هرآنچه درمورد پرخوری عصبی باید بدانید همه چیز درمورد پرخوری عصبی
راههای درمان پرخوری عصبی پرخوری عصبی چیست پرخوری عصبی چیست؟ راههای درمان پرخوری عصبی پرخوری عصبی چیست؟ درمان بیماری پرخوری عصبی درمان بیماری پرخوری عصبی پرخوری عصبی چیست همه چیز درمورد پرخوری عصبی همه چیز درمورد پرخوری عصبی راه درمان پرخوری عصبی پرخوری عصبی چیست درمان بیماری پرخوری عصبی علل های بروز پرخوری عصبی درمان پرخوری عصبی چیست راههای درمان پرخوری عصبی راه درمان پرخوری عصبی درمان بیماری پرخوری عصبی پرخوری عصبی چیست راه درمان پرخوری عصبی
وضعیت روحی و روانی نقش بسیار مهمی بر روی سلامت جسمی شما به ویژه تناسب اندامتان دارد. برخی افراد هستند که در زمان نگرانی و عصبانیت نمی توانند چیزی بخورند ، برخی نیز بالعکس در زمانی که عصبی هستند دچار پرخوری بیش از اندازه می شوند.
وقتی عصبی، مضطرب و نگران می شوید اشتهایتان به خوردن غذا و هله و هوله خوری افزایش می یابد یا کاملا اشتهایتان نسبت به خوردن هر نوع ماده غذایی از بین می رود؟
اگر از آن دسته افرادی هستید که به دنبال استرس، دچار پرخوری عصبی می شوید، ترس از چاق شدن نیز بلافاصله پس از غذا خوردن غیرعادی آزارتان می دهد و به دنبال یافتن راه هایی برای خلاص شدن از عذاب وجدان ناشی از آن هستید، خوب است بدانید که پرخوری عصبی از انواع اختلالات روانپزشکی است که اختلال خوردن نام دارد.
به گفته دکتر امیر حسین جلالی، روانپزشک، اختلالات خوردن انواعی دارد که شامل بی اشتهایی عصبی، پراشتهایی یا پرخوری عصبی می شود. پرخوری عصبی با دوره های مکرر پرخوری که مشخصه آن خوردن بدون کنترل حجمی زیاد از غذا در زمانی کوتاه است و در شرایطی که شخص حس می کند کنترلی بر خوردن خود ندارد، قابل شناسایی است.
این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران در گفت وگو با جام جم می گوید: غیر از این علامت، معمولا این دسته از بیماران در پاسخ به این حجم زیاد از خوردن به رفتارهایی جبرانی برای پیشگیری از افزایش حجم غذای دریافتی اقدام می کنند؛ کارهایی مثل رژیم های سخت، ورزش های سنگین، مصرف موادی که باعث کاهش وزن می شود، استفراغ خودانگیخته و استفاده نابجا از مواد مسهل. البته تفاوت پرخوری در بیماران دچار بی اشتهایی عصبی در کنترل نداشتن این بیماران بر خوردن است.
اختلالی رفتاری، نه ژنتیک
شاید پرسش بسیاری این باشد که اختلال خوردن و به طور خاص، پرخوری عصبی چگونه و تحت چه شرایطی در شخص ایجاد می شود؟
دکتر جلالی در پاسخ می گوید: آنچه مشخص است سهم ژنتیک در ایجاد این اختلال کمتر از دیگر اختلالات روانپزشکی شایع چون اختلال خلقی است و با وجود این که اختلالات خوردن بویژه بی اشتهایی عصبی به اختلالاتی حتی برگشت ناپذیر در مغز منجر می شود، اما اختلال مشخصی در ساختار یا کارکرد مغز که به این وضع منجر شود، هنوز شناخته نشده است، اما به طور کلی باید گفت که در اختلالات خوردن و پرخوری عصبی، اختلالی در رفتار خوردن فرد وجود دارد که طی زمان در اثر عوامل مختلف روان شناختی، اجتماعی و زیستی تقویت شده و ادامه می یابد.به گفته او، عواملی که احتمال پرهیز از غذاخوردن را افزایش می دهد، می تواند ناشی از تاثیر رسانه ها یا گروه های همسالان باشد که به نوعی در تهییج شخص به استفاده از روش های کاهش وزن به منظور رسیدن به تناسب اندام موثر است.
پر خورند، اما چاق نیستند
دکتر جلالی در توصیف نشانه های اصلی پرخوری عصبی در برخی افراد می گوید: بیماران مبتلا به اختلال خوردن دارای اختلال در تصور صحیح از بدن خود هستند، یعنی خود را چاق تر از آنچه هستند، تصور می کنند. به همین دلیل پرخوری در آنها با رفتارهای جبرانی برای پیشگیری از افزایش وزن توام می شود و برخلاف بیماران مبتلا به بی اشتهایی عصبی که وزن کمی دارند، تعادلی که میان خوردن و پرهیز از خوردن در این افراد رخ می دهد به وزنی تقریبا طبیعی در آنها منجر می شود.
به بیان دیگر، دوره های پرخوری در این بیماران با وجود ترس از چاقی رخ می دهد، یعنی فرد به دنبال تنش و استرسی که تجربه می کند با خوردن از اضطراب و گاهی غمی که دارد، می کاهد و از آن سو به دنبال این کاهش، دچار احساس گناه و اضطراب می شود. در نتیجه رو به کارهایی می آورد که مانع چاق شدن او شود.
پرخوری عصبی همراه با رفتارهای وسواس گونه
روانپزشکان تاکید می کنند اصولا شیوع اختلالات روانپزشکی چون اختلالات خلقی، اضطرابی و وسواس نیز در بیماران مبتلا به اختلالات خوردن و هم خانواده های آنان بیش از جمعیت عمومی است. به بیان دیگر، وسواس و صفات شخصیت وسواسی چون کمال گرایی به طور رایج تری در میان مبتلایان به اختلال بی اشتهایی عصبی دیده می شود. از آنجا که اختلالات روانپزشکی چون وسواس و اضطراب می تواند به طور همزمان یا به عنوان پیامدی از پرخوری عصبی رخ دهد، درمان این نوع اختلالات اثر مهمی بر درمان اختلال خوردن می گذارد.
مصرف دارو در کنار درمان روان شناختی
درمان اختلالات خوردن کاملا تخصصی است و حتما باید زیر نظر روانپزشک صورت گیرد یعنی روان درمانی بخش اصلی درمان است و در کنار آن مصرف بعضی داروها نیز ممکن است کمک کننده باشد. دکتر جلالی ضمن بیان این مطلب اظهار می کند: اختلالات خوردن می تواند به پیامدهای جدی طبی منجر شود در نتیجه در موارد شدید گاهی بستری بیمار در بیمارستان هم ممکن است ضروری شود، البته این حالت بیشتر در اختلال بی اشتهایی عصبی رخ می دهد.
هرآنچه درمورد پرخوری عصبی باید بدانید
پرخوری عصبی چیست,همه چیز درمورد پرخوری عصبی,درمان پرخوری عصبی,علل های بروز پرخوری عصبی,پرخوری عصبی چیست؟,درمان پرخوری عصبی چیست,درمان دارویی پرخوری عصبی,راههای درمان پرخوری عصبی,درمان بیماری پرخوری عصبی,راه درمان پرخوری عصبیمضرات خوردن گوشت حیوانات وحشی
چرا نباید گوشت حیوانات وحشی را خورد تفاوت گوشت شکار و دیگر گوشت ها همه چیز در مورد گوشت قرمز چرا نباید گوشت حیوانات وحشی را خورد تفاوت گوشت شکار و دیگر گوشت ها چرا نباید گوشت حیوانات وحشی را خورد چرا نباید گوشت حیوانات وحشی را خورد همه چیز درمورد گوشت چرا نباید گوشت حیوانات وحشی را خورد چرا نباید گوشت حیوانات وحشی را خورد همه چیز درمورد گوشت همه چیز درمورد گوشت تفاوت گوشت شکار و دیگر گوشت ها تفاوت گوشت شکار و دیگر گوشت ها همه چیز در مورد گوشت بوقلمون همه چیز در مورد گوشت قرمز همه چیز در مورد گوشت همه چیز درباره گوشت همه چیز در مورد گوشت
امروزه دیگر شکار مانند گذشته نیست و بیشتر گوشت های مصرفی به روش هایی غیر از شکار در طبیعت به دست می آید. شکار کردن امروزه بیشتر جنبه ی تفریحی دارد و برخی از افراد نیز که می خواهد از گوشت سالم تر و طبیعی تر استفاده کنند از گوشت شکار استفاده می کنند.
دانشمندان تردید ندارند روند پرشتاب کنونی انقراض گونه های جانوری، حدود هزار تا ده هزار بار بیشتر از روند طبیعی است، اما شاید این آمار تاسفبار هم برای اقناع برخی که باور دارند گوشت حیوانات وحشی سالم تر است، کافی نباشد. لذا جا دارد در این مبحث به مضرات انواع گوشت های شکار پرداخته شود.
آیا گوشت شکار می تواند غیربهداشتی باشد؟
واقعیت این است که حتی حداقل مقررات بهداشتی هم برای گوشت های شکار رعایت نمی شود. به عنوان مثال، گوشت کبک بظاهر مطبوعی که شکار کرده اید، فاقد انواع استانداردهای لازم بهداشتی چه در مرحله معدوم کردن حیوان و چه حتی در طول مراحل حمل و بسته بندی است.
معیارهای بهداشتی و استانداردی که باید برای گوشت های مصرفی مورد توجه قرار گیرد، عبارتند از: شاخص های میکروبیولوژیک، شاخص هایی که هر نوع آلودگی ظاهری اعم از مو، مدفوع، آبسه یا ضایعات انگلی را مورد بررسی قرار می دهد، شاخص هایی که برای پرهیز از انتقال هرگونه بیماری عفونی خاص حیوانات از طریق گوشت به بدن انسان تعریف شده است، شاخص هایی که هر گونه ماده شیمیایی خطرناک و سمی را در گوشت حیوان مورد تجزیه و تحلیل قرار می دهد و در نهایت شاخص هایی که بسته بندی بهداشتی و مطلوب را آزمایش می کند.
دلایل آلودگی گوشت حیوانات وحشی
بسیاری از حیوانات وحشی اعم از پرندگان یا پستانداران در محیط هایی پرورش می یابند که به طور بالقوه می تواند به انواع مواد خطرناک اعم از آفت کش ها، قارچ کش ها، فلزات سنگین و حتی انواع مواد سمی آلوده باشد. این مواد براحتی جذب گوشت می شوند و در جای خود می توانند سرمنشاء بیماری های ناشناخته ای برای انسان ها باشند. گوشت حیوانات اهلی و حلال به دلیل رعایت استانداردها عاری از چنین عوامل بیماریزایی هستند، لذا اگر فردی از گوشت های غیرمجاز و نامرسوم استفاده کند و به بیماری خاصی هم مبتلا شود، تشخیص بیماری در وی بسیار دشوار خواهد بود.
آلودگی گوشت شکار به انواع باکتری ها، ویروس ها و انگل ها
گوشت شکار آلوده می تواند زمینه ساز ابتلای انسان به انواع بیماری ها باشد. روده ها و امعای داخلی منبع آلودگی هستند و حتی تماس پوست با آنها خطرناک است.
بسیاری از شکارچیان عادت دارند شکار خود را پیش از قصابی، روزها آویزان نگه دارند، همین مساله، عامل مهمی برای جذب انواع میکروب هاست. یک نوع باکتری مولد سل با نام علمی Mycobacterium bovis می تواند باعث آلودگی گوشت بیشتر پستانداران نظیر گوزن، آهو و… شود. این باکتری بیماریزا هوازی است و بسرعت هم در میان احشام اهلی و وحشی پخش می شود. چنانچه انسان از گوشت آلوده به این باکتری استفاده کند، نه تنها می تواند عامل بیماریزا را به اطرافیان خود منتقل کند، بلکه آن را به دیگر حیوانات و احشام نیز منتقل می کند.
بوتولیسم در پرندگان آبزی
مسمومیت بوتولیسم می تواند باعث مرگ انواع ماهیان و پرندگان آبزی شود. سم باکتری کلستریدیوم بوتولینوم عامل یک بیماری نادر و فلج کننده به نام بوتولیسم است که از طریق غذا یا زخم وارد بدن انسان می شود. تمام اشکال این بیماری کشنده است. شایع ترین عامل ابتلا به این بیماری مصرف کنسروهای آلوده است، اما تحقیقات نشان داده این سم در بدن برخی ماهیان و پرندگان آبزی هم وجود دارد. لازم به یادآوری است پختن غذا همیشه این سم را از بین نمی برد، زیرا برای از بین بردن عامل بیماریزا، غذای آلوده باید ۱۰ یا ۲۰ دقیقه داخل آب جوش قرار بگیرد در حالی که بسیاری از غذاها عملا زیر صد درجه سلسیوس پخته می شوند. با توجه به این که بسیاری از پرندگان آبزی در شرایط استاندارد بهداشتی نگهداری نمی شوند، احتمال آلودگی آنها به این باکتری نیز چندان دور از انتظار نیست.
دیگر بیماری های کشنده
ویروس هاری و انسفالوپاتی های اسفنجی دو عامل بیماریزا هستند که در خانواده گوزن ها باعث تغییرات رفتارهای جدی می شود. ویروس هاری می تواند در بدن هر پستانداری اعم از راکون، خفاش، راسو و روباه وجود داشته باشد. تحقیقات نشان داده است حتی گوزن های ایالت نیویورک هم به این ویروس مبتلا شده اند. ویروس هاری که کشنده است، در نهایت باعث فلج و مرگ بیمار می شود. گوزن های آلوده هنگام ابتلا به این ویروس بسیار جسور می شوند و از نزدیک شدن به انسان ابایی ندارند، اما هر گونه تماس با بافت آلوده یا بزاق این حیوانات می تواند انسان را نیز آلوده کند. گوشت حیوانی که به این ویروس مبتلاست، به هیچ وجه نباید مصرف شود. انسفالوپاتی های اسفنجی نیز بافت مغز را تحلیل برده و باعث مرگ حیوان می شوند. این عامل بیماریزا نیز از طریق پختن از بین نمی رود. در مجموع هر گونه تماس با بافت های آلوده حیوانات وحشی که به این بیماری ها مبتلا باشند، می تواند انسان را نیز آلوده کند.
جمع بندی
با توجه به این که شرایط زیست حیوانات وحشی کنترل شده نیست، لذا مصرف گوشت آنها نیز با مخاطرات خاص خود همراه است. درست برخلاف نظر برخی که این نوع گوشت ها را سالم می دانند، باید گفت گوشت شکار می تواند برای انسان ها حتی خطرناک هم باشد. به همین سبب توصیه می شود از مصرف هر گونه گوشتی که سابقه آن مشخص نیست، پرهیز شود.
آلودگی گوشت با گلوله های سربی
برخی حیوانات به وسیله گلوله ها یا قلاب های سربی شکار می شوند که می توانند آلوده هم باشند. تحقیقات نشان داده است شکار حیوانات با گلوله های سربی می تواند گوشت آنها را آلوده کند. آلودگی گوشت به سرب می تواند برای کودکان و زنان باردار بشدت خطرناک باشد. نکته مهم دیگر این است که ذرات خیلی ریز گلوله می تواند در گوشت باقی بماند و شخص گاهی حتی در حین جویدن هم متوجه آن نخواهد شد. تحقیقات مرکز بهداشت داکوتای شمالی نشان داده است میزان سرب در خون کسانی که از گوشت شکار استفاده می کنند، بسیار بیشتر از افرادی است که گوشت های عادی مصرف می کنند. بررسی های این مرکز نشان می دهد بیشتر از ۴۶ سانتی متر از اطراف محل زخم گوشت شکار می تواند توسط گلوله های سربی آلوده شود. آلودگی سرب در این شرایط، در بدن شکار پخش می شود و یک جا باقی نمی ماند. غلظت بالای سرب در بدن به آسیب های جدی به کلیه و سیستم ایمنی می انجامد. بعلاوه مسمومیت به سرب، فاقد علامت مشخصی است و بسیار هم دیر تشخیص داده می شود.
مضرات خوردن گوشت حیوانات وحشی
همه چیز درمورد گوشت,تفاوت گوشت شکار و دیگر گوشت ها,چرا نباید گوشت حیوانات وحشی را خورد,همه چیز در مورد گوشت,همه چیز در مورد گوشت بوقلمون,همه چیز در مورد گوشت قرمز,همه چیز درباره گوشتهر آنچه درمورد خواص باورنکردنی زرشک باید بدانید زرشک و خواص آن
خواص خوردن زرشک درمان حالت تهوع و استفراغ درمان حالت تهوع و استفراغ خواص خوردن زرشک درمان حالت تهوع عصبی درمان حالت تهوع درمان حالت تهوع و اسهال درمان حالت تهوع عصبی درمان حالت تهوع درمان حالت تهوع و استفراغ چرا باید زرشک بخوریم درمان حالت تهوع آب زرشک و خواص آن درمان حالت تهوع و سردرد درمان حالت تهوع و سردرد فواید خوردن آب زرشک درمان حالت تهوع عصبی درمان حالت تهوع عصبی فواید خوردن آب زرشک فواید خوردن آب زرشک
قصد داریم در این مطلب در مورد یکی از گیاهانی که به عنوان چاشنی در غذا استفاده می شود صحبت کنیم. زرشک حاوی مقادیر بسیار زیادی ویتامین سی می باشد. خوردن آب زرشک نیز برای کسانی که مشکلات گوارشی مانند حالت تهوع دارند توصیه می شود.
آب زرشک خون را تصفیه و ضدعفونی می کند. عمل دستگاه گوارش را منظم کرده، قلنج کلیه و کبد، حالت تهوع، استفراغ، صفرا، کبد، سوء هاضمه و سنگ کلیه را از میان می برد. آب زرشک در مخلوط با مقدار مساوی آب سیب و کمی آب لیمو و شکر برای بهبودی جهت مسمومیت توسط نیش مارو افعی مؤثر و جهت نارسایی های قلبی و تپش قلب و بی اشتهایی مفید است. غرغره کردن آب زرشک، آنژین، گلو درد و آسم را برطرف کرده و دهان را ضدعفونی و زخم های گلویی را مرتفع می کند. از دیگر خواص آب زرشک می توان به ضد چربی بودن، ضد قند، پایین آورنده فشار خون، شستشو دهنده مثانه و کلیه، کوچک کردن شکم، تقویت قلب، باز کردن رگ ها، نابود کردن سنگ های کلیه و مثانه و قابلیت استفاده برای تهیه انواع ترشی های میوه و تسکین دهنده روح و روان و اعصاب اشاره کرد. ریشه و پوست ساقه درخت زرشک، کبد را پاک و تقویت و اعمال دستگاه گوارش را منظم می کند. همچنین سوء هاضمه را از بین می برد، بی اشتهایی را برطرف کرده و نقرس و رماتیسم را برطرف می کند. برای رفع یبوست مفید است، در درمان یرقان و زردی موثر بوده و برای معالجه بواسیر نافع است و فشار خون را پایین می آورد. برای شست وشوی چشم نیز می توان از جوشانده ریشه و ساقه و زرشک استفاده کرد. برگ زرشک دارای مقدار زیادی ویتامین C است، بنابراین در درمان بیماری اسکوربوت اثر مفید دارد. جویدن برگ زرشک باعث محکم شدن لثه و دندان می شود و اسهال های مزمن را درمان می کند. درموقع آنژین و گلو درد، دم کرده برگ زرشک را غرغره کنید.خواص درمانی آب زرشک
خواص ریشه و پوست ساقه
خواص برگ درخت زرشک
هر آنچه درمورد خواص باورنکردنی زرشک باید بدانید
زرشک و خواص آن,فواید خوردن زرشک,چرا باید زرشک بخوریم,آب زرشک و خواص آن,خواص خوردن زرشک,فواید خوردن آب زرشکعلت بروز دلدرد بعد از خوردن میوه علت دلدرد بعد از میوه خوردن
مشکلات گوارشی مشکلات گوارشی مشکلات خوردن میوه مشکلات گوارشی نوزادان علت دلدرد بعد از میوه خوردن مشکلات گوارشی در نوزادان مشکلات گوارشی نوزادان راحی برای درمان دلدرد مشکلات گوارشی در نوزادان مشکلات گوارشی مشکلات گوارشی نوزادان مشکلات خوردن میوه مشکلات گوارشی چیست راحی برای درمان دلدرد مشکلات گوارشی در نوزادان مشکلات گوارشی نوزادان مشکلات گوارشی مری مشکلات گوارشی نوزادان مشکلات گوارشی سالمندان مشکلات گوارشی مری
شاید شما نیز از آن دسته افرادی باشید که چند لحظه بعد از خوردن میوه دلدرد می گیرید ، این موضوع گاهی تا حدی پیش می رود که فرد به طور کامل از خوردن میوه دست می کشد. این دست کشیدن شاید دلدرد فرد را کاهش دهد اما باعث بروز مشکلات دیگر می شود.
چرا برخی افراد با مصرف میوه دچار دل درد یا دیگر مشکل های گوارشی می شوند؟
۲ گروه از عوامل در این میان دخیل اند؛ اول اینکه در میوه ها قندی وجود دارد به نام فروکتوز، تمام افراد وقتی حجم زیادی از میوه که سرشار از فروکتوز است، می خورند دچار علایمی مانند نفخ، دل پیچه و اسهال می شوند. تقریبا ۸۰درصد افراد سالم جامعه نمی توانند بیش از ۸۰گرم فروکتوز در روز دریافت کنند پس مصرف مقدار زیاد میوه در صورتی که یکباره خورده شود (نه به تناوب و در طول روز) باعث بروز این علایم می شود. البته درصد کمی از افراد (یعنی حدود ۲۰درصد)، نمی توانند حتی ۲۰ گرم فروکتوز را جذب و هضم کنند. به همین دلیل حتی با مصرف حجم کم میوه هم دچار علایم گوارشی می شوند. گروه دوم علایمی که با میوه ها ایجاد می شوند، با مشکل عدم تحمل دستگاه گوارش مرتبط است. این واکنش آلرژیکی به یک ماده غذایی، در یک چهارم تا یک پنجم افراد جامعه وجود دارد. برخی از این واکنش های حساسیتی شبیه آلرژی های پوستی یا تنفسی است که خیلی سریع رخ می دهد. یعنی فرد با مصرف ماده غذایی دچار علایمی مثل تنگی نفس، خارش، کهیر، تورم لب، اسهال شدید و ترش کردن می شود. این حالت ها خیلی شایع نیست. گروه شایع تر عدم تحمل ها، آنهایی است که دیرتر رخ می دهند و با فاصله بیش از ۱ تا ۲ ساعت بعد از مصرف ماده غذایی بروز می کنند.
احتمال بروز این علایم با مصرف کدام میوه ها بیشتر می شود؟
هر فردی بنا بر تجربه شخصی اش می تواند متوجه شود بدنش به کدام میوه یا سبزی یا ماده غذایی واکنش نشان می دهد. گرچه تست های تشخیصی و آزمو ن های خونی نیز برای تشخیص عدم تحمل وجود دارد. البته برخی موادغذایی از نظر ایجاد عدم تحمل معروف تر هستند. مثلا مواد حاوی ترکیب های شبه هیستامین مانند موز، کیوی، هندوانه و خربزه. برخی دیگر از میوه ها به خصوص میوه های تابستانی از جمله گیلاس و آلبالو نیز دارای مواد محرکی اند که باعث انقباض ها و تحریک های گوارشی می شوند.
اگر کسی به میوه خاصی عدم تحمل گوارشی نشان داد، باید آن را از برنامه غذایی اش حذف کند؟
بله، راه حل این مشکل اجتناب از مصرف آن ماده غذایی است.
تا آخر عمر؟
با روش های حساسیت زدایی می توان به تدریج آن ماده غذایی را به رژیم غذایی برگرداند. اگر فردی با مصرف میوه ای دچار علایم حاد می شود، بهتر است ۶ تا ۹ ماه آن را از برنامه غذایی اش حذف و دوباره مصرف آن را از مقادیر کم شروع کند. یعنی یک دوره اجتناب و تجربه مجدد داشته باشد تا به این ترتیب بتواند آن را به برنامه غذایی خود بازگرداند اما در مورد آلرژی های غذایی که با کهیر، اسهال، دل پیچه و تهوع شدید ظاهر می شوند، اجتناب اصل مهم و اولیه است. این افراد بهتر است با یک متخصص در مورد رژیم غذایی شان مشورت کنند.
آیا علایمی که در اثر مصرف یک ماده غذایی بروز می کند، گذراست یا تا مدتی می ماند؟
بیشتر علایم گوارشی در اثر مصرف ماده آلرژی زا زودگذر است و در بیشتر افراد حداکثر ۵ روز ادامه پیدا می کند اما دستگاه گوارش ساختاری زنده است و وقتی تنش به آن وارد شود، تا مدت ها نظم آن به هم می ریزد. به خصوص اگر زمینه های دیگری از به هم ریختگی نظم در بدن فرد وجود داشته باشد مثلا فرد در معرض استرس باشد. زیرا استرس مشکل های گوارشی را طولانی تر می کند.
راه حل دیگری هم وجود دارد که فرد باوجود مصرف میوه مشکل زا دچار مشکل نشود؟
بهترین راه حل، پرهیز از مصرف آن میوه است. البته برخی افراد میوه ها را به صورت کمپوت بهتر تحمل می کنند زیرا هنگام پخت، برخی از ترکیب های غیرقابل جذب موجود که باعث نفخ، دل پیچه و اسهال می شود، حذف یا شکسته خواهندشد و برخی ترکیب های دیگر نظیر قندها هم تغییر شکل پیدا می کنند.
علت بروز دلدرد بعد از خوردن میوه
مشکلات خوردن میوه,علت دلدرد بعد از میوه خوردن,راحی برای درمان دلدردآیا به مکمل های غذایی احتیاج دارید یا خیر؟ مکمل های غذایی
مکمل های غذایی پویان از مکمل های غذایی چه می دانید همه چیز درمورد مکمل های غذایی مکمل های غذایی پویان مکمل های غذایی برای بدنسازی نکاتی برای انتخاب مکمل های غذایی همه چیز درمورد مکمل های غذایی مکمل های غذایی ورزشکاران مکمل های غذایی برای کودکان مکمل های غذایی پویان مکمل های غذایی پویان مکمل های غذایی ورزشکاران همه چیز درمورد مکمل های غذایی مکمل های غذایی بدنسازی نکاتی برای انتخاب مکمل های غذایی نکاتی برای انتخاب مکمل های غذایی مکمل های غذایی برای کودکان مکمل های غذایی برای کودکان مکمل های غذایی برای کودکان مکمل های غذایی
امروزه بسیاری از افراد بر این باورند که قرص ها و مکمل های غذایی می تواند کمبود های تغذیه ی آنها را به طور کامل جبران کند و کم نیست تعداد کسانی که به طور خودسرانه اقدام به مصرف مکمل های غذایی مختلف می کنند.
این روزها، قرص های رنگارنگ، شربت های جورواجور و مکمل های متفاوت تقریبا در همه خانه ها وجود دارد. قرص ها و مکمل هایی که خیلی ها فکر می کنند تنها راه حل برای جبران کمبودهای تغذیه ای است.
تازه وقتی پای بیماری هم در میان باشد، شرایط بدتر می شود، مصرف مکمل ها افزایش می یابد و انواع مختلف آن امتحان می شود تا مثلا بیماری زودتر بهبود یابد.
بسیاری از افراد، چنین شیوه ای را در پیش می گیرند و نمی دانند مصرف بی رویه مکمل ها هم می تواند خطرناک باشد. آنها مثل نقل و نبات قرص و شربت و حتی آمپول های ویتامین و مواد معدنی استفاده می کنند، غافل از این که مکمل ها هم باید براساس نظر پزشک و مطابق دستور او مصرف شود.
دکتر میترا زراتی، متخصص تغذیه و رژیم درمانی در گفت وگو با «جام جم» در این باره توضیح می دهد: امروزه در سراسر دنیا، تحقیقات متعدد و متفاوتی در مورد مصرف صحیح مکمل ها انجام شده است. با این حال، تمام متخصصان تغذیه براین باورند که مصرف مکمل ها تنها راه حل موجود نیست. به عبارت دیگر، هیچ فردی نباید مصرف مواد غذایی تازه و مورد نیاز بدن را کنار بگذارد و برای تامین نیازهایش فقط به استفاده از مکمل ها روی آورد.
قرص های کلسیم جای لبنیات را نمی گیرد
خیلی ها تصور می کنند اگر روزی چند عدد از قرص های کلسیم را بخورند، مشکل شان به طور کلی حل می شود، هیچ وقت دچار پوکی استخوان نخواهند شد و کمبودی از این نظر نخواهند داشت.
دکتر زراتی ضمن اشتباه دانستن این موضوع، یادآور می شود: درست است که شیر منبع خوبی برای تامین کلسیم به حساب می آید، اما نباید این نکته را نادیده بگیریم که همراه با مصرف یک لیوان شیر، علاوه بر دریافت کلسیم از مواد مغذی دیگری مانند فسفر، ویتامین B۲ و پروتئین نیز استفاده خواهیم کرد.
بنابراین به گفته این متخصص تغذیه، هیچ وقت با مصرف یک قرص کلسیم نمی توانیم تمام خواص موجود در شیر را دریافت کنیم و به همین دلیل نیز هیچ زمانی قطع مصرف مواد غذایی و مصرف مکمل ها به تنهایی توصیه نمی شود.
فقط گاهی باید از مکمل ها استفاده کنیم
دکتر زراتی با اشاره به این که مصرف ویتامین ها و املاح در شرایط خاصی می تواند بسیار مفید و موثر باشد، توضیح می دهد: هر یک از افراد در موقعیت های خاصی باید براساس نظر پزشک معالج یا متخصص تغذیه از مکمل ها کمک بگیرند تا نیازشان تامین شود.
وی مثال هایی را در این زمینه بیان می کند و می گوید: کسانی که دچار کم خونی فقر آهن هستند، با مصرف مقادیر زیاد گوشت، حبوبات و آجیل که منبع خوبی از آهن به حساب می آید نیز نمی توانند بیماری شان را درمان کنند. بنابراین در این شرایط حتما باید براساس نظر پزشک از مکمل ها و قرص های مورد نیاز کمک بگیرند تا مشکل برطرف شود.
به گفته وی، گاهی نمی توانیم با مصرف مواد غذایی نیاز بدن را تامین کنیم و ناچار هستیم از مکمل ها استفاده کنیم.
مصرف مکمل ها فقط با نظر پزشک
دکتر زراتی تاکید می کند: به هیچ عنوان نباید مکمل ها را خودسرانه و بدون تجویز پزشک یا متخصص تغذیه مصرف کنید، چراکه استفاده از مکمل ها نیز می تواند عوارضی دربرداشته باشد. به عنوان نمونه افراد زیادی برای درمان و کنترل ریزش مو از مکمل های روی استفاده می کنند و باور دارند این مکمل برای حل مشکل شان مفید است. گروهی هم هستند که می خواهند فرزندشان قد بلندی داشته باشد و فکر می کنند خوردن مکمل های روی به رشد قدی آنها کمک خواهد کرد. غافل از این که که مصرف بی رویه و بیش از حد مجاز مکمل روی می تواند با ایجاد اختلال در جذب آهن، موجب بروز کم خونی و فقر آهن شود. بنابراین کودکانی که بدون تجویز پزشک از این مکمل ها استفاده می کنند، بخصوص زمانی که خودشان هم زمینه کم خونی و فقر آهن را داشته باشند، مشکل شان تشدید خواهد شد.
وی می افزاید: مصرف مکمل کلسیم نیز در صورتی که فرد دچار کمبود کلسیم نباشد، همین وضع را ایجاد خواهد کرد و می تواند موجب بروز اختلال در جذب آهن و در نتیجه کم خونی و فقر آهن شود.
مصرف خودسرانه آهن خطرناک است
خیلی ها بدون نظر پزشک، هر وقت احساس کنند لازم است، از مکمل های حاوی آهن استفاده می کنند و تصور می کنند این کار به نفع شان است. متاسفانه بعضی از پزشکان هم بدون بررسی دقیق و انجام آزمایش های لازم مصرف این مکمل ها را توصیه می کنند. در حالی که به گفته دکتر زراتی مصرف خودسرانه مکمل آهن نه تنها مفید نخواهد بود که حتی ممکن است مضر نیز باشد.
این متخصص تغذیه، خاطرنشان می کند: آهن زیادی در بدن باعث ایجاد نقص سیستم ایمنی می شود و احتمال عفونت را افزایش می دهد. بنابراین برای کودکانی که بی رویه به آنها قرص و شربت آهن داده می شود، احتمال سرماخوردگی، عفونت های دستگاه تنفسی، اسهال و عفونت های گوارشی بسیار بیشتر می شود. همچنین، مصرف زیاد آهن می تواند رادیکال های آزاد را نیز در بدن افزایش دهد (رادیکال آزاد ماده ای است که می تواند سلول ها را سرطانی کند).
به گفته وی، رادیکال آزاد احتمال ایجاد لخته خون در عروق را نیز افزایش می دهد و سکته های مغزی و قلبی را به همراه دارد. بنابراین به هیچ عنوان در گروه سنی بالای ۵۰ سال نمی توانیم و اجازه نداریم خودسرانه مکمل های آهن یا مولتی ویتامین را استفاده کنیم که مخصوص این سنین نیست.
باید به این موضوع دقت کنیم مکمل های مولتی ویتامینی که در بازار وجود دارد، برای سنین خاصی تعریف شده است و فقط باید براساس آن مصرف شود. همچنین مکمل های مخصوص دوران بارداری نیز با مکمل هایی که قبل از این ماه ها مصرف می شود، تفاوت دارد و باید براساس نیازهای خانم باردار تعیین شود.
وی تاکید می کند: مصرف هر یک از مکمل ها، در هر سنی بهتر است براساس نظر متخصص تغذیه یا پزشک معالج باشد تا مشکلی برای فرد ایجاد نکند. به عنوان مثال، خیلی از مکمل های تغذیه ای و ویتامینی در جذب و عملکرد داروها اختلال ایجاد می کند بخصوص سالمندان که از داروهای متفاوتی استفاده می کنند، باید این موضوع را در نظر داشته باشند.
مکمل های غذایی چاق تان نمی کند
بسیاری از افراد، نگران مصرف ویتامین ها و املاح هستند و تصور می کنند این مواد موجب افزایش وزن شان می شود. در صورتی که به گفته دکتر زراتی، هیچ مکمل ویتامین یا املاحی نداریم که حاوی کالری باشد. بنابراین هیچ مکمل غذایی نمی تواند موجب افزایش وزن و چاقی شود. اما آنطور که ثابت شده، بعضی از مکمل ها مانند روی یا مکمل هایی که حاوی ویتامین های گروه B است، می تواند اشتهای فرد را بیشتر کند که البته برای همه افراد نیز چنین وضعی ایجاد نخواهد شد.
در این مواقع، متخصصان تغذیه نکات مورد نیاز را با فرد در میان می گذارند تا در صورت افزایش اشتها، با مصرف سبزیجات و مواد غذایی مناسب، این حالت را جبران کنند. همچنین برای افرادی که دچار کم خونی و فقر آهن هستند نیز به دلیل این که کم خونی و فقر آهن موجب بی اشتهایی می شود، با شروع درمان، اشتها به حالت قبل برمی گردد.
آیا به مکمل های غذایی احتیاج دارید یا خیر؟
مکمل های غذایی,همه چیز درمورد مکمل های غذایی,از مکمل های غذایی چه می دانید,نکاتی برای انتخاب مکمل های غذایی,مکمل های غذایی بدنسازی,مکمل های غذایی کودکان,مکمل های غذایی پویان,مکمل های غذایی برای کودکان,مکمل های غذایی برای بدنسازی,مکمل های غذایی ورزشکاران