
یکی از مهم ترین اختلالاتی که می توان نام برد ، اختلالات شخصیتی در افراد است. این دسته از اختلالات بسیار شایع بوده و متاسفانه 10 الی 20 درصد افراد جامعه یه یکی از این دسته اختلالات مبتلا هستند. اختلالات شخصیتی در ص ورت درمان نشدن می تواند برای فرد دردسر ساز باشد.
اختلال شخصیت شایع است و مشکل زا. می گویند ۱۰ تا ۲۰ درصد از جمعیت به یکی از انواع اختلال شخصیت مبتلا هستند. روان پزشکان معتقدند اختلال شخصیت بیماری مزمنی است و درمانش هم بسیار مشکل…
بیماران و خانواده هایشان هم تصورات مختلفی در مورد اختلال شخصیت دارند؛ آنها ممکن است فکر کنند ابتلا به یکی از انواع اختلال شخصیت به معنی «بد ذات» و «بی شخصیت» بودن است، به همین دلیل گاهی فرد مبتلا در خانواده و جامعه منزوی می شود.
طبق آنچه در آخرین ویرایش«راهنمای تشخیصی و آماری انجمن روانپزشکان آمریکا» آمده است، اختلال شخصیت عبارت است از: «یک الگوی با دوام و پایدار از رفتار و تجربه درونی که به طور قابل ملاحظه ای با انتظاراتی که از شرایط فرهنگی فرد وجود دارد، متفاوت و فراگیر و غیرقابل انعطاف باشد، شروعش به دوران نوجوانی یا اوایل بلوغ برگردد، در طول زمان پایدار باشد و به ناراحتی یا آسیب دیدگی روانی منجر شود.» به بیان دیگر، فرد مبتلا به اختلال شخصیت نمی تواند آنگونه که معمول و در جامعه پسندیده است، با دیگر افراد ارتباط برقرار کند.
اگر فردی در جزیره ای تنها باشد، تنها بیماری روان پزشکی ای که نمی تواند به آن مبتلا شود، اختلال شخصیت است زیرا اختلال شخصیت در ارتباط با دیگر افراد جامعه معنی پیدا می کند. فرد در این موقعیت فرضی می تواند افسرده شود، وسواس پیدا کند یا ارتباطش با واقعیت دگرگونه شود، اما از آنجا که اختلال شخصیت خود را در «ارتباط» با دیگر افراد جامعه نشان می دهد، نمی توان او را مبتلا به اختلال شخصیت دانست.
«اختلال شخصیت» یک عنوان کلی است ولی در مکاتب مختلف انواع مختلفی از آن تعریف شده است. در راهنمای تشخیصی و آماری که انجمن روان پزشکی آمریکا آن را تدوین کرده و در بیمارستان های روان پزشکی ایران نیز به کار می رود،
۱۰ نوع اختلال شخصیتی مختلف فهرست و در ۳ خوشه جداگانه رده بندی شده اند:
اختلال های نامتعارف و غیرعادی
اختلال شخصیت پارانویید: این افراد شک زیاد و غیرمنطقی به دیگران و حساسیت زیادی نسبت به رفتار دیگران دارند. از دید دیگران، آنها افراد بدبینی هستند که به سختی به دیگران اعتماد می کنند. می گویند فیلسوف معروف آلمانی، نیچه، برخی خصوصیات این نوع اختلال شخصیت را داشت.
اختلال شخصیت اسکیزویید: گوشه گیر، خرافاتی و از نظر اجتماعی منزوی هستند و تمایلی برای برقراری ارتباط با دیگران ندارند. ارتباط با دیگران برای آنها خوشایند نیست و دوست دارند ارتباط را در کمترین حد ممکن نگه دارند. شاید بتوان از شخصیت «لئون» در فیلمی به همین نام به عنوان نمونه ای از این اختلال شخصیت یاد کرد.
اختلال شخصیت اسکیزوتایپال: رفتارها و اعتقادهای عجیب که خود را در نوع پوشش و افکار افراد مبتلا نشان می دهد. شاید بتوان ریموند دومنک، سرمربی اسبق تیم ملی فرانسه را که معروف به داشتن اعتقادهای خرافی و جادو بود، نمونه ای از افراد مبتلا دانست. در میان رمال ها و فالگیرها و کسانی که اعتقاد شدیدی به آنها دارند، می توان نمونه هایی از افرادی دارای این خصوصیت را دید.
اختلال های اضطرابی یا ترسی
اختلال شخصیت اجتنابی: ترس و واکنش بیش از حد به طرد شدن و اعتماد به نفس پایین در مبتلایان به این اختلال مشهود است. آنها از نظر اجتماعی گوشه گیر و وابسته هستند و دوست دارند با دیگران رابطه برقرار کنند، اما از ترس پذیرفته نشدن، از افراد دوری می کنند.
اختلال شخصیت وابسته: مبتلایان معمولا افرادی غیرفعال، بیش از حد پذیرای نظرهای دیگران، ناتوان در تصمیم گیری و بی اطمینان هستند. در آنها بی تفاوتی، تهاجم، سرسختی، بدخلقی و قهر، ترس از صاحب اختیار بودن و سهل انگاری نیز دیده می شود.
اختلال شخصیت وسواسی جبری: این اختلال با الگوی فراگیر اشتغال ذهنی به نظم و ترتیب، کمال گرایی و کنترل ذهنی و میان فردی به بهای از دست دادن انعطاف پذیری، گشاده رویی و کارآمدی که از اوایل بزرگسالی آغاز و در زمینه های گوناگون ظاهر می شود، خود را نشان می دهد.
اختلال های چشمگیر، هیجانی یا عجیب
اختلال شخصیت ضداجتماعی: افراد مبتلا خودپسند، بی عاطفه، بی نظم و بی قاعده، تحریک پذیر و بی پروا هستند. آنها نمی توانند طبق قاعده ای مشخص عمل کنند و شکستن پی در پی قوانین برای آنها مشکلات متعددی ایجاد می کند. این افراد از اینکه قانون را بشکنند یا موجبات ناراحتی دیگران را فراهم کنند، احساس گناه نمی کنند. آل پاچینو در فیلم های «صورت زخمی» و «پدر خوانده ۲» به خوبی از پس ایفای نقش یک شخصیت جامعه گریز برآمده است. همچنین در فیلم «پرتقال کوکی» تصویر بسیار درخشانی از چگونگی شکل گیری اختلال شخصیت ضداجتماعی در افراد خلق شده است. در جامعه این اختلال بیشتر در میان افرادی که به زندان رفته اند، دیده می شود.
اختلال شخصیت مرزی: مبتلایان به آن شکننده اند، حساسیت مفرط به طرد شدن دارند و ممکن است واکنش های هیجانی شان بسیار نامتناسب با محیط باشد. برای این اختلال چند ویژگی عمده برشمرده اند:
زودانگیختگی یا پیش بینی نا پذیری در مورد مسایلی از قبیل تکانه های جنسی، قمار، سوءمصرف دارو و الکل، دزدی از فروشگاه ها و پرخوری و آسیب رساندن به خود. الگوی ناپایدار در روابط فردی، ناتوانی در کنترل خشم، مشکل هویتی، بی ثباتی هیجانی، کوشش های بی مورد برای اجتناب از ترک و رهاشدگی، خودزنی جسمی، احساس مزمن پوچی و بی حوصلگی که به صورت احساس بی هدفی، خالی و بی ارزش بودن ظاهر می شود، را در مبتلایان می توان دید. خواننده گروه پینک (pink) که هنگام اجرای زنده اقدام به خودزنی کرد، نمونه ای از مبتلایان به این اختلال است.
اختلال شخصیت نمایشی: هسته مرکزی علایم این اختلال تلاش برای جلب تشویق و توجه دیگران است. افراد دچار این اختلال با ظواهر یا رفتار خود توجه دیگران را جلب می کنند. شاید شخصیت «اسکارلت اوهارا» در داستان «بر باد رفته» را بتوان به عنوان مثالی در این حوزه ذکر کرد.
اختلال شخصیت خودشیفتگی: افراد خودشیفته حس خودباوری بیش از حدی دارند و ممکن است شیفته قدرت باشند. آنها معمولا به خواسته های دیگران بی علاقه و بی توجه و خواستار توجه دیگران هستند و احساس می کنند که سزاوار توجه ویژه اند. برخی از دیکتاتورهای معروف در تاریخ همچون «هیتلر» و «استالین» را به احتمال زیاد می توان جزو مبتلایان به این اختلال دانست.
تشخیص و درمان اختلال شخصیت، تخصصی و پیچیده است و فقط از روان پزشکان برمی آید. در بیشتر موارد افراد مبتلا فقط علایم یک نوع اختلال شخصیت ندارند، بلکه علایم چند نوع اختلال شخصیت در آنها مشاهده می شود. اختلال شخصیت تظاهر سایر بیماری های روان پزشکی را تغییر می دهد و تشخیص آنها را سخت می کند. ممکن است ابتلا به سایر بیماری های روان پزشکی یا مصرف مواد مخدر نیز تاثیراتی بر علایم اختلال شخصیت داشته باشد بنابراین تنها راه دقیق تشخیص این اختلال، تست های معروف به تست شخصیت که در بعضی کتاب ها و مجله ها وجود دارند، نیست؛ بلکه انجام مصاحبه با روان پزشک است.
اختلال شخصیت یک اختلال مزمن و دیرپا و درمان آن سخت است. اگرچه برای درمان اختلال های دیگری که همزمان با اختلال شخصیت رخ می دهند، تجویز برخی داروها کمک کننده است، اما درمان اصلی اختلال شخصیت، روان درمانی است. البته در اغلب موارد درمان به هر دو شیوه (دارودرمانی و روان?درمانی) لازم است. درمان اختلال شخصیت معمولا چند سال طول می کشد.
اختلالاتی که لازم است بشناسید

کاهش حجم زیاد مایعات یعنی نه فقط نمی توانید از لحاظ فیزیکی به خوبی اجرا کنید ، بلکه نمی توانید به خوبی اندیشه کنید و تصمیم های صحیحی بگیرید. اگر پیش از آغاز ورزش بعضی وقتها حس خستگی دارید این متن را بخوانید.وجود دارند که حتی پیش از آغاز ورزش هم احساس خستگی می کنند. زمانیکه که از آنها درباره چگونگی آب رسانی بدن بپرسید معمولاً به این نتیجه می رسید که به اندازه کافی آب نمی نوشند. فراتر از این ، این می تواند دلیلش این باشد که آنها نیاز به کمک اضافی از نوشیدنی های ریکاوری داشته باشند به طوری که نمک و الکترولیت های از دست رفته از طریق تعرق را جایگزین کنند. تعرق برای کمک به خنک شدن بدن ضروری است اما در شرایطی که هوا گرم و مرطوب است در زمان استراحت هم تعریق خواهید داشت و این صرفاً به زمان تمرین محدود نمی شود. متأسفانه از دست دادن مایعات زیاد نه تنها نمی گذارد عملکرد خوبی داشته باشید بلکه
اجازه نمی دهد به درستی تصمیم گیری کنید. تکیه کردن به حس تشنگی برای نوشیدن آب غیرقابل اعتماد است جرا که بین وقتی که بدن دچار کم آبی می شود و زمانی که حس تشنگی می کنید یک تأخیر وجود دارد و در نتیجه وقتی که حس تشنگی می کنید شاید خیلی دیر شده باشد و عملکردتان بر اثر کم آبی افت کرده باشد. توصیه کالج پزشکی ورزشی آمریکا ( ACSM ) برای آب رسانی بدن نزدیک زمان تمرین به این شکل است :
طی ۲۴ ساعت قبل از تمرین به خوبی از مایعات استفاده کنید.
۴۰۰ الی ۶۰۰ میلی لیتر مایعات را حدود ۲ ساعت قبل از تمرین مصرف کنید.
هر ۱۵ الی ۲۰ دقیقه ۱۵۰ الی ۳۵۰ میلی لیتر مایعات مصرف کنید.
برای تمریناتی که کوتاه مدت هستند ، آب جایگزین مناسبی است اما برای جلسات طولانی و برای کسانی که بیشتر از یک جلسه در روز تمرین می کنند شاید لازم باشد که چیزی به آب اضافه کنند.
افزودن اندکی نمک ( نصف قاشق چایخوری در ازای هر لیتر ) نه تنها کمک می کند تا آب در بدن باقی بماند ، بلکه مکانیزم تشنگی را هم تحریک می کند تا شما را ترغیب کند به نوشیده آب بیشتر.
نوشیدن خیلی سریع یا نوشیدن آب خالی باعث افزایش اثر اسمندی می شود و می تواند منجر به ادرار اضافی شود. در نتیجه با همان سرعتی که آب می نوشید ، آب را از دست خواهید داد.
این یکی از مشکلات استفاده از ادرار شفاف به عنوان نشانه ای از وجود آب کافی در بدن است.
اگر از یک نوشیدنی ریکاوری استفاده می کنید ، دنبال مدلی باشید که مقداری کربوهیدرات و پروتئین دارد ( البته مراقب میزان کالری آن باشید ). این نوشیدنی نه تنها به بازسازی و ریکاوری ذخایر انرژی در بدن کمک می کند بلکه همچنین نشان داده که جذب مایعات از معده را افزایش می دهد.از اهمیت غذا در کمک به آب رسانی بدن غافل نشوید غذاهایی پرتقال ، نارنگی ، گلابی ، سیب ، همگی محتوتای زیادی از آب را دارا هستند. محتوای کربوهیدرات آنها نیز کمک خواهد کرد به جذب آب در معده.
در تمرین همراه خود یک بطری آب داشته باشید و یک میان وعده ریکاوری کننده و دفترچه تمرین هم ضروری است.
نکاتی برای آب رسانی بدن
۱- همیشه در طول روز همراه خود یک بطری آب داشته باشید.
۲- به عنوان حد پایه مصرف روزی ۲ لیتر مایعات را هدف قرار دهید و نیاز تمرین را به آن اضافه کنید.
۳- قبل و بعد از تمرین خود را وزن کنید و سعی کنید هر نیم کیلو کاهش وزن را با ۷۵۰ میلی لیتر مایعات جبران کنید.
۴- با سرعت زیاد مایعات را ننوشید ، ۵۰۰ میلی لیتر در هر ۳۰ دقیقه کافی است. اگر تمرین بیشتر از ۱ ساعت طول می کشد ، یا اینکه چند جلسه در روز تمرین می کنید ، اندکی نمک ، قند و پروتئین در نوشیدنی خود یا در غذا جای دهید.
منبع-http://www.e-jafarpoor.com
روی ریکاوری آب رسانی چه تاثیری بر بدن دارد؟
آبرسانی بدن برای ریکاوری,توصیه های مفید در آب رسانی بدن,مقدار مصرف آب برای ورزشکاران بدنساز,نقش آب در ریکاوری بدن,نقش آب در میزان دمای بدن,نکاتی برای آب رسانی بدن

در مطالب گذشته به طور کامل درمورد مسئله ی افسردگی صحبت کردیم ، شما می توانید به وسیله ی جستجو در سایت ، این مطالب را بازخوانی کنید. افسردگی امروزه به علت تغییر سبک زندگی ها ، در افراد به خصوص جوانان شیوع زیادی داشته است.
برخی افراد این احساس را برای مدت طولانی تر، به طور متناوب و با تأثیرات بیشتر و عمیق تری تجربه می کنند و بعضی دیگر هم در کوتاه مدت به آن دچار می شوند. امروزه به علت شیوع بالای افسردگی به خصوص در جوامع درحال توسعه باید توجه مضاعفی نسبت به آن داشت.
ناتوانی از لذت بردن در زندگی، احساس بی ارزشی و پوچی داشتن، گوشه گیری نسبت به دیگران، زود عصبانی شدن، بلاتکلیفی، مشکلات تمرکز، کم خوابی و یا پرخوابی از علایم مهم افسردگی است.
هرچند که به نظر می رسد ابتلا به بسیاری از مشکلات و اختلالات روانی در زنان و مردان یکسان است اما مطالعات جدید نشان می دهد که این توازن در مبتلایان به دو نوع از شایع ترین مشکلات روانی برقرار نیست، این دو نوع عبارتند از اختلالات اضطرابی و افسردگی که در زنان دو برابر مردان است.
یک متخصص بیماری های رفتاری دراین زمینه می گوید: افسردگی به عنوان یکی از شایع ترین اختلالات روحی و روانی در مردان نسبت به زنان در حدود ۱۵ درصد کمتر است، به همین علت این موضوع همواره مورد توجه متخصصان بهداشت روان بوده است.
وی با اشاره به این که جوانان، نوجوانان، زنان متأهل و فقیر بیشتر در معرض افسردگی قرار دارند معتقد است که در حال حاضر افسردگی یکی از رایج ترین و جدی ترین مشکلات سلامت روانی است که در معمولی ترین حالت خود، احساس دلتنگی، گرفتگی، بدخلقی را به همراه دارد و غالبا برای مدت زمان کوتاهی ادامه می یابد و موجب کم تحرکی در زندگی روزانه می شود.
این درحالی است که عوامل متعددی مانند وراثت، شخصیت فرد و محیط در بروز افسردگی دخالت دارند اما امکان بروز افسردگی در افرادی که سابقه ابتلا به این بیماری را در خانواده خود دارند، بسیار زیاد است.
در موارد خفیف یا واکنشی افسردگی نیازی به تجویز دارو نیست و روان درمانی، افزایش ارتباطات اجتماعی و حمایت اجتماعی کافی است، همچنین اعتقادات فردی و تشکیل خانواده نیز تا حد زیادی در بهبود این بیماری موثر خواهدبود.
در نوع شدید آن هم امروزه درمان های دارویی بسیار موثر و کم عارضه ای وجود دارد، البته تشخیص بیماری، انتخاب نوع دارو و مدت درمان آن برعهده پزشک معالج است. ضمن اینکه داروهای ضدافسردگی، اعتیادآور نیست و عوارض چندانی نیز ندارند.
برخی محققان دراین زمینه معتقدند ارائه آمارهایی از این دست به نوعی در افزایش تعداد مبتلایان به افسردگی موثر است، اما عده ای نیز باور دارند حتی اگر این اعداد و ارقام به طور چشمگیری اغراق شده باشد، می تواند در خوشبینانه ترین حالت، به عده زیادی از زنان جامعه کمک کند. زیرا بخش مهمی از گرفتاری ها و مشکلات زنان درعصر حاضر ناشی از ناآگاهی و غفلت آنان درباره مسائل مختلف زندگی شان است.
در حقیقت بیشتر زنان بویژه در جوامع درحال توسعه از روحیه، حالات و ویژگی های ذهنی و روانی خود اطلاع کاملی ندارند و در نتیجه نمی توانند در مواقع ضروری تصمیم بجا و قاطع بگیرند و به همین علت نیز بیشتر راه های درمانی را طولانی و غلط طی می کنند.
اما مشکل مهم تر آن که درباره آنچه آگاهند نیز غفلت دارند و این غفلت برای آنان خطرساز است. بررسی های جدید نشان می دهد که زنان برای ابتلا به افسردگی مستعدترند و این موضوع با مسائل شغلی، ارتباطات اجتماعی، مسئولیت پذیری، دغدغه مالی و حمایت های روانی و اجتماعی ارتباط معناداری دارد.
در واقع زنان به علت حساسیت های بالا، زودرنج بودن و حالت های عاطفی شدید بیشتر در معرض احساسات و هیجانات منفی قرار می گیرند و در مواجهه با مشکلات و ناکامی ها نیز زودتر تسلیم می شوند، اما این مسئله بیشتر در حد یک فرضیه است تا اصلی اثبات شده، زیرا هنوز آمار مدون و مشخصی درباره آن تهیه نشده است.
اما نکته اینجاست که بسیاری از افراد ناراحتی های روحی و روانی خود را جدی نمی گیرند. اما باتوجه به تجربه و تحقیقات صورت گرفته مشخص شده که بیماری هایی که زنان به آن مبتلا می شوند متفاوت از مردان است به طوری که ایست قلبی نخستین علل مرگ و میر و بعد از آن بیماری افسردگی مهم ترین عاملی است که زنان به آن دچار می شوند، همان طور که ظهور برخی بیماری ها همچون سکته مغزی نیز در مردان شایع تر است.
ضمن اینکه بسیاری از زنان در دوران بارداری یا پس از آن به افسردگی مبتلا می شوند به طوری که تحقیقات نیز نشان داده افسردگی پس از زایمان در میان زنان بسیار شایع است و نزدیک به یک سوم زنان باردار، درجاتی از افسردگی را تجربه می کنند.
این نوع افسردگی گاه از همان روزهای نخست تولد نوزاد و گاهی نیز یک تا سه ماه بعد از تولد نوزاد شروع می شود و با نشانه هایی همچون حساس شدن، زودرنجی و غمگین شدن همراه است. سابقه افسردگی پیش از دوران بارداری و سابقه این بیماری در اعضای خانواده، ضعف جسمانی شدید، اضطراب و نگرانی از سلامت نوزاد، آزمایش های دوره بارداری و حتی نوع زایمان همگی در بروز این نوع افسردگی موثر است.
این مسئله در آنان ناتوانی های زیادی ایجاد می کند، بنابراین ضروری است بیمار از طریق مشاوره و درمان دارویی درموارد ویژه، از پیشرفت آن جلوگیری کند.
در این بین باید به نقش حمایتی و مهم همسران در این باره اشاره کرد زیرا بسیاری از افسردگی ها بویژه در دوران بارداری به خاطر بی توجهی و ناآگاهی اطرافیان ایجاد می شود حال آن که حمایت های عاطفی و روانی همسران پس از زایمان می تواند تا حد زیادی از اضطراب و نگرانی زنان بکاهد.
بررسی های انجام شده نشان می دهد افراد در سن ۳۵تا ۴۰سالگی در اوج خطر ابتلا به افسردگی قرار می گیرند. براساس تحقیقاتی که از میان بیش از ۸۰۰هزار نفر به دست آمده، مشخص شده است افراد در میانسالی بیش از هر دوره دیگر از زندگی خود با خطر افسردگی روبه رو هستند. البته اگر افراد پس از پشت سر گذاشتن میانسالی و رسیدن به سن پیری، از سلامت جسمی به طور نسبی برخوردار باشند، بار دیگر روحیه ای شاد و رضایتمند خواهند داشت.
از سوی دیگر این تحقیق نشان می دهد خطر افسردگی در نوجوانان و سالمندان کمتر از بقیه گروه های سنی است و زنان و مردان در دهه چهل زندگی به یک میزان مستعد ابتلا به افسردگی هستند.
بررسی ها در گذشته نشان داده بود که احتمال ابتلا به افسردگی تقریبا در سراسر عمر فرد یکسان است اما آخرین تحقیقات ثابت کرده است که افسردگی در میانسالی بیش از هر دوره دیگر رخ می دهد.
نکته ای که محققان به آن اشاره می کنند این است که افسردگی به سراغ همه می آید. مرد و زن، مجرد و متاهل و آن هایی که بچه دارند و ندارند اما هنوز علت این که چرا میانسالی دوره مستعد افسردگی برای مردان و زنان است، دقیقا مشخص نیست.
براساس این پژوهش، اغلب افراد با رسیدن به سن پنجاه سالگی از خطر افسردگی رهایی می یابند و وقتی به سن هفتاد سالگی می رسند درصورتی که سلامت کافی داشته باشند، همچون یک جوان سالم شادمانی می کنند.
شاید درک این موضوع که زنان و مردان به یک میزان مستعد ابتلا به افسردگی در دهه چهل زندگی خود هستند، قوت قلبی برای زنان میانسال باشد.روان شناسان تاکید می کنند زنانی که دچار افسردگی اند و ازنظر روحی، ضعیف و شکننده ترند و به سرعت تحت تاثیر احساسات و هیجانات منفی قرار می گیرند، از خواندن مطالب جنایی، ناراحت کننده و به ویژه دیدن این نوع فیلم ها خودداری کنند اما با این وجود برخلاف توصیه های جدی روانشناسان، بسیاری از زنان نسبت به سلامت روانی خود بی تفاوت و یا شاید کم توجه اند.
افسردگی خود را جدی بگیرید
افسردگی,دلایل افسردگی,انواع افسردگی,همه چیز درمورد افسردگی,راهی برای افسردگی,همه چیز درباره افسردگی,همه چیز درباره ی افسردگی,راهی برای درمان افسردگی,راهی برای جلوگیری از افسردگی,راهی برای فرار از افسردگی,راهی برای رهایی از افسردگی,راهی برای رفع افسردگی,راهی برای کاهش افسردگی,راهی برای مقابله با افسردگی

خیلی از اشخاص بر این باورند که میانگین حرارت بدن 37 درجه سانتیگراد است ولی واقعیت این است که در انسانهای گوناگون دمای طبیعی بدن فرق میکند
دمای بدن برخی افراد به طور طبیعی از دیگران پایینتر است و برخی دیگر بدن گرمتری دارند هرچند که فاکتور درجه حرارت بدن به تنهایی توجیه کننده این تفاوت نیست.
به طور کلی گروههای خاصی از افراد در مقایسه با هم درجه حرارت پایینتری دارند. به طور مثال، معمولا زنان از مردان خنکتر هستند و دمای بدن افراد مسن به طور معمول از جوانان پایینتر است.
اما برای این تفاوتها، توجیهاتی وجود دارد. در واقع با بالارفتن سن، جداره رگهای خونی انعطاف خود را از دست میدهد و میتواند در سیستم گردش خون مشکل ایجاد کند. در صورتی که خون به خوبی در تمام اعضا و بافتهای بدن جریان نداشته باشد، درجه حرارت دستها و پاها پایینتر خواهد بود. همچنین دلیل دیگر این وضعیت نازک شدن لایههای چربی زیرپوست است. این لایههای چربی به طور طبیعی حرارت بدن را حفظ میکنند که در صورت نازکتر شدن آنها، گرمای بدن بیشتر هدر میرود. علاوه بر این میتوان به بیماریها و اختلالات جدی همچون دیابت، فشارخون و اختلال در غده تیروئید اشاره کرد که در تغییر غیرعادی دمای بدن نقش دارند.
گروه دیگری که درجه حرارت بدنشان پایینتر است، زنان هستند. نتایج بررسیها نشان میدهد که به طور معمول دمای اندامهای مرکزی بدنِ زنان نسبت به مردان بالاتر است اما دستها و پاهای آنان در مقایسه با مردها سردتر است.
بدن زنان برای گرم نگه داشتن اعضای حیاتی فعالیت بیشتری دارد و گرمای بیشتری را از دستها و پاهایشان میگیرند. علاوه بر این مردان از ماهیچههای بیشتر و زنان از چربی بیشتری برخوردارند. در حالی که ماهیچه گرما تولید میکند اما چربی آن را ذخیره میسازد.
علت اینکه بدن برخی اوقات سردتر است؟
دمای بدن,حرارت طبیعی بدن,تغییر غیرعادی دمای بدن,دمای بدن خانمها و آقایان,دمای بدن نوزاد,دمای بدن کودک,دمای بدن نوزادان,دمای بدن مرغ,حرارت طبیعی بدن نوزاد,درجه حرارت طبیعی بدن

کمکاری تیروئید در خانمهای باردار سبب اختلالات مغزی و بیماری اوتیسم در نوزادان میشود.
خانمهای حامله که مواد و داروهایی استفاده میکنند که مانع جذب ید میشود مثل داروی ضد پرکاری تیروئید و داروهای رادیواکتیو، نوزادان این زنان بیش از سایرین در معرض ابتلا به بیماری تیروئید هستند. چرا که این داروها از جفت جنین عبور کرده و روی غده تیروئید نوزادان اثر میگذارد.
همچنین اگر زنان باردار پس از هفته دهم بارداری داروهای رادیواکتیو مصرف کنند این داروها موجب تخریب غده تیروئید نوزادانشان میشود.
پرکاری و کمکاری تیروئید در زنان باردار هر دو به یک اندازه بر روی نوزادان اثر سوء دارد این در حالی است که اگر کمکاری تیروئید قبل از سه سالگی بروز کند علت آن مادرزادی محسوب میشود.
در بیماریهای کمکاری تیروئید یا غده تیروئید مشکل دارد یا هورمون سازی این غده دچار اختلال میشود اما طبق بررسیهای انجام شده در 85 درصد موارد، غده تیروئید دچار اشکال شده است.
کمکاری تیروئید در مبتلایان به سندروم داون بیش از سایر افراد است و به اعتقاد محققان ژاپنی ابتلا به کمکاری تیروئید در فصل تابستان افزایش مییابد.
ابتلای زنان باردار به کمکاری تیروئید به عنوان یک هشدار باید در نظر گرفته شود چرا که کمکاری تیروئید در زنان باردار باعث اختلالات مغزی در نوزادان میشود که از نمونه این اختلالات میتوان به بیماری اوتیسم یا اختلال رشد اشاره کرد.
کمکاری تیروئید در میان نوزادانی که والدینشان ازدواج فامیلی داشتهاند بیشتر است چرا که ازدواجهای فامیلی باعث جهش ژنتیکی میشود و در نوع خاصی از این جهش اگر نوزاد تحت درمان هم قرار گیرد باز هم عوارض عصبی آن تا حدودی بر جای میماند.
منبع- سلامت نیوز
بروز اختلالات مغزی در نوزادان میتواند بعلت کم کاری تیروئید باشد
اختلالات مغزی,بیماری اوتیسم در نوزادان,اختلالات مغزی در کودکان,اختلالات مغزی کودکان,اختلال مغزی,اختلالات مغزی,انواع اختلالات مغزی,علائم اختلالات مغزی,درمان اختلالات مغزی,اختلال مغزی در کودکان,علایم اختلالات مغزی,علایم بیماری اوتیسم در نوزادان,علائم بیماری اوتیسم در نوزادان