و به نقد، توهین و تهمت می پردازند و هر زمان هم که اشتباه او را یادآور می شوند فریاد از نبود آزادی و درک نکردن نسل امروز سر می دهد.

اینجا نقش راهنما و درایت و صداقت او می تواند موثرو سودمند باشد مخصوصاً در مشاوره های گروهی می توان این اعتماد را در جوان به وجود آورد.

باید دیدها را وسعت دهیم . با نگاه های کوچک نمی شود حقیقت را درک کرد. هیچ صیادی در جویبار حقیری که به گودالی می ریزد مروارید صید نخواهد کرد . درد انسانیت همین نارسیدن ها و کوچک ماندن هاست.

توجه داشته باشیم که مشاور بازپرس نیست تا حقایق را کشف نماید ، بلکه او سعی می کند امور و اشیاء را همان طوری مشاهده کند که مراجعه کننده می بیند . مهم نیست که سرگذشت زندگی مراجعه کننده را به طور کامل و منظم به دست آورد و در پرونده ضبط کند بلکه دقت او معطوف به یاری کردن مراجعه کننده است تا حالات و افکار، احساسات و عواطف، نگرانی ها و ادراکات خود و دنیایش را بیان نماید .

اطلاعات فرد از جهان و خود آگاهی او، عزت نفس، احساس ارزش در چشم دیگران ، درجه تفاهم با والدین و به طور کل با نسل قبل و از همه مهم تر این احساس که زندگی معنایی دارد و آینده فرد از اهمیت برخوردار است بر شکل گیری هویت جوان تأثیر می گذارد و مهمترین وظیفه ی مشاورِ با درایت و مجرب، همدلی و هم زبانی با مراجعه کننده و نشان دادن راههای این تأثیرگذاری است.

مشاور و راهنما باید علاقه ، محبت و عاطفه را در مراجعه کننده برانگیزد و نگذارد مجرای اندیشه ها بسته شود. مدل های خوب به جوان عرضه کند که مدل سازی، راه بهروزی است ؛ یعنی اگر کسی در جهان به هدفی رسیده که مطلوب است همه می توانند به همان هدف برسند به شرط آن که حاضر باشند بهای آن را به صورت وقت و تلاش و استقامت بپردازند.

” یاس و نامیدی” را که متأسفانه این روزها در جوان ها مشاهده می شود با ارائه الگوهای رفتاری مناسب دور کند و آنها را با این فکر آشنا نماید که : هر کس تا آخرین لحظه حیات فرصت دارد همه اشتباهات خود را جبران نماید.

و بالاخره هدف نهایی راهنما و مشاور ایجاد آرامش روانی در مراجعه کننده ، امید نسبت به آینده و نشاط و شادابی او است.

مشاوران یا روانشناسان چه نقشی در برطرف کردن مشکلات روانی دارند؟

درمان بیماری های روحی و روانی

برای رسیدن به آزادی شخصی چه نکاتی را باید بدانید آزادی شخصی

چگونه ولخرجی نکنیم چگونه ولخرجی نکنیم تغییر در طرز تفکر چگونه ولخرجی نکنیم موفقیت بیشتر آزادی شخصی چگونه ولخرجی نکنیم آزادی شخصی چگونه ولخرجی نکنیم تغییر در طرز تفکر چگونه ولخرجی نکنیم آزادی شخصی تغییر در طرز تفکر تغییر در طرز تفکر تغییر در طرز تفکر چگونه ولخرجی نکنیم تغییر در طرز تفکر چگونه ولخرجی نکنیم آزادی شخصی موفقیت بیشتر

یکی از بهترین اتفاق هایی که برای من افتاد زمانی بود که اقتصاد جهانی با رکود مواجه شد.

قبل از اینکه رکود اقتصادی اوضاع را سخت کند, من از تمام زندگی ام لذت می بردم, وام های راحت, و با بهره کم پیشنهاد می شد. و انجام اینکار برای اکثر مردمی که می شناختم روندی طبیعی در زندگی شان بود. با تمام این ها, مردم طبیعتا می خواهند که موفقیت های بیشتری بدست آورند, و از بهترین لحظه های زندگی شان لذت ببرند, و وقتیکه امکانش باشد “ماه را هم نشانه بگیرند”.

زندگی بدون توازن و اعتدال, وقتیکه که خواسته های ما هیچ محدودیتی ندارد. چیزی بود که وقتیکه اوضاع بر وقف مراد من بود برایم اتفاق افتاد.

بعضی از دوستانم (و همسرم, بخاطر مسئله ای که عنوان شد) حالا توقع های کمتری نسبت به دیگران دارند. آن ها در این سال ها نگرش صرفه جویی کردن و جلوگیری کردن از خواسته هایشان را یاد گرفته اند و پرورش داده اند. و این بدان معنی است که دیگر جاه طلب و پول پرست نیستند, و دیگر عاقلانه  رفتار می کنند.

من, موقعی مجبور شدم تمام آن راههای سخت را یاد بگیرم که.

اقتصاد رو به رکود رفت و من با بدهی های زیادی مواجه شدم, من آزادی مالی می خواستم. من یاد گرفتم که “آزادی حقیقی” همراه با اعمال محدودیت (درست) برای خودم پیش می آید. و این یعنی به تاخیر انداختن لذت ها, کمتر انتظار داشتن و حتی انجام ندادن هیچ کاری-رفتارهایی که من وقتی با کارت اعتباری و وام و این چیزها زندگی می کردم نداشتم.

خود دار بودن برای جامعه مصرف کننده ما آسان نیست. رسانه ها سبک زندگی مجلل را ترویج می دهند; تبلیغات به هر کجا که می نگریم وجود دارد, و حتی همسایه هایمان هم سطح بالا زندگی می کنند,در حالیکه پول کافی برای پرداخت قبض های عقب مانده شان هم ندارند. من نیز مانند آنها بودم.

ما می توانیم بر آن غلبه کنیم. و من بالاخره اینکار را کردم. و این مسئله با تغییر در طرز تفکر مان شروع می شود.

اگر دائما با اصرار برای خرج کردن تان می جنگید, در ادامه قدم هایی است که به شما کمک می کند تا به اینکار دست نزنید:

1.  درک کنید که احساس ناراحتی از موقعیت هایی که داریم در ژن ما وجود دارد.

همانطور که Alexander Green در کتاب  فراتر از ثروت (Beyond Wealth) بیان می کند:

انسان های اولیه با آنچه که داشتند راضی بودند— , آن ها روزشان را با تنبلی در دشت های آفریقا به تحسین ابرها می گذراندند و با خود فکر می کردند که زندگی چقدر خوب است” — و نگرانی کمتری برای زنده ماندن و تولید مثل نسبت به همسایه هایشان داشتند که هر ساعت از روزشان را صرف افزودن چیزی به زندگی شان می کردند.

2.  فکر کنید و به خرید بزرگی که داشتید برگردید.

آیا واقعا چنین خریدی را می خواستید, آیا بعد از اینکه آنرا خریدید قدرش را خوب دانستید؟ به این فکر کنید که آن خرید چرا به کارتان نیامد. این طرز فکر چه تغییری در خرید این مرتبه تان خواهد داشت؟ روانشناسی آرزو و خواسته مسئله مهمی است که باید خودمان به آن پی ببریم.

3.  دست از اینکه بقیه راجع به شما چه فکری می کنند بردارید.

دست از نگرانی نسبت به صحبت های دیگران بردارید. زندگی مسابقه ای برای رسیدن به موقعیت اجتماعی بهتر نیست (علاوه بر این, همیشه کسی خواهد بود که به هر جهتی از شما “بهتر”, باشد). از این بازی خارج شوید, اگر حتی دوستان شما در حال این بازی بچه گانه هستند, و به اینکه دیگران در مورد شما چه فکری می کنند اهمیت ندهید. و کاری را که انجام دهید که دوست دارید, حتی اگر درآمد چندانی برایتان نداشته باشد. از جمع آوری “اشیاء” دست بردارید, و بجای آن به ایجاد خاطرات باور نکردنی مشغول شوید.

4.  قدر چیزی را که دارید بدانید و از تمرکز کردن بروی چیزهایی که می خواهید دست بردارید.

گاهی نیز من اینگونه هستم, و هم چنان با آن دست و پنجه نرم می کنم. اما فکر اینکه هسرم, فرزندانم,سلامتی ام — را از دست بدهم همیشه باعث می شود “عقب نشینی” کنم.

5.  دست از رویا پردازی درباره اینکه زندگی کس دیگری را داشته باشید بردارید.

تبدیل شدن به چنین انسانی بنظر راحت می آید؟ 40 سال برای من زمان برد تا اینرا درک کنم, و هنوز هم راه زیادی در پیش دارم.

ما بر طبق فرهنگمان عادت کردیم که هر چیزی را که می خواهیم بدون قید و شرط بدست آوریم, آنچه را که داریم بدون ملاحظه صرف کنیم, و بجای اینکه پس انداز کنیم بی رحمانه مصرف کنیم. اما در پایان روز واکنش ها و اعمال مان در اختیار خودمان هستند. می توانیم انتخاب کنیم که از مصرف بی اندازه دست برداریم و زندگی مان را با سادگی و شادی به تعادل برسانیم.

منبع-http://genie.ir

برای رسیدن به آزادی شخصی چه نکاتی را باید بدانید

آزادی شخصی

از کجا مشخص می شود رتینوپاتی دیابتی داریم؟

درمان رتینوپاتی دیابتی چیست؟ علائم رتینوپاتی دیابتی چیست؟ علائم رتینوپاتی دیابتی چیست؟ علائم رتینوپاتی دیابتی چیست؟ علائم رتینوپاتی دیابتی چیست؟ علائم رتینوپاتی دیابتی چیست؟ پیشگیری از رتینوپاتی دیابتی علائم رتینوپاتی دیابتی چیست؟ درمان رتینوپاتی دیابتی چیست؟ درمان رتینوپاتی دیابتی چیست؟ علائم رتینوپاتی دیابتی چیست؟ پیشگیری از رتینوپاتی دیابتی درمان رتینوپاتی دیابتی چیست؟ پیشگیری از رتینوپاتی دیابتی

رتینوپاتی دیابتی یک بیماری است که در نتیجه آسیب  رگ های خونی شبکیه در مبتلایان به دیابت رخ می دهد . رتینوپاتی دیابتی می تواند در دیابت نوع یک و دو بوجود بیاید. در حالی که  ممکن است دید متوسطی داشته باشید، ولی اگر درمان نکنید در نهایت شمارا کور میکند. رتینوپاتی یکی از شایع ترین علل نابینایی بزرگسالان است. این بیماری شایع ترین چشم در بیماران دیابتی است.

دیابت یک بیماری سیستمیک مزمن است که در آن بدن استفاده نکرده و شکر فروشگاه درستی است. این در بسیاری از مشکلات جدی سلامت نتایج: از شماره. رتینوپاتی دیابتی یکی از آنها است. در این عارضه دیابت شبکیه چشم حساس به نور چشم آسیب دیده است، چرا که سیستم عروق خونی تغذیه شبکیه ضعیف است. شکننده، عروق خونی جدید در شبکیه چشم تشکیل می دهند و این می تواند پس از نشت مایع به داخل شبکیه و خونریزی داخل زجاجیه (چرخکرده، قسمت وسط از کره چشم). هر دو از این پروسه می تواند فاجعه آمیز برای دید. رتینوپاتی دیابتی در حال حاضر علت منجر به کوری در میان جمعیت در سن کار در امریکا و در جمعیت اسپانیایی تبار شایع است.

به طور کلی، به دیابت به دو نوع تقسیم می شود: نوع 1 (وابسته به انسولین) یک بیماری خود ایمنی است که معمولا به طور ناگهانی در اواخر دوران کودکی و یا در دوران نوجوانی آغاز می شود. نوع 2 (غیر وابسته به انسولین) حساب برای بیش از 90 درصد از موارد ابتلا به دیابت در این کشور دارد. نوع 2 است که دیگر به نام “دیابت بزرگسالان”، چرا که این بیماری در حال حاضر افزایش تعداد کودکان تاثیر می گذارد. دلیل این کار این است که به دیابت نوع 2 است که معمولا با چاقی باعث، و تمام گروه های سنی در جامعه ما در حال تبدیل شدن سنگین تر است. نزدیک به دو سوم از آمریکایی ها در حال حاضر اضافه وزن یا چاقی، و یک بیماری همه گیر مشابهی از دیابت است در پی این شرایط زیر است. حدود 16 میلیون آمریکایی در حال حاضر دیابت، و تخمین زده میشود که یک سوم از این افراد از بیماری خود آگاه نیست و به دنبال درمان این بیماری تهدید کننده زندگی نیست.

همچنین اشکال از دیابت ثانویه به شرایطی که لوزالمعده تاثیر می گذارد وجود دارد.

چه کسی رتینوپاتی دیابتی در معرض خطر است؟

پاسخ کوتاه این است که هر کسی مبتلا به دیابت (هر دو نوع) است در معرض خطر بزرگ کسب رتینوپاتی دیابتی. تقریبا تمام بیماران دیابتی که با روش های مرسوم از کنترل قند خون تحت درمان قرار گرفتن برخی تغییرات اولیه (به نام رتینوپاتی غیر پرولیفراتیو) در رگ های خونی خود شبکیه پس از چند سال. بسیاری از بیماران دیابتی پس از آن اقدام به علامت، رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو، که در آن غیر طبیعی، عروق خونی جدید ایجاد مشکل. پس از زندگی 40 سال با این بیماری، حدود 60 درصد از بیماران دیابتی دارای این عارضه به طور بالقوه کور کننده.

علائم رتینوپاتی دیابتی چیست؟

در اوایل، مرحله غیر پرولیفراتیو از رتینوپاتی دیابتی، رگ های خونی شبکیه طبیعی ضعیف است. این مرحله ممکن است توسط بیمار نمی توان متوجه شد. با این حال، در زمان، عروق خونی ضعیف شده می تواند آب و مواد از خون به لایه های شبکیه نشت، این است ادم ماکولا و یا تورم نامیده می شود، و می تواند مرکز بینایی تاری دید می شود.

علاوه بر این عروق ضعیف، برخی از سلول های تشکیل عروق خونی می تواند به بیمار و می میرند. همانطور که بیشتر از این اتفاق می افتد، میزان اکسیژن کمتر و تغذیه به شبکیه چشم وجود دارد. سپس این سلولها به عواملی که باعث رشد جدید (گسترش سلاح های هسته) رگ های خونی را تولید اما این عروق را رشد نمی دهند. به جای رشد به شبکیه چشم، آنها به داخل زجاجیه رشد و می تواند خونریزی، ایجاد لکه های سیاه در میدان دید است که به نظر می رسد حرکت می کند. گاهی اوقات خون به اندازه کافی توانایی دیدن را مختل کنند. علاوه بر این، غیر طبیعی عروق خونی می تواند به بافت پیوندی که جدا شبکیه چشم منجر شود.

یکی دیگر از عوارض چشم شایع دیابت آب مروارید است.

به منظور جلوگیری یا کاهش رتینوپاتی دیابتی چه می تواند انجام شود؟

هیچ کس هم اکنون می توانید جلوگیری از دیابت (اگر چه بسیاری از تحقیقات وجود دارد در این زمینه). با این حال، راه هایی برای کاهش احتمال ابتلا به دیابت نوع 2 وجود دارد. این خدمات عبارتند از: حفظ وزن سالم است. اضافه وزن بودن (داشتن یک شاخص توده بدن بیش از 25) است یک عامل خطر برای ابتلا به دیابت و افراد چاق (BMI بیش از 30) که تا حد زیادی خطر را افزایش می دهد. اگر وزن شما بیش از حد، پس از دست دادن حتی یک دهم از وزن خود را، و نگه داشتن آن را خاموش، به طور قابل توجهی می تواند امکان ابتلا به دیابت را کاهش دهد.

اگر اضافه وزن یا چاقی شما باشد دکتر شما را به صورت دوره ای برای وضعیت پیش دیابتی به نام عدم تحمل گلوکز تست. اگر این آزمایش مثبت است، پس شما نزدیک تحت نظارت یک متخصص دیابت می شود و دستورالعمل دکتر را دنبال کنید.

اگر شما در حال حاضر دیابت، بهترین راه برای کاهش خطر ابتلا به عوارض، از جمله رتینوپاتی دیابتی دارند، این است که نگه داشتن سطح قند خون خود را در حد نرمال و کار با متخصص دیابتی خود را به حفظ یک “سطح A1C” سالم است. A1C آزمایش خون فراهم می کند که یک عدد که مربوط به قند خون به طور متوسط ​​بیش از 3 ماه گذشته است. همچنین شواهدی وجود دارد از یک مطالعه اخیر بزرگ بالینی، اقدام به کنترل ریسک بیماریهای قلبی عروقی در دیابت (ACCORD)، که شاهد سالم، اما بیش از حد سخت و نه فشار خون و کنترل کلسترول بد، و همچنین افزایش کلسترول خوب، می تواند به کاهش پیشرفت رتینوپاتی.

اگر شما دیابت دارید، توصیه می شود که شما باید چشم خود را مورد بررسی قرار رتینوپاتی سالانه. این نیاز به گشاد شدن دانش آموزان و معاینه با سازهای نوری خاص است. اگر دچار رتینوپاتی، معاینات بیشتر توصیه می شود. هنگامی که یک سطح از رتینوپاتی رخ می دهد، و سپس درمان را می توان به حفظ و گاهی بهبود حدت بینایی انجام می شود.

زنان باردار مبتلا به دیابت باید یک وقت در هر سه ماهه برنامه ریزی، به عنوان رتینوپاتی می تواند به سرعت در طی بارداری پیشرفت.

درمان رتینوپاتی دیابتی چیست؟

درمان رتینوپاتی دیابتی یک داستان موفقیت برای تحقیقات بالینی است. تست معمولا قبل از تصمیم گیری برای درمان ساخته شده است انجام می شود. از جمله این روش، یک آزمایش عکاسی با استفاده از یک رنگ فلورسنت تزریق به سیاهرگ در دست به دنبال تصاویر متعدد، و توموگرافی انسجام نوری (OCT)، فراهم می کند که یک تصویر از لایه های شبکیه و می تواند ادم ماکولا تشخیص دهد. درمان با لیزر در مهر و موم کردن عروق نشت کننده که باعث ادم ماکولا موثر است. در رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو، لیزر در بخشی از شبکیه چشم در خارج از ماکولا انجام و فوتوکوآگولاسیون calledpanretinal است. همچنین درمان های جدید involing تزریق ترکیب که مانع فعالیت عوامل (فاکتور رشد اندوتلیال عروقی [VEGF]، که یکی) که منجر به ماکولا ادم یا رتینوپاتی پرولیفراتیو وجود دارد. چند درمان ممکن است لازم باشد، در طول زمان، و گاهی اوقات در رابطه با عمل جراحی ویترکتومی انجام می شود. ویترکتومی می تواند توصیه شود برای تخلیه زجاجیه پر شده از خون در آن هنگام خود را در آن مشخص نیست و یا حذف غشاء باعث جداشدگی شبکیه.

درمان آب مروارید دیابتی جراحی است، همانطور که در مورد آب مروارید وابسته به سن.

اگر یک فرد مسن تر است در حال حاضر با رتینوپاتی دیابتی (حتی در اوایل، مرحله غیر پرولیفراتیو) تشخیص داده شده، درمان را برای بازدیدکننده داشته است آینده پرداخت.

پژوهش زیادی در یادگیری مسیرهای بیوشیمیایی که در آن قند خون بالا باعث تغییرات پاتولوژیک اولیه در رگ های خونی شبکیه چشم، کلیه، قلب، و دیگر اعضای بدن ضروری است. امیدوارم، در آینده،، درمان های اختصاصی جدید می تواند نسبت به مولکول های بیولوژیکی و فاکتورهای رشد درگیر هدف قرار دادند. همچنین پیشرفت در حال توسعه داروهای ضد رگ زایی با هدف مهار رشد رگ های خونی وجود دارد.

از کجا مشخص می شود رتینوپاتی دیابتی داریم؟

علائم رتینوپاتی دیابتی چیست؟,پیشگیری از رتینوپاتی دیابتی,درمان رتینوپاتی دیابتی چیست؟

دیستروفی عضلانی دوشن چه نوع بیماری است و آیا خطر دارد؟ سیر بیماری دیستروفی عضلانی

سیر بیماری دیستروفی عضلانی دیستروفی عضلانی چیست؟ نشانگر پیشرفت بیماری دیستروفی عضلانی دوشن درمان بیماری دیستروفی عضلانی انواع دیستروفی عضلانی: درمان بیماری دیستروفی عضلانی دوشن نشانگر پیشرفت بیماری دیستروفی عضلانی دوشن دیستروفی عضلانی چیست؟ دیستروفی عضلانی چیست دیستروفی عضلانی چیست دیستروفی عضلانی چیست نشانگر پیشرفت بیماری دیستروفی عضلانی دوشن درمان بیماری دیستروفی عضلانی دوشن نشانگر پیشرفت بیماری دیستروفی عضلانی دوشن انواع دیستروفی عضلانی: درمان بیماری دیستروفی عضلانی دوشن درمان بیماری دیستروفی عضلانی انواع دیستروفی عضلانی:

یکی از نه نوع دیستروفی عضلانی، دیستروفی عضلانی دوشن  یک بیماری ژنتیکی است که با تضعیف تدریجی عضلات  منجر به مرگ می شود. دیستروفی عضلانی دوشن بدترین نوع دیستروفی عضلانی است. همچنین این شایعترین شکل دیستروفی عضلانی است.این وضعیت اغلب با جوانان مرتبط  است زیرا علائم در دوران کودکی شروع و کسانی که مبتلا به این بیماری باشند معمولا در اوایل بلوغ می میرند.

یکی از بالغ بر بیست گونه ضعف عضلات است. تمام تحلیلهای عضلانی ناشی از عیوب ژنها هستند( ژنها عوامل وراثتی هستند که توسط والدین به کودکان خود انتقال داده میشوند) و بدلیل تحلیل رفتن سلولهای عضلات و از بین رفتن تدریجی، باعث پیشرفت در ضعف آنها میشوند. گونه داچنی تنها روی پسرها تاثیر میگذارد( استثناءی بسیار نادر)و نقص این ژن در نتیجه وجود عیبی در تنها پروتئین مهم در بافتهای ماهیچه ها تشخیص داده شده است و به آن دیستروفی یا تحلیل عضلات گفته میشود. این اسم پس از تلاشهای دکتر داچنی دی بولوگن در اواسط قرن نوزده در پاریس نام گرفت، وی یکی از اولین افرادی است که بر روی دیستروفی عضلات مطالعه و تحقیق کرد.

این حالت چقدر جدی است ؟
دیستروفی عارضه ائی بسیار جدی است. علایم اولیه، پسرهای مبتلا به این حالت، دشواری در راه رفتن در سنین 1 الی 3 سالگی است، و معمولا قادر به دویدن یا پریدن شبیه هم سن و سالان خود نیستند، اغلب برای بالا رفتن از پلکان مشکل دارند و برای اینکار از نرده ها کمک میگیرند. برای بلند شدن از زمین نیز مشکل دارند.

همزمان با پیشرفت عارضه DMD در پسران، آنها قادر نخواهند بود مانند سایر کودکان سریع و یا طولانی راه بروند. و ممکن است گاهی بزمین بخورند.

همچنین بعضی پسرها مشکلات یادگیری و یا رفتاری دارند، که ممکن است در این مرحله آغازعلائم باشد.

تا سنین تقریبا 8 الی 11 سالگی(بندرت سنین قبل و یا بعد) پسران برای راه رفتن ناتوان میشوند و امید به زندگی در آنها بسختی تا اواخر نوجوانی یا بیست سالگی میرسد. با این وجود هم اکنون اشکال مدیریت بسیاری در اختیار است، که موجب تغییر عقیده میشود و در اغلب موارد معتقد هستیم، با توجه به پیچیدگی این عارضه میتوان کمک کرد.

این عارضه چقدر متداول است ؟
در حدود 100 پسر سالانه در انگلستان با عارضه DMD متولد میشوند. همیشه در حدود 1500 پسر با این نوع اختلال در انگلستان زندگی میکنند. بطور کلی در بین مردم احتمال تولد کودکان پسر با این نوع عارضه، 1 به 3500 است.

آیا هیچ درمانی وجود دارد ؟
متاسفانه هنوز هیچ درمانی کشف نشده است. روشهائی برای مدیریت این عارضه وجود دارد، که به کاهش دشواریهای آن کمک میکند. با این روشها تاثیر بسیار مهمی بر روی کیفیت و طول عمر افراد مبتلا به این عارضه انتظار میرود. برای کمک به کاهش عوارض دیستروفی عضلات، اقدامات زیادی باید انجام داد که شامل درمانهائی میشود که در حال حاضر بطور مشخص برای کمک به کاهش بعضی از مشکلاتی است که موجب تهدید زندگی میشود، اما هیچ درمانی که واقعا روی سلولهای ضعیف شده ماهیچه ها، تاثیر گزار باشد شناخته نشده است. تلاشهای بسیاری برای یافتن درمان در بسیاری از مراکز سرتاسر دنیا در حال انجام است. شما میتوانید از طریق مجله Muscular Dystrophy Campaign magazine و وب سایت در این حوزه از پیشرف های انجام شده اطلاعات بروز کسب کنید.

دیستروفی عضلات داچنی چگونه تشخیص داده میشود ؟
آزمایشهای معتبری وجود دارند، روزی شخصی تشخیص داد که مشگلات کودکان احتمالا بخاطر یک عارضه نسبتا نادر است. میزان آنزیم کراتین کیناس در خون تمام پسران متاثر از این عارضه بطور بسیار غیر عادی بالا بود. اغلب آزمایشگاه بیمارستانها قادر به انجام این آزمایش هستند. اما علت دیگری علاوه بر مثبت بودن آزمایش کراتین نیز وجود دارد. بطوریکه برای یک تشخیص خاص، علاوه بر عدم وجود سابقه قبلی در دیگر اعضای خانواده، آزمایشهای دیگری نیز ضروری است. این آزمایشها شامل تست ژنتیک(جستجو بدنبال نقص واقعی در ژن دیستروفی) و بیوپسی عضله(تکه برداری) میشود که میتوان این طریق در مورد پروتئین دیستروفین مطالعه کرد.

میتوان مطمئن بود که هیچ اشتباهی در تشخیص وجود ندارد؟
با وجود مطمئن ترین آزمایشات ژنتیک و پروتئین، تشخیص بسیار ساده است. فقط دو حالت از این عارضه وجود دارد که باعث میشود تا احتمال هیچگونه اشتباهی در تشخیص دیستروفی داچنی از طرف دکتر متخصص صورت نگیرد- در حالتی که دیستروفی داچنی نباشد نوع دیگر است.
انواع اتوزوم مغلوب Autosomal recessive در حدود 20 بار نادرتر از نوع داچنی در پسران است یا چیزی در این حدود، اما آزمایشهای تخصصی میتواند تفاوتها را نمایان کند.

طبیعت این تیپ از بیماری ها( اتوزوم مغلوب) طوری هست که اگر فقط یک کپی از ژن معیوب به پسری برسد وی مبتلا خواهد شد ولی برای مبتلا شدن جنس مونث وجود دو کپی از ژن معیوب لازم است… به همین دلیل است که بیشتر بیماران مرد هستند و زنان کمتر و ندرتا مبتلا می شوند.
نوع دیستروفی عضلانی “بکر” گونه خفیفتر کمبود دیستروفین است اما در حالت شدید با نوع داچنی مشترک هستند. در ابتدا ممکن است سنجش شدت در کودکان بسیار کم سن و سال، مشکل باشد اما دربسیاری از موارد این وضعیت واضح است. آزمایشهای پروتئین و ژنتیک قادر است این تمایز را بخوبی آشکار کند.
چگونه به ارث برده میشود ؟
دیستروفی عضلانی داچنی از یک ژن مرتبط با کروموزوم X (ایکس) ناشی میشود ( یعنی ژنی که روی کروموزوم X نشسته باشد، جنس ماده دارای دو کروموزوم ایکس است و جنس نر دارای یک کروموزوم ایکس). به این معنا که تنها جنس نر تاثیر پذیر است در حالیکه ممکن است مادرش فقط ناقل باشد. امروزه چنین به نظر می رسد که در واقع، تقریبا نیمی از همه پسران مبتلا، ژن معیوب از تغییر یا جهش در ژن خود آن پسر ناشی شده است و هیچ یک از اعضای خانواده دارای چنان ژنی نیستند. اما اثبات این امر ممکن است دشوار باشد و اظهار نظر قطعی تنها پس از بررسی دقیق و تخصصی آن خانواده میسر است.

فقط در بیش از نیمی موارد، مادران ناقل این ژن هستند اما خودشان مبتلا نمیشوند. چنین زنانی را ناقل مینامند. هر یک از فرزندان پسر این زن برای مبتلا شدن شانس 50:50 دارد و هر فرزند دختر برای ناقل شدن شانس 50:50 دارد. تعداد اندکی از زنان ناقل این ژن ضعف عضلانی خفیف دارند و به آنان ناقلان آشکار اطلاق میشود.
یکی از مهمترین چیزهایی که لازم است پس از تشخیص یک پسر با دیستروفی عضلانی داچنی انجام داد، این است که بدنبال مشاوره ژنتیکی و آزمایشات مناسب برای آندسته از اعضای خانواده باشیم که در معرض خطر ناقل بودن هستند.

چگونه میتوان مطمئن بود که هیچیک از اعضای پسر خانواده مبتلا به دیستروفی نیستند ؟
اگر پسری در هر سنی آزمایش خون کراتین کیناس طبیعی داشته باشد، میتوان مطمئن بود که مبتلا نیست و هرگز این عارضه در او پدید نخواهد آمد.

میتوان ناقلین را در بین اعضای خانواده شناسائی کرد ؟
ممکن است این کار زیاد آسان نباشد اما متخصصان ژنتیک از طریق شجره خانوادگی مرتبط با زنان در خطری که ناقل هستند، میتوانند شناسائی کنند. با ترکیبی از آزمایشهای کراتین کیناس و DNA تشخیص داده میشود که اکثریت چنین زنانی ناقل هستند یا به جرات اطمینان داد که خطر آنها بسیار پائین است. در حال حاضر مشاوره تخصصی ژنتیک در اختیار همه خانواده قرار دارد.

آیا DMD قبل از تولد قابل تشخیص است ؟
یکبار که نوزادی با عارضه DMD در خانواده ای متولد شده باشد، اغلب در تشخیصهای پیش از زایمان برای بارداریهای بعدی راهنمایی ارائه میشود، هم برای مادر و هم برای دیگر زنانی که احتمال ناقل بودن در آنها داده شود. بطور طبیعی این امکان وجود دارد که توسط اطلاعات دقیق بدست آمده از مطالعه DNA ، وضعیت جنین تشخیص داده شود. با بررسی انجام شده بر روی DNA جنین توسط نمونه برداری از پرده بیرونی آن میتوان به این اطلاعات پی برد. این آزمایش بر روی تکه ای از پوششی که در هفته 11 الی 12 بارداری اطراف جنین قرار دارد انجام میشود.
اطلاعات بیشتر از گزارشات آزمایشcarrier detection test and pre-natal diagnosis بر روی عارضه دیستروفی عضلات در اختیار قرار میگیرد.

در حال حاضر بیمار به چه کمکهای پزشکی نیاز دارد؟
کمی بعد از روزهای اولیه تشخیص، نرمشهای مداوم مهم هستند اما لزوما به نظارت پزشکی نیاز نیست، اگر چه ممکن است احساس کنید که اگر با یک فیزوتراپیست ارتباط داشته باشید مفید است و او بر کارهای شما نظارت داشته باشد. در این مرحله مهمترین راهی که یک پزشک میتواند به شما به عنوان والدین کمک کند، تا حد امکان آموزش در مورد دیستروفی عضلات داچنی و تدارک و تهیه مشاوره های ژنتیکی است. همچنین این امکان وجود دارد که در این مرحله برای مدت طولانی و برای کمک و مشاوره مستمر مجموعه برنامه ای را در نظر گرفت.

سپس چه کمکهای پزشکی نیاز است؟
هر سال و بطور فزاینده، وجود یک نظارت منظم از طرف یک کلینیک بمنظور این عارضه باید مهم طلقی شود. بدانید که چنین مشگلاتی که قابل رشد هستند را بیشتر میتوان با روشهائی جلوگیری و یا مدیریت کرد. در مراحل اولیه، میتوانید فرزدتان را از روی تحرکات و افزایش نشانه های مشکلش بدقت کنترل کنید، و بخصوص افزایش کوتاه شدن عضلات او را(انقباض). در اینجا حرکات فیزیوتراپی نقش مهمی ایفاء میکند. چون رفته رفته مشکلات بیشتر میشود، بخشهای بیشتری مورد مشورت قرار خواهد گرفت و یک طرح موثری تصمیم گیری خواهد شد، مدیریت هرگونه انحنا در ستون فقرات و مراقبت از قلب و تنفس عضلات مورد توجه قرارخواهد گرفت. بر طرف شدن مشکلات در هر مقطعی، به این معنا است که مدیریت بدرستی انجام شده است، و موجب کاهش عوارض طولانی مدت میشود. مراقبت از قلب و مشکلات تنفسی بطور چشمگیری با گذشت چند سال بهبود یافته و این روند احتمالا ادامه خواهد داشت.

برای کمک به فرزندمان چه کمکی میتوان انجام داد ؟

پدر و مادر بودن خود یک چالش است حتی اگر فرزندی مبتلا به DMD نداشته باشند. این خبر موجب میشود تا شما در بعضی از آرزوها و انتظارات خود در مورد فرزندتان تجدید نظر کنید. چالش جدید حرکت بسمت جلو است طبق این گفته، به عنوان عضو خانواده به رشد خود ادامه دهد و هریک از اعضای خانواده ارزش پیدا کنند و تضمینی باشد که بچه ها از اوقات خانواده سهم برابر دارند.
بعضی اوقات برادران و خواهرانی که مبتلا نیستند، بدلیل پریشانی و ناراحتی والدین خود از لحاظ عاطفی مورد بی توجهی قرار میگیرند. اوقات صرف شده برای آنها، و برای یکدیگر زندگی خانواده شما را برای فرزندتان مطمئنتر و گرم میسازد. وقت پرداختن به هر چیزی نیست و این مهم است که احساس گناه نکنید اما بدانید، نیاز هرکس از جمله خودتان برای همه شما بسیار مهم است.
ممکن است احساس کنید بسیار تنها هستید. تجربه هرکس متفاوت است، اما هرگاه که این حالت دست داد بهتر است با دیگر خانواده هایی که مشکلی شبیه شما دارند صحبت کنید. مشاور شما یا مراکز حمایت از خانواده قادر هستند در این موارد به شما کمک کنند.
شکی نیست که رویدادهای جدیدی شبیه این، خانواده را در بسیاری از اصول اساسی به چالش میکشد. شما مجبور میشوید در این زمینه جدید و ناخوشایند مهارت پیدا کنید تا مطمئن شوید که برای پیش بینی و جلوگیری از مشکلات، سالها اعتماد به نفس خواهید داشت. هرچند مشکل، ولی بنظر میرسد خانواده ها باید راهی برای زندگی کردن با DMD پیدا کنند. فرزند شما رشد کرده و بالغ خواهد شد و مهم است که تشویق شود تا تمام استقلال ممکن خود را بدست آورد.

به فرزندم چه باید بگویم ؟
این سئوال بسیار مشکلی است و اغلب افراد نگران این موضوع هستند. با گذشت زمان، فرزند یا فرزندان دیگرشما، ناچارا سئوالاتی خواهند پرسید که نیاز دارید پاسخ آن بطور واضح وصادقانه آماده باشد، آنچنانکه آنها مطرح کرده اند. دانستن این موضوع که آنها میتوانند از شما سئوال کنند و اینکه پاسخهای صادقانه ای نیز وجود دارد، رابطه شما را افزایش خواهد داد. این به آن معنا نیست که در مرحله اول نیاز باشد شما همه چیز را به آنها بگوئید. به آنچه کودکان شما سئوال میکنند گوش کنید و بدقت به آن پاسخ دهید. پی می برید که این کار برای تمرین نحوه بیان مفید است- اغلب افراد میگویند که این کار کمک میکند و واقعیت آنقدر بد نیست که ما از آن میترسیدیم. و نیز این درست است که گاهی اوقات فرزندان شما بیشتر از آنچه که شما انتظار دارید خواهان دانستن هستند. دادن فرصت گفتگوی آزاد بسیار عالی است. این کار میتواند سرانجام نسبت به سکوت اختیار کردن رضایت بخش باشد در جائیکه هر کسی سعی میکند از دیگری حمایت کند. این مهم است که به کودکان خود قوت قلب دهید که آنها همان مشکل را نخواهند داشت- این موضوع میتواند برای دیگر کودکان یک نگرانی پنهان باشد و این تقصیر کسی نیست.

برای آینده چه برنامه ریزی داشته باشیم ؟
پاراگرافهای قبلی نظراتی برای برنامه ریزی برای کمک به فرزندتان ارائه کرده است. مشکل خاصی که موجاب میکند از پیش برنامه ریزی کرد، نحوه گذران او در خانه است و تا حد ممکن مستقل بودن او در بالا رفتن از پله ها یا استفاده از صندلی چرخدار است. آیا او قادر خواهد بود بدون کمک، به توالت یا اتاق خوابش برود ؟ آیا او میتواند از حمام و غیره استفاده کند ؟ راه حل برای این مشکلات پیدا میشوند اما ممکن است تجهیزات خاصی مورد نیاز باشد و گاهی اوقات نیاز است که خانه تغییراتی پیدا کند و یا حتی بزرگتر شود.
یک خانه ایده آل برای کسی که از صندلی چرخدار استفاده میکند، بعضی اوقات یک خانه تک سرا ( خانه ای که مستقل و ساده بوده و آپارتمانی نباشد) است و در نظر داشته باشید که آیا قادر به تهیه آن هستید، اما ممکن است برای افراد دیگر راه حلهای دیگری مناسب باشد. مدت زمان دریافت کمکهای دولتی، جواز ساخت و ساخت وساز، بخودی خود میتواند برای محیاء کردن آن بطور باور نکردنی طولانی شود و برای آنچه که مورد نظر شماست، یک معضل باشد. فکر کردن از پیش به این مسایل بسیار مهم است. همچنین ضروری است در مورد یک تصمیم پرخرج برای خانه تان، بدنبال مشورت تخصصی باشید. مرکز مبارزه با دیستروفی عضلانی، تامین اجتماعی و خدمات کاردرمانی و احتمالا دفاتر بهداشت خانواده، میتوانند برای دست یابی به این مشاوره به شما کمک کنند.
در مورد مدرسه چطور؟
اغلب کودکان مبتلا به دیستروفی عضلانی بخوبی از عهده کودکستان و سالهای اولیه مدارس ابتدایی برمی آیند. با مدارس گفتگو کنید و تا حد امکان اطلاعات بدهید. درمانگاههای محلی قادرند برای آگاهی دادن مدرسه به شما کمک کنند. اگر پیمودن مسیر مدرسه یا دسترسی به کلاسهای درس، توالت یا سالن غذا خوری مشکل باشد، بعضی از مدارس خدمات خاص میدهند و یا حتی در بنای خود تغییر ایجاد میکنند. حمل و نقل انجمنهای محلی قادرند در صورت لزوم تا سر کلاس درس خدمات ارائه دهند. اگر مدرسه بسیار نامناسب و مسیر متفاوتی داشته باشد، مدرسه منطقه و یا مدارس خاص عهده دار مسئولیت خواهد بود.
همیشه هنگامیکه فرزند شما مدرسه را ترک میکند بطور طبیعی بدلیل نیاز یک شغل به عظلات قوی، با مشکل مواجه میشود ، و فعالیتهای اوقات فراغت او نیز به همین ترتیب محدودیتهایی برایش ایجاد میکند.
بارها هنگامی که فرزند شما خواسته مدرسه را ترک کند بطور طبیعی با مشکل مواجه بوده است، داشتن شغل، نیاز به قدرت عظلانی دارد و فعالیتهای اوقات فراغت او نیز به همان ترتیب محدودیت خواهد داشت. دراوایل روزهای مدرسه، تحصیل او بخاطر استعدادهایش بعنوان یک هنرمند، مدیر، نویسنده ویا هر چه که بتواند در آن کاملا پیشرفت کند از اهمیت دو چندانی برخوردار خواهد بود. رایانه ها به کودکان مبتلا به DMD کمک میکنند تا در استعدادهای خود بهترین توانایی را انتخاب کنند. اغلب، تحصیلات دانشگاهی را بعنوان یک موقعیت خوب، به ترک تحصیل کنندگان پیشنهاد میدهند.
بعضی از پسرهایی که دیستروفی داچنی دارند، در یاد گیری نیز با مشکل مواجه هستند. این مشکل بندرت تشدید میشود و هنگامی که رخ میدهد بر خلاف ضعف عظلات با گذشت زمان وخیم نمیشود. در پسرانی با این مشکل، مهارت زبان و ارتباط، اغلب مشکل اصلی هستند. مهارتهای دستی، حس طراحی و تخیل آنها اغلب ممتاز است و شاید به همین دلیل است که افرادی با دیستروفی داچنی هنرمندان و مدل سازهای خوبی هستند.
بعنوان والدین میتوانید برای کشف و رشد استعدادهای کودکان خود با مدرسه همکاری داشته باشید، همانطور که به آنها کمک میکنید تا بر مسئولیتها و مشکلات خود فائق بیایند

دیستروفی عضلانی دوشن چه نوع بیماری است و آیا خطر دارد؟

سیر بیماری دیستروفی عضلانی,نشانگر پیشرفت بیماری دیستروفی عضلانی دوشن,دیستروفی عضلانی چیست,درمان بیماری دیستروفی عضلانی,درمان بیماری دیستروفی عضلانی دوشن

چه چیزی باعث می شود کودک به انکوپرزیس مبتلا شود؟

علائم بیماری انکوپرزیس درمان انکوپرزیس عوامل بی اختیاری مدفوع چیست عوامل بی اختیاری مدفوع چیست عوامل بی اختیاری مدفوع چیست بی اختیاری مدفوع چیست درمان انکوپرزیس درمان انکوپرزیس بی اختیاری مدفوع چیست بی اختیاری مدفوع چیست علائم بیماری انکوپرزیس عوامل بی اختیاری مدفوع چیست علائم بیماری انکوپرزیس علائم بیماری انکوپرزیس عوامل بی اختیاری مدفوع چیست

انکوپرزیس دفع ناخواسته مدفوع است. این زمانی اتفاق می افتد که کودک بالای 4 سال است .این رفتار اغلب به یبوست مرتبط است. علتش این است که فرزند شما  به اندازه کافی فیبر، آب، نخورده  و یا ورزش نکرده است. این میتواند باعث حرکات دردناک روده شود.

حقیقت این است که بیشتر کودکان فراتر از سن آموزش دستشویی رفتن (معمولاً بزرگتر از 4 سال) که به کرات لباس زیرشان را کثیف می کنند وضعیتی معروف به انکوپرزیس دارند. مشکلی در روده ها که اجبار طبیعی برای رفتن به دستشویی را کند می کند و نمی توانند خود را نگهدارند. گرچه برآورد می شود انکوپرزیس 1 تا 2 درصد کودکان زیر 10 سال را مبتلا می کند. اما مشکلات مربوط به بی اختیاری مدفوع و یبوست برای بیش از 25 درصد تمامی مراجعین به متخصصان گوارش اطفال ( پزشکانی که متخصص در اختلالات معده و روده اند) در نظر گرفته می شود.

90 درصد موارد بی اختیاری مدفوع به دلیل یبوست است. مدفوع سفت و خشک دفعش مشکل است. اکثر کودکان مدفوع خود را بدلیل درد ناشی از یبوست که مرحله ای از دفع غیر عادی مدفوع محسوب می گردد، نگه می دارند.

توصیه‌های اعضای خانواده و دوستان همیشه مفید نیست چون بیشتر افراد به اشتباه معتقدند انکوپرزیس مقوله ای رفتاری است . والدین، پدر و مادر بزرگ، از تنبیهات و اقدامات متعددی برای بی اختیاری مدفوع استفاده می کنند که تنها احساس تنهایی، خشم، افسردگی یا تحقیر به کودک می دهد.

بیش از 20 درصد کودکان مبتلا به انکوپرزیس احساس کمبود عزت نفس دارند که نیاز به دخالت روانشناس یا مشاور دارند. اگر کودکتان بی اختیاری مدفوع دارد، تحقیر یا تنبیه کردنش تنها اوضاع را بدتر می کند – در عوض، با پزشکش صحبت نمایید که می تواند به شما و کودکتان برای مبارزه با این شرایط کمک کند.

بی اختیاری مدفوع چیست و عوامل آن چه هست ؟

انکوپرزیس سه تا 6 برابر در پسران شایعتر است. برای کودک بی اختیاری مدفوع، درک یبوست مهم است. تعداد دفعات اجابت مزاج از نظر سن و ماهیت فرد متغیر است. خالی کردن روده در حالت طبیعی از یک تا دوبار در روز تا تنها 3تا 4 بار در هفته متغیر می باشد. به عنوان مثال کودکی که بدون مشکل بعد از 3 روز مدفوع نرمی دفع می کند یبوست ندارد. در هر حال کودکی که مدفوع سختی ( کوچک یا بزرگ) هر چند روز یکبار دفع می کند، یبوست دارد . کودکان دیگر هر روز به دستشویی می روند اما تنها کمی گلوله های مدفوع سخت و کوچک دفع می کنند و همیشه مقداری مدفوع در روده بزرگشان دارند.

لذا عوامل مدفوع سخت در اولین مرحله چیست؟ هر یک از مواردی چون رژیم غذایی ، بیماری ، مصرف کم مایعات ، ترس از دستشویی رفتن و یا دسترسی محدود به توالت عمومی (مانند توالت مدرسه) .

بعضی کودکان پس از اتفاقات استرس آور در زندگی شان مانند طلاق یا مرگ فامیل نزدیک دچار یبوست مزمن می شوند. عامل هر چه که باشد زمانی که کودک شروع به نگهداشتن مدفوع خود می کند ، مدفوع در روده بزرگ افزایش می یابد و چرخه معیوب شروع می گردد.

کار اصلی روده بزرگ حذف آب از مدفوع است پیش ازآنکه بخواهد آن را دفع کند. هر چه مدفوع بیشتر در آنجا بماند آب بیشتری حذف می گردد و برای کودک دفع مدفوع خشک و بزرگ سخت تر می شود. مدفوع بزرگ نیز روده بزرگ را کش می دهد و عضلات آن را ضعیف می کند و بر اعصابی که زمان دفع مدفوع را به کودک خبر می‌دهد، تاثیر می‌گذارند. چون روده بزرگ شل، مدفوع سخت را نمی توان بیرون براند ، دفعش دردناک است و کودک برای خودداری از دفع مدفوع به رقصیدن، مورب کرد پاها، ادا در آوردن یا روی نوک پا راه رفتن ادامه می دهد.

در نهایت، بخش تحتانی روده بزرگ به قدری پر می شود که برای اسفنکتر ( دریچه ای که خروج مدفوع از مقعد را کنترل می کند) نگهداشتن مدفوع را مشکل می سازد . مدفوع جزئی شاید خارج شود و باعث کثیف کردن شورت کودک گردد. مدفوع نرم تر نیز در اطراف توده بزرگ مدفوع تراوش می کند و لباس زیرش را به هنگام استراحت اسفنکتر لکه می کند. کودک نمی تواند از کثیف کردن خودش خودداری کند. هیچ فکری در مورد این رویداد ندارد چون اعصاب پیامی را که تنظیم کننده تخلیه شکم ( یا دفع مدفوع ) است نمی‌فرستند.

والدین در ابتدا فکر می کنند کودکشان دارای مورد ساده ای از اسهال است . اما پس از تکرار بی اختیاری مدفوع ، مشخص می گردد که مشکل دیگری وجود دارد – خصوصاً چون دفع مدفوع زمانی رخ می دهد که کودک بیمار نیست.

اغلب والدین از این واقعیت که کودکشان به نظر می رسد بخاطر این پیشامدها که اکثراً به هنگام بیداریش رخ می دهد آرامش داشته باشد نومید می گردند . انگار که به علت سهل‌انگاری کودک است، کودک نباید از این حالت شرمنده و مقصر باشد ( بعضی کودکان حتی سعی می کنند لباس زیر کثیفشان را از والدین پنهان نمایند). دلیل دیگری شاید مشخص تر باشد چون مغز کودک در نهایت به بوی مدفوع عادت می کند، دیگر متوجه آن نمی شود.

هنگامی که به پزشک کودکتان تماس می گیرید :

اگر کودکتان هر یک از علائم ذیل را نشان می دهد با پزشکش تماس بگیرید :

*

وجود مدفوع آبکی روی لباس زیر به هنگامی که کودکتان بیمار نیست.
*

مدفوع سخت یا درد به هنگام داشتن مدفوع
*

زمانیکه که کودک از اجابت مزاج اجتناب می‌کند.
*

درد شکمی
*

فقدان اشتها

درمان انکوپرزیس

اگر فکر می کنید کودکتان دارای بی اختیاری مدفوع است، بسیار مهم می باشد که فوراً با پزشکش تماس بگیرید و چنانچه بیشتر صبر نمایید، سخت تر درمان می شود. وقتی روده بزرگ بوسیله مدفوع کشیده می شود، توانایی اعصاب در ارسال علائم به مغز برای زمان دفع مدفوع مختل می گردد. اگر درمان نشود، نه تنها دفع مدفوع سخت‌تر می شود بلکه کودکان مبتلا به انکوپرزیس اشتهایشان را از دست می دهند یا از درد شکم رنج می برند. مدفوع بزرگ و سخت نیز باعث جراحت پوست در اطراف مقعد می شود که خون در مدفوع ، کاغذ توالت یا در توالت باقی می ماند . یبوست می تواند منجر به شب ادراری و عفونتهای مجرای ادراری نیز گردد چراکه روده بزرگ پر از مدفوع بر مثانه فشار می‌آورد.

درمان بی اختیاری مدفوع عبارت است از سه مرحله اقدام تحت نظر پزشک کودکتان. اکثر موارد بی اختیاری مدفوع را می توان با پزشک کودک درمان نمود. اگر تلاشهای اولیه پزشک بی نتیجه ماند او را نزد متخصص گوارش ببرید :

1. اولین مرحله عبارت است از تخلیه کردن روده بزرگ از مدفوع سخت و متراکم. هر پزشکی روش متفاوتی برای کمک به کودکتان دارد. بر اساس سن کودک و فاکتور دیگر، پزشک داروهایی تجویز می کند از جمله نرم کننده مدفوع (مانند روغن معدنی )، مسهل و یا تنقیه. (مسهل یا تنقیه باید تنها با نظارت پزشک کودکتان داده شود؛ هرگز این درمانها را بدون اولین بررسی پزشکش در منزل انجام ندهید). هر چند اولین قدم ناخوشایند بنظر می‌رسد ولیکن بسیارلازم است که روده ها برای درمان موفق یبوست و خاتمه دادبه انکوپرزیس تمیز شوند.

2. پس از تخلیه روده بزرگ ، پزشک به کودک کمک می کند با استفاده از عوامل نرم کننده مدفوع دفع منظم مدفوع داشته باشند که بیشترشان به صورت عادی این کار را می کنند. در این مرحله مهم است استفاده از نرم کننده مدفوع را ادامه داد تا فرصتی به روده های کودکتان بدهید تا به حد طبیعی برسد (عضلات روده ها کشیده شده اند لذا نیاز به فرصت دارد تا به حالت عادی بر گردد. از والدین خواسته می شود دو بار در روز پس از وعده غذایی کودک را روی نشیمنگاه توالت به مدت 5 تا 10 دقیقه بنشانند تا روده ها بر حسب عادت منظم تحریک شوند.

این کار به کودک کمک می کند تا توجه به فشارهای خاص خودش را یاد بگیرد.وقتی دفع مدفوع منظم صورت می گیرد پزشک کودکتان استفاده از نرم کننده مدفوع را کاهش می دهد.

به خاطر داشته باشید اگر در دوره درمان کودکتان به طور اتفاقی دوباره یبوست شدید پیدا کرد یا لباس زیرش را در طول درمان کثیف کرد مخصوصاً وقتی پزشک سعی می کند کودک را از داروهای مسهل دور کند، نومید نشوید.

روش خوبی برای پیگیری پیشرفت کودکتان ادامه دادن یادداشت زمان دفع مدفوع روزانه اش می باشد. با اطمینان تکرر، ماهیت (یعنی سفتی، نرمی ، خشکی) اندازه (یعنی کوچکی، بزرگی) مدفوع ها را یادداشت نمایید.

صبوری راه حل درمانانکوپرزیس است. چند ماه تا چند سال طول می کشد تا روده بزرگ کشیده شده به حالت عادیش بر گردد و اعصاب آن دوباره موثر گردند.

در ضمن ، رژیم غذایی و ورزش اهمیت زیادی در نرم و منظم کردن مدفوع دارد. همچنین غذاهای غنی از فیبر بالا را به خود کودکتان بدهید و راههای دیگری برای ترکیب کردن این غذاها با غذای کودکتان اتخاذ نمایید به گونه ای که خوردن خوراکی با فیبر بالا که برای درمان بی اختیاری مدفوع لازم است کاری عادی گردد.

· بیسکویت و یا کلوچه سبوس دار برای کودک تهیه کنید.

· خوراک لوبیا (از جمله لوبیا رشتی) درست کرده و پس از اضافه کردن آبلیمو و مقداری روغن زیتون و ادویه همراه و یا بدون سالاد به کودکتان بدهید.

· خورشت کدو و یا بادمجان درست کنید.

· حلیم بادمجان درست کرده و مقدار زیادی عدس آب‌پز نیز به آن اضافه کنید·

· به کودک کِشته آلو و یا کِشته زردآلو بدهید.

· کودک را به خوردن سالاد تشویق کنید. سالاد می‌تواند حاوی هویج خرد شده، خیار، کاهو، گوجه فرنگی، گل کلم یا کلم به همراه سس لذیذ باشد.

علاوه بر اینکه مطمئن می شوید کودکتان رژیم غذایی غنی از فیبر دارد، فراموش نکنید که مقدار زیادی مایعات هر روز به او بخورانید از جمله آب و آب میوه طبیعی مثل آب گلابی، هلو و آلو تا به جذب آب در روده بزرگ کمک کند. همچنین مصرف لبنیات روزانه کودکتان ( از جمله پنیر ، ماست و بستنی) را به 500 سی‌سی محدود نمایید.

درمان موفق بی اختیاری مدفوع بستگی به حمایت کودک دارد. برخی والدین متوجه می شوند تشویق ها و عملکردهای مثبت به ترغیب کودک در طول درمان کمک می کند. انگیزه به کودک بدهید مثل زدن ستاره یا برچسب روی تقویم دفع مدفوعش ، به خاطر داشتن مدفوع یا حتی سعی در این زمینه، نشستن روی نشیمنگاه توالت یا مصرف دارو. هر چه که انجام می دهید ، سرزنش نکنید یا فریاد نکشید – احساس بدی به کودکتان می دهد و به کنترل این وضعیت کمکی نمی کند.

صحبت و حمایت زیادی نشان دهید و اطمینانش دهید تنها کودکی نیست که در دنیا دچار این مشکل شده است. با گذشت زمان و درک وی، به بی اختیاری مدفوع می تواند غلبه کند.

چه چیزی باعث می شود کودک به انکوپرزیس مبتلا شود؟

علائم بیماری انکوپرزیس