
سرنوشت یک زن تا چه حد به سینه های بزرگ و یا کوچک او ربط دارد؟
آیا داشتن پستان های بزرگ و یا کوچک تاثیری در سرنوشت یک زن دارد؟
آیا واقعاً سایز سینه اهمیت دارد؟
سالهای سال است که زنها و شوهرهاسر این موضوع با هم بحث می کنند. مرغ همسایه همیشه غاز است و به همین خاطر است که زنها معمولاً برای خودشان دلیل ارائه می دهند که چرا باید سینه های کوچک یا بزرگ داشته باشند. اما آیا واقعاً تفاوت پزشکی خاصی بین داشتن سینه های کوچک یا بزرگ وجود دارد؟
اول باید کمی با آناتومی سینه آشنا شویم.سایز سینه بیشتر از بافت های چربی و بافت های فیبروز تشکیل شده است تا غدد تولیدکننده شیر.وقتی درمورد سایز سینه و رابطه آن با تولید شیر و خطر سرطان سینه فکر میکنیم، این مسئله اهمیت زیادی پیدا می کند.به طور کلی، سایز سینه تغییر چندانی در عملکردهای بیولوژیکی آن ایجاد نمی کند.در زیر به برخی از باورهای نادرست درزمینه سایز سینه اشاره می کنیم:
۱) سایز سینه تاثیری در میزان توانایی تولید شیر ندارد
ازآنجاکه سایز سینه بیشتر به بافت های فیبروز و چربی موجود در آن بستگی دارد تا مقدار غدد شیر، خانم هایی که سینه های بزرگترین دارند، لزوماً شیر بیشتری تولید نمی کنند.تولید شیر در سینه از طریق هورمونی تحریک می شود و برحسب تقاضا افزایش می یابد.افزایش دفعات شیردهی به نوزاد تولید شیر را بالا می برد. بااینکه خیلی از عوامل مثل خستگی، استرس و افسردگی می تواند بر تولید شیر تاثیر بگذارد، لازم نیست استرس کوچک بودن سینه هایتان را هم به بقیه استرس های مادرانه تان اضافه کنید چون سایز سینه تاثیری در توانایی شیردهی شما ندارد.
۲) سایز سینه تاثیری در احتمال ابتلا به سرطان سینه یا درمان آن ندارد
محققان دریافته اند که سایز سینه تاثیری در احتمال ابتلا به سرطان سینه ندارد.علاوه بر این، سایز سینه تغییری در دیدگاه درمانی شما نیز ایجاد نمی کند.متداولترین نوع سرطان سینه از پوشش سلول ها در غدد تولید شیر ایجاد می شود.ازآنجا که خانم هایی که سینه های بزرگتری دارند، لزوماً غدد شیری بیشتری ندارند، درنتیجه دلیلی ندارد که این خانم ها بیشتر در معرض ابتلا به سرطان سینه قرار داشته باشند. اگر سینه های بزرگی دارید و نگران توانایی خود برای تشخیص و درمان سرطان سینه هستید، یادتان باشد که تحقیقات به نگرانی های شما صحه نمی گذارد.تنها احتیاط لازم این است که چاقی نشان داده است که احتمال بروز سرطان سینه را بالا می برد. زنان چاق سینه های بزرگتری دارند اما براساس تحقیقاتی که در بالا به آنها اشاره شد، به نظر می رسد که چاقی عامل تعیین کننده تری است تا بزرگ بودن سینه ها. انباشته شدن چربی های بیشتر، سطح استروژن را بالاتر می برد به همین خاطر است که افراد چاق بیشتر در صدد ابتلا به سرطان سینه هستند.
۳) سایز سینه تاثیری در میزان درد شما طی ماموگرافی ندارد
در یک تحقیق که در آن از خانم ها درمورد میزان دردشان سوال شد، خانم هایی که سینه های بزرگتری داشتند لزوماً درد بیشتری را گزارش ندادند. اجازه ندهید ترس شما از درد باعث شود نتوانید آزمایشتان را به درستی انجام دهید.ناراحتی های فیزیکی و احساسی واقعیت دارند.
از باورهای نادرست که بگذریم،سایز سینه می تواند بر سلامت روزانه خانم ها تاثیر زیادی داشته باشد.برای مثال، خیلی از خانم ها که سینه های بزرگتری دارند، بیشتر دچار ناراحتی های جسمانی مثل درد کمر، گردن، شانه ها و سردرد می شوند.
برای بعضی از این خانم ها، سینه بندهایی که بهتر اندازه سینه شان باشد راه حل خوبی است. علاوه بر این، پایین آوردن وزن برای کاهش چربی های سینه نیز میتواند کمک کننده باشد.باوجود این تلاشها، خیلی از خانم ها جراحی سینه برای کاهش سایز آن را برای راحتی از شر آن دردها و مشکلات لازم می دانند.
شکی نیست که سایز سینه تاثیر شگرفی بر سلامت روانی و احساسی خانم ها دارد. از این گذشته، نادیده گرفتن اهمیتی که فرهنگ ما به سایز سینه می دهد، غیرقابل انکار است. از دوران بلوغ تا بزرگسالی، خانم ها با هنجارهای ایدآلیستی مواجه می شود و بطور مداوم وضعیت خود را با این هنجارها مقایسه می کند.
تعصبات خاصی همیشه متوجه خانم هایی که سینه های خیلی بزرگ یا خیلی کوچک دارند بوده است. زن یا دختری که سینه های بزرگی دارد ممکن است از نظر جنسی زیر سوال رود و خانم یا دختری هم که سینه های کوچکی دارد ممکن است احساس حقارت کند.
باید بدانیم که این فشارهای خارجی و داخلی به هر حال وجود دارند، و درنتیحه باید دختر ها و خانم های جامعه را تشویق کنیم که از وضعیت ظاهری خود در هر صورت احساس راحتی کنند و به هیچ وجه تحت تاثیر باورها و شایعات موجود قرار نگیرند.
خطر آخر برای همه خانم ها این است که نباید به خاطر سایز سینه هایتان توقع زیاد یا کم از بدنتان داشته باشید. به ویژه، باید بدانید که توانایی شما در شیردهی و خطر ابتلا به سرطان سینه که دو مورد از مهمترین مشکات و دغدغه های مهم سلامتی خانم هاست، کاملاً با سایز سینه بی ارتباط است.
منبع:
pezeshkan.org
چگونه می توان پستان های زیبایی داشت
سرنوشت یک زن و اندازه سینه ها

جراحی زیبایی بزرگ کردن پستان-قسمت اول
عمل جراحی جاگذاری پروتز چگونه انجام می شود؟
الف: اقدامات قبل از عمل
علاوه براین کلیات تعیین سایز و نوع پروتز از مهمترین موضوعاتی است که باید پیش از عمل مدنظر قرار گیرد. بجز این موارد، موضوعات دیگری نیز وجود دارند که در ادامه به آنها اشاره می شود.
ب: بیهوشی مورد استفاده و طول مدت عمل جراحی بزرگ کردن سینه کدامند؟
معمولا عمل جراحی بزرگ کردن سینه تحت بیهوشی عمومی انجام می شود و بندرت لازم میشود که بیمار یکشب در بیمارستان بماند. انجام این عمل معمولا یک ساعت به طول می انجامد.
ج: بهترین برش جراحی برای جاگذاری پروتز کدام است؟
به طورکلی 3 نوع برش جراحی برای جاگذاری پروتز وجود دارد که هریک، کاربردهای خاص خود را دارد و لازم است بجا و به درستی انتخاب گردند:
1- برش نیم دایره ای در دور هاله پستان
در این روش، برش پوستی در حدفاصل بین هاله و پوست پستان داده می شود. از طریق این برش، فضای مجازی پشت پستان یا پشت عضله مشخص شده و سپس فضای لازم برای جاگذاری پروتز ایجاد می شود.
از محاسن ویژه این روش این است که هیچ برش دیگری در هیچ محل دیگری از پستان داده نمی شود. خط برش بعد از ترمیم در حداقل ممکن خواهد بود. آنچه درخصوص اشکالات این روش گفته می شود، امکان ایجاد نقایصی برای شیردهی در آینده است که در درصدی از بیماران دیده می شود. در این روش مانند سایر برشهای دیگر، امکان جاگذاری پروتز در فضای پشت پستان و یا پشت عضله وجود دارد.
2- برش افقی در زیر چین زیرپستانی
در این روش برش پوستی در حدود یک سانتی متر بالای خط زیرپستانی داده می شود و از این طریق فضای مجازی پشت پستان یا پشت عضله مشخص می گردد و سایر اقدامات نظیر جاگذاری پروتز در روش فبل انجام می گیرد.
از محاسن این روش آسانتر بودن تکنیک انجام عمل جراحی و عدم وجود هرگونه برش در نمای روبرو و در وضعیت ایستاده است، اگرچه در وضعیت خوابیده این خط حدود 5-4 سانتی متری در زیر هردو پستان دیده خواهد شد. این خط معمولاً واضح تر از خطی که در روش اول توضیح داده شد، مشخص می گردد.
ذکر این نکته با تاکید بیشتر لازم است که با توجه به وضعیت قرارگیری پستان، این خط برش در وضعیت ایستاده دیده نمی شود و بنابراین بیماران از این نظر مشکل کمی دارند. در این روش هیچگونه آسیبی به شیردهی بیمار در آینده وارد نخواهد شد.
3- برش در ناحیه زیر بغل:
در این روش، برش جراحی در پوست ناحیه زیربغل انجام می شود. از طریق ایجاد یک تونل زیرپوستی به فضای زیر پستان دسترسی پیدا می شود. سپس پروتز را از این تونل عبور داده و در محل مورد نظر قرار می دهیم. آنچه در این روش اهمیت دارد این است که در این روش هیچگونه برشی در روی پستان داده نمی شود و آثاری از محل عمل روی پستان وجود ندارد. البته برای برخی از بیماران، برشی که در ناحیه زیربغل دیده می شود، ناخوشایندتر از برش های پستانی است چرا که این خط برش در فسمتی است که خارج از محدوده پوششی لباس های زیر می باشد.
از طرفی انجام این روش مشکل تر از سایر روش ها بوده و عوارض احتمالی بالاتری دارد. چنانچه جراح دقت کافی در انجام این عمل نداشته باشد، حتی عوارضی مثل ورم دست می تواند ایجاد شود که عارضه ای مهم بوده و به سختی قابل درمان است.
4- سایر روشها
اخیراً گزارشهایی از جاگذاری پروتز با استفاده از برشهای جراحی در سایر نقاط مثل دور ناف گردیده است که محاسن و اشکالات مخصوص به خود را دارد. ولی به هرحال بجز در موارد بسیار خاص، استفاده از این روش توصیه نمی شود. جاگذاری پروتز از طریق جراحی لاپاروسکوپی نیز در موارد بسیار کمی مطرح شده است ولی با توجه به مشکلات این روش در جاگذاری پروتز، انجام این روش به صورت عمومی درنیامده است.
درمجموع توجه به دونکته ضروری است. اول اینکه؛ جای محل برش در هرصورت تا مدتها بعد از عمل باقی خواهد بود. البته میزان مشخص بودن محل برش در افراد مختلف می تواند بسیار متفاوت باشد.
در برخی از بانوان با گذشت زمان، محل برش کاملاً ترمیم شده و نمای زخم باقیمانده بصورت یک خط بسیار نازک و همرنگ با پوست اصلی بیمار خواهد بود. درحالیکه در برخی دیگر محل زخم، قرمز، متورم و پهن خواهد ماند. اگرچه این حالت نادر است، ولی پیش بینی این موضوع که محل زخم در کدام بیمار بسیار کم و غیرقابل دیدن بوده و یا قرمز و آزاردهنده باشد، امکان پذیر نیست.
وجود سابقه قبلی از اسکارهای عمل جراحیِ بد و قرمز، زنگ خطری برای ایجاد مجدد این حالت است. البته عکس این حالت صحیح نیست. یعنی اگر بیمار از محلهای عمل قبلی خود راضی است و مشکل جدی در این محلها وجود ندارد، الزاماً به این معنی نیست که در محل جدید جراحی نیز حتماً محل عمل مشخص نخواهد بود. اگرچه در این موارد احتمال بروز محل جراحیِ بد، بسیار کمتر می شود.
نکته دوم این است که محل برش معمولاً با توجه به نظر جراح (اینکه چه نوع برشی مقدور است) و نظر شما (اینکه محل برش اگر کجا باشد شما راحت ترید) انتخاب می شود. ممکن است شما از وجود محل برش در ناحیه زیربغل بیشتر ناراحت باشید تا برش زیر پستان.
این موضوع کاملاً به شما بستگی دارد. شما پیشنهاد خود را به جراح ارائه دهید، چنانچه از نظر تکنیکی برش پیشنهاد شده شما مقدور باشد، جراح نیز نظر شما را مورد توجه قرار خواهد داد.
سوالات شایعی که برای بیماران پیش میآید.
1. آیا این عمل دردناک است؟
درد در طی عمل جراحی بزرگ کردن سینه تا حدی وجود دارد. پیش بینی اینکه شما پس از عمل چقدر درد خواهید داشت بسیار مشکل است. در حالی که بعضی افرادا این فرایند را دردناک می دانند، برخی دیگر درد بسیار کمی را بعد از عمل جراحی گزارش می کنند. مکان قرار دادن پروتز سینه نیز در میزان درد اهمیت دارد.
چانچه پروتز در پشت ماهیچه ی سینه ای قرار داده شود درد بیشتر است چون باید مقداری از ماهیچه بریده شود تا فضایی برای گذاشتن پروتز سینه باز شود. بیشتر زنان میزان متوسطی از درد در پنج روز اول دارند که با مسکن قابل کنترل خواهد بود.
2. روزهای ابتدایی پس از عمل چگونه سپری میشوند؟
پستانها تا حدودی ورم کرده و ممکن است حتی کبود شوند. این حالت معمولا دوتا سه هفته بعد از بین می رود. گاهی اوقات ورم دو سینه ممکن است با هم متفاوت باشد. این حالت عادی است و به مرور زمان بر طرف می شود اگرچه اگر تفاوت زیادی بین دو پستان وجود داشت، باید حتما با پزشک تماس بگیرید.
بعد از بزرگ کردن سینه ممکن است به نظر برسد که سینه خیلی در بالا قرار دارد این حالت نیز عادی است.در طی دو ماه اول بعد از عمل که پروتز کم کم پائین میآید و جای خود را پیدا میکند اصلاح خواهد شد . گاهی پروتز در یک طرف سریعتر از طرف دیگر پائین میآید. در این موارد نگران نشوید، چون این حالت بعضی اوقات رخ می دهد.
بدنبال عمل جراحی شما باید از لباس زیر (سوتین) مناسب استفاده کنید که در زیر آن کش پهنی وجود دارد. لازم است که به مدت دو هفته محل عمل را خشک نگه دارید. بعد از دو روز پانسمان شما برداشته خواهد شد و زخم بررسی و باز بینی شده و کمی تمیز می شود. اکثرا بخیهای برای کشیدن وجود ندارد چون در این عمل از بخیه های جذب شدنی استفاده میشود.
3. چه مدت طول می کشد تا بیمار بتواند به فعالیت های عادی باز گردد؟
بیمارمیتواند به آرامی راه برود و کارهای سبک را از روز بعد از عمل انجام دهد. بهتر است در 7 تا 10 روز اول، از انجام هر گونه کارهای سنگین یا بلند کردن اجسام اجتباب کند.
بر حسب نوع شغلی که بیمار دارد بسیاری از زنان بعد از این مدت کوتاه میتوانند به سر کار خود بر گردند. معمولا او می تواند تمرینات سبک دست و پا ها را بعد از سه هفته شروع کند ولی بهتر است حرکات ورزشی بازوها وشانه ها و شنا کردن را بعد از 6 هفته شروع کند.
توجه کنید که وقتی تمرین و ورزش میکنید از سینه بند ورزشی مناسب استفاده نمایید.رانندگی کردن بعد از یک هفته مجاز است. فعالیت جنسی بعد از حدود 4 هفته میتواند شروع شود؛ اگرچه در این مرحله هم فقط لمس آرام سینه ها توصیه میشود.
4. آیا حس نوک پستان تغییر میکند؟
در تعدادی از بیماران، حس نوک پستان دچار تغییراتی می شود که این موارد می تواند شامل کم حسی، پرحسی و حساسیت نوک پستان و یا بی حسی کامل باشد. توجه داشته باشید که در اغلب موارد، این تغییرات حس، موقتی بوده و پس از مدتی بهبود می یابد. البته این زمان می تواند متغیر بوده و حتی تا 2 سال طول بکشد.
5. آیا این عمل بزرگ کردن سینه اشکالی در شیردهی و حاملگی ایجاد میکند؟
چنانچه عمل جراحی از طریق برش زیرپستان یا زیر بغل انجام شود، هیچ مشکلی برای شیردهی ایجاد نمی شود. تنها در مواردی که برش جراحی دور هال? پستان باشد، احتمال بروز اشکالاتی در شیردهی وجود دارد.
از نظر امکان انجام بارداری پس از جاگذاری پروتز باید گفت که انجام بارداری پس از عمل جراحی پروتز اشکالی برای بیمار ایجاد نمی کند. تنها موضوعی که باعث نگرانی بسیاری از بیماران می شود این است که بارداری باعث افزایش و تورم بافت شیرساز پستان می شود.
اگرچه این حالت پس از اتمام شیردهی برطرف می شود، ولی کشیدگی پوست و درحقیقت بزرگ شدن پوست، ممکن است باقیمانده وباعث شود که پروتز پائین تر از حد معمول قرار گیرد و به نظر برسد که افتادگی تشدید شده است. شاید بتوان گفت که اگر پروتز پستانی در زنانی که قصد باردار شدن در آینده را دارند در زیر عضله جاگذاری شود، این حالت کمتر اتفاق می افتد ولی بهرحال تغییر شکل ظاهری پستان پس از بارداری می تواند باعث نارضایتی بیمار از افتادگی پستان گردد.
6. بعد از عمل باید چه نوع عوارضی را انتظار داسته باشم؟
عوارض عمل جاگذاری پروتز عموماً کم و قابل چشم پوشی است ولی همانگونه که قبلاً نیز اشاره گردید، این عمل نیز مانند تمام اعمال جراحی دیگر می تواند عوارضی بدنبال داشته باشد. بدنبال این جراحی، دو دسته از عوارض می توانند برای بیمار ایجاد شوند:
دسته اول از عوارض، عوارضی هستند که بصورت عمومی می توانند در تمام اعمال جراحی ایجاد شوند. خونریزی، عفونت زخم، عوارض بیهوشی و ... جزء شاخص ترین مثالها در این خصوص می باشند. اگرچه این عوارض در عمل جراحی پروتزگذاری بسیار نادرمی باشند، ولی بهرحال احتمال ناچیزی از وقوع دارند.
دسته دوم از عوارض، آندسته از عوارضی هستند که بصورت اختصاصی در این عمل امکان ایجاد شدن دارند. بعنوان مثال بیماری که پروتز برای وی گذاشته می شود، در معرض ایجاد عفونت پروتز است. این عارضه بویژه با درمانهای پیشگیرانه آنتی بیوتیکی بسیار نادر است و احتمال ایجاد آن بسیار بسیار کم است. مثال دیگر در همین موارد، ایجاد کپسول دور پروتز است.
درحقیقت گاهی سیستم دفاعی بدن فرد، در درازمدت، پروتز را بعنوان یک جسم خارجی درنظر گرفته و به آن حمله می کند. در این حالت کپسولی دور پروتز ایجاد شده و التهاب آن باعث کشش و کوچک شدن فضا و سفتی و تغییر شکل پستان می شود. اگرچه این حالت نیز قابل درمان بوسیله داروها و یا جراحی دیگری است ولی بهرحال این عارضه از مواردی است که آزاردهنده می باشد.
پیش بینی اینکه این حالت در کدام بیمار ایجاد می شود، بسیار مشکل است. این نکته تائید می شود که وجود کپسول به خودی خود یک موضوع طبیعی است. بلکه منقبض شدن آن باعث بروز این عارضه و بدشکلی پستان می شود. این عارضه در موارد بکارگیری پروتزهای قدیمی شایعتر بود و امروزه با تغییر ساخت پروتزها، این عارضه به مراتب کمتر شده است. به طوریکه بروز این عارضه از حدود30 درصد به حدود 5 درصد رسیده است.
دلیل ایجاد انقباض کپسولی کاملا مشخص نیست اما به نظر می رسد که چند عامل باشد. مهم است تشخیص داده شود که درجات مختلفی از انقباض وجود دارد و بیشتر مواقع تنها میزان کم و ملایمی ایجاد می شود. اگر چه در تعداد بسیار کمی از آن ها هم ممکن است این سفت شدگی آنقدر شدید باشد که برای آن ها ایجاد مزاحمت و اذیت کند، حتی ممکن است که دردناک شده و ممکن است باعث انحراف سینه از حالت عادی شود. این حالت ممکن است در یکی یا در هر دو سینه رخ دهد و در هر طرف میزان سفت شدگی متفاوت باشد.
این حالت ممکن است در هر زمانی رخ دهد حتی سال ها بعد از عمل، اگرچه بیشترین احتمال رخ دادن آن در سه سال اول بعد از عمل جراحی می باشد. متأسفانه در حال حاضردر صورتی که انقباض کپسولی رخ دهد هیچ راه مؤثری برای جلوگیری از ایجاد انقباض کپسولی وجود ندارد.
منبع:drrafiei.ir
جراحی زیبایی بزرگ کردن پستان-قسمت دوم
نمی توانیم فراموش شان کنیم. تمام لحظاتی را که آنطور عاشقانه کنار ما بودند اما کارچندان ساده ای نیست . باید تمام جوانب را در نظر بگیریم....
سالمندی فرآیند عادی و طبیعی زندگی هر فرد است. در این دوران تغییرات بسیاری از نظر جسمی، روانی و اجتماعی در افراد سالمند ایجاد میشود.
این تغییرات ممکن است روی رفتارهای افراد سالمند تأثیر گذاشته و سبب بروز رفتارهای خاصی در آنان شود که این رفتارها میتواند نگرش اعضای خانواده را نسبت به سالمندش تحتتأثیر قرار دهد.
گاهی برخی سالمندان به علت غلبه اختلالات روانی و عاطفی دچار نوعی بازگشت به دوران کودکی شده و حالاتی از لجبازی و مقاومت توأم با اصرار، بینظمی در رفتار، خودمداری و خودخواهی در آنان پدیدار میشود.
در هر صورت باید دانست که بسیاری از این حالات به علت تغییرات طبیعی سالمندی در آنان عارض شده است.
جایگاه اصلی سالمندان؛ خانه خودشان است، جایی که در آن رشد یافته، زندگی کرده و شاهد بزرگ شدن فرزندان خویش بودهاند؛ از اینرو لازم است همراهان سالمندان بهویژه نسل جوان که از نظر جسمی و روانی ممکن است فرسنگها با فرد سالمند در خانه فاصله داشته باشند، ضمن آشنایی بیشتر با دنیای سالمندان خود را آماده بهرهبرداری از تجارب و جنبههای مثبت فراوان این گروه سنی در جامعه بهویژه درون خانه کرده و زندگی سرشار از آرامش برای سالمندخویش رقم زنند.
اما نگهداری یک سالمند بیمار کار سختی است که در این مقاله پیشنهادهایی را برای نگهداری به شما خواهیم داد.
یک داستان تکراری
وقتی یکی از اعضای خانواده بیمار میشود، تمام خانواده به نوعی درگیر هستند. اگر آن بیمار پدر، مادر یا یکی از سالمندان خانواده باشد اعضای خانواده با مشکلات متعددی روبهرو میشوند.
سهیلا نجفی مادری بیمار دارد که در خانه پدری او به تنهایی زندگی میکند. این بانوی پنجاه و چهار ساله که خودش شاغل، متاهل و دارای دو فرزند است در مورد مراقبت از مادرش میگوید: بعد از این که مادرم از کار افتاده شده، اختلافات زیادی در میان خانواده پیش آمده است. برادرانم کلا خود را از ماجرای نگهداری مادر کنار کشیدهاند و فقط من و خواهرم مراقبت از او را به عهده گرفتهایم. من و خواهر برای نگهداری از مادر خیلی از اوقات نمیتوانیم همراه خانواده باشیم. در هفته سه روز من و سه روز خواهرم نزد مادر میمانیم و یک روز آخر هفته را نیز به نوبت هر کدام از ما یک در میان از او مراقبت میکنیم.
او میافزاید: خیلی وقتها پیش میآید که با دختر و پسر یا همسرم به دلیل در خانه نبودن بحثمان شده است. ما برای نگهداری از مادرم برنامهریزی کردهایم ولی هنوز هم مشکل زیادی برای مراقبت از او داریم. هر چهار خواهر و برادر حاضریم دستکم برای نیمی از روزهای هفته پرستار استخدام کنیم اما مادر قبول نمیکند.
برنامهای برای همه خانواده
شما باید مطمئن باشید برای سالمند و خودتان بهترین کار را انجام میدهید اما اگر طوری رفتار کنید که فقط از سالمندتان مراقبت کنید و دیگر افراد خانواده را از دست بدهید، هیچ بردی نکردهاید.
پیش از هر چیز یک تیم مراقبتی تشکیل دهید. کسانی که حاضر باشند به هر اندازه برایشان مقدور است، به شما کمک کنند. حتی اگر دوستی دارید که حاضر است یک روز در ماه به شما در مراقبت از سالمند کمک کند، به او نگویید: نه! ممنون.
این میتواند یکی از روزهای مرخصی شما برای با خانواده به سر بردن باشد.
در کنار هم قرار دادن بودجه و امکانات میتواند برای شما وضعی فراهم کند که بیش از پیش رضایت خود و خانواده را فراهم کنید.
شرایط روانی خانواده را در نظر بگیرید
بیماری یک مشکل فیزیکی است اما حضور یک سالمند بیمار در خانواده برای او و دیگران تبعات روانی بسیاری دارد. همان طور که فرزند بیمار به مادر یا پدر خود توجه زیادی میکند بناچار از دیگر اعضای خانواده ممکن است غافل شود.
باید پیوسته نیازهای روحی روانی خانواده را زیر نظر بگیرید و مراقب باشید از نیازهای همسر و فرزندان خود غافل نشوید زیرا این غفلت میتواند روندی پیش بیاورد که مراقبت از سالمندتان را نیز غیرممکن کند.
برای برنامهریزی مراقبتی، وضع بیمار و خانواده را با کمک پزشک او و یک فرد قابل اعتماد مثل روانشناس یا مشاور خانواده بررسی کنید و از آنها کمک بگیرید. روانشناس خانواده میتواند بار فشاری را که بر اثر مراقبت از بیمارتان بر دوش دارید، برای خانواده سبک و تحملپذیر کند.
کمکهای مردمی
برنامههای مراقبتی خانوادهها اغلب بر توان یک نفر در خانواده متمرکز میشود در حالی که بهترین برنامه آن است که از تمام نیروها کمک بگیرد. این نیروها میتوانند انجمنهای خیریه، خیرین متمرکز در مساجد محل، داوطلبان مراجعهکننده به شورای محلات یا هر گروه امدادرسان و کمکدهندهای باشد که باری از مشکلات خانواده بکاهد.
انجمنهای مردمی وجود دارند که با موضوع سالمندی فعال هستند. شما میتوانید از آنها کمک بگیرید یا به آنها پیشنهاد دهید بازوهای حمایتی را در این راستا فعال کنند. همسایهها، دوستان و اقوام از دیگر گروههایی هستند که میتوانند به شما در مراقبت از سالمندتان یاری برسانند. این کمک میتواند در هر زمینهای باشد؛ از نگهداری کودکتان گرفته تا کمک به خرید خانه.
سعی کنید خود را در شبکهای از یاری و پشتیبانی قرار دهید. تنها ماندن در مراقبت از یک بیمار یا سالمند شما و خانوادهتان را خیلی زود خسته و فرسوده میکند، خصوصا اگر سالمند شما مشکلات زیادی داشته باشد و نیازمند مراقبت تمام وقت باشد.
بالهایم را بر سر شما میافکنم
سالهای سال طول کشید تا من که مثل یک دانه در زندگی روییده بودم، بزرگ بشوم و شاخ و برگ بدهم و تنومند شوم.تمام این سالها مادر و پدر بودند که مرا از توفانهای زندگی حفظ میکردند. آنها زندگی و عمر خود را فرش راه من میکردند که مبادا خاری به پای من برود و امروز من باید دین خود را به آنها ادا کنم. امروز که مادر مانند نوزادی تازه به دنیا آمده باید از دست من تغذیه شود و بابا مثل یک افسانه قدیمی هر روز دارد کوچکتر میشود و چیزهای کمتری از دنیا را بهخاطر میآورد. امروز میخواهم مادر و پدر آنها باشم و چنانکه خدا خواسته است، آنان را زیر پرو بال بگیرم.
منابع: جام جم سرا /شادکامی
زیر سایه سار محبت تو

همه ما وقتی که بزرگ میشویم و خانواده تشکیل میدهیم بهتر از قبل میتوانیم نقش والدین مان را در هنگام بزرگ کردن و پرورش خودمان حس کنیم: لذت، درد و ناراحتی و چالش هایی که توام با یک زندگی زناشویی و فرزند داری است... .
در قلبش حک کنید
سالمندی بنا به تعریف سازمان بهداشت جهانی عبور از مرز شصت سالگی است و برای تمام افرادی که از حوادث و اتفاقات زندگی جان سالم بدر بردهاند و جوانی و میانسالی را پشتسر گذاشتهاند این دوران تحقق پیدا میکند. در واقع سالمندی بخشی از روند طبیعی زندگی انسان محسوب میشود. گذشت زمان، بیماریهای جسمی، مشکلات روحی و شرایط محیطی عواملی هستند که در این روند مۆثر میباشند.
امروزه افزایش امید به زندگی و کاهش سطح باروری و زاد و ولد موجب بالا رفتن شمار سالمندان نسبت به جمعیت کل شده است و این رشد فزاینده افراد مسن همچنان ادامه دارد. به طوریکه بر اساس پیشبینی کارشناسان در آیندهای نه چندان دور در جهان از هر پنج نفر یک نفر سالمند خواهد بود.
در همه جوامع بشری، سالمندان تعداد قابل توجهی از جمعیت را شامل میشوند. بنابراین در صورتیکه شرایط مساعد برای سالمند فراهم باشد تا بتواند مستقل و امیدوار زندگی کند، مشکلات اجتماعی کاهش یافته، مشکلات خانواده نیز کمتر دیده میشود. یکی از راههای مناسب برای بهتر شدن زندگی سالمند و بهبود کیفیت زندگی وی، ایجاد یک فضای امن روانی برای آنهاست.
لذا همه ما وقتی که بزرگ میشویم و خانواده تشکیل میدهیم بهتر از قبل میتوانیم نقش والدین مان را در هنگام بزرگ کردن و پرورش خودمان حس کنیم: لذت، درد و ناراحتی و چالش هایی که توام با یک زندگی زناشویی و فرزند داری است.
همین که والدین مان پیر میشوند و فرزندانشان بزرگ میشوند و خانواده تشکیل میدهند آنها یک تجربه جدید را سپری میکنند زیرا آنها شلوغی، سرگرمی و سر و صدای فرزندان خود را از دست میدهند. لذا از یک سو به عنوان احترام و قدردانی از والدینتان و از دگر سو برای حفظ سلامت و بهداشت روانی وی می توانید اقداماتی انجام دهید که حتی در این دوران هم احساس شادی و نشاط کنند.

** اجازه دهید والدین تان متوجه شوند که همه چیز در زندگی تان خوب و عالی است و شما کنترل کامل بر زندگی تان دارید. والدین شما همیشه نگران شما و حوادثی هستند که در هر لحظه در زندگی تان به وجود میآید. وقتی که اجازه میدهید متوجه شوند که شما در بهترین شرایط هستید آنها در آسایش و راحتی بیشتری به سر خواهند برد. اگر گرفتاری یا مشکلی دارید حتی الامکان از بازگو کردن و مطلع کردن آن ها خودداری کنید (مگر حالتهای خیلی مهم و اضطراری) و سعی کنید آن مشکل را بدون آن که آنها متوجه شوند به بهترین شکل ممکن که میتوانید حل و فصل کنید. با این کار شما بار مسئولیت آنها را سبک تر می کنید و استرس را از آنها دور میسازید.
** همیشه احترام خود را نسبت به والدین تان اظهار کنید. اینکه والدین شاهد احترام کامل فرزندشان نسبت به خود باشند بیشترین خوشحالی را نصیب آنها خواهد کرد. هیچ پول و وجه نقد و هدیه ای نمیتواند جایگزین احترام باشد. وقتی که به انها احترام می گذارید یک هدیه گران بها و ارزشمند از شما می گیرند که باعث می شود احساس خوشحالی و غرور نمایند.
** قدردان و سپاسگذار از والدین باشید. سپاسگذاری و قدردانی از تمام آنچه که والدین در گذشته و حتی اکنون برای شما انجام دادهاند باعث خوشحالی آنها می شود. حتی اگر نحوه بزرگ شدن و تجارب دوران کودکی شما از شرایط کامل و خوبی برخوردار نبوده است اما شما زندگی تان را ازآنها دارید. بنابراین از تمام تلاش آنها در هر لحظه سپاسگذاری کنید.
** تولد و مناسبت های مهم در زندگی والدین تان را فراموش نکنید. هیچ چیز مثل بخاطر داشتن تاریخ های مهم برای والدین تان و انجام یک کار برای آنها در این ایام خاص نمیتواند احساس خوشحالی و رضایت را در آنها تقویت کند. در این مواقع هدیه برایشان بخرید، کارت برایشان ارسال کنید، آنها را به شام یا نهار دعوت کنید و اوقات خوشی را با هم سپری کنید.
خاطراتی که شما برای آنها به وجود میآورید در قلب شان باقی مانده و حک خواهد شد و این احساس را که هنوز دوست شان دارید در دل زنده نگه میدارد و با توجه به سن و سال آنها باعث سلامتی جسمی و روحی آنها میشود.
** آنها را مشارکت دهید. از والدین تان برای مهمانیها، جشن های تولد، برنامههای تعطیلات و دیگر فعالیت های خانوادگی که برگزار میکنید دعوت کنید و به بهانه پیری و کهولت سن و ناتوانی جسمانی آنها را از فعالیتهای اجتماعی محروم نکنید این کار باعث خوشحالی آنها میشود زیرا متوجه می شوند علیرغم پیر شدن شان هنوز هم بخشی از برنامه های تفریحی هستند.
** در دسترس آنها باشید و انها را نسبت به آنچه در زندگی تان قرار است اتفاق بیفتد به روز نگهدارید و اجازه دهید که همواره ذهن انها فعال بماند. ضمنا سعی کنید به طور منظم و روزانه احوال آنها را جویا شوید و حداقل هفته ای یک بار به منزل آنها سرکشی کنید.
منبع:تبیان
چکار کنیم که والدین در کهنسالی احساس شادمانی کنند؟
والدین در کهنسالی

اگر چه بسیاری معتقدند که گیاهان دارویی برای مشکلات جنسی کاربردی ندارند و این مشکل را برطرف نمی کنند اما تحقیقات خلاف آن را ثابت کرده است.
بعضی از گیاهان دارویی که در فروشگاه ها موجود است خارخسک، یوهیمبه، گینکو و... می باشد. اگرچه این داروها بر خلاف داروهای شیمیایی کاملاً بی ضرر و فاقد عوارض جانبی هستند، مهم است که بدانیم کیفیت کاربردی آنها متفاوت است.
یکی از بهترین این داروها خارخسک است که روی کاربرد آن تحقیقات بسیاری انجام شده است. این ماده از زمان های قدیم در اروپا و آسیا برای درمان ناتوانی های جنسی و ناباروری مورد استفاده قرار می گرفته است البته قبل از اینکه پیشرفت های علمی داروهایی شیمیایی و علاج های پزشکی برای این عارضه پیدا شود و ماده اصلی آن که پروتودیوسین نامیده می شود کشف شود.
شش دانشگاه و بیمارستان آکادمیک بیش از نه تحقیق روی این مسئله انجام داده اند که آثار پر منفعت داروهای گیاهی را به اثبات می رساند. این تحقیقات نشان داده است که خارخسک در مواقعی کاربرد دارد که هورمون های جنسی فرد نامتوازن بوده یا تستوسترون کاهش یافته باشد. در این حالت ماده فعال موجود در خارخسک می تواند با استفاده از آنزیم های طبیعی بدن فرد این کمبود را جبران کند.
تحقیقات دیگری نشان داده است که خارخسک می تواند DHEA که ماده ای موثر برای برقراری یک رابطه ی جنسی سالم و کامل می باشد را در بدن فرد بالا ببرد.
این ماده برای درمان ناتوانی های جنسی بالا بردن کیفیت عملکرد فرد بسیار خوب عمل می کند و اگر به طور مرتب مورد استفاده قرار گیرد می تواند این مشکل را درمان کند، به یاد داشته باشید که این دارو فوری عمل نمی کند و نیازمند زمان است. هیچ عوارض جانبی هم تا به حال از این ماده دیده نشده است.
نکته قابل توجه: اگرچه می توان در فروشگاه ها انواع مختلفی از این داروی گیاهی را مشاهده کرد، اما باید توجه داشته باشید که بعضی از این داروها اصل نیستند و فاقد آن ماده فعال که به درمان این عارضه کمک می کند هستند. دقت کنید که نوعی از این ماده را انتخاب کنید که حداقل 45 درصد حاوی پروتوسین باشد.
منبع:fa.parsiteb.com
ناتوانی جنسی را با خار خسک درمان کنید!
خار خسک, خواص خار خسک,خار خسک,خار خسک چیست,خارخاسک,خار خسک,خواص خارخسک,گیاه خارخاسک,خواص عرق خار خسک,خواص خار خسک,گیاه خار خسک