
شما نوشته های خود را مطالعه می کنید. آنها را مجددا یا برای دفعات متوالی می خوانید. بعدا به امتحان می روید و میبینید که چقدر از مطالب را فراموش کرده اید. با وجود اینکه همه متن را بارها خوانده اید و چیزی یادتان نمی آید
خیلی از مدت زمان خواندمان به یک علت مخصوص تلف میشودئ: شما قادر به یادگیری مطالب در اولین بار نیستید.
بارها و بارها خواندن اطلاعات مشابه، مانند چسب زخم زدن روی یک آبکش است. ممکن است ریختن آب را تا حدی کاهش دهد، اما مشکل اصلی را حل نمی کند: تعداد سوراخ ها بیش از اندازه زیاد هستند.
راه حل کاهش زمان مطالعه ساده است: به جای ده ها بار تکرار، همه چیز را بار اول که می بینید یاد بگیرید.
گفتنش آسان تر از انجامش است. مطمئنم اگر ذهن شما مثل آبکش سوراخ نبود به راحتی می توانستید هر گونه اطلاعاتی را ثبت کنید. پرسش واقعی این است که چگونه می توان این کار را انجام داد؟ موضوع نابغه بودن و یا شانس داشتن نیست، بلکه چگونگی مطالعه شماست.
اگر می خواهید یک مغز سوراخ دار را تعمیر کنید، باید سوراخ ها را کشف کنید. اطلاعاتی را که در یادگیری شان مشکل دارید را شناسایی کنید. ببینید در چه مواقعی اطلاعاتی را که خوانده اید درک نکردید. حال برای پیدا کردن حفره ها چند سوال از خودتان بپرسید:
هنگامی که نقاط ضعف را شناسایی کنید, می توانید زمان بیشتری را در از بین بردن آنها در نظر بگیرید به جای آنکه وقتتان را با خواندن تمام اطلاعات اتلاف کنید.
هنگامی که نقاط ضعف را شناسایی کردید، باید فورا به دنبال بازسازی آنها باشید. هر کاری که انجام می دهید را رها کرده و به دنبال راه حل برای این مشکل بگردید. برنامه نویسان می دانند که یک اشکال باقی مانده در سیستم می تواند بعدا چند صد برابر هزینه برای برطرف شدن ایجاد کند. به عنوان یک یادگیرنده، شما نیز باید به سرعت برای حل مشکل اقدام کنید.
صدها کتاب درباره ی استراتژی های مختلف برای رفع نقاط ضعف نوشته شده است که از حوزه این مقاله کوتاه خارج است. اما چند نکته برای شروع بیان می شود:
تعمیر نقاط ضعف در درک شما کار دشواری نیست-اگر شما بدانید که ضعفتان در چیست. نگران نباشید، با تمرکز بر روی اطلاعات می توانید آن ها را درک کنید. اما اگر نمی دانید که چه مطالبی را از دست داده اید، به آسانی می توانید مطالب را مرور کنید تا چیزی از قلم نیفتد.
آیا مطلب را می گیرید؟ آیا اطلاعات برای شما مفهوم هستند، و یا قراردادی، بی معنی و مشکل به نظر می رسند؟ بیشتر آزمون های مدرسه و تقریبا تمام آزمون های زندگی در واقع برای پاسخ به یک سوال طراحی شده اند: آیا شما آنچه مطالعه می کنید را درک می کنید؟
اگر مطمئن نیستید، زمان آن است که عمیق تر کار کنید. مدام از خودتان بپرسید “چرا”؛ تا زمانی که به جایی برسید که موضوع را درک کنید. در اینجا چند راهنمایی برای بهبود درک شما مطرح می شود:
هر زمان که روش یادگیری جدیدی را به کار می برید، لازم است نتایج را نیز اندازه گیری کنید. ببینید که آیا سیستم جدید شما در واقع کمکی به شما به یاد آوری مطالب کرده است یا نه. هنگامی که با یک سیستم آشنا می شوید، با دقت بیشتری می توانید درباره ی وسعت دانش خود قضاوت کنید. اما تا آن زمان، به طور منظم خودتان را بیازمایید، تا نقاط ضعف سیستم را در بیاورید و آن ها را برطرف کنید.
بهترین آزمون ها، آزمون های هدفمند هستند. اگر در مدرسه هستید, به امتحانات گذشته، آزمایشات یا سوالات کتاب نگاهی بیندازید. اگر خودتان درس می خوانید، تمرینات کوتاهی برای خود طراحی کنید که به شما اثبات کند که شما از آنچه انجام می دهید درک کامل دارید.
مهم ترین توصیه ای که من می توانم بکنم این است: زمان مطالعه را مقدس بدانید. با این انتظار شروع کنید که یا بار اول همه چیز را یاد بگیرید، یا اینکه مواردی که نیاز به توضیح بیشتر دارند را مشخص کنید. تمرکز کنید و از نقاط ضعف احتمالی آگاه شوید تا بتوانید همه چیز را در دفعه اول یاد بگیرید.
منبع-http://genie.ir
چطوری کمتر مطالعه کنیم ولی همه چیز را زود یاد بگیریم
راه حل کاهش زمان مطالعه,زمان مطالعه,درک کامل از مطالعه,زمان مطالعه مفید,بهترین زمان مطالعه,زمان مناسب مطالعه

زمانی که سن شما از میانسالیبالاتر می رود ویواش یواش به جمع پیران وارد می شوید ، عادی است که چند تا از دندانهای شما در دهانتان نباشد. نداشتن دندانها میتواند علت گوناگونی داشته باشد که اساسیترین آنها خرابی دندان یا امراض لثه است. اگر تعداد این دندانها کم باشد میتوان از خیر پر کردن جای خالی آنها گذشت یا با استفاده از پروتز ثابت (روکش دندانی) آنها را جایگزین کرد اما اگر نواحی بیدندانی در دهان شما گسترده باشد یا بیماریهای پیشرفته لثه، ثبات و استحکام دندانهای باقی مانده را زیر سوال برده باشد، روکش کردن دندانها دیگر چاره کار شما نیست. ضمن اینکه به سادگی نمیتوان از خیر اینگونه بیدندانیها گذشت. دراینصورت باید دست به دامان گونهای دیگر از پروتزهای دندانی شوید که به آنها پروتز متحرک یا دستدندان میگویند.
انواع پروتزهای دندانی
هرعضو مصنوعی که جایگزین یک عضو طبیعی بدن شود، پروتز نامیده میشود. اگر این عضو از دست رفته دندان باشد، ان را پروتز دندانی مینامیم. پروتزهای دندانی متحرک پروتزهایی است که بیمار میتواند آن را از دهان خود خارج کرده، بشوید و تمیز کند و سر جای خود قرار دهد.
ایراد بسیار بزرگ پروتزهای متحرک جدا از بحث متحرک بودن و مشکلات مربوط به آن، عدم جلوگیری از تحلیل استخوان باقیمانده است. بنابراین دیر یا زود این پروتزها گیر خود را از دست داده و اصطلاحاَ لق میشوند که نیاز به قالبگیری و تصحیح دارند. در عین حال این پروتزها نیاز به مراقبتهای خاصی دارند و شبها باید حتما از دهان خارج شوند.
مشکلات پروتز متحرک
پروتز دندانی جدید مانند کفش نو که تا چند روز پا را میزند، ممکن است تا مدتی برای صاحب خود مشکل ایجاد کند. پروتز برای چند هفته ممکن است ناراحت بنظر آید تا اینکه به آن عادت کنید. حتی قبل از اینکه عضلات گونه و زبان یاد بگیرند تا آن را در جای خود نگهدارند. ممکن است احساس کنید پروتز لق است. ممکن است دهان کمی دچار التهاب یا زخم شود و یا بطور موقت کمی افزایش جریان بزاق را حس کنید. بتدریج که دهان به پروتز عادت میکند، این مشکلات کاهش مییابد. معمولاً بعداز تحویل پروتز یک یا چند جلسه پیگیری و ملاقات مجدد با دندانپزشک لازم است
دست دندان را از دهان جدا کنید!
پروتزهای متحرک را نمیتوان در تمام طول روز در داخل دهان نگه داشت. دندانپزشکان توصیه میکنند در طول شبانهروز در حدود هشت ساعت پروتزهای متحرک را از دهان خارج کنید تا بافت لثه فرصت استراحت و بازسازی داشته باشد. طی این مدت بافتهای تحت پوشش پروتز میتوانند با هوای آزاد در تماس باشند. اگر پروتز از دهان خارج نشود میکروبهای مضر بیهوازی در آن محل رشد کرده و باعث تخریب نسوج باقیمانده میشوند. به علاوه لازم است لثهها با مسواک نرم برای دندانهای قبلی ماساژ داده شوند. وقتی از پروتزها استفاده نمیشود باید در آب یا محلول نگهداری ویژه پروتز در یک ظرف دربسته قرار داده شوند، زیرا خشک شدن به شکل آنها آسیب میرساند.
نگهداری از دندان مصنوعی
کسانی که از دندانهای مصنوعی متحرک استفاده میکنند باید علاوه بر شست و شوی دندانهای طبیعی، دندانهای مصنوعی را هم، مرتب تمیز کنند. برای حذف خردههای مواد غذایی و پلاک از سطح پروتز، هر روز آن را مسواک کنید. این کار مانع تغییر رنگ یافتن پروتز نیز میشود. دستدندان را هرگز با مواد سفیدکننده قوی نشویید چون ممکن است نواحی صورتی رنگ پروتز را سفید کند. بهترین راه استفاده از قرصهای ضدغفونی کننده دستدندان است که در داروخانهها بهفروش میرسند. هرگز پروتزها را در آب داغ قرار ندهید، زیرا باعث تاب برداشتن پروتز میشود.
سرویس مجدد دست دندان
با گذشت زمان و افزایش سن، دهان بطور طبیعی تغییر میکند و ممکن است نیاز به تنظیم مجدد پروتز باشد. استخوان و لثهها تحلیل رفته و پروتز لق میشود. پروتز لق مشکلات متعددی مثل زخم و عفونت را ایجاد میکند. بنابراین اگر پروتز شما لق شده است، فوراً به دندانپزشک خود مراجعه کنید تا مجدداً تنظیم شود.
خود شما مجاز به تنظیم و ترمیم پروتز دندانی خود نیستید. ممکن است با این کار شما ضرر جدی به پروتز و سلامتی خود وارد کنید. این کار به پروتز صدمه وارد کرده و باعث عدم تطابق صحیح آن در دهان و بروزالتهاب و زخم میشود. اگر پروتز شما تطابق خوبی نداشت، دچار شکستگی یا ترک خوردگی شد یا یکی از دندانها لق شد، بلافاصله به ملاقات دندانپزشک بروید. اغلب در همان روز، دندانپزشک میتواند تغییرات و تعمیرات لازم را انجام دهد. در موارد پیچیدهتر ممکن است لازم باشد، پروتز به لابراتوار فرستاده شده و ترمیم گردد.
چسباندن دندان مصنوعی به دهان
معمولا کسانی که از دندان مصنوعی استفاده میکنند از گیر دستدندان فک پایین گله دارند. سطح استخوانی کم و حرکت زبان باعث میشود پروتز فک پایین روی آرواره پایین سوار نباشد و حین حرف زدن و غذا خوردن حرکت کند. چسبهای مخصوصص دندان مصنوعی در این موارد به کمک دستدندان میایند.
برای استفاده از چسب، باید دست دندان را شست و خشک کرد، سپس در سه نقطه از داخل پروتز، به اندازه یک نخود، چسب را قرار دهید و دست دندان را در دهان گذاشته، چند دقیقهای صبر کنید تا چسب خودش را بگیرد و ثابت شود. تنها نکته آن است که باید پس از خوردن غذا پروتز را شست تا چسب کاملا از درون پروتز پاک شود. اگر چسب دندان شسته نشود، لایهلایه روی هم انباشته شده و محلی برای تجمع میکروبها خواهند شد.

عمر یک دستدندان چقدر است
گاهی یک نفر میتواند تا ۱۰ سال با دستدندانش سر کند ولی بعضیها بعد یکیدو سال باید آن را عوض کنند. این زمان وابسته به سرعت تحلیل استخوان است. خانمها به دلیل تغییرات هورمونی این تغییرات استخوانی را بیشتر تجربه کرده و باید پروتز را زودتر عوض کنند. افراد عادی تا ۵ سال میتوانند از یک دست دندان استفاده کنند.
ایرانیهای بیدندان!
سی درصد افراد بالای چهل سال در ایران، دچار بیدندانی کامل در یک یا هر دو فک هستند. به عبارت دیگر نزدیک به یک سوم ایرانیان میانسال بیدندان هستند. پنجاه تا شصت و پنج درصد آنها نیز دچار بیدندانی پارسیل (بدون در نظر گرفتن دندانهای عقل) هستند. این آمار در مناطق محروم و دور افتاده که از سطح بهداشتی نسبتا مطلوبی برخوردار نیستند و آب مصرفی آنان حاوی فلوراید نیست، به دلیل رشد پوسیدگی که در نهایت منجر به از دست رفتن دندانها میشود، چشمگیرتر است.
منبع- دندانه
شیوه های نگهداری پروتزهای متحرک دندانی را بدانیم
روتزهای متحرک دندانی,انواع پروتزهای دندانی,مشکلات پروتز متحرک

فکر میکنم این بحث برایتان آشکار است؛ هر قسمتی از بدن که سلولهای چربی داشته باشد، چربیها در همان مکان انباشته میشوند.
مردم به همان دلیلی که گفته شد، به لیپوساکشن روی میبرند تا سلولهای چربیشان را از نواحی مشخصی از بدنشان خارج کنند؛ غافل از اینکه این کارمیتواند به توزیع چربی به منطقههایی که شاید خوشایند نباشد بینجامد!
مثلا فردی را در نظر بگیرید که سبک زندگی ناسالمش باعث انباشته شدن چربی بیش از حد در بدن وی شده است. اگر این شخص برای از بین بردن چربیهای شکمش به سراغ لیپوساکشن برود، اما کماکان به سبک زندگی ناسالمش ادامه دهد، بدن وی چربیها را جاهای دیگری ذخیره میکند!
از آنجایی که سلولهای چربی شکمش از بین رفتهاند، بدن وی چربیها را در نواحی دیگری همچون زیر چانه، زیر بازوها و غیره ذخیره خواهد کرد.
دوستان، دانستن این نکته ضروری است که بدن شما باید با سلولهای چربی موجودش تعامل داشته باشد، پس اگر آنها را از بین ببرید، ممکن است با ذخیره چربی در جاهایی که انتظارش را ندارید روبرو شوید!
بهرحال اگر میخواهید از شر چربیهای بدنتان خلاص شوید، بهتر است از راه صحیحش این کار را انجام دهید. یعنی رژیم بگیرید و ورزش کنید، نه اینکه خودتان را به زیر تیغ جراحیهای زیبایی بکشانید.
چربی سوزی واقعی، به تلاش واقعی هم احتیاج دارد؛ درست است که امروزه برای کنترل اشتها و کمک به لاغر شدن، لوازم و تجهیزات زیادی وجود دارد، اما هیچ قرص و هیچ ابزار جادویی که بتواند شما را بدون هیچ فعالیتی لاغر نماید خلق نشده است!
منبع-http://fitnessmagazine.ir/
علت بی نتیجه بودن لیپوشاکشن
بی اثر بودن لیپوشاکشن

در بهداشت جامعه مسائلی وجود دارد که از نظر متخصصان بسیار حائز اهمیت است. یکی از مهم ترین این مسائل ، داشتن احساس امنیت است. فردی که این احساس را نداشته باشد به مرور زمان دچار مشکلات روحی و روانی متعددی خواهد شد.
امروزه برخی افراد جامعه متاسفانه دچار حس ناامنی روانی شده اند که داشتن این احساس، اضطراب آفرین است و اضطراب هم علت اصلی مشکلات عصبی و روانی است. در نتیجه این حس با خود خیل عظیمی از اختلالات روانی را در بر خواهد داشت. متخصصان بر این باورند که هر چه در جامعه ثبات سیاسی، مالی و اجتماعی بیشتری حاکم باشد به همان نسبت احساس امنیت روانی در مردم بالا می رود و کمتر شاهد ناهنجاری و آسیب های روانی هستیم. در زمینه حس امنیت روانی و علل تهدید کننده آن در جامعه با بهمن ابراهیمی، کارشناس ارشد روانشناسی بالینی و مشاور گفت وگو کرده ایم که در زیر می خوانید:
منظور از داشتن حس امنیت روانی چیست؟
در کل ما با دو نوع امنیت روبه رو هستیم. یکی امنیت فیزیکی (جسمانی) است که همان طور که از نامش مشخص است، چیزی است که جسم و جان ما را تحت خطر قرار می دهد. مانند زورگیری، سرقت، تهدید به قتل و… که به طور مستقیم با جسم و جان افراد سروکار دارد که نیروهای امنیتی در هر جامعه از امنیت فیزیکی مردم پاسداری می کنند. در سال های گذشته که سردار طلایی، رییس پلیس کشور بود، جمله بسیار جالبی را به کار بردند و آن این بود: «امنیت در جامعه هست اما احساسش نیست.» در واقع منظورش این بود که امنیت فیزیکی وجود دارد اما امنیت روانی نیست. دومین امنیت، امنیت روانی است. زمانی که آینده برای افراد پیش بینی پذیر نباشد، فرد دیده و شنیده نشود و مورد پذیرش و احترام دیگران قرار نگیرد دچار حس عدم امنیت روانی می شود. منظور از دیده و شنیده نشدن را با یک مثال کوچک شرح می دهم: «من مراجعه کننده ای داشتم که کارگر نیمه فنی ارگانی بود که به دلیل عدم تمرکز پسرش بر روی درس، مشاوره می خواست. در طی جلسات که پدر و پسر با یکدیگر می آمدند از پدرش پرسیدم پسرتان فرزند چندم خانواده است؟ در این حین پدر با انگشتانش شروع به شمردن کرد، پسر سرش را به زیر انداخت و با ناراحتی گفت: فرزند هفتم. این یعنی اینکه این پسربچه دیده نمی شود که حتی پدرش نمی داند فرزند چندمش است.
«حال این موضوع را وسیع تر و در جامعه ببینید. در جامعه زمانی که ناپایداری در وضعیت های مختلف اقتصادی، اجتماعی و سیاسی پیش می آید ، فرد دچار حس عدم امنیت روانی می شود.» در اینجا باید به حدیثی از حضرت علی(ع) اشاره کرد: «دو نعمت تا زمانی که وجود دارد قدر و منزلتش شناخته نمی شود و زمانی که از دست داده شد، جایگاه و ارزش واقعی اش پدیدار می شود که آنها سلامتی و امنیت است.»
فردی که دچار حس ناامنی است با چه مشخصه هایی شناخته می شود؟
ابراهام مازلو، روانشناس برجسته آمریکایی در هرم سلسله مراتب نیازها، دومین نیاز فرد را نیاز به امنیت نشان می دهد و به خوبی ناامنی را توضیح می دهد، وی ناامنی را احساسی پیچیده و مرکب می داند. احساس طردشدن، مورد عشق و علاقه نبودن، دیده نشدن، داشتن احساس نفرت انگیز و خصمانه به دیگران، تنهایی و انزوا، همیشه در معرض خطر بودن، تنیدگی و تعارض که به دنبالش خستگی و پرخاشگری می آید، عیب جویی و بیش ازحد وسواسی بودن. افرادی که امنیت روانی آنها به خطر می افتد ، اشخاصی وابسته به دیگران می شوند چرا که احساس امن بودن خود را از تکیه کردن به دیگری می گیرند. در این دسته افراد تمایل به خودکشی بسیار زیاد است چرا که حس ارزشمندی در آنها وجود ندارد. همچنین نیاز شدید به قدرت ، مقام اجتماعی ، ثروت و رقابت در آنها دیده می شود.
در وضعیت کنونی جامعه، چه عواملی، تهدید کننده امنیت روانی به حساب می آیند؟
۱ عدم پیش بینی آینده در عموم: زمانی که جامعه دچار نوسانات و بی ثباتی می شود و قواعد و قوانین اقتصادی و اجتماعی به دلیل اعمال سلیقه مدیران عوض می شود در مملکت جوان ما، جوانان نمی توانند برای آینده خود برنامه و هدفی داشته باشند چون شب می خوابند و صبح بیدار می شوند. جامعه دچار تغییر شده است و به همین دلیل است که عدم حس امنیت روانی در جوانان بیشتر دیده می شود. همین تلاطمات ارزی که شاهدش هستیم که همه افراد هر روز به دنبال قیمت دلار هستند، نشان از این دارند که نوسانات آن به صورت غیرمستقیم با زندگی تک تک افراد در جامعه در ارتباط است. به دنبال نابسامانی اقتصادی، کارفرما نیروهایش را تعدیل می کند و در نهایت امنیت شغلی در خطر می افتد و امنیت روانی را تحت تاثیر قرار می دهد. هر زمان که جامعه به ثبات اقتصادی و اجتماعی نسبی رسید، می توانیم بگوییم احساس عدم امنیت هم بالا می رود. این را باید دانست که این داستان تلاطم های اجتماعی و اقتصادی منجر به رفتارهای دیگری می شود. متاسفانه در هر حال این محیط است که فضای عدم امنیت روانی را به وجود می آورد.
۲ گذر از سنت به مدرنیته: خاصیت گذر از سنت به مدرنیته ، حس عدم امنیت است. بلاتکلیفی بین سنت و مدرنیته در جامعه ما بسیار دیده می شود و به اصطلاح در دنیای برزخی زندگی می کنیم که این باعث می شود ارزش ها کاهش یابد و احساس عدم امنیت بالاتر رود. عواملی چون زندگی ماشینی، جمعیت زیاد و تحرک کم، عدم اطلاعات صحیح از احوالات درونی خود، بافت نامناسب شهری، سرعت بالای زندگی شهری و…
به نظر شما چند درصد جامعه از عدم امنیت روانی در رنج هستند؟
آمارها اکثرا جسته، گریخته از منابع مختلف می گوید که ۲۵ تا ۳۰ درصد از افراد جامعه دچار مشکلات روحی و روانی هستند. حس عدم امنیت روانی منجر به اختلالات روانی دیگر می شود که البته در شهرهای بزرگ بیشتر است. طی آخرین آمارها گفته می شود که ۴۴ درصد تهرانی ها دچار حس ناامنی اند که در مراجعان روزمره ما هم دیده می شود.
بیشتر زنان درگیر این موضوع هستند یا مردان؟
در هر دو جنس دیده می شود ، فقط اینکه تظاهرات و نوع حالت هایشان متفاوت است.
عدم امنیت روانی چه اختلالاتی را همراه خود در بر دارد؟
زمانی که حس عدم امنیت روانی در فرد زیاد می شود، مکانیسم دفاعی بدن فعال می شود و تمام انرژی بدن برای دفاع و مقابله با منبع خطر بسیج می شوند. مثلا زمانی که فرد در جنگل است و حیوانی به او حمله می کند فورا مکانیسم دفاعی بدن ، انرژی ها را بسیج می کند که فرد فرار کند. مردمک چشم گشاد می شود ، ضربان قلب زیاد می شود، تعریق افزایش می یابد و… حال وقتی احساس عدم امنیت در جامعه به طور مزمن بالا می رود، مکانیسم دفاعی افراد همچنان فعال است و شخص در حالت آماده باش به مدت طولانی قرار می گیرد. ناراحتی های عروقی، قلبی و عصبی شروع می شود و بیماری های روان تنی افزایش می یابد و در پی آن اختلالات افسردگی و اضطراب می آید. در واقع نیروی انسانی که از ارزشمندترین سرمایه های هر جامعه ای است دچار نقص و آسیب می شود.
با توجه به تاثیرات مخربی که این احساس بر روی افراد جامعه می گذارد، چرا بعضا به آن بی توجهی نشان داده می شود؟
به نظر من در کل مسوولان باید از ایجاد تنش در موارد کلان پرهیز کنند. حتی در گفتارشان، برنامه های تلویزیونی و مجالس علنی تنش نداشته باشند. در هر صورت خرد جمعی لازم است. باید از تیم های کارشناسی بدون اعمال سلیقه برای رفع این مساله پیچیده استفاده کنند. نمونه های آن را ما در کشورهایی مثل مالزی و سنگاپور داریم با اینکه سرعت زندگی در این کشورها بسیار بالاست و حس رقابت طلبانه ای دیده می شود اما مردم آن از احساس امنیت روانی بالایی برخوردارند. شما در مترو کشور سنگاپور ، ۱۱ شب بروید، می بینید هیچ کدام از مسافران بداخلاق و بی حوصله نیستند بلکه لبخند به لب دارند اما در تهران در ایستگاه های مترو، سر صبح با مسافرانی بی حوصله و اخمو روبه رو هستیم. در جایی خواندم که طرح اضطراب زدایی در دانشگاه مشهد پیاده شده است، مسلما باید طرح خوبی باشد به شرط آنکه کاملا به اجرا در آید و در حد صحبت و یک طرح باقی نماند.
آینده جامعه را چگونه می بینید؟
روانپزشکان به مزاح اعلام کرده اند که باید در آب تهران داروی ضد افسردگی و ضد اضطراب ریخته شود. اگر بحران ها کم شود مخصوصا از منظر اقتصادی ما به ثبات لازم برسیم احساس امنیت روانی حاکم خواهد شد.
چرا برخی افراد احساس عدم امنیت دارند؟
همه چیز درمورد احساس عدم امنیت

اگر شما نیز با مشکل استرس رو به رو هستید باید توجه داشته باشید که غذا می تواند استرس شما را کاهش و یا افزایش دهد برای مثال یک محرک غذایی می تواند باعث افزایش اسید معده و ترشح هورمون تیروئیدی شود و این ترشحات زمینه ی استرس را فراهم کنند.
شاید برایتان جالب باشد که بدانید کافئین ماده ای محرک و استرس زاست. کافئین ماده ای است که در مواد غذایی مورد مصرف شما استفاده می شود. قهوه، چای، کولا ها و شکلات حاوی کافئینند. مصرف زیاد موادغذایی حاوی کافئین همانند استرس عمل می کند و گاهی اوقات علائم آن را بد تر می کند. کافئین، همچنین جذب آهن دریافتی از طریق مواد گوشتی مانند (گوشت مرغ و قرمز) را مهار می کند و سبب ایجاد کمخونی ناشی از فقر آهن می شود.
اغلب مردم کافئین را به عنوان عاملی محرک برای افزایش انرژی مصرف می کنند. این یک احساس کاذب از انرژی است و در واقع غدد فوق کلیوی را خسته می کند؛ چون هورمون های آدرنالین که هورمون های استرس نامیده می شوند، از غدد فوق کلیوی ترشح می شوند.
کافئین می تواند سردرد ایجاد کند، بنابراین مصرف آن را کاهش دهید و در صورت تمایل به مصرف قهوه، قهوه بدون کافئین را مصرف کنید.
از عوامل محرک دیگر فسفر است که به نوشیدنی های گازدار اضافه می کنند. مصرف نوشابه های گازدار، تعادل کلسیم و فسفر بدن را به هم می زند. عدم تعادل بین کلسیم و فسفر، باعث کاهش کلسیم خون و افزایش برداشت کلسیم از استخوان ها و افزایش خطر پوکی استخوان بخصوص در خانم ها می شود.
فسفر همچنین بر روی اسید کلریدریک معده که برای هضم غذا لازم است، تاثیر منفی می گذارد و علاوه بر آن برای افرادی که مشکل دفع دارند، مضر است. آب های معدنی و آب چشمه فسفر ندارند.
افزودنی ها و نگهدارنده هایی مانند نیتریت و نیترات که به موادغذایی مانند سوسیس، کالباس و ماهی دودی برای محافظت از تخریب اضافه می کنند، با مواد شیمیایی، ترکیب شده و موادی به نام نیتروزامین ها را تولید می کنند. بهترین راه حل برای کاهش اثرات مواد افزودنی، کاهش مصرف غذاهای حاوی مواد افزودنی است.
مصرف بیش از حد مواد قندی ساده مانند شکر نیز به عنوان عاملی برای ایجاد استرس و تحریک پذیری شناخته شده اند. مصرف بیش از حد موادغذایی حاوی قندهای ساده مانند کیک و شکلات در طول روز باعث خستگی و تحریک پذیری فرد می شوند که با افزودن مقداری مواد حاوی پروتئین، اثر این مواد را می توانید مهار کنید.
شیر، ماست، دوغ، سوپ جو، سوپ تره فرنگی و سوپ قارچ جزو غذاهای آرام بخش محسوب می شوند.
شاید استرس برای شما دلیلی برای کم اشتهایی محسوب شود اما بدانید که افزودن بر سه وعده غذایی معمول صبحانه، ناهار و شام ضروری است و کار شناسان تغذیه، گنجاندن دو میان وعده در بین این سه برنامه غذایی را توصیه می کنند.
عصرانه ای با منشاء گیاهی حیوانی تلفیقی از سبزیجات، میوه جات، غلات و حبوبات مناسب تر است. غذاهای سنتی نظیر نان، پنیر، گردو، کره، عسل، مربا، شیر و گاهی عدسی و یا حلیم های خانگی در وعده صبحانه مفید و مقوی است.
در کنار مواد انرژی زا، مغز به ویتامین ث هم نیاز دارد، به همین دلیل، مصرف سبزیجات و میوه جات تازه می تواند ضمن تامین ویتامین ث و آنتی اکسیدان بدن، مغز را از آسیب رادیکال های آزاد در امان نگهدارد.
انرژی لازم برای فعالیت مغز از طریق مصرف غذاهای مختلف به خصوص حبوبات، غلات که حاوی قندهای مرکب با آزادسازی تدریجی قند هستند بهتر تامین می شود تا قند های ساده ای نظیرنان های خامه ای، بستنی ها و شربت ها. همچنین استفاده ای در حد متعارف از دانه ها یا مغز ها، و آجیل هایی مثل بادام زمینی در افزایش توان مغزی سودمند است.
از میانوعده های کم انرژی مانند هویج، کرفس، ذرت بو داده بدون روغن و کیک های برنجی با شکر کم استفاده کنید.
از انواع میوه های تازه و آب میوه ها به عنوان طعم دهنده های شیرین استفاده کنید.
جوشانده های گیاهی برای تسکین اعصاب مناسبند؛ می توانید آن ها را با یک قاشق غذاخوری عسل میل کنید (اما در مصرف آنها زیاده روی نکنید).
مصرف غذهای حاوی تریپتوفان مانند مغزهای گیاهی (پسته، بادام، فندق و…)، موز و غلات کامل، دستگاه عصبی را تسکین می دهند.
اگر جزء افرادی هستید که خیلی زیاد دچار استرس می شوید، همیشه مقداری از مواد حاوی پروتئین آماده را همراه داشته باشید.
مصرف مقدار کمی پروتئین در طول روز مانند پنیر، تخم مرغ، مرغ و گوشت در شرایط استرس خستگی شما را رفع می کند.
در شرایط استرس از داروهای آرام بخش استفاده نکنید.
غذا چه تاثیری بر کاهش و افزایش استرس دارد
استرس و مضرات آن,همه چیز درمورد استرس,علائم استرس,علائم بدنی استرس,همه چیز درمورد دلایل استرس,در هنگام استرس چه چیزی بخوریم,همه چیز در مورد استرس,همه چیز درباره استرس,همه چیز درباره ی استرس,علائم استرس شدید,علائم استرس مزمن,علائم استرس و افسردگی,علائم استرس در کودکان,علائم استرس زیاد,علائم استرس شدید,علائم استرس در بدن,علائم استرس چیست؟